Gênesis 29

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ka morago ga moo Jakobo a tloga a leba nageng ya Babohlabela."
1 Jacó seguiu viagem e, por fim, chegou à terra do leste.
2 Bjale ya re ge a lebelela a bona sediba nageng yeo gomme go be go na le mehlape e meraro ya dinku e hutame moo, ka ge batho ba be ba tlwaetše go nweša mehlape meetse sedibeng seo; go be go na le leswika le legolo molomong wa sediba seo."
2 Viu um poço ao longe e, junto ao poço, no campo, três rebanhos de ovelhas, à espera de que lhes dessem água. Uma pedra pesada cobria a boca do poço.
3 Ge mehlape ka moka e be e kgobokane moo, ba be ba kgokološa leswika leo ba le tloša molomong wa sediba gomme ba nweša mehlape, ka morago ga moo ba bušetša leswika molomong wa sediba."
3 Era costume naquele lugar esperar que todos os rebanhos chegassem para, então, remover a pedra e dar água aos animais. Depois, a pedra era recolocada na boca do poço.
4 Ke moka Jakobo a re go bona: “Bana bešo, le tšwa kae?” Bona ba re: “Re tšwa Harane.”"
4 Jacó se aproximou dos pastores e perguntou: “De onde vocês são, amigos?”. “Somos de Harã”, disseram eles.
5 Yena a re go bona: “Na le tseba Labane setlogolo sa Nahoro?” Bona ba re: “Ee, re a mo tseba.”"
5 “Conhecem um homem chamado Labão, neto de Naor?”, perguntou Jacó. “Sim, conhecemos”, responderam eles.
6 Ge ba re’alo a re go bona: “Na o sa phetše gabotse?” Bona ba re: “O sa phetše gabotse. E bile Ragele morwedi wa gagwe šo o tla le dinku!”"
6 “Ele vai bem?”, perguntou Jacó. “Sim, vai bem”, disseram. “Olhe, ali vem Raquel, filha dele, com o rebanho.”
7 Yena a re: “E sa le mosegare wa sekgalela. Ga se nako ya go kgoboketša mehlape. Nwešang dinku tše meetse ke moka le yo di fudiša.”"
7 Jacó disse: “Ainda é dia claro, cedo demais para recolher os animais. Por que vocês não dão de beber às ovelhas, para que elas possam voltar a pastar?”.
8 Ge a re’alo bona ba re: “Ga se ra dumelelwa go dira bjalo go fihlela ge mehlape ka moka e kgobokeditšwe gomme ba kgokološa leswika ba le tloša molomong wa sediba, ke moka ya ba gona re nwešago dinku meetse.”"
8 “Não podemos dar de beber aos animais enquanto não chegarem todos os rebanhos”, responderam. “Só então os pastores removem a pedra da boca do poço e damos de beber a todas as ovelhas.”
9 Eitše a sa bolela le bona Ragele a tla le dinku tša tatagwe, gobane e be e le modiši."
9 Jacó ainda conversava com eles quando Raquel chegou com o rebanho de seu pai, pois era pastora.
10 Ya re ge Jakobo a bone Ragele morwedi wa Labane malomeagwe a etla le dinku, gateetee a batamela a kgokološa leswika a le tloša molomong wa sediba a nweša dinku tša Labane malomeagwe."
10 Uma vez que Raquel era sua prima, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas pertenciam a seu tio Labão, Jacó foi até o poço, removeu a pedra que o cobria e deu de beber ao rebanho de seu tio.
11 Ke moka Jakobo a atla Ragele a hlaboša lentšu gomme a phula sello."
11 Então Jacó beijou Raquel e chorou em alta voz.
12 Jakobo a botša Ragele gore ke yena motlogolo wa tatagwe le gore ke yena morwa wa Rebeka. Ragele a kitima a yo botša tatagwe."
12 Explicou para Raquel que era seu primo por parte do pai dela e filho de Rebeca, tia dela. Raquel foi correndo contar a seu pai, Labão.
13 Bjale gateetee ge Labane a kwele tša Jakobo motlogolo wa gagwe, a kitima a yo mo gahlanetša. Ke moka a mo gokarela a mo atla gomme a mo iša ntlong ya gagwe. Yena a laodišetša Labane dilo ka moka tše di diregilego."
13 Assim que Labão soube que seu sobrinho Jacó havia chegado, correu ao seu encontro. Ele o abraçou, o beijou e o levou para casa. Depois que Jacó lhe contou sua história,
14 Ka morago ga moo Labane a re go yena: “Ruri o madi a ka.” Ke moka a dula le yena kgwedi ka moka."
14 Labão exclamou: “Você é, de fato, sangue do meu sangue!”. Quando Jacó estava na casa de Labão havia cerca de um mês,
15 Ka morago ga moo Labane a re go Jakobo: “A o tla ntlhankela ke sa go lefe selo, feela ka gore o le motlogolo wa ka? Ke go putse ka eng?”"
15 Labão lhe disse: “Você não deve trabalhar de graça para mim só porque somos parentes. Diga-me qual deve ser o seu salário”.
16 Labane o be a na le barwedi ba babedi. Leina la yo mogolo e be e le Lea gomme la yo monyenyane e le Ragele."
16 Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Lia, e a mais nova, Raquel.
17 Mahlo a Lea a be a sa kgahliše, mola Ragele yena a be a bopegile gabotse e bile a na le sefahlego se sebotse."
17 Os olhos de Lia eram sem brilho, mas Raquel tinha bela aparência e rosto atraente.
18 Jakobo o be a rata Ragele. Ka gona a re: “Ke ikemišeditše go go hlankela nywaga e šupago gore ke hwetše Ragele morwedi wa gago yo monyenyane.”"
