Gênesis 42
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs BKJ
1 Mafelelong Jakobo a tseba gore go be go na le mabele kua Egipita. Ke moka Jakobo a bolela le barwa ba gagwe a re: “Le re’ng le lebelelane?”"
1 Ora, quando Jacó viu que havia trigo no Egito, Jacó disse a seus filhos: Por que ficais olhando uns para os outros?
2 A oketša ka gore: “Ke kwele gore go na le mabele kua Egipita. Theogelang gona gomme le re rekeleng ona gore re phele, re se hwe.”"
2 E ele disse: Eis que eu ouvi que há trigo no Egito; descei para lá e comprai para nós dali, para que vivamos, e não morramos.
3 Ka gona bana babo Josefa ba lesome ba theogela Egipita go yo reka mabele."
3 E os dez irmãos de José desceram para comprar trigo no Egito.
4 Eupša ge e le Benjamini, ngwanabo Josefa, Jakobo a se mo rome gotee le bana babo ba bangwe ka gobane o itše: “A ka tla a welwa ke kotsi e šoro.”"
4 Mas a Benjamim, irmão de José, Jacó não enviou com seus irmãos, pois ele disse: Para que porventura não lhe aconteça alguma desgraça.
5 Ka gona barwa ba Isiraele ba tla Egipita le ba bangwe bao ba bego ba tlo reka, ka gobane go be go wele tlala nageng ya Kanana."
5 E os filhos de Israel vieram comprar trigo entre os que vieram, porque a fome estava na terra de Canaã.
6 Josefa e be e le yena molaodi nageng yeo. Ke yena yo a bego a rekišetša batho ka moka ba lefase. Mafelelong bana babo Josefa ba tla gomme ba mo khunamela ba inamišeditše difahlego fase."
6 E José era o governador da terra, e era ele que vendia a todas as pessoas da terra; e os irmãos de José vieram, e se curvaram diante dele com sua face em terra.
7 Ge Josefa a bona bana babo, gateetee a ba tseba, eupša a dira gore ba se mo tsebe. A bolela le bona ka bogale a re: “Le tšwa kae?” Bona ba re: “Re tlile re etšwa nageng ya Kanana go tlo reka dijo.”"
7 E José viu seus irmãos, e ele os reconheceu, mas se fez de estranho para eles, e falou asperamente com eles. E ele lhes disse: De onde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã para comprar alimento.
8 Ka go re’alo Josefa a tseba bana babo, eupša bona ba se mo tsebe."
8 E José reconheceu seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Gateetee Josefa a gopola ditoro tšeo a di lorilego ka bona, gomme a re go bona: “Le dihlodi! Le tlile go bona moo naga ye e ka šwahlelwago gona gabonolo!”"
9 E José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado sobre eles, e lhes disse: Sois espiões. Viestes para ver a nudez da terra.
10 Ke moka bona ba re go yena: “Aowa mong wa rena, rena bahlanka ba gago re tlile go reka dijo."
10 E eles lhe disseram: Não, meu senhor, mas para comprar alimento vieram teus servos.
11 Ka moka ga rena re bana ba monna o tee. Re banna ba go botega. Rena bahlanka ba gago ga re dihlodi.”"
11 Somos todos filhos de um homem; somos homens verdadeiros; teus servos não são espiões.
12 Eupša yena a re: “Ga go bjalo! Le tlile go bona moo le ka šwahlelago naga ye gabonolo gona!”"
12 E ele lhes disse: Não, mas para ver a nudez da terra é que viestes.
13 Ge a re’alo bona ba re: “Rena bahlanka ba gago re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee, re tšwa nageng ya Kanana; lehono yo monyenyane o šetše le tatago rena, mola yo mongwe a sa hlwe a le gona.”"
13 E eles disseram: Teus servos são doze irmãos, os filhos de um homem na terra de Canaã. E eis que o mais jovem está hoje com nosso pai, e um não está.
14 Eupša Josefa a re go bona: “Ke sona seo ke le boditšego sona ge ke re: ‘Le dihlodi!’"
14 E José lhes disse: Foi isso que eu vos falei, dizendo: Sois espiões.
15 Le tla lekwa ka se se latelago. Ke ikana ka Farao yo a phelago gore le ka se tloge mo go fihlela ge ngwanabo lena yo monyenyane a etla mo."
