Gênesis 41

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya re mafelelong a nywaga e mebedi ya go tlala, Farao a lora a eme nokeng ya Nile."
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho e eis que estava em pé junto ao rio Nilo.
2 A lora a bona dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di rotoga di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
2 Do rio subiam sete vacas de boa aparência e gordas e pastavam no meio dos juncos.
3 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona di etšwa nokeng ya Nile, di be di befile e bile di otile, gomme tša ema go bapa le dikgomo tšela tše dingwe leribeng la noka ya Nile."
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, de aparência feia e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Ke moka dikgomo tšeo tša ja dikgomo tšela tše šupago tše dibotse tša go nona. Gona moo Farao a phafoga."
4 As vacas de aparência feia e magras engoliam as sete vacas de boa aparência e gordas. Então Faraó acordou.
5 Lega go le bjalo, o ile a boela a robala gomme a lora ka lekga la bobedi. A lora a bona diako tše šupago tša mabele di etšwa lehlakeng letee, di nonne e bile e le tše dibotse."
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste.
7 Ke moka diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše di nonnego tša go tlala. Farao a napa a phafoga gomme a lemoga gore o be a lora."
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou. Tinha sido um sonho.
8 Mesong moya wa gagwe wa ferekana. A romela lentšu gore go bitšwe boramalea ka moka ba Egipita le dihlalefi ka moka tša gona, gomme Farao a ba laodišetša ditoro tšela a di lorilego. Eupša gwa se be le yo a kgonago go di hlathollela Farao."
8 De manhã, ao despertar muito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios. Contou-lhes os seus sonhos, mas não havia ninguém que pudesse dar a interpretação.
9 Ke moka yo mogolo wa batšheladino a bolela le Farao a re: “Lehono ke ipolela dibe."
9 Então o copeiro-chefe disse a Faraó: — Hoje me lembro das minhas ofensas.
10 Wena Farao o be o galefetše bahlanka ba gago. Ke moka wa lahlela nna le yo mogolo wa baapei ba dinkgwa kgolegong ya ntlo ya molaodi wa bahlapetši."
10 Quando Faraó ficou irado com os seus servos e me pôs na prisão, na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Ka morago ga moo nna le yena re ile ra lora ditoro ka bošego botee. Yo mongwe le yo mongwe wa rena a lora toro yeo e nago le tlhathollo ya yona."
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele. Sonhamos, e cada sonho tinha o seu próprio significado.
12 Gona moo re be re na le lesogana la Moheberu, e lego mohlanka wa molaodi wa bahlapetši. Ge re mo laodišetša ditoro tša rena, a re hlathollela tšona. A hlathollela yo mongwe le yo mongwe go ya ka toro ya gagwe."
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, escravo do comandante da guarda. Contamos a ele os nossos sonhos, e ele nos deu a interpretação, a cada um segundo o seu sonho.
13 Gwa direga ka wona mokgwa woo a re hlatholletšego ka gona. Wena o ile wa mpušetša modirong wa ka, eupša wa fega yo mogolo wa baapei ba dinkgwa.”"
13 E tal como nos interpretou, assim aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e o outro foi enforcado.
14 Farao a romela lentšu gore go bitšwe Josefa, gore ba mo tliše ka go akgofa go tšwa moleteng wa kgolego. Ka gona a beola gomme a apara diaparo tše dingwe a tla go Farao."
14 Então Faraó mandou chamar José, e o fizeram sair às pressas da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ke moka Farao a re go Josefa: “Ke lorile toro, eupša ga go yo a kgonago go e hlatholla. Bjale ke kwele go bolelwa ka wena gore ge o kwele toro o kgona go e hlatholla.”"
15 Este lhe disse: — Tive um sonho, e não há quem o interprete. Porém ouvi falar a respeito de você que, quando ouve um sonho, é capaz de interpretá-lo.
16 Josefa a napa a araba Farao a re: “Ga se nna yo a swanetšego go godišwa! Modimo ke yena a tlago go nea wena Farao tlhathollo e kgahlišago, e sego nna.”"
16 José respondeu: — Isso não está em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Farao a bolela le Josefa a re: “Ke lorile ke eme leribeng la noka ya Nile."
17 Então Faraó disse a José: — No meu sonho, eu estava em pé na margem do Nilo,
18 Gwa rotoga dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e de boa aparência e pastavam no meio dos juncos.
19 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona, di be di gwametše, di befile kudu e bile di otile. Ga se ka ka ka bona tša go ota go swana le tšona mo nageng ka moka ya Egipita."
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, muito feias e magras. Eu nunca tinha visto vacas tão feias, em toda a terra do Egito.
20 Dikgomo tšeo tša ja tšela tša pele tše šupago tša go nona."
20 E as vacas magras e ruins devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Ya re ge di tsene ka dimpeng tša tšona, gwa se bonagale gore di tsene ka ge ponagalo ya tšona e be e sa befile go etša mathomong. Gona moo ke ile ka phafoga."
