Gênesis 19

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bjale barongwa bale ba babedi ba fihla Sodoma mantšiboa gomme Lota o be a dutše kgorong ya Sodoma. Ya re ge Lota a ba bona a ema a ba gahlanetša ke moka a inamela fase ka sefahlego."
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram à entrada da cidade de Sodoma. Ló estava sentado ali. Ao avistá-los, levantou-se para recebê-los. Deu-lhes boas-vindas, curvou-se com o rosto no chão
2 A re go bona: “Ao, hle beng ba ka, anke le arogeleng ntlong ya ka, nna mohlanka wa lena, le lale gona le be le hlapišwe dinao. Le tla tsoga ka masa la wela tsela.” Bona ba mo fetola ba re: “Aowa, re tla ithobalela kgorong ya motse.”"
2 e disse: “Meus senhores, venham à minha casa para lavar os pés e sejam meus hóspedes esta noite. Amanhã, poderão levantar-se cedo e seguir viagem”. “Não”, responderam eles. “Passaremos a noite aqui, na praça da cidade.”
3 Eupša o ile a ba phegelela moo ba ilego ba arogela go yena gomme ba tsena ga gagwe. Ke moka a ba direla moletlo, a ba apeela dinkgwa tše di sa omelwago gomme ba ja."
3 Mas Ló insistiu muito e, por fim, eles o acompanharam até sua casa. Ló lhes preparou um banquete completo, com pão fresco sem fermento, e eles comeram.
4 Pele ga ge ba ka robala, gwa tla banna ba moo motseng, e lego banna ba Sodoma, ba dikologa ntlo go tloga ka mošemane go fihla ka mokgalabje, ka moka ga bona e le sehlopha se se tsošitšego mpherefere."
4 Ainda não tinham ido se deitar quando todos os homens de Sodoma, jovens e velhos, chegaram de toda parte da cidade e cercaram a casa.
5 Ba goeletša Lota ba re: “Ba kae banna bale ba tsenetšego mo ga gago bošego? Ba ntšhe ba tle mo go rena gore re robale le bona.”"
5 Gritaram para Ló: “Onde estão os homens que vieram passar a noite em sua casa? Traga-os aqui fora para nós, para que tenhamos relações com eles!”.
6 Mafelelong Lota a tšwa a ya go bona mojakong, gomme a tswalela mojako."
6 Ló saiu para conversar com os homens e fechou a porta atrás de si.
7 Ke moka a re go bona: “Aowa hle bana bešo, le se dire bobe."
7 “Por favor, meus irmãos, não cometam tamanha maldade”, suplicou.
8 Šefa ke na le barwedi ba babedi bao ba sa kago ba robala le monna. Hle anke ke ba tlišeng go lena le ba direng seo le bonago se lokile mahlong a lena. Banna bao le se ke la ba dira selo, ka gobane ba tšhabetše ka tlase ga moriti wa tlhaka ya ka.”"
8 “Escutem, tenho duas filhas virgens. Deixem-me trazê-las para fora, e vocês poderão fazer com elas o que desejarem. Mas, por favor, deixem os homens em paz, pois são meus hóspedes e estão sob minha proteção.”
9 Ke moka ba re: “Emela gona moo!” Ba oketša ka gore: “Monna yo o tlile mo e le modiiledi eupša o nyaka go itira moahlodi. Bjale re tla go dira tše mpe go feta bona.” Ba tla ba kgorometša monna yoo wa batho ka matla, e lego Lota, gomme ba be ba le kgauswi le go roba mojako."
9 “Saia da frente!”, gritaram eles. “Esse sujeito é um estrangeiro que se mudou para a cidade e, agora, age como se fosse nosso juiz! Faremos a você coisas bem piores do que a seus hóspedes!” Então partiram para cima de Ló, tentando arrombar a porta.
10 Ka gona banna bale ba ntšhetša diatla tša bona ka ntle gomme ba gogela Lota go bona, ka ntlong, ke moka ba tswalela mojako."
10 Os dois anjos, porém, estenderam a mão, puxaram Ló para dentro da casa e trancaram a porta.
11 Eupša ba otla banna bale ba bego ba eme mojakong wa ntlo ka bofofu, go tloga ka yo monyenyane go fihla ka yo mogolo, moo ba ilego ba ba ba lapa ba nyakana le mojako."
11 Depois, cegaram todos os homens, jovens e velhos, que estavam à porta, de modo que eles se cansaram e desistiram de invadir a casa.
12 Ke moka banna bale ba re go Lota: “Na go na le motho le ge e le ofe yo mongwe wa geno mo? Tšea bakgonyana ba gago, barwa ba gago, barwedi ba gago gotee le bohle bao e lego ba geno mo motseng, o ba ntšhe mo lefelong le!"
