Gênesis 41

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ya re mafelelong a nywaga e mebedi ya go tlala, Farao a lora a eme nokeng ya Nile."
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 A lora a bona dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di rotoga di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona di etšwa nokeng ya Nile, di be di befile e bile di otile, gomme tša ema go bapa le dikgomo tšela tše dingwe leribeng la noka ya Nile."
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Ke moka dikgomo tšeo tša ja dikgomo tšela tše šupago tše dibotse tša go nona. Gona moo Farao a phafoga."
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Lega go le bjalo, o ile a boela a robala gomme a lora ka lekga la bobedi. A lora a bona diako tše šupago tša mabele di etšwa lehlakeng letee, di nonne e bile e le tše dibotse."
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Ke moka diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše di nonnego tša go tlala. Farao a napa a phafoga gomme a lemoga gore o be a lora."
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Mesong moya wa gagwe wa ferekana. A romela lentšu gore go bitšwe boramalea ka moka ba Egipita le dihlalefi ka moka tša gona, gomme Farao a ba laodišetša ditoro tšela a di lorilego. Eupša gwa se be le yo a kgonago go di hlathollela Farao."
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Ke moka yo mogolo wa batšheladino a bolela le Farao a re: “Lehono ke ipolela dibe."
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Wena Farao o be o galefetše bahlanka ba gago. Ke moka wa lahlela nna le yo mogolo wa baapei ba dinkgwa kgolegong ya ntlo ya molaodi wa bahlapetši."
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 Ka morago ga moo nna le yena re ile ra lora ditoro ka bošego botee. Yo mongwe le yo mongwe wa rena a lora toro yeo e nago le tlhathollo ya yona."
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Gona moo re be re na le lesogana la Moheberu, e lego mohlanka wa molaodi wa bahlapetši. Ge re mo laodišetša ditoro tša rena, a re hlathollela tšona. A hlathollela yo mongwe le yo mongwe go ya ka toro ya gagwe."
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Gwa direga ka wona mokgwa woo a re hlatholletšego ka gona. Wena o ile wa mpušetša modirong wa ka, eupša wa fega yo mogolo wa baapei ba dinkgwa.”"
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Farao a romela lentšu gore go bitšwe Josefa, gore ba mo tliše ka go akgofa go tšwa moleteng wa kgolego. Ka gona a beola gomme a apara diaparo tše dingwe a tla go Farao."
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Ke moka Farao a re go Josefa: “Ke lorile toro, eupša ga go yo a kgonago go e hlatholla. Bjale ke kwele go bolelwa ka wena gore ge o kwele toro o kgona go e hlatholla.”"
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Josefa a napa a araba Farao a re: “Ga se nna yo a swanetšego go godišwa! Modimo ke yena a tlago go nea wena Farao tlhathollo e kgahlišago, e sego nna.”"
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Farao a bolela le Josefa a re: “Ke lorile ke eme leribeng la noka ya Nile."
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 Gwa rotoga dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona, di be di gwametše, di befile kudu e bile di otile. Ga se ka ka ka bona tša go ota go swana le tšona mo nageng ka moka ya Egipita."
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Dikgomo tšeo tša ja tšela tša pele tše šupago tša go nona."
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Ya re ge di tsene ka dimpeng tša tšona, gwa se bonagale gore di tsene ka ge ponagalo ya tšona e be e sa befile go etša mathomong. Gona moo ke ile ka phafoga."
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 “Ka morago ga moo torong ya ka ke ile ka bona diako tše šupago di etšwa lehlakeng letee, e le tše di tletšego e bile e le tše dibotse."
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tša go omelela, tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše šupago tše dibotse. Ka gona ke ile ka botša boramalea toro ye, eupša gwa se be le yo a kgonago go ntlhathollela yona.”"
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Ke moka Josefa a botša Farao a re: “Ditoro tša gago wena Farao di na le tlhathollo e tee. Modimo wa therešo o go boditše seo a tlago go se dira."
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Dikgomo tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ka mo go swanago diako tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ditoro tša gago di na le tlhathollo e tee."
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Dikgomo tše šupago tša go ota le tša go befa tše di rotogilego ka morago ga tšona ke nywaga e šupago; diako tše šupago tše di se nago selo tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela e tla ba nywaga e šupago ya tlala."
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Ka gona, go etša ge ke boletše le wena Farao, Modimo wa therešo o go utolletše seo a tlago go se dira."
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 “Go tla nywaga e šupago ya mokhora o mogolo nageng ka moka ya Egipita."
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Eupša ka morago ga yona go tla latela nywaga e šupago ya tlala. Mokhora ka moka wa nageng ya Egipita o tla lebalwa gomme naga ya welwa ke tlala."
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Nywaga yeo ya mokhora mo nageng e ka se sa tsebja ka baka la tlala yeo e tla tlago ka morago ga moo, ka gobane tlala yeo e tlo ba e šoro kudu."