21 E, depois de as terem engolido, não davam aparência de que as tinham devorado, pois o aspecto delas continuava ruim como no princípio. Então acordei.
22 “Ka morago ga moo torong ya ka ke ile ka bona diako tše šupago di etšwa lehlakeng letee, e le tše di tletšego e bile e le tše dibotse."
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas.
23 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tša go omelela, tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
23 Depois delas nasceram sete espigas secas, mirradas e queimadas pelo vento leste.
24 Diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše šupago tše dibotse. Ka gona ke ile ka botša boramalea toro ye, eupša gwa se be le yo a kgonago go ntlhathollela yona.”"
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei isso aos magos, mas ninguém foi capaz de me dar a interpretação.
25 Ke moka Josefa a botša Farao a re: “Ditoro tša gago wena Farao di na le tlhathollo e tee. Modimo wa therešo o go boditše seo a tlago go se dira."
25 Então José respondeu: — O sonho de Faraó é apenas um; Deus revelou a Faraó o que ele vai fazer.
26 Dikgomo tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ka mo go swanago diako tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ditoro tša gago di na le tlhathollo e tee."
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Dikgomo tše šupago tša go ota le tša go befa tše di rotogilego ka morago ga tšona ke nywaga e šupago; diako tše šupago tše di se nago selo tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela e tla ba nywaga e šupago ya tlala."
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e queimadas pelo vento leste serão sete anos de fome.
28 Ka gona, go etša ge ke boletše le wena Farao, Modimo wa therešo o go utolletše seo a tlago go se dira."
28 — Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó: Deus manifestou a Faraó o que ele vai fazer.
29 “Go tla nywaga e šupago ya mokhora o mogolo nageng ka moka ya Egipita."
29 Eis que vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Eupša ka morago ga yona go tla latela nywaga e šupago ya tlala. Mokhora ka moka wa nageng ya Egipita o tla lebalwa gomme naga ya welwa ke tlala."
30 Depois virão sete anos de fome. Toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito e a fome consumirá a terra;
31 Nywaga yeo ya mokhora mo nageng e ka se sa tsebja ka baka la tlala yeo e tla tlago ka morago ga moo, ka gobane tlala yeo e tlo ba e šoro kudu."
31 e não será lembrada a abundância na terra, por causa da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Therešo ya gore toro yeo e boeleditšwe gabedi go wena Farao e bolela gore taba yeo e tiišitšwe ke Modimo wa therešo, gomme yena Modimo wa therešo o tla dira seo ka go akgofa."
32 O sonho de Faraó foi repetido, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Bjale anke wena Farao o nyake monna wa temogo le yo bohlale gomme o mmee gore a okamele naga ya Egipita."
33 — Agora, pois, Faraó devia escolher um homem ajuizado e sábio e encarregá-lo de dirigir a terra do Egito.
34 Anke Farao a gate mogato ka gore a bee balebeledi ba okamele naga ye, gomme go tlišwe go bona karolo ya bohlano ya puno ya naga ya Egipita nywageng e šupago ya mokhora."
34 Faraó devia fazer isto: pôr administradores sobre a terra e recolher a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Anke ba kgoboketše dijo ka moka tša nywaga ye e tlago ya mokhora, ba kgobele mabele ao mong wa ona e tlago go ba Farao gore e tle e be dijo tša mo metseng, gomme ba a boloke."
35 Esses administradores deviam ajuntar toda a colheita dos bons anos que virão, recolher cereal por ordem de Faraó, para mantimento nas cidades, e guardá-lo em armazéns.
36 Dijo tšeo e tla ba tša go fepa naga nywageng e šupago ya tlala yeo e tlago go wela naga ya Egipita, e le gore naga ye e se fedišwe ke tlala.”"
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito, para que a terra não seja destruída pela fome.
37 Seo ya ba se se kgahlišago mahlong a Farao le go bahlanka ba gagwe ka moka."
37 O conselho agradou a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Ka gona Farao a re go bahlanka ba gagwe: “Na go na le monna yo mongwe yo a swanago le yo, yo a nago le moya wa Modimo?”"
38 Então Faraó perguntou aos seus oficiais: — Será que poderíamos achar alguém melhor do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Ka morago ga moo Farao a botša Josefa a re: “Ka ge Modimo a go tsebišitše tše ka moka, ga go na yo a nago le temogo le bohlale go etša wena."
39 Depois, Faraó disse a José: — Visto que Deus revelou tudo isto a você, não há ninguém tão ajuizado e sábio como você.
40 Ke wena o tlago go okamela ntlo ya ka, gomme setšhaba sa ka se tla go kwa ka mo go feletšego. Se nna ke tlago go go feta ka sona ke sedulo sa bogoši feela.”"
