Jonas 1

Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nish haink goo yn Chiarn gys Jonah mac Amittai gra,
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Trog ort, immee gys Nineveh yn ard valley mooar shen, as trog seose dty choraa noi eck, son ta'n mee chraueeaght oc er jeet seose kiongoyrt rhym.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Agh dirree Jonah seose dy roie er-chea gys Tarshish veih fenish y Chiarn, as hie eh sheese gys Joppa; as hooar eh lhong goll gys Tarshish: myr shen deeck eh yn leagh-shiaullee, as hie eh er boayrd, dy gholl maroo gys Tarshish, veih fenish y Chiarn.
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Agh hug y Chiarn magh geay vooar er yn aarkey, as va sterrym dorrinagh ayns y cheayn, myr shen dy row yn lhong ayns gaue brishey.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Eisht va aggle er ny marrinee, as deie ad dagh dooinney gys e yee, as hilg ad magh yn chooid v'er boayrd 'sy cheayn, dy eddrymaghey yn lhong: agh va Jonah ersooyl sheese 'sy chabbane, as lhie eh, as v'eh trome ny chadley.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Myr shen haink mainshtyr y lhong huggey, as dooyrt eh rish, Kys t'ou cadley myr shoh, y chadlag? irree, eie er dty Yee, my she shen dy jean Jee smooinaghtyn orrin, nagh bee mayd caillit.
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 As dooyrt ad, dagh fer rish e heshey, Tar-jee, as lhig dooin lottyn y hayrn, dy vod fys y ve ain, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin. Myr shen hilg ad lottyn, as huitt y lot er Jonah.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eisht dooyrt ad rish, Insh dooin, ta shin guee ort, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin: cre ta dty aght beaghee? as cre voish t'ou? cre'n cheer t'ou jeh? as cre'n sleih t'ou jeh?
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 As dooyrt eh roo, She Hebrew mee, as ta mee goaill aggle roish y Chiarn, Jee ny flaunys, t'er chroo yn aarkey as y thalloo chirrym.
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Eisht va ny deiney erskyn-towse agglagh, as dooyrt ad rish, Cre'n-fa t'ou uss er n'yannoo shoh? (son va fys ec ny deiney dy row eh er-chea veih fenish y Chiarn, son v'eh er n'insh daue).
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Eisht dooyrt ad rish, Cre nee mayd rhyt, dy vod y keayn ve kiune dooin? (son va'n keayn freaney, as erskyn-towse stermagh).
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 As dooyrt eh roo, Trog-jee mee seose, as tilg-jee mee magh 'sy cheayn; myr shen vees y keayn kiune diuish: son ta fys aym dy nee by-chyndagh rhym's ta'n sterrym mooar shoh er jeet erriu.
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 . Ny-yeih, ren ny deiney gymmyrt dy doccaragh, dy chosney yn thalloo, agh cha voddagh ad roshtyn, son va'n keayn freaney, as dowil-dorrinagh noi oc.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Shen-y-fa, deie ad gys y Chiarn, as dooyrt ad, Ta shin guee ort, O Hiarn, ta shin guee ort, ny lhig dooin cherraghtyn son bioys yn dooinney shoh, as ny cur gys nyn lieh yn uill gyn-loght; son t'ou uss, O Hiarn, er n'yannoo myr s'gooidsave lhiat.
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Myr shen hrog ad seose Jonah, as hilg ad eh magh 'sy cheayn, as ghow yn aarkey kiunid veih freaney.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Eisht ghow ny deiney aggle roish y Chiarn erskyn-towse, as ren ad breearrey dy hebbal oural da'n Chiarn.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Nish va'n Chiarn er chiarail eeast mooar dy lhuggey seose Jonah, as va Jonah ayns bolg yn eeast, three laa as three oieghyn.
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.