Marcos 6
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Ke moka a tloga moo a tla seleteng sa gabo, barutiwa ba gagwe ba mo latela."
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ka Sabatha a thoma go ruta sinagogeng, ba bantši ba bao ba bego ba theeditše ba ile ba kgotsa ba re: “Motho yo o tšere kae dilo tše? Le gona ke ka baka la’ng a filwe bohlale bjo gomme mediro e matla gakaakaa e dirwa ka diatla tša gagwe?"
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Na yena yo ga se mmetli morwa wa Maria e bile na ga se ngwanabo Jakobo, Josefa, Judase le Simone? Na dikgaetšedi tša gagwe ga di na le rena mo?” Ka gona ba kgopišega ka baka la gagwe."
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Eupša Jesu a re go bona: “Moporofeta ga a ke a nyatšwa ge e se seleteng sa gabo le gare ga ba gabo le ntlong ya gagwe.”"
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ka gona, ga a ka a dira mediro e matla moo ge e se go bea ba sego kae ba babjago diatla le go ba fodiša."
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ruri, o ile a makatšwa ke go hloka ga bona tumelo. A thetha le metsana ya moo tikologong yeo a tšama a ruta."
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Bjale a bitša ba lesomepedi, a thoma go ba roma ka babedi ka babedi le go ba nea matla a go fenya meoya e sa hlwekago."
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 A ba nea le ditaelo tša gore ba se tšee selo bakeng sa leeto ge e se lehlotlo feela; a re ba se tšee senkgwa, mokotlana wa dijo goba tšhelete ya koporo dikhwameng tša bona tša tšhelete,"
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 eupša a re ba rwale diramphašane le gore ba se apare diaparo tše pedi."
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Go feta moo, a re go bona: “Kae le kae moo le tsenago gona legaeng, le dule moo go fihla ge le tloga lefelong leo."
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Lefelong le ge e le lefe moo ba sa le amogelego gona goba go le kwa, ge le etšwa moo le hlohlore lerole le le lego tlase ga dinao tša lena gore e be bohlatse go bona.”"
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ka gona, ba tšwa ba bolela le batho e le gore ba itshole,"
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 ba be ba leleka batemona ba bantši le go tlotša ba bantši bao ba babjago ka makhura le go ba fodiša."
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Bjale tša fihla ditsebeng tša Kgoši Heroda, gobane leina la Jesu le ile la tsebja phatlalatša gomme batho ba be ba re: “Johane Mokolobetši o tsošitšwe bahung, ka baka leo o kgona go dira mediro e matla.”"
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Eupša ba bangwe ba be ba re: “Ke Eliya.” Ba bangwe bona ba re: “Ke moporofeta bjalo ka yo mongwe wa baporofeta ba kgale.”"
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Eupša ge Heroda a ekwa seo a re: “Johane yo ke mo kgaotšego hlogo, o tsošitšwe.”"
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Gobane Heroda ka boyena o be a ile a romela batho gomme a swara Johane a mo tlema kgolegong ka baka la Herodiase mosadi wa Filipi ngwanabo, ka ge a be a mo nyetše."
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Gobane Johane o be a ile a botša Heroda leboelela gore: “Ga go dumelelwe ke molao gore o tšee mosadi wa ngwaneno.”"
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Eupša Herodiase o be a mo swere ka pelo gomme a nyaka go mmolaya, eupša a sa kgone."
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Heroda yena o be a boifa Johane, a tseba gore e be e le monna yo a lokilego le yo mokgethwa, o be a mo lotile. Neng le neng ge a be a ekwa Johane a bolela, o be a sa tsebe gore a mo dire eng eupša a tšwela pele a thabela go mo kwa."
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Eupša letšatši le le loketšego le ile la fihla ge Heroda a be a diretše banna ba gagwe ba maemo a godimo le balaodi ba madira le ba go hlomphega ba Galilea monyanya ka letšatši la gagwe la matswalo."
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Morwedi wa yena Herodiase yoo a tsena a bina gomme a kgahliša Heroda le bao ba bego ba dutše le yena. Kgoši ya re go mosetsana: “Nkgopele le ge e ka ba eng yeo o e nyakago, ke tla go nea yona.”"
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ee, a mo enela a re: “Le ge e le eng yeo o nkgopelago yona, ke tla go nea, le ge e le seripagare sa mmušo wa ka.”"
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ke moka a tšwa, a re go mmagwe: “Ke kgopele’ng?” Yena a re: “Hlogo ya Johane Mokolobetši.”"
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Gateetee a tsena ka bjako go kgoši gomme a kgopela, a re: “Ke nyaka gore gona bjalebjale o nnee hlogo ya Johane Mokolobetši e le godimo ga mogopo.”"
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Gaešita le ge se se ile sa kweša kgoši bohloko kudu, fela ga se ya ka ya nyaka go hlokomologa kgopelo ya gagwe, ka baka la dikeno tšeo a di dirilego pele ga bao ba bego ba dutše tafoleng."
