Marcos 6

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ke moka a tloga moo a tla seleteng sa gabo, barutiwa ba gagwe ba mo latela."
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ka Sabatha a thoma go ruta sinagogeng, ba bantši ba bao ba bego ba theeditše ba ile ba kgotsa ba re: “Motho yo o tšere kae dilo tše? Le gona ke ka baka la’ng a filwe bohlale bjo gomme mediro e matla gakaakaa e dirwa ka diatla tša gagwe?"
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Na yena yo ga se mmetli morwa wa Maria e bile na ga se ngwanabo Jakobo, Josefa, Judase le Simone? Na dikgaetšedi tša gagwe ga di na le rena mo?” Ka gona ba kgopišega ka baka la gagwe."
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Eupša Jesu a re go bona: “Moporofeta ga a ke a nyatšwa ge e se seleteng sa gabo le gare ga ba gabo le ntlong ya gagwe.”"
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Ka gona, ga a ka a dira mediro e matla moo ge e se go bea ba sego kae ba babjago diatla le go ba fodiša."
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ruri, o ile a makatšwa ke go hloka ga bona tumelo. A thetha le metsana ya moo tikologong yeo a tšama a ruta."
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Bjale a bitša ba lesomepedi, a thoma go ba roma ka babedi ka babedi le go ba nea matla a go fenya meoya e sa hlwekago."
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 A ba nea le ditaelo tša gore ba se tšee selo bakeng sa leeto ge e se lehlotlo feela; a re ba se tšee senkgwa, mokotlana wa dijo goba tšhelete ya koporo dikhwameng tša bona tša tšhelete,"
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 eupša a re ba rwale diramphašane le gore ba se apare diaparo tše pedi."
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Go feta moo, a re go bona: “Kae le kae moo le tsenago gona legaeng, le dule moo go fihla ge le tloga lefelong leo."
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Lefelong le ge e le lefe moo ba sa le amogelego gona goba go le kwa, ge le etšwa moo le hlohlore lerole le le lego tlase ga dinao tša lena gore e be bohlatse go bona.”"
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Ka gona, ba tšwa ba bolela le batho e le gore ba itshole,"
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 ba be ba leleka batemona ba bantši le go tlotša ba bantši bao ba babjago ka makhura le go ba fodiša."
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Bjale tša fihla ditsebeng tša Kgoši Heroda, gobane leina la Jesu le ile la tsebja phatlalatša gomme batho ba be ba re: “Johane Mokolobetši o tsošitšwe bahung, ka baka leo o kgona go dira mediro e matla.”"
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Eupša ba bangwe ba be ba re: “Ke Eliya.” Ba bangwe bona ba re: “Ke moporofeta bjalo ka yo mongwe wa baporofeta ba kgale.”"
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Eupša ge Heroda a ekwa seo a re: “Johane yo ke mo kgaotšego hlogo, o tsošitšwe.”"
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Gobane Heroda ka boyena o be a ile a romela batho gomme a swara Johane a mo tlema kgolegong ka baka la Herodiase mosadi wa Filipi ngwanabo, ka ge a be a mo nyetše."
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Gobane Johane o be a ile a botša Heroda leboelela gore: “Ga go dumelelwe ke molao gore o tšee mosadi wa ngwaneno.”"
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Eupša Herodiase o be a mo swere ka pelo gomme a nyaka go mmolaya, eupša a sa kgone."
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Heroda yena o be a boifa Johane, a tseba gore e be e le monna yo a lokilego le yo mokgethwa, o be a mo lotile. Neng le neng ge a be a ekwa Johane a bolela, o be a sa tsebe gore a mo dire eng eupša a tšwela pele a thabela go mo kwa."
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Eupša letšatši le le loketšego le ile la fihla ge Heroda a be a diretše banna ba gagwe ba maemo a godimo le balaodi ba madira le ba go hlomphega ba Galilea monyanya ka letšatši la gagwe la matswalo."
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Morwedi wa yena Herodiase yoo a tsena a bina gomme a kgahliša Heroda le bao ba bego ba dutše le yena. Kgoši ya re go mosetsana: “Nkgopele le ge e ka ba eng yeo o e nyakago, ke tla go nea yona.”"
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ee, a mo enela a re: “Le ge e le eng yeo o nkgopelago yona, ke tla go nea, le ge e le seripagare sa mmušo wa ka.”"
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ke moka a tšwa, a re go mmagwe: “Ke kgopele’ng?” Yena a re: “Hlogo ya Johane Mokolobetši.”"
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Gateetee a tsena ka bjako go kgoši gomme a kgopela, a re: “Ke nyaka gore gona bjalebjale o nnee hlogo ya Johane Mokolobetši e le godimo ga mogopo.”"
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Gaešita le ge se se ile sa kweša kgoši bohloko kudu, fela ga se ya ka ya nyaka go hlokomologa kgopelo ya gagwe, ka baka la dikeno tšeo a di dirilego pele ga bao ba bego ba dutše tafoleng."
