Josué 14
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVI
1 Se ke seo bana ba Isiraele ba se abetšwego e le bohwa nageng ya Kanana, seo moperisita Eleasara le Joshua morwa wa Nuni gotee le matona a dihlogo tša meloko ya bana ba Isiraele ba ba neilego sona e le bohwa."
1 Foram estas as terras que os israelitas receberam por herança em Canaã, e que o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Num, e os chefes dos clãs das tribos dos israelitas repartiram entre eles.
2 Bohwa bja bona bo arotšwe ka go direlwa matengwa, go etša ge Jehofa a be a laetše ka Moshe gore go dirwe seo ka meloko e senyane le seripa sa moloko."
2 A divisão da herança foi decidida por sorteio entre as nove tribos e meia, como o Senhor tinha ordenado por meio de Moisés,
3 Moshe o be a šetše a neile meloko e mebedi le seripa se sengwe sa moloko bohwa ka mošola wa Noka ya Jorodane; Balefi bona ga se a ba nea bohwa."
3 pois Moisés já tinha dado herança às duas tribos e meia a leste do Jordão. Mas aos levitas não dera herança entre os demais.
4 Bana ba Josefa ba be ba tšwile meloko e mebedi, e lego wa Manase le wa Efuraime; bona ba be ba sa arolela Balefi naga ya bona, ntle le gore ba ile ba ba nea metse yeo ba bego ba dula go yona le mafulo a diruiwa tša bona le go ba abela dithoto tša bona."
4 Os filhos de José formaram as duas tribos de Manassés e Efraim. Os levitas não receberam porção alguma da terra; receberam apenas cidades onde viver, com pastagens para os seus rebanhos.
5 Bana ba Isiraele ba ile ba dira go ya kamoo Jehofa a bego a laetše Moshe; ba arola naga."
5 Os israelitas dividiram a terra conforme o Senhor tinha ordenado a Moisés.
6 Ke moka bana ba Juda ba ya go Joshua kua Giligala gomme Kalebe morwa wa Jefune wa Mokenitsi a re go yena: “Wena o tseba gabotse seo Jehofa a se boletšego le Moshe, monna wa Modimo wa therešo ka nna le wena kua Kadeshe-baranea."
6 Os homens de Judá vieram a Josué em Gilgal, e Calebe, filho do quenezeu Jefoné, lhe disse: "Você sabe o que o Senhor disse a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barnéia, sobre mim e sobre você.
7 Ke be ke na le nywaga e masomenne ge Moshe mohlanka wa Jehofa a be a nthoma Kadeshe-baranea gore ke yo hlola naga, gomme ge ke boa ka mmotša tšohle tšeo ke di bonego, go ya kamoo pelo ya ka e bego e ntlhohleletša ka gona."
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, enviou-me de Cades-Barnéia para espionar a terra. Eu lhe dei um relatório digno de confiança,
8 Bana bešo bao ba bego ba rotogile le nna ba ile ba nola batho moko; eupša ge e le nna ke ile ka latela Jehofa Modimo wa ka ka mo go feletšego."
8 mas os meus irmãos israelitas que foram comigo fizeram o povo desanimar-se de medo. Eu, porém, fui inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus.
9 Ke moka Moshe a ena letšatšing leo, a re: ‘Naga yeo leoto la gago le gatilego go yona e tla ba ya gago le ya bana ba gago e le bohwa bja lena go iša mehleng ya neng le neng, ka gobane o latetše Jehofa Modimo wa ka ka mo go feletšego.’"
9 Por isso naquele dia Moisés me jurou: ‘Certamente a terra em que você pisou será uma herança perpétua para você e para os seus descendentes, porquanto você foi inteiramente fiel ao Senhor, ao meu Deus’.
10 Šefa Jehofa o mpolokile ke phela, go etša ge a holofeditše, nywaga ye e masomenne-hlano ga e sa le go tloga ge Jehofa a be a dira kholofetšo ye go Moshe ge Baisiraele ba be ba sepela lešokeng, ke nna yo lehono ke na le nywaga e masomeseswai-hlano."
10 "Pois bem, o Senhor manteve-me vivo, como prometeu. E foi há quarenta e cinco anos que ele disse isso a Moisés, quando Israel caminhava pelo deserto. Por isso aqui estou hoje, com oitenta e cinco anos de idade!
11 Fela lehono ke sa na le matla a go etša a mohlang wola Moshe a be a nthoma. Matla ao ke bego ke na le ona mohlang woo a lekana le ao ke nago le ona gona bjale gore nka ya ntweng ka ba ka boa."
11 Ainda estou tão forte como no dia em que Moisés me enviou; tenho agora tanto vigor para ir à guerra como naquela época.
12 Bjale nnee dithaba tšeo Jehofa a di holofeditšego mohlang woo, ka gobane mohlang woo o ikwetše gore moo go be go na le Baanaki le metse e megolo e šireleditšwego. Go bonagala Jehofa a tla ba le nna, gomme ke tla ba amoga tšona go etša ge Jehofa a holofeditše.”"
12 Dê-me, pois, a região montanhosa que naquela ocasião o Senhor me prometeu. Na época, você ficou sabendo que os enaquins lá viviam com suas cidades grandes e fortificadas; mas, se o Senhor estiver comigo, eu os expulsarei de lá, como ele prometeu".
13 Ge Kalebe morwa wa Jefune a re’alo, Joshua a mo šegofatša gomme a mo nea Heburone e le bohwa bja gagwe."
13 Então Josué abençoou Calebe, filho de Jefoné, e lhe deu Hebrom por herança.
14 Ke ka lebaka leo Heburone e ilego ya ba ya Kalebe morwa wa Jefune wa Mokenitsi e le bohwa bja gagwe go ba go fihla lehono, ka ge a ile a latela Jehofa Modimo wa Isiraele ka mo go feletšego."
14 Por isso, até hoje, Hebrom pertence aos descendentes de Calebe, filho do quenezeu Jefoné, pois ele foi inteiramente fiel ao Senhor, ao Deus de Israel.
15 Pele ga moo Heburone e be e bitšwa Kiriathe-araba (yeo e bego e bolela gore Araba e be e le motho yo mogolo kudu gare ga Baanaki). Naga yona ya khutša ntwa."
15 Hebrom era chamada Quiriate-Arba, em homenagem a Arba, o maior dos enaquins. E a terra teve descanso da guerra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.