Gênesis 31
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Ge nako e dutše e tšwela pele Jakobo a kwa barwa ba Labane ba re: “Jakobo o tšere selo se sengwe le se sengwe seo e bego e le sa tatago rena; o kgobokeditše lehumo la gagwe ka moka ka dilo tša tatago rena.”"
1 Jacó ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: "Jacó tomou tudo o que é de nosso pai, e é às suas custas que ele se tornou de tal forma rico."
2 Ge Jakobo a be a lebelela sefahlego sa Labane, a bona gore se be se sa hlwe se mo lebelela go etša peleng."
2 Observou também, pela fisionomia de Labão, que este não tinha mais para com ele os sentimentos de antes.
3 Mafelelong Jehofa a re go Jakobo: “Boela nageng ya botatago le go metswalo ya gago gomme nna ke tla tšwela pele ke na le wena.”"
3 O Senhor disse a Jacó: "Volta para a terra dos teus pais, para a tua parentela, e eu estarei contigo."
4 Ke moka Jakobo a romela lentšu a bitša Ragele le Lea madišong mo go bego go na le dihuswane tša gagwe,"
4 Então Jacó mandou Raquel e Lia vir ao campo junto dos seus rebanhos:
5 gomme a re go bona: “Ke bona gore sefahlego sa tatago lena ga se sa ntebelela go etša peleng; eupša Modimo wa tate o na le nna."
5 "Vejo, disse-lhes ele, pelo semblante de vosso pai, que ele não é mais para comigo o mesmo que antes. Mas o Deus de meu pai está comigo.
6 Le lena le a tseba gore ke hlanketše tatago lena ka matla a ka ka moka."
6 Sabeis que servi a vosso pai o melhor que pude,
7 Tatago lena o nthadiile gomme a fetoša moputso wa ka galesome, eupša Modimo ga se a mo dumelela gore a nkgobatše."
7 enquanto ele zombou de mim, mudando dez vezes o meu salário; mas Deus não lhe permitiu causar-me prejuízo.
8 Ge a be a re: ‘Tša marothorotho e tla ba moputso wa gago,’ mohlape ka moka o be o tswala tša marothorotho; eupša ge a be a re: ‘Tša methalothalo e tla ba moputso wa gago,’ mohlape ka moka o be o tswala tša methalothalo."
8 Quando ele dizia: os animais malhados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros malhados, e se dizia: os animais riscados serão o teu salário, todas as ovelhas davam à luz cordeiros riscados.
9 Ka gona Modimo o ile a tšea mohlape wa tatago lena a nnea wona."
9 Foi Deus mesmo que tomou o rebanho de vosso pai para me dar.
10 Mafelelong ge mohlape o be o goelana ke ile ka emiša mahlo gomme ka bona torong gore diphooko tšeo di bego di goela mohlape e be e le tša methalothalo, tša mebalabala le tša marothorotho."
10 No tempo em que os animais deviam conceber, eu levantava os olhos e via em sonhos que os bodes que cobriam as cabras eram listados, malhados e manchados.
11 Ke moka morongwa wa Modimo wa therešo a bolela le nna torong a re: ‘Jakobo!’ Nna ka re: ‘Ke nna yo.’"
11 Um anjo de Deus disse-me em sonhos: Jacó! Eis-me aqui, respondi.
12 A tšwela pele a re: ‘Emiša mahlo a gago hle, o bone gore diphooko tše di goelago mohlape ke tša methalothalo, tša mebalabala le tša marothorotho, gobane ke bone tšohle tšeo Labane a go dirago tšona."
12 Levanta os olhos e vê: todos os bodes que cobrem as cabras são listados, malhados e manchados, porque eu vi tudo o que te fez Labão.
13 Ke nna Modimo wa therešo yoo a iponagaditšego go wena kua Bethele, moo o tloditšego kokwane wa ba wa nkenela gona. Bjale ema o tšwe nageng ye o boele nageng yeo o belegetšwego go yona.’”"
13 Eu sou o Deus de Betel, onde tu me consagraste uma estela e me fizeste um voto. Agora, vamos, sai daqui e volta para a terra de tua família."
14 Ge a re’alo Ragele le Lea ba mo araba ba re go yena: “A o bona gore re sa tlo abelwa bohwa mo ntlong ya tate?"
14 Raquel e Lia responderam: "Resta-nos porventura ainda alguma parte de herança na casa de nosso pai?
15 A ruri ga re tšewe re le batho bašele ka ge a re rekišitše, gore a tšwele pele a phela ka tšhelete yeo re e ntšheditšwego?"