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ka gona, gateetee kgoši ya romela moleti wa yona gomme ya mo laela gore a tliše hlogo ya Johane. A tloga a ya a mo kgaola hlogo kgolegong"
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 gomme a tliša hlogo ya gagwe ka mogopo a e nea mosetsana yola, yena a e nea mmagwe."
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Ge barutiwa ba gagwe ba di kwa, ba tla ba tšea setopo sa gagwe ba se boloka lebitleng."
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ke moka baapostola ba phuthega pele ga Jesu, ba mmegela dilo ka moka tšeo ba di dirilego le go di ruta."
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Yena a re go bona: “Tlang, lena le nnoši, ka thopeng lefelong le le lego lekatana le khutšeng go se nene.” Gobane go be go na le ba bantši bao ba bego ba etla e bile ba tloga gomme ba be ba se na nako ya go iketla gaešita le go ja dijo."
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ka gona, ba tloga ba nnoši ka sekepe ba ya lefelong le le lego lekatana."
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Eupša batho ba ba bona ge ba tloga gomme ba bantši ba tseba seo, ba kitimela gotee moo ka maoto go tšwa metseng ka moka, ba fihla pele ga bona."
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Eitše ge a etšwa a bona lešaba le legolo, a le šokela gobane le be le le bjalo ka dinku tše di se nago modiši. A thoma go le ruta dilo tše dintši."
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bjale nako e be e šetše e ile, barutiwa ba gagwe ba tla go yena ba re: “Lefelo le le ka thokwana, le nako e šetše e ile."
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Ba phatlalatše gore ba ye magaeng le metsaneng ya tikologong yeo gomme ba ithekele sa go ja.”"
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ge a ba araba a re go bona: “Lena ba neeng sa go ja.” Ge a re’alo ba re go yena: “Na re ye go reka dinkgwa tšeo di lekanago ditenariase tše makgolopedi re di nee batho ba je?”"
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 A re go bona: “Le na le dinkgwa tše kae? Eyang le yo bona!” Eitše ge ba kgonthišitše ba re: “Tše hlano, ka ntle le dihlapi tše pedi.”"
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 A laela batho ka moka gore ba dule ka dihlopha bjanyeng bjo botala."
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ba dula fase ka dihlopha tša ba lekgolo le tša ba masomehlano."
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Bjale a tšea dinkgwa tše hlano le dihlapi tše pedi a lebelela legodimong a kgopela tšhegofatšo. A ngwathaganya dinkgwa a di fa barutiwa ba gagwe gore bona ba di nee batho, ke moka a arolela batho ka moka dihlapi tše pedi."
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ka gona, bohle ba ja ba khora,"
42 Todos comeram e se fartaram;
43 ba tšea diroto tše lesomepedi tše di tletšego marathana, ka ntle le dihlapi."
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bao ba jelego dinkgwa e bile banna ba dikete tše hlano (5 000)."
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ka ntle le go diega, a gapeletša barutiwa ba gagwe gore ba namele sekepe ba mo ete pele ba ye lebopong la ka mošola go ya Betsaida, ge yena a be a sa phatlalatša lešaba."
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Eupša eitše ge a laelane le lona a tloga a ya thabeng gore a yo rapela."
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ge e šetše e le mantšiboa, sekepe se be se le gare ga lewatle, eupša yena o be a le noši nageng."
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Eitše ge a ba bona ba swere bothata bja go hudua sekepe ka ge ba be ba lebane le phefo, mo e ka bago ka nako ya tlhapetšo ya bone bošego a tla a ba lebantše a sepela godimo ga lewatle, eupša a dira eka o tla ba feta."
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ge ba mmona a sepela godimo ga lewatle ba goeletša ka lentšu le le hlabošago ba re: “Ke seriti.”"
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Gobane ka moka ba ile ba mmona gomme ba boifa. Eupša gateetee a bolela le bona a re: “Tiang matla! Ke nna; le se boife.”"
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ke moka a namela sekepeng le bona, phefo ya okobala. Se sa ba makatša kudu,"
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 gobane ba be ba se ba kwešiša seo ba bego ba swanetše go ithuta sona ka mohlolo wola wa dinkgwa, eupša dipelo tša bona tša tšwela pele di retetše di sa kwešiše."
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ge ba fihla ka mošola nageng, ba tsena Genetsareta ke moka ba emiša sekepe ka tshetledi kgauswi le moo."
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Eupša gateetee ge ba etšwa sekepeng, batho ba mo tseba,"
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 ba kitima le tikologo yeo ka moka, ba thoma go rwala ka maako bao ba bego ba babja ba ba iša moo ba bego ba kwele gore o gona."
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Kae le kae moo a bego a tsena metsaneng goba metseng goba magaeng ba be ba bea balwetši ba bona marekišetšong gomme ba mo kgopela gore feela ba kgwathe morumo wa seaparo sa gagwe sa ka ntle. Ka moka bao ba bego ba mo kgwatha ba be ba fola."
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.