40 Você será o administrador da minha casa, e todo o meu povo obedecerá à sua palavra. Somente no trono eu serei maior do que você.
41 Farao a oketša ka go botša Josefa gore: “Tseba gore ke go bea gore o okamele naga ka moka ya Egipita.”"
41 E Faraó disse mais a José: — Eis que eu o constituo autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Gona moo Farao a rola palamonwana ya gagwe seatleng sa gagwe a e rweša Josefa seatleng, gomme a mo apeša diaparo tša lešela le boletiana la linene, a ba a mo rweša le pheta ya gauta molaleng."
42 Então Faraó tirou o seu anel-sinete da mão e o pôs no dedo de José. Mandou que o vestissem com roupas de linho fino e lhe pôs no pescoço um colar de ouro.
43 Go feta moo, a mo nametša koloi ya maemo a bobedi ka go hlomphega yeo a bego a na le yona, gore ba tle ba mo hlomphe ka go goeletša ka gore, “Afreke!” Ka go re’alo a mmea gore a okamele naga ka moka ya Egipita."
43 E o fez subir na sua segunda carruagem, e clamavam diante dele: “Inclinem-se todos!” Desse modo, deu-lhe autoridade sobre toda a terra do Egito.
44 Farao a buša a re go Josefa: “Ke nna Farao, eupša mo nageng ka moka ya Egipita ga go na motho yo a tlago go emiša seatla sa gagwe goba lenao la gagwe ka ntle le tumelelo ya gago.”"
44 Disse ainda Faraó a José: — Eu sou Faraó, mas sem a sua ordem ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito.
45 Ka morago ga moo Farao a reela Josefa leina a re ke Tsafenathe-panea, gomme a mo nea Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni gore e be mosadi wa gagwe. Josefa a ya a sepela le naga ya Egipita."
45 E Faraó chamou José de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. E José percorreu toda a terra do Egito.
46 Josefa o be a na le nywaga e masometharo ge a be a ema pele ga Farao kgoši ya Egipita. Ke moka Josefa a tloga pele ga Farao a ya a sepela le naga ka moka ya Egipita."
46 José tinha trinta anos de idade quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Nywageng e šupago ya mokhora naga e ile ya tšweletša dijo tše dintši kudu."
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu com abundância.
48 Josefa a kgoboketša dijo ka moka tša nywaga e šupago tšeo di tšwelego nageng ya Egipita, gomme a di boloka metseng. Dijo tše di tšwago tšhemong yeo e dikologilego motse o mongwe le o mongwe a di boloka moo motseng wa gona."
48 E José ajuntou todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Josefa a kgobela mabele a lekanago le lešabašaba la lewatle ka bontši, go fihlela ge mafelelong ba tlogela go a ela ka gobane e be e le a mantšintši."
49 Assim, José ajuntou muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Pele ga ge ngwaga wa tlala o etla Josefa o ile a belegelwa barwa ba babedi ke Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni."
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka gona Josefa a reela leitšibulo la gagwe leina a re ke Manase, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o ntebaditše mathata a ka ka moka le ntlo ka moka ya tate.”"
51 Ao primogênito José chamou de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todo o meu trabalho e toda a casa de meu pai.”
52 Wa bobedi o mo reetše leina la Efuraime, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o nkatišitše nageng ya mohlako wa ka.”"
52 Ao segundo deu o nome de Efraim, pois disse: “Deus me fez próspero na terra da minha aflição.”
53 Mafelelong nywaga e šupago ya mokhora yeo e kilego ya ba gona nageng ya Egipita ya fela,"
53 Passados os sete anos de abundância que houve na terra do Egito,
54 ke moka gwa thoma nywaga e šupago ya tlala go etša ge Josefa a boletše. Tlala ya ba gona dinageng ka moka, eupša nageng ka moka ya Egipita go be go na le dijo."
54 começaram os sete anos de fome, como José havia predito. E havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Mafelelong naga ka moka ya Egipita ya welwa ke tlala gomme batho ba llela Farao ba nyaka dijo. Ke moka Farao a botša batho ka moka ba Egipita a re: “Eyang go Josefa. Selo le ge e le sefe seo a le botšago sona, le se direng.”"
55 Quando toda a terra do Egito começou a sentir a fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Tlala ya aparela lefase ka moka. Ge tlala e be e ipha matla nageng ya Egipita, Josefa a bula dišego ka moka tšeo ba bego ba na le tšona a rekišetša Baegipita."
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, José abriu todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome aumentava na terra do Egito.
57 Go feta moo, batho ba lefaseng ka moka ba tla Egipita go tlo reka dijo go Josefa, ka gobane tlala e be e iphile matla lefaseng ka moka."
57 E todas as terras vinham ao Egito para comprar de José, porque a fome aumentava em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.