Lucas 7
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs NVT
1 NISH tra v'eh erreish ooilley ny goan shoh y loayrt ayns clashtyn y phobble, hie eh stiagh ayns Calpernaum.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 As va centurion dy row va fer-mooinjerey echey, v'eh dy mooar soiaghey jeh, as v'eh ching, as raad y vaaish.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 As tra cheayll eh jeh Yeesey, hug eh shanstyr ny Hewnyn huggey, guee er eh dy heet dy laanaghey e er-mooinjerey.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 As tra v'ad er jeet gys Yeesey, ren ad aghin huggey dy jeean, gra, Dy row eshyn feeu v'eh dy yannoo shoh er y hon:
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Son t'eh ny charrey da'n ashoon ain, as t'eh er hroggal synagogue dooin.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Eisht hie Yeesey mâroo. As tra v'eh er jeet er-gerrey da'n thie, hug y centurion caarjyn huggey, gra rish, Hiarn, ny boir oo hene, son cha vel mish feeu oo dy heet stiagh fo my chlea.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 As er-yn-oyr shen cha yeeagh mee orrym pene dy ve feeu dy heet hood: agh loayr y fockle, as nee my er-mooinjerey coural.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Son ta mish mee hene my ghooinney ayns pooar, as ta sidooryn aym foym, as ta mee gra rish shoh, Immee, as t'eh goll: as rish fer elley, Tar, as t'eh cheet: as rish my harvaant, Jean shoh, as t'eh dy yannoo eh.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Tra cheayll Yeesey shoh, ghow eh yindys, as hyndaa eh mygeayrt, as dooyrt eh rish y pobble va geiyrt er, Ta mee gra riu, Lheid y credjue lajer shoh, cha vel mee er gheddyn ayns Israel hene.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 As tra haink ny chaghteryn reesht gys y thie, hooar ad dy row yn fer-mooinjerey va ching dy slane er choural.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 As haink eh gy-kione yn laa er-giyn dy jagh eh gys ard-valley va enmyssit Nain, as hie ymmodee jeh e ynseydee marish, as mooarrane sleih.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Nish tra haink eh er-gerrey da giat yn ard-valley, cur-my-ner, va sleih cur lhieu magh dooinney marroo, va ny ynrycan mac da e voir, as v'eeish ny ben-treoghe: as va ymmodee jeh sleih yn ard-valley mâree.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 As tra honnick y Chiarn ee, va chymmey echey urree, as dooyrt eh r'ee, Ny jean keayney.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 As haink eh, as venn eh rish y carbyd (as hass adsyn va fo) as dooyrt eh, Ghooinney aeg, ta mee gra rhyt, Irree.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 As hoie yn dooinney marroo seose, as ren eh toshiaght dy loayrt: as livrey eh eh gys e vo1r.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 As haink aggle orroo ooilley: as hug ad moylley da Jee, gra, Ta phadeyr mooar er n'irree seose ny mast' ain; as, Ta Jee er yeeaghyn er e phobble.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 As hie yn goo shoh magh my-e-chione trooid ooilley Judea, as trooid ooilley yn cheer mygeayrt.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 As hug ynseydee Ean coontey da jeh ooilley ny reddyn shoh.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 As deie Ean er jees jeh e ynseydee as hug eh ad er chaghteraght gys Yeesey, gra, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tra va ny deiney er jeet huggey, dooyrt ad, Ta Ean Bastey er nyn goyrt shin dy ênaght jeed, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 As ayns yn oor cheddin v'eh lheihys ymmodee jeh ny aslayntyn as ny doghanyn, as ny drogh-spyrrydyn oc, as da ymmodee va doal v'eh coyrt soilshey.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Eisht dregyr Yeesey as dooyrt eh roo, Immee-jee reue, as insh-jee da Ean cre y reddyn ta shiu er vakin as er chlashtyn kys dy vel ny doail geddyn nyn soilshey, ny croobee shooyll, ny louraanee er nyn ghlenney, ny beuyr clashtyn, ny merriu er nyn mioghey, as y sushtal er ny phreacheil da ny boghtyn.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 As bannit ta eshyn nagh jean beg y hoiaghey jeem's.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 As tra va chaghteryn Ean er n'immeeaght, ren eh toshiaght dy ghra rish y pobble mychione Ean, Cre hie shiu magh gys yn aasagh dy akin? Nee cuirtliagh criht lesh y gheay.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Agh cre hie shiu magh dy akin? Dooinney soit magh ayns coamrey moyrnagh! Cur-my-ner t'adsyn ta ceau coamrey costal, as farrail dy seyr, ayns plaaseyn reeoil.