Gênesis 41

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya re mafelelong a nywaga e mebedi ya go tlala, Farao a lora a eme nokeng ya Nile."
1 Passados dois anos inteiros, Faraó sonhou que estava em pé junto ao rio Nilo;
2 A lora a bona dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di rotoga di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
2 e eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no carriçal.
3 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona di etšwa nokeng ya Nile, di be di befile e bile di otile, gomme tša ema go bapa le dikgomo tšela tše dingwe leribeng la noka ya Nile."
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras de carne; e paravam junto às outras vacas à beira do Nilo.
4 Ke moka dikgomo tšeo tša ja dikgomo tšela tše šupago tše dibotse tša go nona. Gona moo Farao a phafoga."
4 E as vacas feias à vista e magras de carne devoravam as sete formosas à vista e gordas. Então Faraó acordou.
5 Lega go le bjalo, o ile a boela a robala gomme a lora ka lekga la bobedi. A lora a bona diako tše šupago tša mabele di etšwa lehlakeng letee, di nonne e bile e le tše dibotse."
5 Depois dormiu e tornou a sonhar; e eis que brotavam dum mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
6 Após elas brotavam sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental;
7 Ke moka diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše di nonnego tša go tlala. Farao a napa a phafoga gomme a lemoga gore o be a lora."
7 e as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Mesong moya wa gagwe wa ferekana. A romela lentšu gore go bitšwe boramalea ka moka ba Egipita le dihlalefi ka moka tša gona, gomme Farao a ba laodišetša ditoro tšela a di lorilego. Eupša gwa se be le yo a kgonago go di hlathollela Farao."
8 Pela manhã o seu espírito estava perturbado; pelo que mandou chamar todos os adivinhadores do Egito, e todos os seus sábios. Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas não havia quem lhos interpretasse. Estavam no cárcere da casa de seu senhor, dizendo vossos semblantes tão tristes hoje?
9 Ke moka yo mogolo wa batšheladino a bolela le Farao a re: “Lehono ke ipolela dibe."
9 Então disse o copeiro-mor a Faraó: Das minhas faltas me lembro hoje:
10 Wena Farao o be o galefetše bahlanka ba gago. Ke moka wa lahlela nna le yo mogolo wa baapei ba dinkgwa kgolegong ya ntlo ya molaodi wa bahlapetši."
10 Faraó estava muito indignado contra os seus servos, e entregou-me à prisão na casa do capitão da guarda, a mim e ao padeiro chefe.
11 Ka morago ga moo nna le yena re ile ra lora ditoro ka bošego botee. Yo mongwe le yo mongwe wa rena a lora toro yeo e nago le tlhathollo ya yona."
11 Então tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele, e cada sonho com sua própria interpretação.
12 Gona moo re be re na le lesogana la Moheberu, e lego mohlanka wa molaodi wa bahlapetši. Ge re mo laodišetša ditoro tša rena, a re hlathollela tšona. A hlathollela yo mongwe le yo mongwe go ya ka toro ya gagwe."
12 Estava ali conosco um moço hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhe os sonhos, e ele interpretou os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Gwa direga ka wona mokgwa woo a re hlatholletšego ka gona. Wena o ile wa mpušetša modirong wa ka, eupša wa fega yo mogolo wa baapei ba dinkgwa.”"
13 E conforme a sua interpretação, assim mesmo aconteceu: eu fui restituído ao meu cargo, e ele foi enforcado.
14 Farao a romela lentšu gore go bitšwe Josefa, gore ba mo tliše ka go akgofa go tšwa moleteng wa kgolego. Ka gona a beola gomme a apara diaparo tše dingwe a tla go Farao."
14 Então Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair apressadamente da masmorra. Ele se barbeou, mudou de roupa e apresentou-se a Faraó.
15 Ke moka Farao a re go Josefa: “Ke lorile toro, eupša ga go yo a kgonago go e hlatholla. Bjale ke kwele go bolelwa ka wena gore ge o kwele toro o kgona go e hlatholla.”"
