Atos 22

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 “Banna, bana bešo le botate, bjale kwang boitwelo bja ka go lena.”"
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 (Ge ba kwele gore o be a bolela le bona ka leleme la Seheberu, ba homola ba re tuu, gomme yena a re:)"
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ke nna Mojuda, ke belegetšwe Tareso ya Tsilitsia, eupša ka rutwa motseng wo ke Gamaliele ka boyena, ke rutwa go ya ka Molao o tiilego wa bagologolo, ke fišegela Modimo go etša ge le lena ka moka le le bjalo letšatšing le."
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Ke ile ka hlomara balatedi ba Tsela ye, ka dira gore ba hwe, ke tlema e bile ke gafela banna gotee le basadi kgolegong,"
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 go etša ge moperisita yo a phagamego gotee le pitšo ka moka ya bagolo ba ka ntlhatsela. Go tšwa go bona ke bile ke tšere mangwalo a yago go Bajuda ba gabo rena Damaseko, le gona ke be ke le tseleng ya gore bao ba bego ba le moo ke ba tliše Jerusalema ba tlemilwe gore ba otlwe."
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Eupša ge ke be ke dutše ke le leetong gomme ke batamela Damaseko, mo e ka bago mosegare wa sekgalela, ka tšhoganetšo seetša se segolo se se tšwago legodimong sa gadima go ntikologa,"
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 gomme ka wela fase ka kwa lentšu le re go nna: ‘Saulo, Saulo, o ntlhomaretše’ng?’"
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ka araba ka re: ‘Ke wena mang, Morena?’ Yena a re go nna: ‘Ke nna Jesu wa Monatsaretha, yo o mo hlomerego.’"
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Bjale banna bao ba bego ba na le nna ba ile ba bona seetša eupša ga se ba ka ba kwešiša dilo tša lentšu la yo a bolelago le nna."
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Ka gona nna ka re: ‘Ke dire’ng Morena?’ Morena a re go nna: ‘Tsoga, o sepele o ye Damaseko gomme gona moo o tla botšwa se sengwe le se sengwe seo o abetšwego go se dira.’"
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Eupša ka ge ke be ke sa kgone go bona selo ka baka la letago la seetša seo, ke ile ka fihla Damaseko ke hlahlwa ka seatla sa bao ba bego ba na le nna."
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Bjale Ananiase, e lego monna yo mongwe yoo go ya ka Molao a bego a hlompha Modimo, yo a bego a bolelwa gabotse ke Bajuda ka moka bao ba dulago moo,"
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 o ile a tla go nna. A ema kgauswi le nna, a re: ‘Saulo ngwanešo, boela o bone!’ Ke moka ka yona nako yeo ka bula mahlo ka mmona."
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Yena a re: ‘Modimo wa borakgolokhukhu ba rena o go kgethile gore o tle o tsebe thato ya gagwe le gore o bone Moloki le go kwa lentšu la molomo wa gagwe,"
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 gobane o swanetše go ba hlatse ya gagwe go batho ka moka, ya dilo tšeo o di bonego le go di kwa."
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Bjale ke ka baka la’ng o diega? Tsoga o kolobetšwe gomme o tla hlweka dibeng tša gago ka go bitša leina la gagwe.’"
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Eupša ge ke be ke boetše Jerusalema gomme ke rapela tempeleng, ke ile ka bona pono"
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 gomme ka mmona a re go nna: ‘Akgofa o tšwe Jerusalema ka bjako, gobane ba ka se ke ba dumelelana le bohlatse bjo o bo boletšego mabapi le nna.’"
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ke moka nna ka re: ‘Morena, bona ka noši ba tseba gabotse gore sinagogeng e nngwe le e nngwe ke be ke fela ke golega le go itia bao ba dumelago go wena;"
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 gomme ge madi a Stefano hlatse ya gago a be a falatšwa, nna ke be ke eme moo gomme ke dumelelana le seo e bile ke hlokometše diaparo tša ka ntle tša bao ba mmolayago.’"
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Lega go le bjalo, o ile a re go nna: ‘Sepela, gobane ke tla go romela ditšhabeng tša kgole.’”"
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ba ile ba tšwela pele ba mo theeditše go fihla lentšung le. Ke moka ba hlaboša mantšu a bona ba re: “Tloša motho yo lefaseng, gobane ga se a swanela go phela!”"
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ka ge ba be ba goeletša, ba gašanya diaparo tša bona tša ka ntle le go thuntšhetša lerole sebakeng,"
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 molaodi wa madira o ile a laela gore a tlišwe sebong sa bahlabani gomme a re o swanetše go sekišwa e bile a otlwa, gore a tsebe gabotse lebaka leo ba bego ba goeletša ba ganetšana le yena ka tsela ye."
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Eupša ge ba mo patlamišitše gore ba mo itie ka sefepi, Paulo a re go tona ya madira yeo e bego e eme moo: “Na le dumeletšwe ke molao gore le otle motho yo e lego Moroma a sa bonwa molato?”"
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Bjale ge tona ya madira e kwele se, e ile ya ya go molaodi wa madira ya bega seo, ya re: “Ke eng seo o ikemišeditšego go se dira? Motho yo ke Moroma.”"
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ka gona molaodi wa madira a batamela a re go yena: “Mpotše mo, na o Moroma?” Yena a re: “Ee.”"
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Molaodi wa madira a araba a re: “Ke rekile ditshwanelo tše tša go ba moagi ka tšhelete e ntši.” Paulo a re: “Eupša nna ke tswaletšwe go tšona.”"
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Gateetee banna bao ba bego ba le kgauswi le go mo sekiša ka go mo hlokofatša ba mo tlogela; molaodi wa madira o ile a boifa ge a lemogile gore e be e le Moroma le gore o be a mo tlemile ka diketane."
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ka gona letšatšing le le latelago, ge a be a nyaka go tseba gabotsebotse lebaka leo ka lona a bego a latofatšwa ke Bajuda, o ile a mo tlemolla gomme a laela baperisita ba bagolo le pitšo ka moka ya Sanhedrine gore ba kopane. A fološetša Paulo tlase gomme a mo emiša gare ga bona."
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.