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Agh cre hie shiu magh dy akin? Phadeyr? dy jarroo, ta mee gra riu, as fer s'ooasle na phadeyr.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Shoh eh jeh te scruit, Cur-my-ner, ta mee cur my haghter magh royd, dy chiartaghey yn raad kiongoyrt rhyt.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Son ta mee gra riu, Ny mast' oc syn t'er nyn ruggey jeh mraane, cha vel phadeyr syrjey na Ean Bashtey: agh ta'n fer sloo t'ayns reeriaght Yee ny syrjey na eshyn.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 As ren ooilley yn pobble cheayll eh as ny publicanee Jee y heyrey, as v'ad er nyn mashtey lesh bashtey Ean.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Agh ren ny Phariseeyn as fir-ynsee yn leigh soiaghey beg jeh coyrle Yee nyn 'oï oc hene, as cha row ad er nyn mashtey liorish.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 As dooyrt y Chiarn, Cre gys nee'm deiney yn cheeloghe shoh y hoylaghey? as cre rish t'ad goll?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 T'ad goll-rish cloan, ta nyn soie ayns ny margaghyn, geamagh yn derrey yeh gys y jeh elley, as gra, Ta shin er n'yannoo bingys diu, as cha vel shiu er ghaunsin: ta shin er hroggal bardoon diu, as cha vel shiu er ghobberan.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Son cha daink Ean Bashtey gee arran, ny giu feeyn; as ta shiu gra, Ta drogh spyrryd echey.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Ta'n Mac dooinney er jeet gee as giu; as ta shiu gra, Cur-my-ner dooinney jollyssagh, as iuder-feeyney, carrey dy phublicanee as dy pheccee.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Agh ta creenaght er ny heyrey liorish ooilley e cloan.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 As chuir fer jeh ny Phariseeyn eh gys bee marish. As hie eh stiagh ayns thie yn Pharisee, as hoie eh sheese gys bee.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 As cur-my-ner va ben ayns yn ard-valley, va ny drogh yantagh, tra va fys eck dy row Yeesey ny hoie ec bee ayns thie yn Pharisee, hug ee lh'ee box alabaster dy ooil chostal.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 As hass ee ec e chassyn cheu e chooylloo keayney, as ren ee toshiaght dy niee e chassyn lesh jeir, as rub ee ad lesh folt e king, as phaag ee e chassyn, as ren ee ad y ooillaghey lesh yn ooil.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Nish yn Pharisee ren y chuirrey eh, tra honnick eh shoh, loayr eh cheu-sthie jeh hene, gra, Veagh fys er ve ec y dooinney shoh, dy beagh eh ny adeyr, quoi, as cre'n monney dy ven ee shoh, ta bentyn rish: son t'ee ny ben pheccoil.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 As dreggyr Yeesey, as dooyrt eh rish, Simon, ta red aym's dy ghra rhyt, As dooyrt eh, Abbyr eh, vainshter.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Va dooinney dy row, as jees ayns lhiastynys da: va'n derrey yeh lhiastyn queig cheead ping, as y jeh elley jeih pingyn as da-eed.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 As tra nagh row oc dy eeck, leih eh daue ny-neesht dy arryltagh. Insh dou eisht, quoi jeu s'booisal vees da?
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Dreggyr Simon as dooyrt eh, Er-lhiam dy nee eshyn, da smoo ren eh leih. As dooyrt eh rish, T'ou er vriwnys dy cairagh.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 As hyndaa eh gys y ven, as dooyrt eh rish Simon, Vel oo cur-my-ner yn ven shoh? Haink mee stiagh ayns dty hie's, as cha dug oo dou ushtey son my chassyn: agh t'eeish er niee my chassyn lesh jeir, as er jyrmagh ad lesh folt e king.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Cha dug uss paag dou: agh ta'n ven shoh, er-dyn traa haink mee stiagh, er ve kinjagh paagey my chassyn.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 My chione lesh ooil cha ren oo y ooillaghey: agh ta'n ven shoh er n'ooillaghey my chassyn lesh ooil.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Shen-y-fa ta mee gra rhyt, Ta ny peccaghyn eck ta ymmodee, er nyn leih jee: shen-y-fa wheesh shen smoo ta yn ghraih eck: agh dasyn ta beggan er ny leih, cha vel e ghraih agh beggan.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 As dooyrt eh r'ee, Ta dty pheccaghyn er nyn leih dhyt.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 As ren y vooinjer va nyn soie ec bee mârish, toshiaght dy ghra cheu-sthie jeu hene, Quoi eh shoh ta myrgeddin leih peccaghyn?
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 As dooyrt eh rish y ven, Ta dty chredjue er dty hauail; immee ayns shee.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.