Jonas 1

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nish haink goo yn Chiarn gys Jonah mac Amittai gra,
1 Veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Trog ort, immee gys Nineveh yn ard valley mooar shen, as trog seose dty choraa noi eck, son ta'n mee chraueeaght oc er jeet seose kiongoyrt rhym.
2 Dispõe-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Agh dirree Jonah seose dy roie er-chea gys Tarshish veih fenish y Chiarn, as hie eh sheese gys Joppa; as hooar eh lhong goll gys Tarshish: myr shen deeck eh yn leagh-shiaullee, as hie eh er boayrd, dy gholl maroo gys Tarshish, veih fenish y Chiarn.
3 Jonas se dispôs, mas para fugir da presença do Senhor , para Társis; e, tendo descido a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e embarcou nele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor .
4 Agh hug y Chiarn magh geay vooar er yn aarkey, as va sterrym dorrinagh ayns y cheayn, myr shen dy row yn lhong ayns gaue brishey.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um forte vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Eisht va aggle er ny marrinee, as deie ad dagh dooinney gys e yee, as hilg ad magh yn chooid v'er boayrd 'sy cheayn, dy eddrymaghey yn lhong: agh va Jonah ersooyl sheese 'sy chabbane, as lhie eh, as v'eh trome ny chadley.
5 Então, os marinheiros, cheios de medo, clamavam cada um ao seu deus e lançavam ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem do peso dela. Jonas, porém, havia descido ao porão e se deitado; e dormia profundamente.
6 Myr shen haink mainshtyr y lhong huggey, as dooyrt eh rish, Kys t'ou cadley myr shoh, y chadlag? irree, eie er dty Yee, my she shen dy jean Jee smooinaghtyn orrin, nagh bee mayd caillit.
6 Chegou-se a ele o mestre do navio e lhe disse: Que se passa contigo? Agarrado no sono? Levanta-te, invoca o teu deus; talvez, assim, esse deus se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 As dooyrt ad, dagh fer rish e heshey, Tar-jee, as lhig dooin lottyn y hayrn, dy vod fys y ve ain, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin. Myr shen hilg ad lottyn, as huitt y lot er Jonah.
7 E diziam uns aos outros: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eisht dooyrt ad rish, Insh dooin, ta shin guee ort, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin: cre ta dty aght beaghee? as cre voish t'ou? cre'n cheer t'ou jeh? as cre'n sleih t'ou jeh?
8 Então, lhe disseram: Declara-nos, agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual a tua terra? E de que povo és tu?
9 As dooyrt eh roo, She Hebrew mee, as ta mee goaill aggle roish y Chiarn, Jee ny flaunys, t'er chroo yn aarkey as y thalloo chirrym.
9 Ele lhes respondeu: Sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra.
10 Eisht va ny deiney erskyn-towse agglagh, as dooyrt ad rish, Cre'n-fa t'ou uss er n'yannoo shoh? (son va fys ec ny deiney dy row eh er-chea veih fenish y Chiarn, son v'eh er n'insh daue).
10 Então, os homens ficaram possuídos de grande temor e lhe disseram: Que é isto que fizeste! Pois sabiam os homens que ele fugia da presença do Senhor , porque lho havia declarado.
11 Eisht dooyrt ad rish, Cre nee mayd rhyt, dy vod y keayn ve kiune dooin? (son va'n keayn freaney, as erskyn-towse stermagh).
11 Disseram-lhe: Que te faremos, para que o mar se nos acalme? Porque o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 As dooyrt eh roo, Trog-jee mee seose, as tilg-jee mee magh 'sy cheayn; myr shen vees y keayn kiune diuish: son ta fys aym dy nee by-chyndagh rhym's ta'n sterrym mooar shoh er jeet erriu.
12 Respondeu-lhes: Tomai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará, porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 . Ny-yeih, ren ny deiney gymmyrt dy doccaragh, dy chosney yn thalloo, agh cha voddagh ad roshtyn, son va'n keayn freaney, as dowil-dorrinagh noi oc.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso contra eles.
14 Shen-y-fa, deie ad gys y Chiarn, as dooyrt ad, Ta shin guee ort, O Hiarn, ta shin guee ort, ny lhig dooin cherraghtyn son bioys yn dooinney shoh, as ny cur gys nyn lieh yn uill gyn-loght; son t'ou uss, O Hiarn, er n'yannoo myr s'gooidsave lhiat.
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Rogamos-te que não pereçamos por causa da vida deste homem, e não faças cair sobre nós este sangue, quanto a nós, inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Myr shen hrog ad seose Jonah, as hilg ad eh magh 'sy cheayn, as ghow yn aarkey kiunid veih freaney.
15 E levantaram a Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Eisht ghow ny deiney aggle roish y Chiarn erskyn-towse, as ren ad breearrey dy hebbal oural da'n Chiarn.
16 Temeram, pois, estes homens em extremo ao Senhor ; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Nish va'n Chiarn er chiarail eeast mooar dy lhuggey seose Jonah, as va Jonah ayns bolg yn eeast, three laa as three oieghyn.
17 Deparou o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites no ventre do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.