Gênesis 41

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ya re mafelelong a nywaga e mebedi ya go tlala, Farao a lora a eme nokeng ya Nile."
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou, e eis que estava em pé junto ao rio.
2 A lora a bona dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di rotoga di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona di etšwa nokeng ya Nile, di be di befile e bile di otile, gomme tša ema go bapa le dikgomo tšela tše dingwe leribeng la noka ya Nile."
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Ke moka dikgomo tšeo tša ja dikgomo tšela tše šupago tše dibotse tša go nona. Gona moo Farao a phafoga."
4 E as vacas feias à vista e magras de carne, comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então acordou Faraó.
5 Lega go le bjalo, o ile a boela a robala gomme a lora ka lekga la bobedi. A lora a bona diako tše šupago tša mabele di etšwa lehlakeng letee, di nonne e bile e le tše dibotse."
5 Depois dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
6 E eis que sete espigas miúdas, e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
7 Ke moka diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše di nonnego tša go tlala. Farao a napa a phafoga gomme a lemoga gore o be a lora."
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Mesong moya wa gagwe wa ferekana. A romela lentšu gore go bitšwe boramalea ka moka ba Egipita le dihlalefi ka moka tša gona, gomme Farao a ba laodišetša ditoro tšela a di lorilego. Eupša gwa se be le yo a kgonago go di hlathollela Farao."
8 E aconteceu que pela manhã o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Ke moka yo mogolo wa batšheladino a bolela le Farao a re: “Lehono ke ipolela dibe."
9 Então falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Das minhas ofensas me lembro hoje:
10 Wena Farao o be o galefetše bahlanka ba gago. Ke moka wa lahlela nna le yo mogolo wa baapei ba dinkgwa kgolegong ya ntlo ya molaodi wa bahlapetši."
10 Estando Faraó muito indignado contra os seus servos, e pondo-me sob prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Ka morago ga moo nna le yena re ile ra lora ditoro ka bošego botee. Yo mongwe le yo mongwe wa rena a lora toro yeo e nago le tlhathollo ya yona."
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, cada um conforme a interpretação do seu sonho.
12 Gona moo re be re na le lesogana la Moheberu, e lego mohlanka wa molaodi wa bahlapetši. Ge re mo laodišetša ditoro tša rena, a re hlathollela tšona. A hlathollela yo mongwe le yo mongwe go ya ka toro ya gagwe."
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os nossos sonhos e ele no-los interpretou, a cada um conforme o seu sonho.
13 Gwa direga ka wona mokgwa woo a re hlatholletšego ka gona. Wena o ile wa mpušetša modirong wa ka, eupša wa fega yo mogolo wa baapei ba dinkgwa.”"
13 E como ele nos interpretou, assim aconteceu; a mim me foi restituído o meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Farao a romela lentšu gore go bitšwe Josefa, gore ba mo tliše ka go akgofa go tšwa moleteng wa kgolego. Ka gona a beola gomme a apara diaparo tše dingwe a tla go Farao."
14 Então mandou Faraó chamar a José, e o fizeram sair logo do cárcere; e barbeou-se e mudou as suas roupas e apresentou-se a Faraó.
15 Ke moka Farao a re go Josefa: “Ke lorile toro, eupša ga go yo a kgonago go e hlatholla. Bjale ke kwele go bolelwa ka wena gore ge o kwele toro o kgona go e hlatholla.”"
15 E Faraó disse a José: Eu tive um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que quando ouves um sonho o interpretas.
16 Josefa a napa a araba Farao a re: “Ga se nna yo a swanetšego go godišwa! Modimo ke yena a tlago go nea wena Farao tlhathollo e kgahlišago, e sego nna.”"
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Farao a bolela le Josefa a re: “Ke lorile ke eme leribeng la noka ya Nile."
17 Então disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na margem do rio,
18 Gwa rotoga dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista, e pastavam no prado.
19 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona, di be di gwametše, di befile kudu e bile di otile. Ga se ka ka ka bona tša go ota go swana le tšona mo nageng ka moka ya Egipita."