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Therešo ya gore toro yeo e boeleditšwe gabedi go wena Farao e bolela gore taba yeo e tiišitšwe ke Modimo wa therešo, gomme yena Modimo wa therešo o tla dira seo ka go akgofa."
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Bjale anke wena Farao o nyake monna wa temogo le yo bohlale gomme o mmee gore a okamele naga ya Egipita."
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Anke Farao a gate mogato ka gore a bee balebeledi ba okamele naga ye, gomme go tlišwe go bona karolo ya bohlano ya puno ya naga ya Egipita nywageng e šupago ya mokhora."
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Anke ba kgoboketše dijo ka moka tša nywaga ye e tlago ya mokhora, ba kgobele mabele ao mong wa ona e tlago go ba Farao gore e tle e be dijo tša mo metseng, gomme ba a boloke."
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Dijo tšeo e tla ba tša go fepa naga nywageng e šupago ya tlala yeo e tlago go wela naga ya Egipita, e le gore naga ye e se fedišwe ke tlala.”"
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Seo ya ba se se kgahlišago mahlong a Farao le go bahlanka ba gagwe ka moka."
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Ka gona Farao a re go bahlanka ba gagwe: “Na go na le monna yo mongwe yo a swanago le yo, yo a nago le moya wa Modimo?”"
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Ka morago ga moo Farao a botša Josefa a re: “Ka ge Modimo a go tsebišitše tše ka moka, ga go na yo a nago le temogo le bohlale go etša wena."
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Ke wena o tlago go okamela ntlo ya ka, gomme setšhaba sa ka se tla go kwa ka mo go feletšego. Se nna ke tlago go go feta ka sona ke sedulo sa bogoši feela.”"
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Farao a oketša ka go botša Josefa gore: “Tseba gore ke go bea gore o okamele naga ka moka ya Egipita.”"
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Gona moo Farao a rola palamonwana ya gagwe seatleng sa gagwe a e rweša Josefa seatleng, gomme a mo apeša diaparo tša lešela le boletiana la linene, a ba a mo rweša le pheta ya gauta molaleng."
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Go feta moo, a mo nametša koloi ya maemo a bobedi ka go hlomphega yeo a bego a na le yona, gore ba tle ba mo hlomphe ka go goeletša ka gore, “Afreke!” Ka go re’alo a mmea gore a okamele naga ka moka ya Egipita."
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Farao a buša a re go Josefa: “Ke nna Farao, eupša mo nageng ka moka ya Egipita ga go na motho yo a tlago go emiša seatla sa gagwe goba lenao la gagwe ka ntle le tumelelo ya gago.”"
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Ka morago ga moo Farao a reela Josefa leina a re ke Tsafenathe-panea, gomme a mo nea Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni gore e be mosadi wa gagwe. Josefa a ya a sepela le naga ya Egipita."
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Josefa o be a na le nywaga e masometharo ge a be a ema pele ga Farao kgoši ya Egipita. Ke moka Josefa a tloga pele ga Farao a ya a sepela le naga ka moka ya Egipita."
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Nywageng e šupago ya mokhora naga e ile ya tšweletša dijo tše dintši kudu."
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Josefa a kgoboketša dijo ka moka tša nywaga e šupago tšeo di tšwelego nageng ya Egipita, gomme a di boloka metseng. Dijo tše di tšwago tšhemong yeo e dikologilego motse o mongwe le o mongwe a di boloka moo motseng wa gona."
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Josefa a kgobela mabele a lekanago le lešabašaba la lewatle ka bontši, go fihlela ge mafelelong ba tlogela go a ela ka gobane e be e le a mantšintši."
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Pele ga ge ngwaga wa tlala o etla Josefa o ile a belegelwa barwa ba babedi ke Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni."
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka gona Josefa a reela leitšibulo la gagwe leina a re ke Manase, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o ntebaditše mathata a ka ka moka le ntlo ka moka ya tate.”"
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Wa bobedi o mo reetše leina la Efuraime, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o nkatišitše nageng ya mohlako wa ka.”"
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Mafelelong nywaga e šupago ya mokhora yeo e kilego ya ba gona nageng ya Egipita ya fela,"
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 ke moka gwa thoma nywaga e šupago ya tlala go etša ge Josefa a boletše. Tlala ya ba gona dinageng ka moka, eupša nageng ka moka ya Egipita go be go na le dijo."
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Mafelelong naga ka moka ya Egipita ya welwa ke tlala gomme batho ba llela Farao ba nyaka dijo. Ke moka Farao a botša batho ka moka ba Egipita a re: “Eyang go Josefa. Selo le ge e le sefe seo a le botšago sona, le se direng.”"
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Tlala ya aparela lefase ka moka. Ge tlala e be e ipha matla nageng ya Egipita, Josefa a bula dišego ka moka tšeo ba bego ba na le tšona a rekišetša Baegipita."
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Go feta moo, batho ba lefaseng ka moka ba tla Egipita go tlo reka dijo go Josefa, ka gobane tlala e be e iphile matla lefaseng ka moka."
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.