15 Disse Faraó a José: Eu tive um sonho e não há quem o interprete. Mas de ti ouvi dizer que, ouvindo contar um sonho, podes interpretá-lo.
16 Josefa a napa a araba Farao a re: “Ga se nna yo a swanetšego go godišwa! Modimo ke yena a tlago go nea wena Farao tlhathollo e kgahlišago, e sego nna.”"
16 Respondeu José a Faraó: Isso não está em mim, mas Deus é que dará uma resposta de paz a Faraó.
17 Farao a bolela le Josefa a re: “Ke lorile ke eme leribeng la noka ya Nile."
17 Então disse Faraó a José: Em meu sonho eu estava em pé à beira do rio Nilo,
18 Gwa rotoga dikgomo tše šupago tše dibotse tša go nona di etšwa nokeng ya Nile, gomme tša fula bjang nokeng ya Nile."
18 e subiam do rio sete vacas gordas e formosas à vista, e pastavam entre os juncos.
19 Bjale go be go na le dikgomo tše dingwe tše šupago tše di bego di rotoga ka morago ga tšona, di be di gwametše, di befile kudu e bile di otile. Ga se ka ka ka bona tša go ota go swana le tšona mo nageng ka moka ya Egipita."
19 Após elas subiam outras sete vacas, fracas, muito feias à vista e magras de carne, tão feias quais nunca vi em toda terra do Egito.
20 Dikgomo tšeo tša ja tšela tša pele tše šupago tša go nona."
20 As vacas magras e feias devoravam as primeiras sete vacas gordas.
21 Ya re ge di tsene ka dimpeng tša tšona, gwa se bonagale gore di tsene ka ge ponagalo ya tšona e be e sa befile go etša mathomong. Gona moo ke ile ka phafoga."
21 Mas depois de as terem consumido, não se podia reconhecer que as houvessem consumido; a sua aparência era tão feia como no princípio. Então acordei.
22 “Ka morago ga moo torong ya ka ke ile ka bona diako tše šupago di etšwa lehlakeng letee, e le tše di tletšego e bile e le tše dibotse."
22 Depois vi, em meu sonho, que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Ka morago ga moo, gwa mela diako tše šupago tša go omelela, tše disesane tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela."
23 Após elas brotavam sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental.
24 Diako tšeo tše disesane tša metša diako tšela tše šupago tše dibotse. Ka gona ke ile ka botša boramalea toro ye, eupša gwa se be le yo a kgonago go ntlhathollela yona.”"
24 As sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas não houve quem o interpretasse.
25 Ke moka Josefa a botša Farao a re: “Ditoro tša gago wena Farao di na le tlhathollo e tee. Modimo wa therešo o go boditše seo a tlago go se dira."
25 Então disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só. O que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Dikgomo tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ka mo go swanago diako tše šupago tše dibotse ke nywaga e šupago. Ditoro tša gago di na le tlhathollo e tee."
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Dikgomo tše šupago tša go ota le tša go befa tše di rotogilego ka morago ga tšona ke nywaga e šupago; diako tše šupago tše di se nago selo tšeo di tšhumilwego ke phefo ya bohlabela e tla ba nywaga e šupago ya tlala."
27 As sete vacas magras e feias que subiam após as primeiras, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental: são sete anos de fome.
28 Ka gona, go etša ge ke boletše le wena Farao, Modimo wa therešo o go utolletše seo a tlago go se dira."
28 Esta é a palavra que eu disse a Faraó: o que Deus há de fazer mostro-o a Faraó.
29 “Go tla nywaga e šupago ya mokhora o mogolo nageng ka moka ya Egipita."
29 Vêm sete anos de grande fartura em toda terra do Egito.
30 Eupša ka morago ga yona go tla latela nywaga e šupago ya tlala. Mokhora ka moka wa nageng ya Egipita o tla lebalwa gomme naga ya welwa ke tlala."