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Dikgomo tšeo tša ja tšela tša pele tše šupago tša go nona."
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Ya re ge di tsene ka dimpeng tša tšona, gwa se bonagale gore di tsene ka ge ponagalo ya tšona e be e sa befile go etša mathomong. Gona moo ke ile ka phafoga."
21 E entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado; porque o seu parecer era feio como no princípio. Então acordei.
22 “Ka morago ga moo torong ya ka ke ile ka bona diako tše šupago di etšwa lehlakeng letee, e le tše di tletšego e bile e le tše dibotse."
22 Depois vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas;
23 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tša go omelela, tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental, brotavam após elas.
24 Diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše šupago tše dibotse. Ka gona ke ile ka botša boramalea toro ye, eupša gwa se be le yo a kgonago go ntlhathollela yona.”"
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Ke moka Josefa a botša Farao a re: “Ditoro tša gago wena Farao di na le tlhathollo e tee. Modimo wa therešo o go boditše seo a tlago go se dira."
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
26 Dikgomo tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ka mo go swanago diako tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ditoro tša gago di na le tlhathollo e tee."
26 As sete vacas formosas são sete anos, as sete espigas formosas também são sete anos, o sonho é um só.
27 Dikgomo tše šupago tša go ota le tša go befa tše di rotogilego ka morago ga tšona ke nywaga e šupago; diako tše šupago tše di se nago selo tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela e tla ba nywaga e šupago ya tlala."
27 E as sete vacas feias à vista e magras, que subiam depois delas, são sete anos, e as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental, serão sete anos de fome.
28 Ka gona, go etša ge ke boletše le wena Farao, Modimo wa therešo o go utolletše seo a tlago go se dira."
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 “Go tla nywaga e šupago ya mokhora o mogolo nageng ka moka ya Egipita."
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Eupša ka morago ga yona go tla latela nywaga e šupago ya tlala. Mokhora ka moka wa nageng ya Egipita o tla lebalwa gomme naga ya welwa ke tlala."
30 E depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Nywaga yeo ya mokhora mo nageng e ka se sa tsebja ka baka la tlala yeo e tla tlago ka morago ga moo, ka gobane tlala yeo e tlo ba e šoro kudu."
31 E não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois; porquanto será gravíssima.
32 Therešo ya gore toro yeo e boeleditšwe gabedi go wena Farao e bolela gore taba yeo e tiišitšwe ke Modimo wa therešo, gomme yena Modimo wa therešo o tla dira seo ka go akgofa."
32 E que o sonho foi repetido duas vezes a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e Deus se apressa em fazê-la.
33 “Bjale anke wena Farao o nyake monna wa temogo le yo bohlale gomme o mmee gore a okamele naga ya Egipita."
33 Portanto, Faraó previna-se agora de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Anke Farao a gate mogato ka gore a bee balebeledi ba okamele naga ye, gomme go tlišwe go bona karolo ya bohlano ya puno ya naga ya Egipita nywageng e šupago ya mokhora."
34 Faça isso Faraó e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura,
35 Anke ba kgoboketše dijo ka moka tša nywaga ye e tlago ya mokhora, ba kgobele mabele ao mong wa ona e tlago go ba Farao gore e tle e be dijo tša mo metseng, gomme ba a boloke."
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem o trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Dijo tšeo e tla ba tša go fepa naga nywageng e šupago ya tlala yeo e tlago go wela naga ya Egipita, e le gore naga ye e se fedišwe ke tlala.”"
36 Assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Seo ya ba se se kgahlišago mahlong a Farao le go bahlanka ba gagwe ka moka."
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ka gona Farao a re go bahlanka ba gagwe: “Na go na le monna yo mongwe yo a swanago le yo, yo a nago le moya wa Modimo?”"
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um homem como este em quem haja o espírito de Deus?
39 Ka morago ga moo Farao a botša Josefa a re: “Ka ge Modimo a go tsebišitše tše ka moka, ga go na yo a nago le temogo le bohlale go etša wena."
