Gênesis 29

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ka morago ga moo Jakobo a tloga a leba nageng ya Babohlabela."
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Bjale ya re ge a lebelela a bona sediba nageng yeo gomme go be go na le mehlape e meraro ya dinku e hutame moo, ka ge batho ba be ba tlwaetše go nweša mehlape meetse sedibeng seo; go be go na le leswika le legolo molomong wa sediba seo."
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ge mehlape ka moka e be e kgobokane moo, ba be ba kgokološa leswika leo ba le tloša molomong wa sediba gomme ba nweša mehlape, ka morago ga moo ba bušetša leswika molomong wa sediba."
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Ke moka Jakobo a re go bona: “Bana bešo, le tšwa kae?” Bona ba re: “Re tšwa Harane.”"
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Yena a re go bona: “Na le tseba Labane setlogolo sa Nahoro?” Bona ba re: “Ee, re a mo tseba.”"
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Ge ba re’alo a re go bona: “Na o sa phetše gabotse?” Bona ba re: “O sa phetše gabotse. E bile Ragele morwedi wa gagwe šo o tla le dinku!”"
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Yena a re: “E sa le mosegare wa sekgalela. Ga se nako ya go kgoboketša mehlape. Nwešang dinku tše meetse ke moka le yo di fudiša.”"
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Ge a re’alo bona ba re: “Ga se ra dumelelwa go dira bjalo go fihlela ge mehlape ka moka e kgobokeditšwe gomme ba kgokološa leswika ba le tloša molomong wa sediba, ke moka ya ba gona re nwešago dinku meetse.”"
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Eitše a sa bolela le bona Ragele a tla le dinku tša tatagwe, gobane e be e le modiši."
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Ya re ge Jakobo a bone Ragele morwedi wa Labane malomeagwe a etla le dinku, gateetee a batamela a kgokološa leswika a le tloša molomong wa sediba a nweša dinku tša Labane malomeagwe."
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Ke moka Jakobo a atla Ragele a hlaboša lentšu gomme a phula sello."
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Jakobo a botša Ragele gore ke yena motlogolo wa tatagwe le gore ke yena morwa wa Rebeka. Ragele a kitima a yo botša tatagwe."
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Bjale gateetee ge Labane a kwele tša Jakobo motlogolo wa gagwe, a kitima a yo mo gahlanetša. Ke moka a mo gokarela a mo atla gomme a mo iša ntlong ya gagwe. Yena a laodišetša Labane dilo ka moka tše di diregilego."
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Ka morago ga moo Labane a re go yena: “Ruri o madi a ka.” Ke moka a dula le yena kgwedi ka moka."
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Ka morago ga moo Labane a re go Jakobo: “A o tla ntlhankela ke sa go lefe selo, feela ka gore o le motlogolo wa ka? Ke go putse ka eng?”"
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Labane o be a na le barwedi ba babedi. Leina la yo mogolo e be e le Lea gomme la yo monyenyane e le Ragele."
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Mahlo a Lea a be a sa kgahliše, mola Ragele yena a be a bopegile gabotse e bile a na le sefahlego se sebotse."
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Jakobo o be a rata Ragele. Ka gona a re: “Ke ikemišeditše go go hlankela nywaga e šupago gore ke hwetše Ragele morwedi wa gago yo monyenyane.”"
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Ge a re’alo Labane a re: “Go kaone gore ke mo nee wena go e na le gore ke mo nee monna yo mongwe. Tšwela pele o dula le nna.”"
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Jakobo a hlankela nywaga e šupago gore a newe Ragele, eupša mahlong a gagwe nywaga yeo ya etša matšatšinyana feela ka ge a be a mo rata."
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ke moka Jakobo a re go Labane: “Nnee mosadi wa ka ke robale le yena, gobane matšatši ale a go go hlankela a fedile.”"
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Ge a re’alo Labane a bokanya batho ka moka ba lefelong leo gomme a dira monyanya."
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Eupša ya re e le mantšiboa a tšea Lea morwedi wa gagwe a mo tliša go Jakobo gore a robale le yena."
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Go feta moo, Labane a nea Lea morwedi wa gagwe Silipa mohlanka wa gagwe wa mosadi gore a mo hlankele."
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Ya re e le mesong a makala a tsoga le Lea! Ke moka a re go Labane: “O ntirile’ng? A ga ka go hlankela ka baka la Ragele? Bjale o re’ng o nthadiile?”"
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Ge a re’alo Labane a re: “Mo ga gabo rena ga re dire ka mokgwa woo, ga go ntšhiwe mosetsana yo monyenyane pele ga wa leitšibulo."
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Fetša beke ka moka o keteka le mosadi yo. Ka morago ga moo o tla newa mosadi yo yo mongwe ka gore o ntlhankele nywaga e mengwe e šupago.”"
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Jakobo a dira ka mokgwa woo a fetša beke a keteka le mosadi yoo, ke moka ge e fedile Labane a mo nea Ragele morwedi wa gagwe gore e be mosadi wa gagwe."
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Go okeletša moo, Labane a nea Ragele morwedi wa gagwe Biliha mohlanka wa gagwe wa mosadi gore a mo hlankele."
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Jakobo a robala le Ragele gomme a mo rata kudu go feta Lea, a hlankela Labane nywaga e mengwe e šupago."
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Ge Jehofa a bona gore Lea o be a sa ratwe, a bula popelo ya gagwe, eupša Ragele yena e be e le moopa."
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Lea a ima a belega morwa gomme a mo reela leina la Rubeni, ka gobane o be a re: “Ke ka gobane Jehofa o bone mohlako wa ka, ka gore bjale monna wa ka o tla nthata.”"
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 A buša a ima a belega morwa, a re: “Ke ka gobane Jehofa o ntheeditše, ka gore ke be ke sa ratwe gomme bjale o nneile le yo.” Ka gona a mo reela leina la Simeone."
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 A buša a ima a belega morwa, a re: “Bjale gona monna wa ka o tla nkgomarela, ka gobane ke mmelegetše barwa ba bararo.” Ka gona a reelwa leina la Lefi."
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 A buša a ima gape a belega morwa gomme a re: “Bjale gona ke tla reta Jehofa.” Ka gona a mo reela leina la Juda. Ka morago ga moo a tšwa a tlogetše go belega."
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.