Gênesis 42

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mafelelong Jakobo a tseba gore go be go na le mabele kua Egipita. Ke moka Jakobo a bolela le barwa ba gagwe a re: “Le re’ng le lebelelane?”"
1 Jacó, sabendo que havia trigo no Egito, disse aos seus filhos: "Por que estais olhando uns para os outros?
2 A oketša ka gore: “Ke kwele gore go na le mabele kua Egipita. Theogelang gona gomme le re rekeleng ona gore re phele, re se hwe.”"
2 Eu soube que há trigo no Egito. Descei lá e comprai-o para nós; poderemos assim viver e escaparemos à morte."
3 Ka gona bana babo Josefa ba lesome ba theogela Egipita go yo reka mabele."
3 E os dez irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Eupša ge e le Benjamini, ngwanabo Josefa, Jakobo a se mo rome gotee le bana babo ba bangwe ka gobane o itše: “A ka tla a welwa ke kotsi e šoro.”"
4 Jacó não deixou partir com seus irmãos Benjamim, irmão de José, "com medo, pensava ele, de que lhe acontecesse alguma desgraça."
5 Ka gona barwa ba Isiraele ba tla Egipita le ba bangwe bao ba bego ba tlo reka, ka gobane go be go wele tlala nageng ya Kanana."
5 Os filhos de Israel chegaram, pois, no meio de uma multidão de outros para comprar víveres, porque a fome reinava na terra de Canaã.
6 Josefa e be e le yena molaodi nageng yeo. Ke yena yo a bego a rekišetša batho ka moka ba lefase. Mafelelong bana babo Josefa ba tla gomme ba mo khunamela ba inamišeditše difahlego fase."
6 José era o governador de toda a região, e era ele quem vendia o trigo a todo o mundo. Desde sua chegada, os irmãos de José prostraram-se diante dele com o rosto por terra.
7 Ge Josefa a bona bana babo, gateetee a ba tseba, eupša a dira gore ba se mo tsebe. A bolela le bona ka bogale a re: “Le tšwa kae?” Bona ba re: “Re tlile re etšwa nageng ya Kanana go tlo reka dijo.”"
7 José reconheceu-os imediatamente, mas, comportando-se com eles como um estrangeiro, disse-lhes com rudeza: "Donde vindes?" "Da terra de Canaã, responderam eles, para comprar víveres."
8 Ka go re’alo Josefa a tseba bana babo, eupša bona ba se mo tsebe."
8 Foi assim que José reconheceu a seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Gateetee Josefa a gopola ditoro tšeo a di lorilego ka bona, gomme a re go bona: “Le dihlodi! Le tlile go bona moo naga ye e ka šwahlelwago gona gabonolo!”"
9 E lembrava-se dos sonhos que tivera outrora a respeito deles; disse-lhes: "Vós sois espiões: viestes explorar os pontos fracos do país."
10 Ke moka bona ba re go yena: “Aowa mong wa rena, rena bahlanka ba gago re tlile go reka dijo."
10 "Não, meu senhor, responderam, teus servos vieram comprar víveres.
11 Ka moka ga rena re bana ba monna o tee. Re banna ba go botega. Rena bahlanka ba gago ga re dihlodi.”"
11 Somos todos filhos dum mesmo pai, somos gente honesta; teus servos não são espiões."
12 Eupša yena a re: “Ga go bjalo! Le tlile go bona moo le ka šwahlelago naga ye gabonolo gona!”"
12 "Não é verdade -, disse-lhes ele, viestes explorar os pontos fracos do país."
13 Ge a re’alo bona ba re: “Rena bahlanka ba gago re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee, re tšwa nageng ya Kanana; lehono yo monyenyane o šetše le tatago rena, mola yo mongwe a sa hlwe a le gona.”"
13 Eles responderam: "Somos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, na terra de Canaã. O mais novo está agora em casa de nosso pai, o outro já não existe."
14 Eupša Josefa a re go bona: “Ke sona seo ke le boditšego sona ge ke re: ‘Le dihlodi!’"
14 José disse-lhes: "É bem como eu disse: sois espiões.
15 Le tla lekwa ka se se latelago. Ke ikana ka Farao yo a phelago gore le ka se tloge mo go fihlela ge ngwanabo lena yo monyenyane a etla mo."