18 Visto que Jacó estava apaixonado por Raquel, disse a Labão: “Trabalharei para o senhor por sete anos se me der Raquel, sua filha mais nova, para ser minha esposa”.
19 Ge a re’alo Labane a re: “Go kaone gore ke mo nee wena go e na le gore ke mo nee monna yo mongwe. Tšwela pele o dula le nna.”"
19 “Melhor entregá-la a você do que a qualquer outro”, respondeu Labão. “Fique aqui e trabalhe comigo.”
20 Jakobo a hlankela nywaga e šupago gore a newe Ragele, eupša mahlong a gagwe nywaga yeo ya etša matšatšinyana feela ka ge a be a mo rata."
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel. Ele a amava tanto que lhe pareceram apenas alguns dias.
21 Ke moka Jakobo a re go Labane: “Nnee mosadi wa ka ke robale le yena, gobane matšatši ale a go go hlankela a fedile.”"
21 Chegada a hora, Jacó disse a Labão. “Cumpri minha parte do acordo. Agora, dê-me minha esposa, para que eu me deite com ela.”
22 Ge a re’alo Labane a bokanya batho ka moka ba lefelong leo gomme a dira monyanya."
22 Labão convidou toda a vizinhança e preparou uma grande festa de casamento.
23 Eupša ya re e le mantšiboa a tšea Lea morwedi wa gagwe a mo tliša go Jakobo gore a robale le yena."
23 À noite, porém, quando estava escuro, Labão tomou Lia e a entregou a Jacó, e Jacó se deitou com ela.
24 Go feta moo, Labane a nea Lea morwedi wa gagwe Silipa mohlanka wa gagwe wa mosadi gore a mo hlankele."
24 (Labão deu sua serva Zilpa a Lia para servi-la.)
25 Ya re e le mesong a makala a tsoga le Lea! Ke moka a re go Labane: “O ntirile’ng? A ga ka go hlankela ka baka la Ragele? Bjale o re’ng o nthadiile?”"
25 Na manhã seguinte, quando Jacó acordou, viu que era Lia. Então Jacó perguntou a Labão: “O que o senhor fez comigo? Trabalhei sete anos por Raquel! Por que o senhor me enganou?”.
26 Ge a re’alo Labane a re: “Mo ga gabo rena ga re dire ka mokgwa woo, ga go ntšhiwe mosetsana yo monyenyane pele ga wa leitšibulo."
26 Labão respondeu: “Aqui não é costume casar a filha mais nova antes da mais velha.
27 Fetša beke ka moka o keteka le mosadi yo. Ka morago ga moo o tla newa mosadi yo yo mongwe ka gore o ntlhankele nywaga e mengwe e šupago.”"
27 Espere, contudo, até terminar a semana de núpcias, e eu também lhe entregarei Raquel, desde que você prometa trabalhar mais sete anos para mim”.
28 Jakobo a dira ka mokgwa woo a fetša beke a keteka le mosadi yoo, ke moka ge e fedile Labane a mo nea Ragele morwedi wa gagwe gore e be mosadi wa gagwe."
28 Jacó concordou em trabalhar mais sete anos. Uma semana depois de Jacó ter se casado com Lia, Labão lhe entregou Raquel.
29 Go okeletša moo, Labane a nea Ragele morwedi wa gagwe Biliha mohlanka wa gagwe wa mosadi gore a mo hlankele."
29 (Labão deu sua serva Bila a Raquel para servi-la.)
30 Jakobo a robala le Ragele gomme a mo rata kudu go feta Lea, a hlankela Labane nywaga e mengwe e šupago."
30 Jacó se deitou também com Raquel, a quem ele amava muito mais que a Lia. Então permaneceu ali e trabalhou mais sete anos para Labão.
31 Ge Jehofa a bona gore Lea o be a sa ratwe, a bula popelo ya gagwe, eupša Ragele yena e be e le moopa."
31 Quando o S enhor viu que Lia não era amada, permitiu que ela tivesse filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Lea a ima a belega morwa gomme a mo reela leina la Rubeni, ka gobane o be a re: “Ke ka gobane Jehofa o bone mohlako wa ka, ka gore bjale monna wa ka o tla nthata.”"
32 Lia engravidou e deu à luz um filho. Chamou-o de Rúben, pois disse: “O S enhor viu minha infelicidade, e agora meu marido me amará”.
33 A buša a ima a belega morwa, a re: “Ke ka gobane Jehofa o ntheeditše, ka gore ke be ke sa ratwe gomme bjale o nneile le yo.” Ka gona a mo reela leina la Simeone."
33 Pouco tempo depois, Lia engravidou novamente e deu à luz outro filho. Chamou-o de Simeão, pois disse: “O S enhor ouviu que eu não era amada e me deu outro filho”.
34 A buša a ima a belega morwa, a re: “Bjale gona monna wa ka o tla nkgomarela, ka gobane ke mmelegetše barwa ba bararo.” Ka gona a reelwa leina la Lefi."
34 Lia engravidou pela terceira vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Levi, pois disse: “Certamente, desta vez meu marido terá afeição por mim, pois lhe dei três filhos!”.
35 A buša a ima gape a belega morwa gomme a re: “Bjale gona ke tla reta Jehofa.” Ka gona a mo reela leina la Juda. Ka morago ga moo a tšwa a tlogetše go belega."
35 Lia engravidou mais uma vez e deu à luz outro filho. Chamou-o de Judá, pois disse: “Agora louvarei ao S enhor !”. Então, parou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.