Lucas 7

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs BKJ

Sair da comparação
1 NISH tra v'eh erreish ooilley ny goan shoh y loayrt ayns clashtyn y phobble, hie eh stiagh ayns Calpernaum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 As va centurion dy row va fer-mooinjerey echey, v'eh dy mooar soiaghey jeh, as v'eh ching, as raad y vaaish.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 As tra cheayll eh jeh Yeesey, hug eh shanstyr ny Hewnyn huggey, guee er eh dy heet dy laanaghey e er-mooinjerey.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 As tra v'ad er jeet gys Yeesey, ren ad aghin huggey dy jeean, gra, Dy row eshyn feeu v'eh dy yannoo shoh er y hon:
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Son t'eh ny charrey da'n ashoon ain, as t'eh er hroggal synagogue dooin.
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Eisht hie Yeesey mâroo. As tra v'eh er jeet er-gerrey da'n thie, hug y centurion caarjyn huggey, gra rish, Hiarn, ny boir oo hene, son cha vel mish feeu oo dy heet stiagh fo my chlea.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 As er-yn-oyr shen cha yeeagh mee orrym pene dy ve feeu dy heet hood: agh loayr y fockle, as nee my er-mooinjerey coural.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Son ta mish mee hene my ghooinney ayns pooar, as ta sidooryn aym foym, as ta mee gra rish shoh, Immee, as t'eh goll: as rish fer elley, Tar, as t'eh cheet: as rish my harvaant, Jean shoh, as t'eh dy yannoo eh.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Tra cheayll Yeesey shoh, ghow eh yindys, as hyndaa eh mygeayrt, as dooyrt eh rish y pobble va geiyrt er, Ta mee gra riu, Lheid y credjue lajer shoh, cha vel mee er gheddyn ayns Israel hene.
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 As tra haink ny chaghteryn reesht gys y thie, hooar ad dy row yn fer-mooinjerey va ching dy slane er choural.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 As haink eh gy-kione yn laa er-giyn dy jagh eh gys ard-valley va enmyssit Nain, as hie ymmodee jeh e ynseydee marish, as mooarrane sleih.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Nish tra haink eh er-gerrey da giat yn ard-valley, cur-my-ner, va sleih cur lhieu magh dooinney marroo, va ny ynrycan mac da e voir, as v'eeish ny ben-treoghe: as va ymmodee jeh sleih yn ard-valley mâree.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 As tra honnick y Chiarn ee, va chymmey echey urree, as dooyrt eh r'ee, Ny jean keayney.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 As haink eh, as venn eh rish y carbyd (as hass adsyn va fo) as dooyrt eh, Ghooinney aeg, ta mee gra rhyt, Irree.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 As hoie yn dooinney marroo seose, as ren eh toshiaght dy loayrt: as livrey eh eh gys e vo1r.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 As haink aggle orroo ooilley: as hug ad moylley da Jee, gra, Ta phadeyr mooar er n'irree seose ny mast' ain; as, Ta Jee er yeeaghyn er e phobble.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 As hie yn goo shoh magh my-e-chione trooid ooilley Judea, as trooid ooilley yn cheer mygeayrt.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 As hug ynseydee Ean coontey da jeh ooilley ny reddyn shoh.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 As deie Ean er jees jeh e ynseydee as hug eh ad er chaghteraght gys Yeesey, gra, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Tra va ny deiney er jeet huggey, dooyrt ad, Ta Ean Bastey er nyn goyrt shin dy ênaght jeed, Nee uss Eh va ry-hoi cheet, ny vel shin dy yeeaghyn son fer elley?
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 As ayns yn oor cheddin v'eh lheihys ymmodee jeh ny aslayntyn as ny doghanyn, as ny drogh-spyrrydyn oc, as da ymmodee va doal v'eh coyrt soilshey.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Eisht dregyr Yeesey as dooyrt eh roo, Immee-jee reue, as insh-jee da Ean cre y reddyn ta shiu er vakin as er chlashtyn kys dy vel ny doail geddyn nyn soilshey, ny croobee shooyll, ny louraanee er nyn ghlenney, ny beuyr clashtyn, ny merriu er nyn mioghey, as y sushtal er ny phreacheil da ny boghtyn.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 As bannit ta eshyn nagh jean beg y hoiaghey jeem's.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 As tra va chaghteryn Ean er n'immeeaght, ren eh toshiaght dy ghra rish y pobble mychione Ean, Cre hie shiu magh gys yn aasagh dy akin? Nee cuirtliagh criht lesh y gheay.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Agh cre hie shiu magh dy akin? Dooinney soit magh ayns coamrey moyrnagh! Cur-my-ner t'adsyn ta ceau coamrey costal, as farrail dy seyr, ayns plaaseyn reeoil.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Agh cre hie shiu magh dy akin? Phadeyr? dy jarroo, ta mee gra riu, as fer s'ooasle na phadeyr.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Shoh eh jeh te scruit, Cur-my-ner, ta mee cur my haghter magh royd, dy chiartaghey yn raad kiongoyrt rhyt.
