Gênesis 47

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Josefa a tla a begela Farao a re: “Tate le bana bešo le mehlape ya bona ya dihuswane le dikgomo gotee le tšohle tšeo ba nago le tšona, ba tlile ba etšwa nageng ya Kanana gomme bjale ba kua seleteng sa Goshene.”"
1 Então José foi dar a notícia ao rei. Ele disse: — O meu pai e os meus irmãos vieram da terra de Canaã e estão na região de Gosém com as suas ovelhas e cabras, o seu gado e tudo o que têm.
2 Go bana bao babo ka moka a tšea banna ba bahlano gore a ba tliše pele ga Farao."
2 Depois levou cinco dos seus irmãos e os apresentou ao rei.
3 Ke moka Farao a botšiša bana babo Josefa a re: “Le šoma go dira’ng?” Bona ba araba Farao ba re: “Rena bahlanka ba gago re badiši ba dinku, go etša ge borakgolokhukhu ba rena e be e le badiši.”"
3 O rei perguntou: — Qual é o trabalho de vocês? Eles responderam: — Senhor, nós somos criadores de ovelhas, como foram os nossos antepassados.
4 Ka morago ga moo ba re go Farao: “Re tlile go diilela mo nageng ye ka gobane dihuswane tšeo rena bahlanka ba gago re nago le tšona ga di na mafulo, ka ge tlala e le e šoro nageng ya Kanana. Bjale hle, anke o dumelele rena bahlanka ba gago re dule seleteng sa Goshene.”"
4 Viemos morar neste país porque na terra de Canaã não há pastos para os animais, e a fome lá está terrível. Por favor, deixe que a gente fique morando na região de Gosém.
5 Ge ba re’alo Farao a re go Josefa: “Tatago le bana beno ba tlile mo go wena."
5 O rei disse a José: — Agora que o seu pai e os seus irmãos vieram ficar com você,
6 Naga ya Egipita e pele ga gago. Dira gore tatago le bana beno ba dule karolong e botsebotse ya naga. A ba dule seleteng sa Goshene, gomme ge e ba o tseba gore gare ga bona go na le banna ba ba nago le sebete, gona o ba bee bahlokomedi ba dikgomo tša ka.”"
6 a terra do Egito está às ordens deles. Dê a eles a região de Gosém, que é a melhor do país, para que fiquem morando lá. E, se na sua opinião houver entre eles homens capazes, ponha-os como chefes dos que cuidam do meu gado.
7 Ke moka Josefa a tliša Jakobo tatagwe go Farao gomme a mo tsebiša yena; Jakobo a šegofatša Farao."
7 Depois José levou Jacó, o seu pai, e o apresentou ao rei. Jacó deu a sua bênção ao rei,
8 Bjale Farao a re go Jakobo: “Matšatši a bophelo bja gago ke nywaga e mekae?”"
8 e este perguntou: — Qual é a sua idade?
9 Jakobo a re go Farao: “Matšatši a ka ke le modiiledi e bile nywaga e lekgolo-masometharo (130). Matšatši a bophelo bja ka e bile nywaga e sego kae le ya kgateletšego gomme ga e lekane le matšatši a bophelo bja nywaga yeo botate ba e feditšego e le badiiledi.”"
9 Jacó respondeu: — Já estou com cento e trinta anos de idade e sempre tenho andado de um lado para outro. A minha vida tem passado rapidamente, e muitos anos foram difíceis. E eu não tenho conseguido viver tanto quanto os meus antepassados, que tiveram uma vida tão dura como a que eu tive.
10 Ka morago ga moo Jakobo a šegofatša Farao gomme a tloga pele ga gagwe."
10 Jacó deu a sua bênção ao rei e foi embora.
11 Ka gona Josefa a nea tatagwe le bana babo madulo nageng ya Egipita, karolong e botsebotse ya naga, seleteng sa Ramasese. A dira kamoo Farao a laetšego ka gona."
11 E José deu ao pai e aos irmãos terras na melhor região do Egito, perto da cidade de Ramessés, como o rei havia ordenado. Essas terras se tornaram propriedade deles, e eles ficaram morando ali.