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ka gona, gateetee kgoši ya romela moleti wa yona gomme ya mo laela gore a tliše hlogo ya Johane. A tloga a ya a mo kgaola hlogo kgolegong"
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 gomme a tliša hlogo ya gagwe ka mogopo a e nea mosetsana yola, yena a e nea mmagwe."
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ge barutiwa ba gagwe ba di kwa, ba tla ba tšea setopo sa gagwe ba se boloka lebitleng."
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ke moka baapostola ba phuthega pele ga Jesu, ba mmegela dilo ka moka tšeo ba di dirilego le go di ruta."
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Yena a re go bona: “Tlang, lena le nnoši, ka thopeng lefelong le le lego lekatana le khutšeng go se nene.” Gobane go be go na le ba bantši bao ba bego ba etla e bile ba tloga gomme ba be ba se na nako ya go iketla gaešita le go ja dijo."
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ka gona, ba tloga ba nnoši ka sekepe ba ya lefelong le le lego lekatana."
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Eupša batho ba ba bona ge ba tloga gomme ba bantši ba tseba seo, ba kitimela gotee moo ka maoto go tšwa metseng ka moka, ba fihla pele ga bona."
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Eitše ge a etšwa a bona lešaba le legolo, a le šokela gobane le be le le bjalo ka dinku tše di se nago modiši. A thoma go le ruta dilo tše dintši."
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bjale nako e be e šetše e ile, barutiwa ba gagwe ba tla go yena ba re: “Lefelo le le ka thokwana, le nako e šetše e ile."
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ba phatlalatše gore ba ye magaeng le metsaneng ya tikologong yeo gomme ba ithekele sa go ja.”"
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ge a ba araba a re go bona: “Lena ba neeng sa go ja.” Ge a re’alo ba re go yena: “Na re ye go reka dinkgwa tšeo di lekanago ditenariase tše makgolopedi re di nee batho ba je?”"
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 A re go bona: “Le na le dinkgwa tše kae? Eyang le yo bona!” Eitše ge ba kgonthišitše ba re: “Tše hlano, ka ntle le dihlapi tše pedi.”"
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 A laela batho ka moka gore ba dule ka dihlopha bjanyeng bjo botala."
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ba dula fase ka dihlopha tša ba lekgolo le tša ba masomehlano."
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Bjale a tšea dinkgwa tše hlano le dihlapi tše pedi a lebelela legodimong a kgopela tšhegofatšo. A ngwathaganya dinkgwa a di fa barutiwa ba gagwe gore bona ba di nee batho, ke moka a arolela batho ka moka dihlapi tše pedi."
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ka gona, bohle ba ja ba khora,"
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 ba tšea diroto tše lesomepedi tše di tletšego marathana, ka ntle le dihlapi."
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Bao ba jelego dinkgwa e bile banna ba dikete tše hlano (5 000)."
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ka ntle le go diega, a gapeletša barutiwa ba gagwe gore ba namele sekepe ba mo ete pele ba ye lebopong la ka mošola go ya Betsaida, ge yena a be a sa phatlalatša lešaba."
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Eupša eitše ge a laelane le lona a tloga a ya thabeng gore a yo rapela."
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ge e šetše e le mantšiboa, sekepe se be se le gare ga lewatle, eupša yena o be a le noši nageng."
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Eitše ge a ba bona ba swere bothata bja go hudua sekepe ka ge ba be ba lebane le phefo, mo e ka bago ka nako ya tlhapetšo ya bone bošego a tla a ba lebantše a sepela godimo ga lewatle, eupša a dira eka o tla ba feta."
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ge ba mmona a sepela godimo ga lewatle ba goeletša ka lentšu le le hlabošago ba re: “Ke seriti.”"
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Gobane ka moka ba ile ba mmona gomme ba boifa. Eupša gateetee a bolela le bona a re: “Tiang matla! Ke nna; le se boife.”"
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ke moka a namela sekepeng le bona, phefo ya okobala. Se sa ba makatša kudu,"
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 gobane ba be ba se ba kwešiša seo ba bego ba swanetše go ithuta sona ka mohlolo wola wa dinkgwa, eupša dipelo tša bona tša tšwela pele di retetše di sa kwešiše."
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ge ba fihla ka mošola nageng, ba tsena Genetsareta ke moka ba emiša sekepe ka tshetledi kgauswi le moo."
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Eupša gateetee ge ba etšwa sekepeng, batho ba mo tseba,"
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ba kitima le tikologo yeo ka moka, ba thoma go rwala ka maako bao ba bego ba babja ba ba iša moo ba bego ba kwele gore o gona."
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Kae le kae moo a bego a tsena metsaneng goba metseng goba magaeng ba be ba bea balwetši ba bona marekišetšong gomme ba mo kgopela gore feela ba kgwathe morumo wa seaparo sa gagwe sa ka ntle. Ka moka bao ba bego ba mo kgwatha ba be ba fola."
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.