Jonas 1

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nish haink goo yn Chiarn gys Jonah mac Amittai gra,
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Trog ort, immee gys Nineveh yn ard valley mooar shen, as trog seose dty choraa noi eck, son ta'n mee chraueeaght oc er jeet seose kiongoyrt rhym.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Agh dirree Jonah seose dy roie er-chea gys Tarshish veih fenish y Chiarn, as hie eh sheese gys Joppa; as hooar eh lhong goll gys Tarshish: myr shen deeck eh yn leagh-shiaullee, as hie eh er boayrd, dy gholl maroo gys Tarshish, veih fenish y Chiarn.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 Agh hug y Chiarn magh geay vooar er yn aarkey, as va sterrym dorrinagh ayns y cheayn, myr shen dy row yn lhong ayns gaue brishey.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Eisht va aggle er ny marrinee, as deie ad dagh dooinney gys e yee, as hilg ad magh yn chooid v'er boayrd 'sy cheayn, dy eddrymaghey yn lhong: agh va Jonah ersooyl sheese 'sy chabbane, as lhie eh, as v'eh trome ny chadley.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Myr shen haink mainshtyr y lhong huggey, as dooyrt eh rish, Kys t'ou cadley myr shoh, y chadlag? irree, eie er dty Yee, my she shen dy jean Jee smooinaghtyn orrin, nagh bee mayd caillit.
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 As dooyrt ad, dagh fer rish e heshey, Tar-jee, as lhig dooin lottyn y hayrn, dy vod fys y ve ain, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin. Myr shen hilg ad lottyn, as huitt y lot er Jonah.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eisht dooyrt ad rish, Insh dooin, ta shin guee ort, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin: cre ta dty aght beaghee? as cre voish t'ou? cre'n cheer t'ou jeh? as cre'n sleih t'ou jeh?
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 As dooyrt eh roo, She Hebrew mee, as ta mee goaill aggle roish y Chiarn, Jee ny flaunys, t'er chroo yn aarkey as y thalloo chirrym.
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Eisht va ny deiney erskyn-towse agglagh, as dooyrt ad rish, Cre'n-fa t'ou uss er n'yannoo shoh? (son va fys ec ny deiney dy row eh er-chea veih fenish y Chiarn, son v'eh er n'insh daue).
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Eisht dooyrt ad rish, Cre nee mayd rhyt, dy vod y keayn ve kiune dooin? (son va'n keayn freaney, as erskyn-towse stermagh).
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 As dooyrt eh roo, Trog-jee mee seose, as tilg-jee mee magh 'sy cheayn; myr shen vees y keayn kiune diuish: son ta fys aym dy nee by-chyndagh rhym's ta'n sterrym mooar shoh er jeet erriu.
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 . Ny-yeih, ren ny deiney gymmyrt dy doccaragh, dy chosney yn thalloo, agh cha voddagh ad roshtyn, son va'n keayn freaney, as dowil-dorrinagh noi oc.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Shen-y-fa, deie ad gys y Chiarn, as dooyrt ad, Ta shin guee ort, O Hiarn, ta shin guee ort, ny lhig dooin cherraghtyn son bioys yn dooinney shoh, as ny cur gys nyn lieh yn uill gyn-loght; son t'ou uss, O Hiarn, er n'yannoo myr s'gooidsave lhiat.
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Myr shen hrog ad seose Jonah, as hilg ad eh magh 'sy cheayn, as ghow yn aarkey kiunid veih freaney.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Eisht ghow ny deiney aggle roish y Chiarn erskyn-towse, as ren ad breearrey dy hebbal oural da'n Chiarn.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Nish va'n Chiarn er chiarail eeast mooar dy lhuggey seose Jonah, as va Jonah ayns bolg yn eeast, three laa as three oieghyn.
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.