15 Sereis, aliás, postos à prova: pela vida do faraó, não saireis daqui antes que tenha vindo vosso irmão mais novo.
16 Romang yo mongwe wa lena gore a yo tšea ngwanabo lena gomme lena le šale le tlemilwe, gore mantšu a lena a tle a lekwe go tsebje ge e ba e le therešo. Ge e ba le sa bolele therešo, gona ke ikana ka Farao yo a phelago gore le dihlodi.”"
16 Mandai um de vós buscá-lo; enquanto isso, ficareis prisioneiros. Vossas palavras serão assim provadas, e veremos se dissestes a verdade. Do contrário, pela vida do faraó, sois espiões!"
17 Ke moka a ba tsenya gotee kgolegong matšatši a mararo."
17 E mandou metê-los numa prisão durante três dias.
18 Ka morago ga moo Josefa a bolela le bona ka letšatši la boraro a re: “Dirang se se latelago gore le phele. Nna ke boifa Modimo wa therešo."
18 No terceiro dia, José disse-lhes: "Fazei isto, e vivereis, porque sou cheio do temor a Deus.
19 Ge e ba le botega, anke yo mongwe wa bana babo lena a šale a tlemilwe mo ntlong ye ya kgolego, eupša lena ka moka sepelang, išetšang ba malapa a lena mabele ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
19 Se sois gente de bem, que um dentre vós fique detido em prisão; e os outros partam levando o trigo para alimentar vossas famílias.
20 Ke moka le tliše ngwanabo lena yo monyenyane gore re tle re bone ge e ba mantšu a lena a rereša; le ka se hwe.” Bona ba dira sona seo."
20 Trazei-me então vosso irmão mais novo, para que eu possa verificar a verdade de vossas palavras, e não morrereis." Foi o que fizeram.
21 Ba botšana seng sa bona ba re: “Ruri re na le molato ka ngwanabo rena, ka gobane re bone tlalelo ya gagwe ge a be a re lopa gore re mo šokele, eupša ra se theetše. Ke ka baka leo re wetšwego ke tlalelo ye.”"
21 Disseram uns aos outros: "Em verdade, expiamos o crime cometido contra o nosso irmão, porque víamos a angústia de sua alma quando ele nos suplicava, e não o escutamos! Eis por que veio sobre nós esta desgraça!"
22 Ke moka Rubeni a ba araba a re: “A ga se ka le botša ka re: ‘Le se ke la direla ngwana yo sebe,’ eupša lena la se theetše? Bjale, šefa madi a gagwe a nyakwa go rena.”"
22 "Não vos tinha eu dito, disse-lhes Rubem, para não pecardes contra o menino? Não quisestes ouvir-me, e eis agora que nos é reclamado o seu sangue!"
23 Ge e le bona ba be ba sa tsebe gore Josefa o be a theeditše, ka gobane ba be ba bolela le yena ka mohlatholodi."
23 Ora, não sabiam que José os compreendia, porque lhes tinha falado por meio de um intérprete.
24 Ka gona a tloga go bona a ya go lla. Ke moka a boela go bona, a bolela le bona gomme a ba amoga Simeone a mo tlema pele ga mahlo a bona."
24 E José afastou-se deles para chorar. Voltou em seguida e falou-lhes; e escolheu Simeão, ao qual mandou prender na presença deles.
25 Ka morago ga moo Josefa a ntšha taelo ya gore mekotla ya bona e tlatšwe ka mabele. Le gona ba be ba laetšwe gore ba bušetše tšhelete ya banna bao mokotleng wa yo mongwe le yo mongwe wa bona le gore ba ba nee le tšeo ba tla di nyakago leetong la bona. Ka gona ba dirwa ka wona mokgwa woo."
25 José ordenou depois que se enchessem de trigo os seus sacos, e que se pusesse o dinheiro de cada um em seu saco de viagem, e também que se lhes dessem provisões para o caminho: assim foi feito.
26 Ka gona ba nametša mabele a bona godimo ga dipokolo tša bona gomme ba tloga moo ba tsena tseleng."
26 Eles carregaram o trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Ge yo mongwe wa bona a bula mokotla wa gagwe gore a nee pokolo ya gagwe furu ge ba le lefelong le go robalwago go lona tseleng, a bona tšhelete ya gagwe e le molomong wa mokotla wa gagwe."