15 Não nos tratou ele como estrangeiras, vendendo-nos e devorando o nosso dinheiro?
16 Mahumo ka moka ao Modimo a a tšeetšego tatago rena ke a rena le bana ba rena. Ka gona o dire se sengwe le se sengwe seo Modimo a go boditšego sona.”"
16 Toda a riqueza, que Deus tomou de nosso pai, é para nós e para nossos filhos. Faze, pois, o que Deus te disse."
17 Ke moka Jakobo a ema a nametša bana ba gagwe le basadi ba gagwe dikamela;"
17 Levantou-se, pois, Jacó, e fez montar seus filhos e suas mulheres nos camelos.
18 a gapa mohlape wa gagwe ka moka gomme a tšea dithoto tša gagwe ka moka tšeo a bego a di kgobokeditše le mohlape wo a o hweditšego kua Padana-arama, e le gore a lebe go Isaka tatagwe nageng ya Kanana."
18 Levou consigo todos os seus rebanhos, todos os bens que tinha ajuntado, o rebanho que lhe pertencia, adquirido em Padã-Arã, e partiu para junto de seu pai Isaac, na terra de Canaã.
19 Ya re ge Labane a sa ile go kota dinku tša gagwe, Ragele a šala a utswa modingwana wa lapa wa tatagwe."
19 Raquel, aproveitando um momento em que seu pai fora tosquiar suas ovelhas, roubou os terafim de seu pai;
20 Jakobo a radia Labane wa Mosiria ka go se mmotše gore o tlo tšhaba."
20 e Jacó enganou Labão, o arameu, ocultando-lhe sua fuga.
21 Ke moka a tšhaba a tshela Noka, yena le tšohle tšeo a bego a na le tšona. Ka morago ga moo a leba dithabeng tša Gileada."
21 Fugindo, pois, com tudo o que era seu, atravessou o rio e dirigiu-se para a montanha de Galaad.
22 Ka morago, letšatšing la boraro, Labane a botšwa gore Jakobo o tšhabile."
22 Três dias depois, soube Labão da fuga de Jacó.
23 Ge a ekwa seo a tšea bomorwarragwe a mo rakediša leeto la matšatši a šupago, gomme a mo hwetša dithabeng tša Gileada."
23 E, tomando consigo seus irmãos, perseguiu-o durante sete dias de marcha, e alcançou-o na montanha de Galaad.
24 Ke moka Modimo a tla go Labane wa Mosiria torong bošego gomme a re go yena: “O itlhokomele ge o bolela le Jakobo.”"
24 Deus, porém, apareceu num sonho noturno a Labão, o arameu, e disse-lhe: "Guarda-te de dizer algo a Jacó."
25 Labane a fihla go Jakobo. Jakobo o be a hlomile tente ya gagwe dithabeng tša Gileada gomme Labane le yena a hlometše bomorwarragwe mešaša gona moo."
25 Labão alcançou, pois, Jacó. Este havia levantado sua tenda na montanha, enquanto Labão e seus irmãos tinham plantado a sua na montanha de Galaad.
26 Ke moka Labane a re go Jakobo: “O re’ng o ile wa nthadia gomme wa rwala barwedi ba ka bjalo ka mathopša ge a rwalwa ka tšhoša?"
26 Labão disse a Jacó: "Que fizeste? Tu me enganaste, e conduziste minhas filhas como prisioneiras de guerra!
27 Go re’ng o ntšhabetše ka sephiring gomme wa nthadia wa se mpotše gore o a tloga, e le gore ke tle ke kgone go go nea tsela ka lethabo le ka dikopelo, ka moropa le ka harepa?"
27 Por que fugiste dessa forma, e me lograste em lugar de me avisar? Eu te teria despedido com manifestações de júbilo e com cânticos, ao som do tamborim e da harpa.
28 Le gona ga se wa nnea sebaka sa gore ke atle ditlogolo tša ka le barwedi ba ka. Bjale gona o dirile tša bošilo."
28 Não me deixaste beijar meus filhos e minhas filhas! Procedeste como um insensato.
29 Seatla sa ka se na le matla a go le gobatša, eupša Modimo wa tatago lena o boletše le nna bošegong bja maabane a re: ‘O itlhokomele ge o bolela le Jakobo.’"
29 Eu poderia agora fazer-vos mal, mas o Deus de teu pai disse-me na última noite: Guarda-te de dizer algo a Jacó.
30 Le ge bjale o sepetše ka ge o hlologetše ba ntlo ya tatago kudu, go re’ng o utswitše medimo ya ka?”"
30 E, se partiste somente porque tinhas saudade da casa paterna, então por que roubaste os meus deuses?"
31 Jakobo a araba Labane a re: “Ke ka gobane ke be ke boifa. Ke ile ka ipotša gore: ‘O ka nkamoga barwedi ba gago.’"
31 Jacó respondeu-lhe: "Tive medo, ao pensar que poderias tirar-me tuas filhas;
32 Mang le mang yo o ka hwetšago a swere medimo ya gago, a a se ke a phela. E nyake mo pele ga bana ba babo rena mo dilong tša ka gomme o e tšee.” Eupša Jakobo o be a sa tsebe gore Ragele o be a e utswitše."
