Gênesis 44
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH
1 Ka morago Josefa a laela monna yo a bego a okametše ntlo ya gagwe a re: “Tlatša mekotla ya banna ba ka dijo tšeo ba ka kgonago go di rwala, gomme o tsenye tšhelete ya yo mongwe le yo mongwe molomong wa mokotla wa gagwe."
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Eupša o tsenye senwelo sa ka, senwelo sa silifera, molomong wa mokotla wa yo monyenyane go bona, o be o tsenye le tšhelete ya mabele a gagwe.” Ka gona a dira kamoo lentšu la Josefa le boletšego ka gona."
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Go be go šetše go sele ge banna bao ba newa tsela, bona le dipokolo tša bona."
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Ba tšwa motseng. Ba be ba se ba fihla kgole ge Josefa a botša monna yo a okametšego ntlo ya gagwe gore: “Ema! Rakediša banna bale o be o bone gore o a ba hwetša gomme o re go bona: ‘Le re’ng le bušeditše botse ka bobe?"
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Le re’ng le tšere senwelo seo mong wa ka a nwago ka sona le seo a kgonago go laola ka sona? Le dirile selo se sebe.’”"
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Mafelelong a ba hwetša gomme a ba botša mantšu ao."
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Eupša bona ba re go yena: “Go re’ng mong wa rena a bolela mantšu a swanago le a? Ga go kgonege gore rena bahlanka ba gago re dire selo se swanago le se."
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Tšhelete yeo re e hweditšego melomong ya mekotla ya rena re go bušeditše yona re etšwa nageng ya Kanana. Ka gona re ka utswa bjang silifera goba gauta ntlong ya mong wa gago?"
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Anke lekgoba la gago leo le tlago go hwetšwa le se swere le hwe, gomme rena re be makgoba a gago wena mong wa rena.”"
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Ke moka a re: “Anke go be kamoo le boletšego ka gona. Ka gona yoo se tlago go hwetšwa go yena e tla ba lekgoba la ka, eupša lena ba bangwe le ka se bonwe molato.”"
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Gateetee ge a re’alo yo mongwe le yo mongwe a theošetša mokotla wa gagwe fase gomme yo mongwe le yo mongwe a bula mokotla wa gagwe."
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 A phuruputša ka kelohloko. A thoma ka yo mogolo a feleletša ka yo monyenyane. Mafelelong senwelo seo sa hwetšwa ka mokotleng wa Benjamini."
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Ke moka ba gagola diaparo tša bona gomme yo mongwe le yo mongwe a buša a rweša pokolo ya gagwe morwalo wa gagwe, ba boela motseng."
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Juda le bana babo ba tsena ka ntlong ya Josefa, gomme o be a sa dutše a le moo; ba wela fase pele ga gagwe."
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Bjale Josefa a re go bona: “Ke selo sa mohuta mang se le se dirilego? Na le be le sa tsebe gore monna yo a swanago le nna o kgona go laola?”"
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Ge a re’alo Juda a re: “Re tla re’ng go wena mong wa rena? Re ka bolela ra re’ng? Re ka hlatsela bjang gore re lokile? Modimo wa therešo o bone molato wa rena makgoba a gago. Ke rena ba re makgoba a gago wena mong wa rena, rena le yoo senwelo se hweditšwego seatleng sa gagwe!”"
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Eupša Josefa a re: “Nka se dire seo! Monna yoo senwelo se hweditšwego ka seatleng sa gagwe ke yena e tlago go ba lekgoba la ka. Ge e le lena ba bangwe ka moka rotogelang go tatago lena ka khutšo.”"
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Bjale Juda a mmatamela gomme a re: “Ke a go rapela mong wa ka, hle anke nna lekgoba la gago ke bolele o theeditše wena mong wa ka, ka gobane o na le matla a lekanago le a Farao gomme bogale bja gago bo se tukele nna lekgoba la gago."
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Wena mong wa ka o botšišitše rena makgoba a gago wa re: ‘Na le na le tatago lena goba ngwanabo lena?’"
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Rena ra re go wena mong wa ka: ‘Re na le tate yo a tšofetšego le morwarrago rena wa botšofading bja gagwe, yo monyenyane go rena. Eupša ngwanabo o hwile gomme ke yena a nnoši a šetšego wa bana ba mmagwe, le gona tatagwe o mo rata kudu.’"
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Ka morago ga moo wa botša rena makgoba a gago wa re: ‘Mo fološetšeng mo go nna gore mahlo a ka a mmone.’"
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Eupša ra re go wena mong wa ka: ‘Mošemane yoo a ka se kgone go tlogela tatagwe. Ge e ba a ka mo tlogela, tatagwe o tlo hwa.’"
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Ke moka wena wa re go rena makgoba a gago: ‘Ge ngwanabo lena yo monyenyane a sa theogele mo le lena, gona le ka se hlwe le bona sefahlego sa ka.’"
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 “Rena ra rotogela go tatago rena lekgoba la gago, gomme ra mmotša mantšu a gago wena mong wa ka."
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 Ka morago tatago rena a re: ‘Boelang morago le yo re rekela dijonyana.’"
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Eupša rena ra re: ‘Re ka se kgone go theogela moo. Ge e ba ngwanabo rena yo monyenyane a na le rena, gona re tla theogela moo ka gobane re ka se kgone go bona sefahlego sa monna yola ge e ba ngwanabo rena yo monyenyane a se na le rena.’"
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 Ke moka tate lekgoba la gago a re go rena: ‘Le tseba gabotse gore mosadi wa ka o mpelegetše barwa ba babedi feela."
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Ka morago yo mongwe wa bona o ile a ntlogela gomme ka re: “Joo nna, ruri o rathagane!” Ga se ka ka ka mmona go ba go fihla ga bjale."
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Ge e ba le ka tloša le yo mo pele ga ka gomme a welwa ke kotsi e šoro, gona le tla fološetša moriri wa ka o mopududu Bodulabahu ka manyami.’"
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 “Bjale ge e ba nka fihla go tate lekgoba la gago mošemane yo a se na le rena mola e le gore moya wa gagwe o tlemagane le wa mošemane yo,"
30 — ausente —
31 gona e tla re gateetee ge a bona gore mošemane yo ga a gona, o tla fo ikhwela, gomme rena makgoba a gago re tla theošetša moriri o mopududu wa tate lekgoba la gago Bodulabahu ka manyami."
31 — ausente —
32 Gobane nna lekgoba la gago ke boditše tate gore ke tla kgonthišetša gore mošemane yo o a šireletšega, gomme ka re: ‘Ge e ba nka se mmušetše go wena, gona ke tla be ke diretše tate sebe sa bophelo bja ka ka moka.’"
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 Bjale hle anke go šale nna lekgoba la gago go e na le gore go šale mošemane yo e le lekgoba la gago wena mong wa ka, gore mošemane yo a rotoge le bana babo."
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Gobane nka rotogela bjang go tate ke sa sepele le mošemane yo? Ke boifa gore ke tla bona bohloko bjo bo tlago go wela tate.”"
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.