Marcos 6
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NAA
1 Ke moka a tloga moo a tla seleteng sa gabo, barutiwa ba gagwe ba mo latela."
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ka Sabatha a thoma go ruta sinagogeng, ba bantši ba bao ba bego ba theeditše ba ile ba kgotsa ba re: “Motho yo o tšere kae dilo tše? Le gona ke ka baka la’ng a filwe bohlale bjo gomme mediro e matla gakaakaa e dirwa ka diatla tša gagwe?"
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Na yena yo ga se mmetli morwa wa Maria e bile na ga se ngwanabo Jakobo, Josefa, Judase le Simone? Na dikgaetšedi tša gagwe ga di na le rena mo?” Ka gona ba kgopišega ka baka la gagwe."
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Eupša Jesu a re go bona: “Moporofeta ga a ke a nyatšwa ge e se seleteng sa gabo le gare ga ba gabo le ntlong ya gagwe.”"
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Ka gona, ga a ka a dira mediro e matla moo ge e se go bea ba sego kae ba babjago diatla le go ba fodiša."
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ruri, o ile a makatšwa ke go hloka ga bona tumelo. A thetha le metsana ya moo tikologong yeo a tšama a ruta."
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Bjale a bitša ba lesomepedi, a thoma go ba roma ka babedi ka babedi le go ba nea matla a go fenya meoya e sa hlwekago."
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 A ba nea le ditaelo tša gore ba se tšee selo bakeng sa leeto ge e se lehlotlo feela; a re ba se tšee senkgwa, mokotlana wa dijo goba tšhelete ya koporo dikhwameng tša bona tša tšhelete,"
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 eupša a re ba rwale diramphašane le gore ba se apare diaparo tše pedi."
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Go feta moo, a re go bona: “Kae le kae moo le tsenago gona legaeng, le dule moo go fihla ge le tloga lefelong leo."
10 E recomendou-lhes:
11 Lefelong le ge e le lefe moo ba sa le amogelego gona goba go le kwa, ge le etšwa moo le hlohlore lerole le le lego tlase ga dinao tša lena gore e be bohlatse go bona.”"
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ka gona, ba tšwa ba bolela le batho e le gore ba itshole,"
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 ba be ba leleka batemona ba bantši le go tlotša ba bantši bao ba babjago ka makhura le go ba fodiša."
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Bjale tša fihla ditsebeng tša Kgoši Heroda, gobane leina la Jesu le ile la tsebja phatlalatša gomme batho ba be ba re: “Johane Mokolobetši o tsošitšwe bahung, ka baka leo o kgona go dira mediro e matla.”"
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Eupša ba bangwe ba be ba re: “Ke Eliya.” Ba bangwe bona ba re: “Ke moporofeta bjalo ka yo mongwe wa baporofeta ba kgale.”"
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Eupša ge Heroda a ekwa seo a re: “Johane yo ke mo kgaotšego hlogo, o tsošitšwe.”"
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Gobane Heroda ka boyena o be a ile a romela batho gomme a swara Johane a mo tlema kgolegong ka baka la Herodiase mosadi wa Filipi ngwanabo, ka ge a be a mo nyetše."
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Gobane Johane o be a ile a botša Heroda leboelela gore: “Ga go dumelelwe ke molao gore o tšee mosadi wa ngwaneno.”"
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Eupša Herodiase o be a mo swere ka pelo gomme a nyaka go mmolaya, eupša a sa kgone."
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Heroda yena o be a boifa Johane, a tseba gore e be e le monna yo a lokilego le yo mokgethwa, o be a mo lotile. Neng le neng ge a be a ekwa Johane a bolela, o be a sa tsebe gore a mo dire eng eupša a tšwela pele a thabela go mo kwa."
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Eupša letšatši le le loketšego le ile la fihla ge Heroda a be a diretše banna ba gagwe ba maemo a godimo le balaodi ba madira le ba go hlomphega ba Galilea monyanya ka letšatši la gagwe la matswalo."
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Morwedi wa yena Herodiase yoo a tsena a bina gomme a kgahliša Heroda le bao ba bego ba dutše le yena. Kgoši ya re go mosetsana: “Nkgopele le ge e ka ba eng yeo o e nyakago, ke tla go nea yona.”"
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ee, a mo enela a re: “Le ge e le eng yeo o nkgopelago yona, ke tla go nea, le ge e le seripagare sa mmušo wa ka.”"
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Ke moka a tšwa, a re go mmagwe: “Ke kgopele’ng?” Yena a re: “Hlogo ya Johane Mokolobetši.”"
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Gateetee a tsena ka bjako go kgoši gomme a kgopela, a re: “Ke nyaka gore gona bjalebjale o nnee hlogo ya Johane Mokolobetši e le godimo ga mogopo.”"
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Gaešita le ge se se ile sa kweša kgoši bohloko kudu, fela ga se ya ka ya nyaka go hlokomologa kgopelo ya gagwe, ka baka la dikeno tšeo a di dirilego pele ga bao ba bego ba dutše tafoleng."