30 Depois deles levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra.
31 Nywaga yeo ya mokhora mo nageng e ka se sa tsebja ka baka la tlala yeo e tla tlago ka morago ga moo, ka gobane tlala yeo e tlo ba e šoro kudu."
31 Não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que seguirá; porquanto será gravíssima.
32 Therešo ya gore toro yeo e boeleditšwe gabedi go wena Farao e bolela gore taba yeo e tiišitšwe ke Modimo wa therešo, gomme yena Modimo wa therešo o tla dira seo ka go akgofa."
32 Ora, se o sonho foi duplicado a Faraó, é porque esta coisa é determinada por Deus, e ele brevemente a fará.
33 “Bjale anke wena Farao o nyake monna wa temogo le yo bohlale gomme o mmee gore a okamele naga ya Egipita."
33 Portanto, proveja-se agora Faraó de um homem entendido e sábio, e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Anke Farao a gate mogato ka gore a bee balebeledi ba okamele naga ye, gomme go tlišwe go bona karolo ya bohlano ya puno ya naga ya Egipita nywageng e šupago ya mokhora."
34 Faça isto Faraó: nomeie administradores sobre a terra, que tomem a quinta parte dos produtos da terra do Egito nos sete anos de fartura;
35 Anke ba kgoboketše dijo ka moka tša nywaga ye e tlago ya mokhora, ba kgobele mabele ao mong wa ona e tlago go ba Farao gore e tle e be dijo tša mo metseng, gomme ba a boloke."
35 e ajuntem eles todo o mantimento destes bons anos que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades e o guardem;
36 Dijo tšeo e tla ba tša go fepa naga nywageng e šupago ya tlala yeo e tlago go wela naga ya Egipita, e le gore naga ye e se fedišwe ke tlala.”"
36 assim será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome, que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Seo ya ba se se kgahlišago mahlong a Farao le go bahlanka ba gagwe ka moka."
37 Esse parecer foi bom aos olhos de Faraó, e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ka gona Farao a re go bahlanka ba gagwe: “Na go na le monna yo mongwe yo a swanago le yo, yo a nago le moya wa Modimo?”"
38 Perguntou, pois, Faraó a seus servos: Poderíamos achar um homem como este, em quem haja o espírito de Deus?
39 Ka morago ga moo Farao a botša Josefa a re: “Ka ge Modimo a go tsebišitše tše ka moka, ga go na yo a nago le temogo le bohlale go etša wena."
39 Depois disse Faraó a José: Porquanto Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão entendido e sábio como tu.
40 Ke wena o tlago go okamela ntlo ya ka, gomme setšhaba sa ka se tla go kwa ka mo go feletšego. Se nna ke tlago go go feta ka sona ke sedulo sa bogoši feela.”"
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua voz se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Farao a oketša ka go botša Josefa gore: “Tseba gore ke go bea gore o okamele naga ka moka ya Egipita.”"
41 Disse mais Faraó a José: Vê, eu te hei posto sobre toda a terra do Egito.
42 Gona moo Farao a rola palamonwana ya gagwe seatleng sa gagwe a e rweša Josefa seatleng, gomme a mo apeša diaparo tša lešela le boletiana la linene, a ba a mo rweša le pheta ya gauta molaleng."
42 E Faraó tirou da mão o seu anel-sinete e pô-lo na mão de José, vestiu-o de traje de linho fino, e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Go feta moo, a mo nametša koloi ya maemo a bobedi ka go hlomphega yeo a bego a na le yona, gore ba tle ba mo hlomphe ka go goeletša ka gore, “Afreke!” Ka go re’alo a mmea gore a okamele naga ka moka ya Egipita."
43 Ademais, fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Ajoelhai-vos. Assim Faraó o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Farao a buša a re go Josefa: “Ke nna Farao, eupša mo nageng ka moka ya Egipita ga go na motho yo a tlago go emiša seatla sa gagwe goba lenao la gagwe ka ntle le tumelelo ya gago.”"