39 Depois disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ke wena o tlago go okamela ntlo ya ka, gomme setšhaba sa ka se tla go kwa ka mo go feletšego. Se nna ke tlago go go feta ka sona ke sedulo sa bogoši feela.”"
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo, somente no trono eu serei maior que tu.
41 Farao a oketša ka go botša Josefa gore: “Tseba gore ke go bea gore o okamele naga ka moka ya Egipita.”"
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Gona moo Farao a rola palamonwana ya gagwe seatleng sa gagwe a e rweša Josefa seatleng, gomme a mo apeša diaparo tša lešela le boletiana la linene, a ba a mo rweša le pheta ya gauta molaleng."
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de roupas de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Go feta moo, a mo nametša koloi ya maemo a bobedi ka go hlomphega yeo a bego a na le yona, gore ba tle ba mo hlomphe ka go goeletša ka gore, “Afreke!” Ka go re’alo a mmea gore a okamele naga ka moka ya Egipita."
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Farao a buša a re go Josefa: “Ke nna Farao, eupša mo nageng ka moka ya Egipita ga go na motho yo a tlago go emiša seatla sa gagwe goba lenao la gagwe ka ntle le tumelelo ya gago.”"
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Ka morago ga moo Farao a reela Josefa leina a re ke Tsafenathe-panea, gomme a mo nea Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni gore e be mosadi wa gagwe. Josefa a ya a sepela le naga ya Egipita."
45 E Faraó chamou a José de Zafenate-Panéia, e deu-lhe por mulher a Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Josefa o be a na le nywaga e masometharo ge a be a ema pele ga Farao kgoši ya Egipita. Ke moka Josefa a tloga pele ga Farao a ya a sepela le naga ka moka ya Egipita."
46 E José era da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Nywageng e šupago ya mokhora naga e ile ya tšweletša dijo tše dintši kudu."
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 Josefa a kgoboketša dijo ka moka tša nywaga e šupago tšeo di tšwelego nageng ya Egipita, gomme a di boloka metseng. Dijo tše di tšwago tšhemong yeo e dikologilego motse o mongwe le o mongwe a di boloka moo motseng wa gona."
48 E ele ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas mesmas o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Josefa a kgobela mabele a lekanago le lešabašaba la lewatle ka bontši, go fihlela ge mafelelong ba tlogela go a ela ka gobane e be e le a mantšintši."
49 Assim ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porquanto não havia numeração.
50 Pele ga ge ngwaga wa tlala o etla Josefa o ile a belegelwa barwa ba babedi ke Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni."
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse um ano de fome), que lhe deu Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka gona Josefa a reela leitšibulo la gagwe leina a re ke Manase, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o ntebaditše mathata a ka ka moka le ntlo ka moka ya tate.”"
51 E chamou José ao primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Wa bobedi o mo reetše leina la Efuraime, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o nkatišitše nageng ya mohlako wa ka.”"
52 E ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Mafelelong nywaga e šupago ya mokhora yeo e kilego ya ba gona nageng ya Egipita ya fela,"
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito.
54 ke moka gwa thoma nywaga e šupago ya tlala go etša ge Josefa a boletše. Tlala ya ba gona dinageng ka moka, eupša nageng ka moka ya Egipita go be go na le dijo."
54 E começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Mafelelong naga ka moka ya Egipita ya welwa ke tlala gomme batho ba llela Farao ba nyaka dijo. Ke moka Farao a botša batho ka moka ba Egipita a re: “Eyang go Josefa. Selo le ge e le sefe seo a le botšago sona, le se direng.”"
55 E tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Tlala ya aparela lefase ka moka. Ge tlala e be e ipha matla nageng ya Egipita, Josefa a bula dišego ka moka tšeo ba bego ba na le tšona a rekišetša Baegipita."
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento, e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Go feta moo, batho ba lefaseng ka moka ba tla Egipita go tlo reka dijo go Josefa, ka gobane tlala e be e iphile matla lefaseng ka moka."
57 E de todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.