12 Os anjos perguntaram a Ló: “Você tem outros parentes na cidade? Tire-os todos daqui: genros, filhos, filhas ou qualquer outro parente,
13 Ka gobane re tlo senya lefelo le, ka ge sello sa go lla ka bona e le se segolo pele ga Jehofa, moo Jehofa a re romilego go senya motse wo.”"
13 pois estamos prestes a destruir toda a cidade. O clamor contra ela é tão grande que chegou ao S enhor , e ele nos enviou para destruí-la”.
14 Ke moka Lota a tšwela ka ntle a bolela le bakgonyana ba gagwe bao ba bego ba tlo tšea barwedi ba gagwe a re: “Emang! Etšwang lefelong le, ka gobane Jehofa o tlo senya motse wo!” Eupša mahlong a bakgonyana ba gagwe o be a bonagala eka o itshwaretše metlae."
14 Então Ló correu para avisar os noivos de suas filhas: “Saiam depressa da cidade! O S enhor está prestes a destruí-la”. Os rapazes, porém, pensaram que ele estava brincando.
15 Eupša eitše ge mahube a hlatloga, barongwa ba gakalela Lota ba re: “Ema! Tšea mosadi wa gago le barwedi ba gago ba babedi ba ba lego mo, e le gore o se fedišetšwe molato wa motse wo!”"
15 No dia seguinte, ao amanhecer, os anjos insistiram: “Rápido! Tome sua mulher e suas duas filhas que estão aqui! Saia agora mesmo, ou também morrerá quando a cidade for castigada!”.
16 Ka baka la lešoko la Jehofa go yena, eitše ge a dikadika banna bao ba swara seatla sa gagwe, seatla sa mosadi wa gagwe le diatla tša barwedi ba gagwe ba babedi ba ba ntšhetša ntle gomme ba ba emiša ka ntle ga motse."
16 Visto que Ló ainda hesitava, os anjos o tomaram pela mão, e também sua mulher e as duas filhas, e correram com eles para um lugar seguro, fora da cidade, pois o S enhor foi misericordioso.
17 Eitše ge ba ba ntšheditše ka ntle ga motse, yo mongwe wa bona a re: “Tšhabang le phološeng meoya ya lena! Le se ke la lebelela morago, le gona le se ke la ema le ge e le kae Seleteng se ka moka! Tšhabelang dithabeng gore le se fedišwe!”"
17 Quando estavam em segurança, fora da cidade, um dos anjos ordenou: “Corram e salvem-se! Não olhem para trás nem parem no vale! Fujam para as montanhas, ou serão destruídos!”.
18 Ke moka Lota a re go bona: “E sego moo, hle Jehofa!"
18 Mas Ló suplicou: “Não, meu senhor!
19 Bjale gona o amogetše mohlanka wa gago. O bontšhitše botho bjo bogolo ka go phološa moya wa ka, eupša ge e le nna nka se kgone go tšhabela dithabeng ka gobane nka tla ka welwa ke bošula gomme ka hwa."
19 Os senhores foram muito bondosos comigo, salvaram minha vida e mostraram grande compaixão. Não posso, contudo, ir para as montanhas. A calamidade também me alcançaria ali, e bem depressa eu morreria.
20 Go na le motse šo mo kgauswi woo nka tšhabelago go wona e bile ke selo se senyenyane. Na go tšhabela ga ka moo lefelong leo ke selo se se ka go tshwenyago? Moya wa ka o tla phologa.”"
20 Vejam, aqui perto há um vilarejo. É um lugar bem pequeno. Por favor, deixem-me ir para lá, e minha vida será salva”.
21 Ka gona a re go yena: “Le gona moo ke sa dutše ke go naganela ka go se fediše motse woo o boletšego ka wona."
21 “Está bem”, disse o anjo. “Atenderei a seu pedido. Não destruirei o vilarejo.
22 Itlhaganele! Tšhabela moo, ka gobane ga go seo nka se dirago go ba go fihlela o goroga moo!” Ke ka baka leo a ilego a reela motse woo leina a re ke Tsoare."
22 Mas vá logo! Fuja para ele, pois não posso fazer nada enquanto você não chegar lá.” (Isso explica por que a vila era conhecida como Zoar. )
23 Letšatši le be le šetše le diketše ge Lota a goroga Tsoare."
23 Ló chegou a Zoar quando o sol aparecia no horizonte.
24 Ke moka Jehofa a neša sebabole. Jehofa a neša le mollo go tšwa magodimong. Tša nela Sodoma le Gomora."
24 Então o S enhor fez chover do céu fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Ka gona a fediša metse yeo, gaešita le Selete seo ka moka, badudi ka moka ba metseng yeo le dimela tša naga."