27 Na estalagem, abrindo um deles o seu saco para dar de comer ao seu jumento, viu que o seu dinheiro estava na boca do saco.
28 Eitše ge a bona seo a re go bana babo: “Ba bušitše tšhelete ya ka gomme še ka mo mokotleng!” Ke moka ba felelwa ke kholofelo moo ba ilego ba thothomela gomme ba botšišana ba re: “Ke eng se Modimo a re dirilego sona?”"
28 "Devolveram-me o meu dinheiro, disse ele aos seus irmãos; ei-lo aqui no meu saco!" Desfaleceu-se-lhes o coração, e, tomados de espanto, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus nos fez?"
29 Mafelelong ba fihla go tatago bona Jakobo nageng ya Kanana gomme ba mmotša dilo ka moka tšeo di ba wetšego, ba re:"
29 Voltaram para junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e contaram-lhe nestes termos tudo o que lhes tinha acontecido:
30 “Monna yo e lego molaodi wa naga yeo o boletše le rena ka bogale, ka ge a be a nagana gore re tlo hlola naga."
30 "O homem que governa o país nos falou asperamente e nos tomou por espiões.
31 Eupša re mmoditše gore: ‘Re banna ba go botega. Ga re dihlodi."
31 Dissemos-lhe que éramos gente honesta, e não espiões;
32 Re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee. Yo mongwe wa rena ga a sa le gona, gomme yo monyenyane lehono o šetše le tatago rena nageng ya Kanana.’"
32 que éramos doze irmãos, filhos dum mesmo pai, dos quais um já não existia mais, e o mais novo estava no momento com nosso pai, na terra de Canaã.
33 Eupša monna yo e lego molaodi wa naga yeo a re go rena: ‘Ke tla tseba ka se se latelago gore le a botega: Anke yo mongwe wa bana babo lena a šale le nna. Lena le sepele le išetše ba malapa a lena dijo ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
33 O governador do país disse-nos: por isso reconhecerei se sois gente de bem: deixai junto de mim um de vossos irmãos, levai o trigo que precisais para alimentar vossas famílias, e parti.
34 Le tle le ngwanabo lena yo monyenyane mo go nna e le gore ke tsebe ge le se dihlodi eupša le botega. Ke tla le bušetša ngwanabo lena gomme la kgona go reka mo nageng ye.’”"
34 Conduzir-me-eis então vosso irmão mais novo: assim saberei que não sois espiões, mas gente honesta. Eu vos devolverei então vosso irmão, e podereis negociar no país."
35 Ya re ge ba tšholla mekotla ya bona, yo mongwe le yo mongwe wa bona a hwetša sešubana sa gagwe sa tšhelete ka mokotleng wa gagwe. Ge bona le tatago bona ba bona dišubana tšeo tša tšhelete, ba boifa."
35 E, esvaziando os seus sacos, eis que o pacote de dinheiro de cada um se encontrava em seu saco. Quando eles e seu pai viram seu dinheiro, tiveram medo.
36 Ke moka Jakobo tatago bona a re go bona: “Ke nna yo le nkamogilego bana! Josefa ga a sa le gona le Simeone ga a sa le gona, bjale le tlile go tšea Benjamini! Dilo tše ka moka di wetše nna!”"
36 Jacó disse-lhes: "Vós me tirais os meus filhos! José já não existe, Simeão tampouco, e quereis me tomar ainda Benjamim! Tudo vem cair sobre mim!"
37 Eupša Rubeni a re go tatagwe: “Ge e ba nka se mmuše go wena, gona o ka bolaya barwa ba ka ba babedi. Mo gafele diatleng tša ka, gomme ke nna ke tlago go mmušetša go wena.”"
37 Rubem disse-lhe: "Tira a vida aos meus dois filhos, se eu não te reconduzir Benjamim! Confia-o a mim: eu to reconduzirei."
38 Eupša yena a re: “Morwa wa ka a ka se theogele kua le lena, ka gobane mogolwagwe o hwile gomme yena o šetše a nnoši. Ge e ba a ka welwa ke kotsi e šoro tseleng yeo le tlago go sepela ka yona, gona le tla fološetša meriri ya ka e mepududu Bodulabahu ke nyamile.”"
38 "Meu filho, tornou Jacó, não descerá convosco, porque seu irmão morreu, e só resta ele. Se lhe acontecesse um acidente nesta viagem que ides fazer, faríeis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.