12 Josefa a nea tatagwe, bana babo le ba lapa la tatagwe ka moka dijo go ya le ka palo ya bana ba bona."
12 José dava mantimentos ao pai, aos irmãos e aos parentes, conforme as necessidades de cada família.
13 Bjale go be go se na dijo nageng ka moka, ka gobane tlala e be e le e šoro kudu; batho ba nageng ya Egipita le ya Kanana ba felelwa ke matla ka baka la tlala yeo."
13 Não havia alimento em lugar nenhum, e a fome aumentava cada vez mais. Os moradores do Egito e de Canaã ficaram fracos de tanto passar fome.
14 Josefa a kgoboketša tšhelete ka moka yeo e bego e hwetšwa nageng ya Egipita le ya Kanana yeo batho ba bego ba reka mabele ka yona; Josefa a tliša tšhelete yeo ka ntlong ya Farao."
14 O povo comprava mantimentos, e José ajuntava todo o dinheiro e o levava para o palácio.
15 Mafelelong batho ba reka ka tšhelete ka moka ya nageng ya Egipita le ya Kanana gomme ya fela, ke moka Baegipita ka moka ba tla go Josefa ba re: “Re fe dijo! Go re’ng re swanetše go hwela pele ga gago e le ka baka la ge re feletšwe ke tšhelete?”"
15 Quando acabou todo o dinheiro do Egito e de Canaã, os egípcios foram falar com José. Eles disseram: — Por favor, nos dê comida! Não nos deixe morrer só porque o nosso dinheiro acabou!
16 Ka gona Josefa a re: “Ge e ba tšhelete e fedile, gona nneeng diruiwa tša lena gomme nna ke tla le nea dijo legatong la tšona.”"
16 José respondeu: — Se vocês não têm mais dinheiro, tragam o seu gado, que eu trocarei por mantimento.
17 Ba tliša diruiwa tša bona go Josefa; Josefa a ba rekišetša dijo ka dipere tša bona, mehlape ya dihuswane, mehlape ya dikgomo le dipokolo, gomme ngwaga woo ka moka a ba rekišetša dijo ka diruiwa tša bona ka moka."
17 Os egípcios levaram a José cavalos, ovelhas, cabras, bois e jumentos, e em troca ele lhes deu mantimento durante todo aquele ano.
18 Mafelelong ngwaga woo wa fela, gomme ngwageng o latelago ba tla go yena ba re: “Re re re tsebiše wena mong wa rena gore tšhelete le diruiwa di feletše go wena mong wa rena. Ka pele ga gago mong wa rena go šetše feela mebele ya rena le naga ya rena."
18 O ano passou, e no ano seguinte foram dizer a José:
19 A rena le naga ya rena re ka fo hwela mahlong a gago? Reka rena le naga ya rena ka dijo, gomme rena le naga ya rena re tla ba makgoba a Farao; o re nee peu gore re phele, re se hwe gomme naga ya rena ya ba lešope.”"
19 — Senhor, não podemos esconder o fato de que o nosso dinheiro acabou e que os nossos animais agora são seus. Não temos mais nada para entregar a não ser os nossos corpos e as nossas terras. Não deixe a gente morrer. Compre a nós e as nossas terras em troca de alimentos. Seremos escravos do rei, e ele será dono das nossas terras. Dê-nos mantimento para que possamos viver e também sementes para plantarmos, e assim a terra não se tornará um deserto.
20 Ka gona Josefa a rekela Farao naga ka moka ya Baegipita ka gobane yo mongwe le yo mongwe wa Baegipita o be a rekišitše naga ya gagwe ka ge tlala e be e ba wetše o šoro; naga ka moka ya ba ya Farao."
20 Então José comprou todas as terras do Egito para o rei. Todos os egípcios tiveram de vender as suas terras, pois a fome era terrível. Assim, a terra ficou sendo do rei,
21 Batho bona o ile a ba hudušetša metseng ya kgauswi, go tloga lehlakoreng le lengwe la selete sa Egipita go ya go le lengwe."
