Gênesis 37

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jakobo a dula nageng yeo tatagwe a diiletšego go yona, nageng ya Kanana."
1 Jacó ficou morando na terra de Canaã, onde o seu pai tinha vivido.
2 Ye ke pego ya Jakobo. Ge Josefa a be a na le nywaga e lesomešupa, o be a diša dinku a na le bomorwarragwe mehlapeng ka ge e be e sa le mošemane. O be a na le barwa ba Biliha le barwa ba Silipa basadi ba tatagwe. Ka gona Josefa a tliša pego e mpe ka bona go tatago bona."
2 Esta é a história da família de Jacó. Quando José era um jovem de dezessete anos, cuidava das ovelhas e das cabras, junto com os seus irmãos, os filhos de Bila e de Zilpa, que eram mulheres do seu pai. E José contava ao pai as coisas erradas que os seus irmãos faziam.
3 Isiraele o be a rata Josefa go feta barwa ba bangwe ba gagwe ka moka ka gobane e be e le morwa wa botšofading bja gagwe; a re a direlwe seaparo se setelele sa methalothalo."
3 Jacó já era velho quando José nasceu e por isso ele o amava mais do que a todos os seus outros filhos. Jacó mandou fazer para José uma túnica longa, de mangas compridas.
4 Ge bomorwarragwe ba bona gore tatago bona o be a mo rata go ba feta ka moka, ba thoma go mo hloya gomme ba se sa kgona go bolela le yena gabotse."
4 Os irmãos viam que o pai amava mais a José do que a eles e por isso tinham ódio dele e eram grosseiros quando falavam com ele.
5 Ka morago Josefa o ile a lora gomme a botša bomorwarragwe toro yeo, gomme bona ba hwetša lebaka le lengwe la go mo hloya."
5 Certa vez José teve um sonho e o contou aos seus irmãos. Aí é que ficaram com mais raiva dele
6 A re go bona: “Hle theetšang toro ye yeo ke e lorilego."
6 porque ele disse assim: — Escutem, que eu vou contar o sonho que tive.
7 Re be re tlema dingata gare ga tšhemo ge ke bona ngata ya ka e ema thwii, ke moka dingata tša lena tša e dikanetša tša e khunamela.”"
7 Sonhei que estávamos no campo amarrando feixes de trigo. De repente, o meu feixe ficou de pé, e os feixes de vocês se colocaram em volta do meu e se curvavam diante dele.
8 Bomorwarragwe ba re go yena: “A o ra gore ruri o tlo ba kgoši ya rena? Goba o ra gore ruri o tlo re buša?” Ka gona ba hwetša lebaka le lengwe gape la go mo hloya ka baka la ditoro tša gagwe le mantšu ao a a boletšego."
8 Então os irmãos perguntaram: — Quer dizer que você vai ser nosso rei e que vai mandar em nós? E ficaram com mais ódio dele ainda por causa dos seus sonhos e do jeito que ele os contava.
9 A buša a lora toro e nngwe gape, gomme a e laodišetša bomorwarragwe a re: “Ke lorile toro e nngwe gape, mo go yona ke lorile letšatši le kgwedi le dinaledi tše lesometee di nkhunamela.”"
9 Depois José sonhou outra vez e contou também esse sonho aos seus irmãos. Ele disse assim: — Eu tive outro sonho. Desta vez o sol, a lua e onze estrelas se curvaram diante de mim.
10 Ya re ge a e laodišetša tatagwe gotee le bomorwarragwe, tatagwe a mo kgalemela a re go yena: “Toro ye o e lorilego e ra go re’ng? A o ra gore ruri nna le mmago le bomorwarrago re tlo wela fase ra go khunamela?”"
10 Quando José contou esse sonho ao pai e aos irmãos, o pai o repreendeu e disse: — O que quer dizer esse sonho que você teve? Por acaso a sua mãe, os seus irmãos e eu vamos nos ajoelhar diante de você e encostar o rosto no chão?
11 Bomorwarragwe ba mo hufegela, eupša tatagwe a šetša se a se boletšego."
11 Os irmãos de José tinham inveja dele, mas o seu pai ficou pensando no caso.
12 Bomorwarragwe ba ya go fudiša dihuswane tša tatago bona kgauswi le Shikeme."
12 Um dia os irmãos de José levaram as ovelhas e as cabras do seu pai até os pastos que ficavam perto da cidade de Siquém.