15 Por isto sereis provados: Pela vida de Faraó não saireis daqui, a não ser que vosso irmão mais jovem venha para cá.
16 Romang yo mongwe wa lena gore a yo tšea ngwanabo lena gomme lena le šale le tlemilwe, gore mantšu a lena a tle a lekwe go tsebje ge e ba e le therešo. Ge e ba le sa bolele therešo, gona ke ikana ka Farao yo a phelago gore le dihlodi.”"
16 Enviai um de vós, e que ele traga vosso irmão, e vós sereis mantidos na prisão, para que vossas palavras sejam provadas, se há alguma verdade em vós. Ou senão pela vida de Faraó, verdadeiramente sois espiões.
17 Ke moka a ba tsenya gotee kgolegong matšatši a mararo."
17 E ele os colocou todos juntos na prisão por três dias.
18 Ka morago ga moo Josefa a bolela le bona ka letšatši la boraro a re: “Dirang se se latelago gore le phele. Nna ke boifa Modimo wa therešo."
18 E José lhes disse no terceiro dia: Fazei isto, e vivei, pois eu temo a Deus:
19 Ge e ba le botega, anke yo mongwe wa bana babo lena a šale a tlemilwe mo ntlong ye ya kgolego, eupša lena ka moka sepelang, išetšang ba malapa a lena mabele ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
19 Se sois homens verdadeiros, deixai que um de vossos irmãos fique preso na casa de vossa prisão. Ide vós, levai trigo para a fome de suas casas,
20 Ke moka le tliše ngwanabo lena yo monyenyane gore re tle re bone ge e ba mantšu a lena a rereša; le ka se hwe.” Bona ba dira sona seo."
20 mas trazei-me vosso irmão mais jovem. Assim, vossas palavras serão verificadas, e vós não morrereis. E assim eles fizeram.
21 Ba botšana seng sa bona ba re: “Ruri re na le molato ka ngwanabo rena, ka gobane re bone tlalelo ya gagwe ge a be a re lopa gore re mo šokele, eupša ra se theetše. Ke ka baka leo re wetšwego ke tlalelo ye.”"
21 E eles disseram uns aos outros: Somos realmente culpados a respeito do nosso irmão, quando vimos a angústia da sua alma, quando nos implorou, e não o escutamos; por isso veio essa desgraça sobre nós.
22 Ke moka Rubeni a ba araba a re: “A ga se ka le botša ka re: ‘Le se ke la direla ngwana yo sebe,’ eupša lena la se theetše? Bjale, šefa madi a gagwe a nyakwa go rena.”"
22 E Rúben lhes respondeu, dizendo: Não vos falei, dizendo: Não pequeis contra o menino, e vós não ouvistes? Por isso, eis que o seu sangue também é requerido.
23 Ge e le bona ba be ba sa tsebe gore Josefa o be a theeditše, ka gobane ba be ba bolela le yena ka mohlatholodi."
23 E eles não sabiam que José os entendia, pois ele falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ka gona a tloga go bona a ya go lla. Ke moka a boela go bona, a bolela le bona gomme a ba amoga Simeone a mo tlema pele ga mahlo a bona."
24 E ele se afastou deles, e chorou, e voltou a eles novamente, e falou com eles, e tomou deles Simeão, e o amarrou diante dos seus olhos.
25 Ka morago ga moo Josefa a ntšha taelo ya gore mekotla ya bona e tlatšwe ka mabele. Le gona ba be ba laetšwe gore ba bušetše tšhelete ya banna bao mokotleng wa yo mongwe le yo mongwe wa bona le gore ba ba nee le tšeo ba tla di nyakago leetong la bona. Ka gona ba dirwa ka wona mokgwa woo."
25 Então José ordenou que enchessem de trigo seus sacos, e que devolvessem a cada homem seu dinheiro, a cada um em seu saco, e que lhes dessem provisão para o caminho. E assim lhes fizeram.
26 Ka gona ba nametša mabele a bona godimo ga dipokolo tša bona gomme ba tloga moo ba tsena tseleng."
26 E eles carregaram os seus jumentos com trigo, e partiram dali.
27 Ge yo mongwe wa bona a bula mokotla wa gagwe gore a nee pokolo ya gagwe furu ge ba le lefelong le go robalwago go lona tseleng, a bona tšhelete ya gagwe e le molomong wa mokotla wa gagwe."