32 quanto aos teus deuses, porém, seja morto aquele que os tiver consigo! Examina o que está comigo, em presença de nossos parentes, e retoma o que é teu." Ora, Jacó ignorava o roubo de Raquel.
33 Ka gona Labane a tsena ka tenteng ya Jakobo, ka tenteng ya Lea le ka tenteng ya makgoba ale a mabedi a basadi, eupša a se e hwetše. Mafelelong a tšwa ka tenteng ya Lea gomme a tsena ka tenteng ya Ragele."
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na de Lia e na das duas escravas, mas nada encontrou. Saindo da tenda de Lia, entrou na de Raquel.
34 Ragele o be a tšere modingwana woo wa lapa, gomme o be a o beile serotong sa sala ya basadi sa kamela e bile a dutše godimo ga wona. Ka gona Labane a nyaka gohle ka tenteng eupša a se o hwetše."
34 Esta havia tomado os terafim e, colocando-os na sela do camelo, sentou-se em cima. Labão revistou toda a tenda, sem nada encontrar.
35 Ke moka a re go tatagwe: “Anke mahlo a mong wa ka a se ntukele bogale, ka gobane nka se kgone go ema mo pele ga gago ka ge ke le mokgweng wa basadi.” Ka gona a nyaka ka šedi eupša a se hwetše modingwana woo."
35 Raquel disse ao seu pai: "Não se irrite o meu senhor, se não posso levantar-me em sua presença, pois acho-me agora com a indisposição que costuma vir às mulheres." Revistou, pois, mas não encontrou os terafim.
36 Jakobo a galefa gomme a omanya Labane, a re go Labane: “Ke go fošeditše ka eng? Sebe sa ka ke eng ge e le mo o ntlhomaretše o šoro ka mokgwa wo?"
36 Jacó encolerizou-se então contra Labão, e acabrunhou-o de censuras: "Qual é o meu crime?, disse-lhe ele. Qual é o meu pecado, para que te irrites desse modo contra mim?
37 Bjale ka gore o feditše go nyaka mo dithotong tša ka ka moka, o hweditše eng sa ka ntlong ya gago? Se bee mo pele ga banna ba ke nago le bona le bana beno gomme e be bona ba re ahlolelago."
37 Revistaste todas as minhas bagagens: que encontraste do que é teu? Mostra-me aqui em presença de meus parentes e dos teus, e sejam eles juízes entre nós dois.
38 Ke bile le wena nywaga ye e masomepedi. Dinku tša gago le dipudi tša gago ga se tša ka tša folotša, e bile ga se ka ka ka ja dikgapa tša mohlape wa gago le ka mohla."
38 Há vinte anos que estou em tua casa: tuas ovelhas e tuas cabras não abortaram, não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ga se ka ka ka go tlišetša seruiwa le ge e le sefe sa go gagoganywa ke sebata. Nna ke be ke se lefelela. Go sa šetšwe gore seruiwa se be se utswitšwe mosegare goba bošego, o be o se nyaka seatleng sa ka."
39 Nunca te trouxe os animais estraçalhados pelas feras. Eu os repunha, pois tu o exigias, quer fossem roubados de dia, quer de noite.
40 Ke be ke fišwa ke letšatši mosegare e bile ke bolawa ke phefo bošego, gomme ke felelwa ke boroko."
40 Eu era queimado de dia pelo calor, e de noite pelo frio, e o sono fugia dos meus olhos.
41 Bjo ke bjona bophelo bjoo ke bo phetšego nywaga e masomepedi ntlong ya gago. Ke go hlanketše nywaga e lesomenne ka baka la barwedi ba gago ba babedi, ka go hlankela nywaga e tshelelago ka baka la mohlape wa gago, gomme wa fetoša moputso wa ka galesome."
41 Eis já vinte anos que estou em tua casa; servi-te catorze anos por tuas duas filhas, seis anos pelos teus rebanhos, e dez vezes modificaste o meu salário.
42 Ge nkabe Modimo wa tate, yena Modimo wa Aborahama e bile e le Modimo yoo Isaka a bego a mmoifa, a se a ba ka lehlakoreng la ka, nkabe gona bjale o nthakile ke lekeleditše diatla. Modimo o bone mohlako wa ka le boitapišo bja diatla tša ka, ka gona o go kgalemile bošegong bja maabane.”"
