Gênesis 42

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mafelelong Jakobo a tseba gore go be go na le mabele kua Egipita. Ke moka Jakobo a bolela le barwa ba gagwe a re: “Le re’ng le lebelelane?”"
1 Sabedor Jacó de que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: Por que estais aí a olhar uns para os outros?
2 A oketša ka gore: “Ke kwele gore go na le mabele kua Egipita. Theogelang gona gomme le re rekeleng ona gore re phele, re se hwe.”"
2 E ajuntou: Tenho ouvido que há cereais no Egito; descei até lá e comprai-nos deles, para que vivamos e não morramos.
3 Ka gona bana babo Josefa ba lesome ba theogela Egipita go yo reka mabele."
3 Então, desceram dez dos irmãos de José, para comprar cereal do Egito.
4 Eupša ge e le Benjamini, ngwanabo Josefa, Jakobo a se mo rome gotee le bana babo ba bangwe ka gobane o itše: “A ka tla a welwa ke kotsi e šoro.”"
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó na companhia dos irmãos, porque dizia: Para que não lhe suceda, acaso, algum desastre.
5 Ka gona barwa ba Isiraele ba tla Egipita le ba bangwe bao ba bego ba tlo reka, ka gobane go be go wele tlala nageng ya Kanana."
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Josefa e be e le yena molaodi nageng yeo. Ke yena yo a bego a rekišetša batho ka moka ba lefase. Mafelelong bana babo Josefa ba tla gomme ba mo khunamela ba inamišeditše difahlego fase."
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra; e os irmãos de José vieram e se prostraram rosto em terra, perante ele.
7 Ge Josefa a bona bana babo, gateetee a ba tseba, eupša a dira gore ba se mo tsebe. A bolela le bona ka bogale a re: “Le tšwa kae?” Bona ba re: “Re tlile re etšwa nageng ya Kanana go tlo reka dijo.”"
7 Vendo José a seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer, e lhes falou asperamente, e lhes perguntou: Donde vindes? Responderam: Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Ka go re’alo Josefa a tseba bana babo, eupša bona ba se mo tsebe."
8 José reconheceu os irmãos; porém eles não o reconheceram.
9 Gateetee Josefa a gopola ditoro tšeo a di lorilego ka bona, gomme a re go bona: “Le dihlodi! Le tlile go bona moo naga ye e ka šwahlelwago gona gabonolo!”"
9 Então, se lembrou José dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: Vós sois espiões e viestes para ver os pontos fracos da terra.
10 Ke moka bona ba re go yena: “Aowa mong wa rena, rena bahlanka ba gago re tlile go reka dijo."
10 Responderam-lhe: Não, senhor meu; mas vieram os teus servos para comprar mantimento.
11 Ka moka ga rena re bana ba monna o tee. Re banna ba go botega. Rena bahlanka ba gago ga re dihlodi.”"
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; os teus servos não são espiões.
12 Eupša yena a re: “Ga go bjalo! Le tlile go bona moo le ka šwahlelago naga ye gabonolo gona!”"
12 Ele, porém, lhes respondeu: Nada disso; pelo contrário, viestes para ver os pontos fracos da terra.
13 Ge a re’alo bona ba re: “Rena bahlanka ba gago re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee, re tšwa nageng ya Kanana; lehono yo monyenyane o šetše le tatago rena, mola yo mongwe a sa hlwe a le gona.”"
13 Eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã; o mais novo está hoje com nosso pai, outro já não existe.
14 Eupša Josefa a re go bona: “Ke sona seo ke le boditšego sona ge ke re: ‘Le dihlodi!’"
14 Então, lhes falou José: É como já vos disse: sois espiões.
15 Le tla lekwa ka se se latelago. Ke ikana ka Farao yo a phelago gore le ka se tloge mo go fihlela ge ngwanabo lena yo monyenyane a etla mo."
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, daqui não saireis, sem que primeiro venha o vosso irmão mais novo.
16 Romang yo mongwe wa lena gore a yo tšea ngwanabo lena gomme lena le šale le tlemilwe, gore mantšu a lena a tle a lekwe go tsebje ge e ba e le therešo. Ge e ba le sa bolele therešo, gona ke ikana ka Farao yo a phelago gore le dihlodi.”"
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; vós ficareis detidos para que sejam provadas as vossas palavras, se há verdade no que dizeis; ou se não, pela vida de Faraó, sois espiões.
17 Ke moka a ba tsenya gotee kgolegong matšatši a mararo."
17 E os meteu juntos em prisão três dias.
18 Ka morago ga moo Josefa a bolela le bona ka letšatši la boraro a re: “Dirang se se latelago gore le phele. Nna ke boifa Modimo wa therešo."
18 Ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei o seguinte e vivereis, pois temo a Deus.
19 Ge e ba le botega, anke yo mongwe wa bana babo lena a šale a tlemilwe mo ntlong ye ya kgolego, eupša lena ka moka sepelang, išetšang ba malapa a lena mabele ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
19 Se sois homens honestos, fique detido um de vós na casa da vossa prisão; vós outros ide, levai cereal para suprir a fome das vossas casas.
20 Ke moka le tliše ngwanabo lena yo monyenyane gore re tle re bone ge e ba mantšu a lena a rereša; le ka se hwe.” Bona ba dira sona seo."
20 E trazei-me vosso irmão mais novo, com o que serão verificadas as vossas palavras, e não morrereis. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Ba botšana seng sa bona ba re: “Ruri re na le molato ka ngwanabo rena, ka gobane re bone tlalelo ya gagwe ge a be a re lopa gore re mo šokele, eupša ra se theetše. Ke ka baka leo re wetšwego ke tlalelo ye.”"