44 Ainda disse Faraó a José: Eu sou Faraó; sem ti, pois, ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito.
45 Ka morago ga moo Farao a reela Josefa leina a re ke Tsafenathe-panea, gomme a mo nea Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni gore e be mosadi wa gagwe. Josefa a ya a sepela le naga ya Egipita."
45 Faraó chamou a José Zafnate-Paneã, e deu-lhe por mulher Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om. Depois saiu José por toda a terra do Egito.
46 Josefa o be a na le nywaga e masometharo ge a be a ema pele ga Farao kgoši ya Egipita. Ke moka Josefa a tloga pele ga Farao a ya a sepela le naga ka moka ya Egipita."
46 Ora, José era da idade de trinta anos, quando se apresentou a Faraó, rei do Egito. E saiu José da presença de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Nywageng e šupago ya mokhora naga e ile ya tšweletša dijo tše dintši kudu."
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu com abundância;
48 Josefa a kgoboketša dijo ka moka tša nywaga e šupago tšeo di tšwelego nageng ya Egipita, gomme a di boloka metseng. Dijo tše di tšwago tšhemong yeo e dikologilego motse o mongwe le o mongwe a di boloka moo motseng wa gona."
48 e José ajuntou todo o mantimento dos sete anos, que houve na terra do Egito, e o guardou nas cidades; o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade, guardou-o dentro da mesma.
49 Josefa a kgobela mabele a lekanago le lešabašaba la lewatle ka bontši, go fihlela ge mafelelong ba tlogela go a ela ka gobane e be e le a mantšintši."
49 Assim José ajuntou muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar; porque não se podia mais contá-lo.
50 Pele ga ge ngwaga wa tlala o etla Josefa o ile a belegelwa barwa ba babedi ke Asenatha morwedi wa Potifera moperisita wa kua Oni."
50 Antes que viesse o ano da fome, nasceram a José dois filhos, que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Ka gona Josefa a reela leitšibulo la gagwe leina a re ke Manase, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o ntebaditše mathata a ka ka moka le ntlo ka moka ya tate.”"
51 E chamou José ao primogênito Manassés; porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho, e de toda a casa de meu pai.
52 Wa bobedi o mo reetše leina la Efuraime, ka gobane ge a tsopolwa o itše: “Modimo o nkatišitše nageng ya mohlako wa ka.”"
52 Ao segundo chamou Efraim; porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Mafelelong nywaga e šupago ya mokhora yeo e kilego ya ba gona nageng ya Egipita ya fela,"
53 Acabaram-se, então, os sete anos de fartura que houve na terra do Egito;
54 ke moka gwa thoma nywaga e šupago ya tlala go etša ge Josefa a boletše. Tlala ya ba gona dinageng ka moka, eupša nageng ka moka ya Egipita go be go na le dijo."
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras; porém, em toda a terra do Egito havia pão.
55 Mafelelong naga ka moka ya Egipita ya welwa ke tlala gomme batho ba llela Farao ba nyaka dijo. Ke moka Farao a botša batho ka moka ba Egipita a re: “Eyang go Josefa. Selo le ge e le sefe seo a le botšago sona, le se direng.”"
55 Depois toda a terra do Egito teve fome, e o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser, fazei.
56 Tlala ya aparela lefase ka moka. Ge tlala e be e ipha matla nageng ya Egipita, Josefa a bula dišego ka moka tšeo ba bego ba na le tšona a rekišetša Baegipita."
56 De modo que, havendo fome sobre toda a terra, abriu José todos os depósitos, e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Go feta moo, batho ba lefaseng ka moka ba tla Egipita go tlo reka dijo go Josefa, ka gobane tlala e be e iphile matla lefaseng ka moka."
57 Também de todas as terras vinham ao Egito, para comprarem de José; porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.