Jonas 1
Gaelic Scripture (Manx Gaelic) (GLA2) vs ARIB
1 Nish haink goo yn Chiarn gys Jonah mac Amittai gra,
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 Trog ort, immee gys Nineveh yn ard valley mooar shen, as trog seose dty choraa noi eck, son ta'n mee chraueeaght oc er jeet seose kiongoyrt rhym.
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Agh dirree Jonah seose dy roie er-chea gys Tarshish veih fenish y Chiarn, as hie eh sheese gys Joppa; as hooar eh lhong goll gys Tarshish: myr shen deeck eh yn leagh-shiaullee, as hie eh er boayrd, dy gholl maroo gys Tarshish, veih fenish y Chiarn.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Agh hug y Chiarn magh geay vooar er yn aarkey, as va sterrym dorrinagh ayns y cheayn, myr shen dy row yn lhong ayns gaue brishey.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Eisht va aggle er ny marrinee, as deie ad dagh dooinney gys e yee, as hilg ad magh yn chooid v'er boayrd 'sy cheayn, dy eddrymaghey yn lhong: agh va Jonah ersooyl sheese 'sy chabbane, as lhie eh, as v'eh trome ny chadley.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Myr shen haink mainshtyr y lhong huggey, as dooyrt eh rish, Kys t'ou cadley myr shoh, y chadlag? irree, eie er dty Yee, my she shen dy jean Jee smooinaghtyn orrin, nagh bee mayd caillit.
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 As dooyrt ad, dagh fer rish e heshey, Tar-jee, as lhig dooin lottyn y hayrn, dy vod fys y ve ain, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin. Myr shen hilg ad lottyn, as huitt y lot er Jonah.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Eisht dooyrt ad rish, Insh dooin, ta shin guee ort, quoi by-chyndagh ta'n olk shoh er jeet orrin: cre ta dty aght beaghee? as cre voish t'ou? cre'n cheer t'ou jeh? as cre'n sleih t'ou jeh?
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 As dooyrt eh roo, She Hebrew mee, as ta mee goaill aggle roish y Chiarn, Jee ny flaunys, t'er chroo yn aarkey as y thalloo chirrym.
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Eisht va ny deiney erskyn-towse agglagh, as dooyrt ad rish, Cre'n-fa t'ou uss er n'yannoo shoh? (son va fys ec ny deiney dy row eh er-chea veih fenish y Chiarn, son v'eh er n'insh daue).
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Eisht dooyrt ad rish, Cre nee mayd rhyt, dy vod y keayn ve kiune dooin? (son va'n keayn freaney, as erskyn-towse stermagh).
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 As dooyrt eh roo, Trog-jee mee seose, as tilg-jee mee magh 'sy cheayn; myr shen vees y keayn kiune diuish: son ta fys aym dy nee by-chyndagh rhym's ta'n sterrym mooar shoh er jeet erriu.
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 . Ny-yeih, ren ny deiney gymmyrt dy doccaragh, dy chosney yn thalloo, agh cha voddagh ad roshtyn, son va'n keayn freaney, as dowil-dorrinagh noi oc.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Shen-y-fa, deie ad gys y Chiarn, as dooyrt ad, Ta shin guee ort, O Hiarn, ta shin guee ort, ny lhig dooin cherraghtyn son bioys yn dooinney shoh, as ny cur gys nyn lieh yn uill gyn-loght; son t'ou uss, O Hiarn, er n'yannoo myr s'gooidsave lhiat.
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Myr shen hrog ad seose Jonah, as hilg ad eh magh 'sy cheayn, as ghow yn aarkey kiunid veih freaney.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Eisht ghow ny deiney aggle roish y Chiarn erskyn-towse, as ren ad breearrey dy hebbal oural da'n Chiarn.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Nish va'n Chiarn er chiarail eeast mooar dy lhuggey seose Jonah, as va Jonah ayns bolg yn eeast, three laa as three oieghyn.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.