13 Ka morago ga lebakanyana Isiraele a re go Josefa: “A bomorwarrago ga ba diše dihuswane kua kgauswi le Shikeme? Etla ke go rome go bona.” Yena a mo araba a re: “Ke tla ya!”"
13 Então Jacó disse a José: — Venha cá. Vou mandar você até Siquém, onde os seus irmãos estão cuidando das ovelhas e das cabras. — Estou pronto para ir — respondeu José.
14 A re go yena: “Eya hle. Sepela o yo bona ge e ba bomorwarrago ba šireletšegile le gore dihuswane le tšona di šireletšegile gomme o boe o tle o mpegele.” Ka go re’alo Josefa a tloga moeding wa Heburone a leba thoko ya Shikeme."
14 Jacó disse: — Vá lá e veja se os seus irmãos e os animais vão bem e me traga notícias. Então dali, do vale de Hebrom, Jacó mandou que José fosse até Siquém, e ele foi. Quando chegou lá,
15 Ka morago monna yo mongwe a mo hwetša a ralala nageng. Ke moka monna yoo a mmotšiša a re: “O nyaka eng?”"
15 ele foi andando pelo campo. Aí um homem o viu e perguntou: — O que você está procurando?
16 Josefa a mo araba a re: “Ke nyaka bomorwarre. Anke o mpotše hle, ba dišitše dihuswane kae?”"
16 — Estou procurando os meus irmãos — respondeu José. — Eles estão por aí, em algum pasto, cuidando das ovelhas e das cabras. O senhor sabe aonde foram?
17 Monna yoo a re: “Mo gona ba tlogile, ka gobane ke ba kwele ba re: ‘A re yeng Dothane.’” Ka gona Josefa a šala bomorwarragwe morago gomme a ba hwetša Dothane."
17 O homem respondeu: — Eles já foram embora daqui. Eu ouvi quando disseram que iam para Dotã. Aí José foi procurar os seus irmãos e os achou em Dotã.
18 Ba mmona a sa le kgole, gomme pele ga ge a ba batamela ba mo logela maanomabe a go mmolaya."
18 Eles viram José de longe e, antes que chegasse perto, começaram a fazer planos para matá-lo.
19 Ka gona ba botšana ba re: “Bonang molori yola o a tla."
19 Eles disseram: — Lá vem o sonhador!
20 Bjale etlang re mmolayeng re mo lahleleng ka go o mongwe wa mekoti ya meetse; re tla re o jelwe ke sebata se sešoro. Ke moka re tla bona gore go tla direga eng ka ditoro tša gagwe.”"
20 Venham, vamos matá-lo agora. Depois jogaremos o corpo num poço seco e diremos que um animal selvagem o devorou. Assim, veremos no que vão dar os sonhos dele.
21 Ge Rubeni a ekwa seo a leka go mo hlakodiša diatleng tša bona. Ka gona a re: “A re se mmolayeng.”"
21 Quando Rúben ouviu isso, quis salvá-lo dos seus irmãos e disse: — Não vamos matá-lo.
22 Rubeni a iša pele a re go bona: “Le se ke la tšholla madi. Mo lahleleng mokoting wo wa meetse wo o lego mo lešokeng gomme le se ke la mo iša seatla.” Maikemišetšo a gagwe e be e le go mo hlakodiša diatleng tša bona e le gore a mmušetše go tatagwe."
22 Não derramem sangue. Vocês podem jogá-lo neste poço, aqui no deserto, mas não o machuquem. Rúben disse isso porque planejava salvá-lo dos irmãos e mandá-lo de volta ao pai.
23 Ya re gateetee ge Josefa a fihla go bomorwarragwe, ba mo hlobola seaparo sa gagwe se setelele, e lego seaparo se setelele sa methalothalo seo a bego a se apere;"
23 Quando José chegou ao lugar onde os seus irmãos estavam, eles arrancaram dele a túnica longa, de mangas compridas, que ele estava vestindo.
24 ka morago ga moo ba mo tšea ba mo lahlela ka mokoting wa meetse. Ka nako yeo mokoti woo o be o se na selo; go be go se na meetse ka go wona."