21 e José fez dos egípcios escravos no país inteiro.
22 Naga ya baperisita ke yona feela a sa kago a e reka, ka gobane dijo tša baperisita di be di etšwa go Farao gomme ba be ba eja dijo tšeo Farao a bego a ba neile tšona. Ke ka baka leo ba sa kago ba rekiša naga ya bona."
22 José só não comprou as terras dos sacerdotes. Eles não tiveram de vendê-las, pois o rei lhes dava certa quantidade de alimentos; e assim eles tinham o que comer.
23 Ke moka Josefa a bolela le batho a re: “Tsebang gore lehono ke rekile lena le naga ya lena, ke le reketše Farao. Tšeang peu še, e bjaleng mašemong."
23 Então José disse ao povo: — Agora vocês e as suas terras são do rei, pois eu os comprei para ele. Peguem aqui sementes para semearem nos campos.
24 Ge e tšweleditše dijo, le neeng Farao karolo ya bohlano ya tšona, eupša dikarolo tše nne e tla ba tša lena gore e be peu ya mašemo, e be dijo tša lena, tša malapa a lena le tša bana ba lena gore ba je.”"
24 Do que colherem, deem a quinta parte ao rei; usem as outras quatro partes para semear e para alimentar vocês, os seus filhos e as pessoas que moram com vocês.
25 Ke moka ba re: “O phološitše maphelo a rena. Anke re hwetše kgaugelo mahlong a gago mong wa rena, e bile re tla ba makgoba a Farao.”"
25 Eles responderam: — O senhor salvou a nossa vida e tem sido bom para nós. Seremos escravos do rei.
26 Josefa a dira gore taba ya gore Farao a hwetše karolo ya bohlano nageng ya Egipita e be molao go fihla le lehono le. Ke naga ya baperisita feela e le sehlopha yeo e ilego ya se be ya Farao."
26 Assim, José fez uma lei que existe até hoje . A lei é a seguinte: em todo o Egito a quinta parte das colheitas pertence ao rei. Só as terras dos sacerdotes não ficaram para o rei.
27 Baisiraele ba tšwela pele ba dula nageng ya Egipita, seleteng sa Goshene; ba aga go yona gomme ba tswala ya ba ba bantši kudu."
27 Os israelitas ficaram vivendo no Egito, na região de Gosém, onde compraram terras e tiveram muitos filhos.
28 Jakobo a phela nageng ya Egipita nywaga e lesomešupa. Ka gona nywaga ya bophelo ya Jakobo ya ba e lekgolo-masomenne-šupa (147)."
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, chegando à idade de cento e quarenta e sete anos.
29 Mafelelong matšatši a gore Isiraele a hwe a batamela. Ka gona a bitša Josefa morwa wa gagwe a re go yena: “Ge e ba bjale ke hweditše kgaugelo mahlong a gago, hle bea seatla sa gago ka tlase ga serope sa ka, o mpontšhe botho o be o mpotegele. (O se ke wa mpoloka Egipita hle.)"
29 Quando sentiu que ia morrer, Jacó mandou chamar o seu filho José e disse: — Se lhe posso pedir um favor, ponha a mão por baixo da minha coxa e jure que será fiel e honesto comigo nisto que vou pedir: não me sepulte no Egito.
30 Ke swanetše go robala le botate, wena o nthwale o nntšhe mo Egipita gomme o mpoloke mabitleng a bona.” Josefa a re: “Ke tla dira kamoo o boletšego ka gona.”"
30 Quando eu morrer, tire o meu corpo do Egito e me coloque na sepultura dos meus antepassados, a fim de que eu descanse com eles. José respondeu: — Eu farei o que o senhor está pedindo.
31 Ke moka a re: “Nkenele.” Josefa a mo enela. Isiraele a napa a inamela dihlogong tša bolao."
31 — Então jure — disse Jacó. José jurou, e aí Jacó se inclinou sobre a cabeceira da cama e orou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.