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão, o Deus terrível de Isaac não se tivesse posto de meu lado, tu me terias hoje despedido com as mãos vazias. Deus viu minhas penas e meus trabalhos, e na última noite ele pronunciou-se.
43 Labane a araba Jakobo a re: “Basadi ba ke barwedi ba ka, bana ba ke ditlogolo tša ka, gomme mohlape wo ke mohlape wa ka, e bile se sengwe le se sengwe seo o se bonago mo ke sa ka le sa barwedi ba ka. Lehono ke tla ba ke lwela’ng le bona goba bana ba ba bona bao ba ba belegego?"
43 Labão respondeu a Jacó: "Estas filhas são minhas filhas, estes filhos, meus filhos, e estes rebanhos, meus rebanhos: tudo o que vês é meu. Que farei eu agora contra minhas filhas, ou contra os filhos que elas deram ao mundo?
44 Bjale etla re dire kgwerano, nna le wena, gomme e be bohlatse magareng ga ka le wena.”"
44 Vamos, façamos juntos um pacto que nos sirva de testemunho a nós dois."
45 Jakobo a tšea leswika a le tsema fao bjalo ka kokwane."
45 Jacó tomou uma pedra e erigiu-a em estela,
46 Ke moka Jakobo a re go banna bao a bego a na le bona: “Topang maswika!” Ba topa maswika ba a dira mokgobo. Ka morago ba jela moo mokgobong."
46 e disse aos seus parentes: "Trazei pedras." E, tendo juntado muitas, fizeram um monte, sobre o qual comeram.
47 Labane a o bitša gore ke Jegara-sahadutha, eupša Jakobo a o bitša Galede."
47 Labão chamou-o Yegar-Saaduta, e Jacó, Galaad.
48 Labane a re: “Mokgobo wo wa maswika ke bohlatse magareng ga ka le wena lehono.” Ke ka baka leo o reetšwego leina la Galede,"
48 Labão disse: "Este monte é hoje testemunha entre mim e ti",e por isso deu-se-lhe o nome de Galaad,
49 le la Mitsipa, ka gobane Labane o itše: “Anke Jehofa a dule a šeditše nna le wena ge re le moo re sa bonanego."
49 e também Mitspa, porque Labão disse ainda: "Que o Senhor nos vigie a nós ambos, quando nós nos tivermos despedido um do outro.
50 Ge e ba o ka hlakiša barwedi ba ba ka goba ge e ba o ka tšea basadi ba bangwe ka ntle ga barwedi ba ba ka, o gopole gore le ge batho ba ka se bone seo, se tla bonwa ke Modimo, yena yo e lego hlatse ya rena.”"
50 Se maltratares minhas filhas, e se tomares outras mulheres além delas, não é um homem que estará conosco. Mas toma cuidado, pois é Deus que será testemunha entre nós."
51 Labane a iša pele a re go Jakobo: “Mokgobo wa maswika šo le kokwane še yeo ke e tsemilego gore e be seka sa kgwerano ya magareng ga ka le wena."
51 Labão disse ainda a Jacó: "Vês este monte de pedras e esta estela que levantei entre mim e ti.
52 Mokgobo wo ke bohlatse gomme kokwane ye e hlatsela gore nka se fete mokgobo wo ka tla go lwa le wena, le gore wena o ka se fete mokgobo wo le kokwane ye wa tla go nkgobatša."
52 Este monte é testemunho, e igualmente esta estela, de que eu não ultrapassarei este monte para o teu lado, e que tu não ultrapassarás este monte e esta estela para o meu lado para nos fazer mal.
53 Anke modimo wa Aborahama le modimo wa Nahoro a re ahlolele, yena modimo wa botatago bona.” Eupša Jakobo yena a ena ka Yoo Isaka tatagwe a bego a mmoifa."
53 O Deus de Abraão, o Deus de Nacor, o Deus de seus pais seja juiz entre nós!" E Jacó jurou pelo Deus terrível de Isaac.
54 Ka morago ga moo Jakobo a dira sehlabelo moo thabeng gomme a laletša ba meloko ya gagwe gore ba tle ba je dijo. Ba ja ba ba ba fetša bošego ka moka ba le moo thabeng."
54 Ofereceu um sacrifício sobre a montanha e convidou seus parentes para comer. Comeram e passaram a noite na montanha.
55 Labane yena a tsoga ka masa a atla bana ba gagwe le barwedi ba gagwe gomme a ba šegofatša. Ke moka Labane a wela tsela a boela ga gagwe."
55 No dia seguinte pela manhã, Labão beijou seus filhos e suas filhas; abençoou-os e retomou o caminho de sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.