24 Depois o pegaram e o jogaram no poço, que estava vazio e seco.
25 Ke moka ba dula fase ba ja. Eitše ge ba emiša mahlo ba lebelela, ba bona Baishimaele bao ba sepelago ka dikamela ba etšwa Gileada, gomme dikamela tša bona di be di rwele boreku bja go nkga bose, setlolo seo se bitšwago balesamo le letswamathi leo le nago le boreku. Ba be ba le tseleng ya go di theošetša Egipita."
25 E sentaram-se para comer. De repente, viram que ia passando uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade e ia para o Egito. Os seus camelos estavam carregados de perfumes e de especiarias .
26 Ge ba bona seo Juda a re go bomorwarragwe: “Re tla boelwa ke eng ge re ka bolaya morwarrago rena gomme ra khupetša madi a gagwe?"
26 Aí Judá disse aos irmãos: — O que vamos ganhar se matarmos o nosso irmão e depois escondermos a sua morte?
27 Tlang re mo rekišetše Baishimaele, a re se mo išeng diatla. Se se šalago ke gore ke morwarrago rena, nama e tee le rena.” Ka gona ba theetša morwarrago bona."
27 Em vez de o matarmos, vamos vendê-lo a esses ismaelitas. Afinal de contas ele é nosso irmão, é do nosso sangue. Os irmãos concordaram.
28 Bjale gwa feta banna bale, barekiši ba Bamidiane. Ka gona bomorwarrago Josefa ba mo goga ba mo ntšha ka mokoting wa meetse gomme ba mo rekišetša Baishimaele bao ka ditsekana tše masomepedi tša silifera. Mafelelong barekiši bao ba fihla Egipita le Josefa."
28 Quando alguns negociantes midianitas passaram por ali, os irmãos de José o tiraram do poço e o venderam aos ismaelitas por vinte barras de prata. E os ismaelitas levaram José para o Egito.
29 Ka morago Rubeni a boela kua mokoting wa meetse gomme a hwetša Josefa a se gona ka moo mokoting. Ka gona a gagola diaparo tša gagwe."
29 Quando Rúben voltou ao poço e viu que José não estava lá dentro, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
30 Ge a boetše go bomorwarragwe a re: “Joo ngwana yola o ile! Bjale nna ke tla ya kae?”"
30 Ele voltou para o lugar onde os seus irmãos estavam e disse: — O rapaz não está mais lá! E agora o que é que eu vou fazer?
31 Ba tšea seaparo sela se setelele sa Josefa gomme ba hlaba phooko ke moka ba ina seaparo seo leboelela mading a yona."
31 Então os irmãos mataram um cabrito e com o sangue mancharam a túnica de José.
32 Ka morago ga moo ba tšea seaparo sela se setelele sa methalothalo ba se romela go tatago bona gomme a botšwa gore: “Se re se hweditšego se se. Hle se hlahlobe o bone ge e ba e le seaparo sa morwa wa gago goba go se bjalo.”"
32 Depois levaram a túnica ao pai e disseram: — Achamos isso aí. Será que é a túnica do seu filho?
33 A se hlahloba gomme a re: “Ke seaparo sela se setelele sa morwa wa ka! O jelwe ke sebata se sešoro! Ruri Josefa o rathagane!”"
33 Jacó a reconheceu e disse: — Sim, é a túnica do meu filho! Certamente algum animal selvagem o despedaçou e devorou.
34 Ka gona Jakobo a gagola diaparo tša gagwe gomme a itata ka mokotla mathekeng a ba a fetša matšatši a mantši a llela morwa wa gagwe."
34 Então, em sinal de tristeza, Jacó rasgou as suas roupas e vestiu roupa de luto. E durante muito tempo ficou de luto pelo seu filho.
35 Barwa ba gagwe ka moka le barwedi ba gagwe ka moka ba ema ba mo homotša, eupša a gana go homotšega gomme a re: “Ke tla theogela Bodulabahu go morwa wa ka ke lla!” Tatagwe a se kgaotše go mo llela."
35 Todos os seus filhos e filhas tentaram consolá-lo, mas ele não quis ser consolado e disse: — Vou ficar de luto por meu filho até que vá me encontrar com ele no E continuou de luto por seu filho José.
36 Lega go le bjalo, Bamidiane ba ile ba mo rekiša Egipita, ba mo rekišetša Potifara mohlankedi wa kgoro ya Farao, yena molaodi wa bahlapetši."
36 Enquanto isso, os midianitas venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do rei do Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.