Jonas 1

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nish haink goo yn Chiarn gys Jonah mac Amittai gra,
1 Ora, a Palavra do SENHOR veio a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Trog ort, immee gys Nineveh yn ard valley mooar shen, as trog seose dty choraa noi eck, son ta'n mee chraueeaght oc er jeet seose kiongoyrt rhym.
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e clama contra ela, pois a sua maldade subiu diante de mim.
3 Agh dirree Jonah seose dy roie er-chea gys Tarshish veih fenish y Chiarn, as hie eh sheese gys Joppa; as hooar eh lhong goll gys Tarshish: myr shen deeck eh yn leagh-shiaullee, as hie eh er boayrd, dy gholl maroo gys Tarshish, veih fenish y Chiarn.
3 Mas Jonas se levantou para fugir para Társis, longe da presença do SENHOR, e desceu a Jope, onde encontrou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, longe da presença do SENHOR.
4 Agh hug y Chiarn magh geay vooar er yn aarkey, as va sterrym dorrinagh ayns y cheayn, myr shen dy row yn lhong ayns gaue brishey.
4 Mas o SENHOR enviou um grande vento ao mar, e houve uma poderosa tempestade no mar, de modo que o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Eisht va aggle er ny marrinee, as deie ad dagh dooinney gys e yee, as hilg ad magh yn chooid v'er boayrd 'sy cheayn, dy eddrymaghey yn lhong: agh va Jonah ersooyl sheese 'sy chabbane, as lhie eh, as v'eh trome ny chadley.
5 Então os marinheiros ficaram com medo, e cada homem clamou ao seu deus, e lançaram as cargas que estavam no navio ao mar, para o aliviarem. Mas Jonas desceu ao porão do navio, e deitado, dormiu profundamente.
6 Myr shen haink mainshtyr y lhong huggey, as dooyrt eh rish, Kys t'ou cadley myr shoh, y chadlag? irree, eie er dty Yee, my she shen dy jean Jee smooinaghtyn orrin, nagh bee mayd caillit.
6 E o mestre do navio dirigiu-se a ele, e disse-lhe: que tens, ó dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus, talvez assim, Deus pensará em nós, para que não pereçamos.
7 As dooyrt ad, dagh fer rish e heshey, Tar-jee, as lhig dooin lottyn y hayrn, dy vod fys y ve ain, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin. Myr shen hilg ad lottyn, as huitt y lot er Jonah.
7 E disseram cada um ao seu companheiro: vinde, e lancemos sorte, para que saibamos por que causa esse mal está sobre nós. Assim eles lançaram sorte, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eisht dooyrt ad rish, Insh dooin, ta shin guee ort, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin: cre ta dty aght beaghee? as cre voish t'ou? cre'n cheer t'ou jeh? as cre'n sleih t'ou jeh?
8 Então eles lhe disseram: diga-nos, lhe pedimos, por causa de quem este mal está sobre nós? Qual é a tua ocupação? De onde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 As dooyrt eh roo, She Hebrew mee, as ta mee goaill aggle roish y Chiarn, Jee ny flaunys, t'er chroo yn aarkey as y thalloo chirrym.
9 E ele lhes disse: eu sou hebreu, e temo ao SENHOR, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Eisht va ny deiney erskyn-towse agglagh, as dooyrt ad rish, Cre'n-fa t'ou uss er n'yannoo shoh? (son va fys ec ny deiney dy row eh er-chea veih fenish y Chiarn, son v'eh er n'insh daue).
10 Então os homens se encheram de medo, e disseram-lhe: por que tu fizeste isto? Pois os homens sabiam que ele fugia da presença do SENHOR, porque ele lhes tinha dito.
11 Eisht dooyrt ad rish, Cre nee mayd rhyt, dy vod y keayn ve kiune dooin? (son va'n keayn freaney, as erskyn-towse stermagh).
11 Então disseram-lhe: o que devemos fazer contigo, para que o mar se acalme para nós? Pois o mar estava agitado e tempestuoso.
12 As dooyrt eh roo, Trog-jee mee seose, as tilg-jee mee magh 'sy cheayn; myr shen vees y keayn kiune diuish: son ta fys aym dy nee by-chyndagh rhym's ta'n sterrym mooar shoh er jeet erriu.
12 E ele lhes disse: levantai-me, e lançai-me ao mar, para que ele se acalme; pois eu sei que é por minha causa que esta grande tempestade está sobre vós.
13 . Ny-yeih, ren ny deiney gymmyrt dy doccaragh, dy chosney yn thalloo, agh cha voddagh ad roshtyn, son va'n keayn freaney, as dowil-dorrinagh noi oc.
13 Entretanto, os homens remaram forte, para trazer o navio à terra, mas eles não conseguiram, pois o mar estava agitado e tempestuoso contra eles.
14 Shen-y-fa, deie ad gys y Chiarn, as dooyrt ad, Ta shin guee ort, O Hiarn, ta shin guee ort, ny lhig dooin cherraghtyn son bioys yn dooinney shoh, as ny cur gys nyn lieh yn uill gyn-loght; son t'ou uss, O Hiarn, er n'yannoo myr s'gooidsave lhiat.
14 Por isso eles clamaram ao SENHOR, e disseram: nós te rogamos, ó SENHOR! Nós te rogamos, que não nos deixe perecer por causa da vida deste homem, e que não ponha sobre nós sangue inocente; pois tu, ó SENHOR, fizeste o que desejavas.
15 Myr shen hrog ad seose Jonah, as hilg ad eh magh 'sy cheayn, as ghow yn aarkey kiunid veih freaney.
15 Então eles tomaram Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Eisht ghow ny deiney aggle roish y Chiarn erskyn-towse, as ren ad breearrey dy hebbal oural da'n Chiarn.
16 Então os homens temeram muito ao SENHOR, ofereceram sacrifício ao SENHOR e fizeram votos.
17 Nish va'n Chiarn er chiarail eeast mooar dy lhuggey seose Jonah, as va Jonah ayns bolg yn eeast, three laa as three oieghyn.
17 Mas o SENHOR havia preparado um grande peixe, para que engolisse Jonas. E ele esteve no ventre do peixe três dias e três noites.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.