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados, no tocante a nosso irmão, pois lhe vimos a angústia da alma, quando nos rogava, e não lhe acudimos; por isso, nos vem esta ansiedade.
22 Ke moka Rubeni a ba araba a re: “A ga se ka le botša ka re: ‘Le se ke la direla ngwana yo sebe,’ eupša lena la se theetše? Bjale, šefa madi a gagwe a nyakwa go rena.”"
22 Respondeu-lhes Rúben: Não vos disse eu: Não pequeis contra o jovem? E não me quisestes ouvir. Pois vedes aí que se requer de nós o seu sangue.
23 Ge e le bona ba be ba sa tsebe gore Josefa o be a theeditše, ka gobane ba be ba bolela le yena ka mohlatholodi."
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por intérprete.
24 Ka gona a tloga go bona a ya go lla. Ke moka a boela go bona, a bolela le bona gomme a ba amoga Simeone a mo tlema pele ga mahlo a bona."
24 E, retirando-se deles, chorou; depois, tornando, lhes falou; tomou a Simeão dentre eles e o algemou na presença deles.
25 Ka morago ga moo Josefa a ntšha taelo ya gore mekotla ya bona e tlatšwe ka mabele. Le gona ba be ba laetšwe gore ba bušetše tšhelete ya banna bao mokotleng wa yo mongwe le yo mongwe wa bona le gore ba ba nee le tšeo ba tla di nyakago leetong la bona. Ka gona ba dirwa ka wona mokgwa woo."
25 Ordenou José que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho; e assim lhes foi feito.
26 Ka gona ba nametša mabele a bona godimo ga dipokolo tša bona gomme ba tloga moo ba tsena tseleng."
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Ge yo mongwe wa bona a bula mokotla wa gagwe gore a nee pokolo ya gagwe furu ge ba le lefelong le go robalwago go lona tseleng, a bona tšhelete ya gagwe e le molomong wa mokotla wa gagwe."
27 Abrindo um deles o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, deu com o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Eitše ge a bona seo a re go bana babo: “Ba bušitše tšhelete ya ka gomme še ka mo mokotleng!” Ke moka ba felelwa ke kholofelo moo ba ilego ba thothomela gomme ba botšišana ba re: “Ke eng se Modimo a re dirilego sona?”"
28 Então, disse aos irmãos: Devolveram o meu dinheiro; aqui está na boca do saco de cereal. Desfaleceu-lhes o coração, e, atemorizados, entreolhavam-se, dizendo: Que é isto que Deus nos fez?
29 Mafelelong ba fihla go tatago bona Jakobo nageng ya Kanana gomme ba mmotša dilo ka moka tšeo di ba wetšego, ba re:"
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 “Monna yo e lego molaodi wa naga yeo o boletše le rena ka bogale, ka ge a be a nagana gore re tlo hlola naga."
30 O homem, o senhor da terra, falou conosco asperamente e nos tratou como espiões da terra.
31 Eupša re mmoditše gore: ‘Re banna ba go botega. Ga re dihlodi."
31 Dissemos-lhe: Somos homens honestos; não somos espiões;
32 Re barwarre ba lesomepedi. Re bana ba monna o tee. Yo mongwe wa rena ga a sa le gona, gomme yo monyenyane lehono o šetše le tatago rena nageng ya Kanana.’"
32 somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 Eupša monna yo e lego molaodi wa naga yeo a re go rena: ‘Ke tla tseba ka se se latelago gore le a botega: Anke yo mongwe wa bana babo lena a šale le nna. Lena le sepele le išetše ba malapa a lena dijo ka baka la tlala yeo e ba wetšego."
33 Respondeu-nos o homem, o senhor da terra: Nisto conhecerei que sois homens honestos: deixai comigo um de vossos irmãos, tomai o cereal para remediar a fome de vossas casas e parti;
34 Le tle le ngwanabo lena yo monyenyane mo go nna e le gore ke tsebe ge le se dihlodi eupša le botega. Ke tla le bušetša ngwanabo lena gomme la kgona go reka mo nageng ye.’”"
34 trazei-me vosso irmão mais novo; assim saberei que não sois espiões, mas homens honestos. Então, vos entregarei vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Ya re ge ba tšholla mekotla ya bona, yo mongwe le yo mongwe wa bona a hwetša sešubana sa gagwe sa tšhelete ka mokotleng wa gagwe. Ge bona le tatago bona ba bona dišubana tšeo tša tšhelete, ba boifa."
35 Aconteceu que, despejando eles os sacos de cereal, eis cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal; e viram as trouxinhas com o dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ke moka Jakobo tatago bona a re go bona: “Ke nna yo le nkamogilego bana! Josefa ga a sa le gona le Simeone ga a sa le gona, bjale le tlile go tšea Benjamini! Dilo tše ka moka di wetše nna!”"
36 Então, lhes disse Jacó, seu pai: Tendes-me privado de filhos: José já não existe, Simeão não está aqui, e ides levar a Benjamim! Todas estas coisas me sobrevêm.
37 Eupša Rubeni a re go tatagwe: “Ge e ba nka se mmuše go wena, gona o ka bolaya barwa ba ka ba babedi. Mo gafele diatleng tša ka, gomme ke nna ke tlago go mmušetša go wena.”"
37 Mas Rúben disse a seu pai: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; entrega-mo, e eu to restituirei.
38 Eupša yena a re: “Morwa wa ka a ka se theogele kua le lena, ka gobane mogolwagwe o hwile gomme yena o šetše a nnoši. Ge e ba a ka welwa ke kotsi e šoro tseleng yeo le tlago go sepela ka yona, gona le tla fološetša meriri ya ka e mepududu Bodulabahu ke nyamile.”"
38 Ele, porém, disse: Meu filho não descerá convosco; seu irmão é morto, e ele ficou só; se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.