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Son ta mee gra riu, Ny mast' oc syn t'er nyn ruggey jeh mraane, cha vel phadeyr syrjey na Ean Bashtey: agh ta'n fer sloo t'ayns reeriaght Yee ny syrjey na eshyn.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 As ren ooilley yn pobble cheayll eh as ny publicanee Jee y heyrey, as v'ad er nyn mashtey lesh bashtey Ean.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Agh ren ny Phariseeyn as fir-ynsee yn leigh soiaghey beg jeh coyrle Yee nyn 'oï oc hene, as cha row ad er nyn mashtey liorish.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 As dooyrt y Chiarn, Cre gys nee'm deiney yn cheeloghe shoh y hoylaghey? as cre rish t'ad goll?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 T'ad goll-rish cloan, ta nyn soie ayns ny margaghyn, geamagh yn derrey yeh gys y jeh elley, as gra, Ta shin er n'yannoo bingys diu, as cha vel shiu er ghaunsin: ta shin er hroggal bardoon diu, as cha vel shiu er ghobberan.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Son cha daink Ean Bashtey gee arran, ny giu feeyn; as ta shiu gra, Ta drogh spyrryd echey.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Ta'n Mac dooinney er jeet gee as giu; as ta shiu gra, Cur-my-ner dooinney jollyssagh, as iuder-feeyney, carrey dy phublicanee as dy pheccee.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Agh ta creenaght er ny heyrey liorish ooilley e cloan.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 As chuir fer jeh ny Phariseeyn eh gys bee marish. As hie eh stiagh ayns thie yn Pharisee, as hoie eh sheese gys bee.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 As cur-my-ner va ben ayns yn ard-valley, va ny drogh yantagh, tra va fys eck dy row Yeesey ny hoie ec bee ayns thie yn Pharisee, hug ee lh'ee box alabaster dy ooil chostal.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 As hass ee ec e chassyn cheu e chooylloo keayney, as ren ee toshiaght dy niee e chassyn lesh jeir, as rub ee ad lesh folt e king, as phaag ee e chassyn, as ren ee ad y ooillaghey lesh yn ooil.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Nish yn Pharisee ren y chuirrey eh, tra honnick eh shoh, loayr eh cheu-sthie jeh hene, gra, Veagh fys er ve ec y dooinney shoh, dy beagh eh ny adeyr, quoi, as cre'n monney dy ven ee shoh, ta bentyn rish: son t'ee ny ben pheccoil.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 As dreggyr Yeesey, as dooyrt eh rish, Simon, ta red aym's dy ghra rhyt, As dooyrt eh, Abbyr eh, vainshter.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Va dooinney dy row, as jees ayns lhiastynys da: va'n derrey yeh lhiastyn queig cheead ping, as y jeh elley jeih pingyn as da-eed.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 As tra nagh row oc dy eeck, leih eh daue ny-neesht dy arryltagh. Insh dou eisht, quoi jeu s'booisal vees da?
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Dreggyr Simon as dooyrt eh, Er-lhiam dy nee eshyn, da smoo ren eh leih. As dooyrt eh rish, T'ou er vriwnys dy cairagh.
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 As hyndaa eh gys y ven, as dooyrt eh rish Simon, Vel oo cur-my-ner yn ven shoh? Haink mee stiagh ayns dty hie's, as cha dug oo dou ushtey son my chassyn: agh t'eeish er niee my chassyn lesh jeir, as er jyrmagh ad lesh folt e king.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Cha dug uss paag dou: agh ta'n ven shoh, er-dyn traa haink mee stiagh, er ve kinjagh paagey my chassyn.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 My chione lesh ooil cha ren oo y ooillaghey: agh ta'n ven shoh er n'ooillaghey my chassyn lesh ooil.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Shen-y-fa ta mee gra rhyt, Ta ny peccaghyn eck ta ymmodee, er nyn leih jee: shen-y-fa wheesh shen smoo ta yn ghraih eck: agh dasyn ta beggan er ny leih, cha vel e ghraih agh beggan.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 As dooyrt eh r'ee, Ta dty pheccaghyn er nyn leih dhyt.
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 As ren y vooinjer va nyn soie ec bee mârish, toshiaght dy ghra cheu-sthie jeu hene, Quoi eh shoh ta myrgeddin leih peccaghyn?
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 As dooyrt eh rish y ven, Ta dty chredjue er dty hauail; immee ayns shee.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.