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ka gona, gateetee kgoši ya romela moleti wa yona gomme ya mo laela gore a tliše hlogo ya Johane. A tloga a ya a mo kgaola hlogo kgolegong"
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 gomme a tliša hlogo ya gagwe ka mogopo a e nea mosetsana yola, yena a e nea mmagwe."
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Ge barutiwa ba gagwe ba di kwa, ba tla ba tšea setopo sa gagwe ba se boloka lebitleng."
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Ke moka baapostola ba phuthega pele ga Jesu, ba mmegela dilo ka moka tšeo ba di dirilego le go di ruta."
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yena a re go bona: “Tlang, lena le nnoši, ka thopeng lefelong le le lego lekatana le khutšeng go se nene.” Gobane go be go na le ba bantši bao ba bego ba etla e bile ba tloga gomme ba be ba se na nako ya go iketla gaešita le go ja dijo."
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ka gona, ba tloga ba nnoši ka sekepe ba ya lefelong le le lego lekatana."
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Eupša batho ba ba bona ge ba tloga gomme ba bantši ba tseba seo, ba kitimela gotee moo ka maoto go tšwa metseng ka moka, ba fihla pele ga bona."
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Eitše ge a etšwa a bona lešaba le legolo, a le šokela gobane le be le le bjalo ka dinku tše di se nago modiši. A thoma go le ruta dilo tše dintši."
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bjale nako e be e šetše e ile, barutiwa ba gagwe ba tla go yena ba re: “Lefelo le le ka thokwana, le nako e šetše e ile."
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Ba phatlalatše gore ba ye magaeng le metsaneng ya tikologong yeo gomme ba ithekele sa go ja.”"
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ge a ba araba a re go bona: “Lena ba neeng sa go ja.” Ge a re’alo ba re go yena: “Na re ye go reka dinkgwa tšeo di lekanago ditenariase tše makgolopedi re di nee batho ba je?”"
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 A re go bona: “Le na le dinkgwa tše kae? Eyang le yo bona!” Eitše ge ba kgonthišitše ba re: “Tše hlano, ka ntle le dihlapi tše pedi.”"
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 A laela batho ka moka gore ba dule ka dihlopha bjanyeng bjo botala."
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ba dula fase ka dihlopha tša ba lekgolo le tša ba masomehlano."
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Bjale a tšea dinkgwa tše hlano le dihlapi tše pedi a lebelela legodimong a kgopela tšhegofatšo. A ngwathaganya dinkgwa a di fa barutiwa ba gagwe gore bona ba di nee batho, ke moka a arolela batho ka moka dihlapi tše pedi."
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ka gona, bohle ba ja ba khora,"
42 Todos comeram e se fartaram,
43 ba tšea diroto tše lesomepedi tše di tletšego marathana, ka ntle le dihlapi."
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bao ba jelego dinkgwa e bile banna ba dikete tše hlano (5 000)."
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ka ntle le go diega, a gapeletša barutiwa ba gagwe gore ba namele sekepe ba mo ete pele ba ye lebopong la ka mošola go ya Betsaida, ge yena a be a sa phatlalatša lešaba."
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Eupša eitše ge a laelane le lona a tloga a ya thabeng gore a yo rapela."
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Ge e šetše e le mantšiboa, sekepe se be se le gare ga lewatle, eupša yena o be a le noši nageng."
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Eitše ge a ba bona ba swere bothata bja go hudua sekepe ka ge ba be ba lebane le phefo, mo e ka bago ka nako ya tlhapetšo ya bone bošego a tla a ba lebantše a sepela godimo ga lewatle, eupša a dira eka o tla ba feta."
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Ge ba mmona a sepela godimo ga lewatle ba goeletša ka lentšu le le hlabošago ba re: “Ke seriti.”"
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Gobane ka moka ba ile ba mmona gomme ba boifa. Eupša gateetee a bolela le bona a re: “Tiang matla! Ke nna; le se boife.”"
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ke moka a namela sekepeng le bona, phefo ya okobala. Se sa ba makatša kudu,"
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 gobane ba be ba se ba kwešiša seo ba bego ba swanetše go ithuta sona ka mohlolo wola wa dinkgwa, eupša dipelo tša bona tša tšwela pele di retetše di sa kwešiše."
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ge ba fihla ka mošola nageng, ba tsena Genetsareta ke moka ba emiša sekepe ka tshetledi kgauswi le moo."
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Eupša gateetee ge ba etšwa sekepeng, batho ba mo tseba,"
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 ba kitima le tikologo yeo ka moka, ba thoma go rwala ka maako bao ba bego ba babja ba ba iša moo ba bego ba kwele gore o gona."
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Kae le kae moo a bego a tsena metsaneng goba metseng goba magaeng ba be ba bea balwetši ba bona marekišetšong gomme ba mo kgopela gore feela ba kgwathe morumo wa seaparo sa gagwe sa ka ntle. Ka moka bao ba bego ba mo kgwatha ba be ba fola."
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.