27 E quando um deles abriu o seu saco para dar forragem ao seu jumento na hospedaria, ele viu o seu dinheiro, pois eis que estava na boca do seu saco.
28 Eitše ge a bona seo a re go bana babo: “Ba bušitše tšhelete ya ka gomme še ka mo mokotleng!” Ke moka ba felelwa ke kholofelo moo ba ilego ba thothomela gomme ba botšišana ba re: “Ke eng se Modimo a re dirilego sona?”"
28 E ele disse a seus irmãos: Meu dinheiro foi devolvido, e eis que está no meu saco. E o coração deles desfaleceu, e eles ficaram temerosos, dizendo uns aos outros: O que é isto que Deus nos fez?
29 Mafelelong ba fihla go tatago bona Jakobo nageng ya Kanana gomme ba mmotša dilo ka moka tšeo di ba wetšego, ba re:"
29 E eles vieram a Jacó, seu pai, à terra de Canaã, e lhe contaram tudo que lhes acontecera, dizendo:
30 “Monna yo e lego molaodi wa naga yeo o boletše le rena ka bogale, ka ge a be a nagana gore re tlo hlola naga."
30 O homem, que é o senhor da terra, falou asperamente conosco, e nos tomou por espiões da terra.
31 Eupša re mmoditše gore: ‘Re banna ba go botega. Ga re dihlodi."
31 E lhe dissemos: Somos homens verdadeiros, não somos espiões;
32 Re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee. Yo mongwe wa rena ga a sa le gona, gomme yo monyenyane lehono o šetše le tatago rena nageng ya Kanana.’"
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não está, e o mais jovem está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Eupša monna yo e lego molaodi wa naga yeo a re go rena: ‘Ke tla tseba ka se se latelago gore le a botega: Anke yo mongwe wa bana babo lena a šale le nna. Lena le sepele le išetše ba malapa a lena dijo ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
33 E o homem, senhor da terra, nos disse: Por isto eu saberei que sois homens verdadeiros: Deixai um de vossos irmãos aqui comigo, e levai alimento para a fome de vossas famílias, e parti.
34 Le tle le ngwanabo lena yo monyenyane mo go nna e le gore ke tsebe ge le se dihlodi eupša le botega. Ke tla le bušetša ngwanabo lena gomme la kgona go reka mo nageng ye.’”"
34 Trazei-me vosso irmão mais jovem. Então eu saberei que não sois espiões, mas que sois homens verdadeiros. Assim eu vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ya re ge ba tšholla mekotla ya bona, yo mongwe le yo mongwe wa bona a hwetša sešubana sa gagwe sa tšhelete ka mokotleng wa gagwe. Ge bona le tatago bona ba bona dišubana tšeo tša tšhelete, ba boifa."
35 E aconteceu que, quando eles esvaziaram seus sacos, eis que cada homem tinha o seu pacote de dinheiro no seu saco; e quando eles e seu pai viram os seus pacotes de dinheiro, ficaram temerosos.
36 Ke moka Jakobo tatago bona a re go bona: “Ke nna yo le nkamogilego bana! Josefa ga a sa le gona le Simeone ga a sa le gona, bjale le tlile go tšea Benjamini! Dilo tše ka moka di wetše nna!”"
36 E Jacó, seu pai, disse-lhes: Vós me privastes de meus filhos: José não está, e Simeão não está, e ainda quereis tomar Benjamim. Todas estas coisas estão contra mim.
37 Eupša Rubeni a re go tatagwe: “Ge e ba nka se mmuše go wena, gona o ka bolaya barwa ba ka ba babedi. Mo gafele diatleng tša ka, gomme ke nna ke tlago go mmušetša go wena.”"
37 E Rúben falou com seu pai, dizendo: Mata meus dois filhos, se eu não o trouxer a ti. Entrega-o em minha mão, e eu o trarei para ti novamente.
38 Eupša yena a re: “Morwa wa ka a ka se theogele kua le lena, ka gobane mogolwagwe o hwile gomme yena o šetše a nnoši. Ge e ba a ka welwa ke kotsi e šoro tseleng yeo le tlago go sepela ka yona, gona le tla fološetša meriri ya ka e mepududu Bodulabahu ke nyamile.”"
38 E ele disse: Meu filho não descerá convosco, pois seu irmão está morto, e ele foi deixado só. Se alguma desgraça cair sobre ele no caminho em que fordes, então, com tristeza, levareis meus cabelos grisalhos à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.