25 Destruiu-as completamente, além de outras cidades e vilas da planície, e exterminou todos os habitantes e toda a vegetação.
26 Mosadi wa gagwe yena a lebelela morago, gomme a fetoga sehlwaseeme sa letswai."
26 A mulher de Ló, porém, olhou para trás enquanto o seguia e se transformou numa coluna de sal.
27 Bjale ya re e sa le mesong Aborahama a boela lefelong leo a bego a eme pele ga Jehofa."
27 Naquela manhã, Abraão se levantou cedo e correu para o lugar onde tinha estado na presença do S enhor .
28 Ke moka a lebelela tlase thoko ya Sodoma le Gomora le nageng ka moka ya Selete seo gomme ya re ge a lebelela a bona muši o moso o hlatloga moo nageng yeo go etša muši wa sebešo!"
28 Olhou para a planície, em direção a Sodoma e Gomorra, e viu colunas de fumaça subindo do lugar onde antes ficavam as cidades, como fumaça de uma fornalha.
29 Eitše ge Modimo a senya metse ya Seleteng seo a nagana ka Aborahama. Ka gona Modimo o gatile megato gore a ntšhe Lota moo ge a fediša metse yeo Lota a bego a dula go yona."
29 Contudo, Deus atendeu ao pedido de Abraão e salvou Ló, tirando-o do meio da destruição que engoliu as cidades da planície.
30 Ka morago Lota a rotoga a etšwa Tsoare gomme a dula dithabeng, a na le barwedi ba gagwe ba babedi, ka ge a ile a tšhaba go dula Tsoare. Ka gona a dula ka leweng, yena le barwedi ba gagwe ba babedi."
30 Algum tempo depois, Ló deixou Zoar, pois tinha medo do povo de lá, e foi morar numa caverna nas montanhas com suas duas filhas.
31 Wa leitšibulo a bolela le ngwanabo a re: “Tatago rena o tšofetše gomme mo nageng ye ga go na monna yo a ka tsenago go rena ka mokgwa woo go dirwago ka wona lefaseng ka moka."
31 Certo dia, a filha mais velha disse à irmã: “Nesta região não resta homem algum com quem possamos ter relações, como fazem todas as pessoas. E logo nosso pai será velho demais para ter filhos.
32 Etla re nweše tate beine gomme re robale le yena gore re phediše leloko ka tate.”"
32 Vamos embebedá-lo com vinho e então nos deitaremos com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
33 Ba nweša tatago bona beine bošegong bjoo; ke moka wa leitšibulo a tsena a robala le tatagwe, eupša tatagwe a se mmone ge a robala le ge a tsoga."
33 Naquela noite, portanto, embebedaram o pai com vinho, e a filha mais velha teve relações com ele. E ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
34 Ka le le latelago wa leitšibulo a re go yo monyenyane: “Nna ke robetše le tate bošegong bja maabane. Le lehono a re mo nweše beine. Ke moka wena o tsene o robale le yena gore re phediše leloko ka tate.”"
34 Na manhã seguinte, a filha mais velha disse à irmã mais nova: “Ontem à noite, tive relações com nosso pai. Vamos embebedá-lo com vinho outra vez hoje à noite, e você terá relações com ele. Com isso, preservaremos nossa descendência por meio de nosso pai”.
35 Ka gona ba dulela go nweša tatago bona beine le bošegong bjoo; ke moka yo monyenyane a ema a ya go robala le tatagwe, eupša tatagwe a se mmone ge a robala le ge a tsoga."
35 Naquela noite, portanto, voltaram a embebedar o pai com vinho, e a filha mais nova teve relações com ele. Mais uma vez, ele não percebeu quando ela se deitou nem quando se levantou.
36 Barwedi bao ba babedi ba Lota ba ima ka tatago bona."
36 Como resultado, as duas filhas de Ló engravidaram do próprio pai.
37 Ge nako e dutše e eya wa leitšibulo a belega morwa gomme a mo reela leina la Moaba. Ke yena tatago Bamoaba go fihla le lehono le."
37 Quando a filha mais velha deu à luz um menino, chamou-o de Moabe. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como moabitas.
38 Ge e le yo monyenyane le yena o ile a belega morwa gomme a mo reela leina la Bene-ami. Ke yena tatago bana ba Amoni go fihla le lehono le."
38 Quando a filha mais nova deu à luz um menino, chamou-o de Ben-Ami. Ele se tornou o antepassado do povo conhecido até hoje como amonitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.