Atos 12
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Mo e ka bago ka yona nako yeo, kgoši Heroda a swara ba bangwe ba phuthego gampe."
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 A bolaya Jakobo ngwanabo Johane ka tšhoša."
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ge a bona gore seo se kgahliša Bajuda, a swara le Petro. (E be e le matšatšing a dinkgwa tše di sa omelwago.)"
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 A mo swara a mo tsenya kgolegong, a mo gafela go dihlopha tše nne tša bahlabani ba bane ba bane gore di mo lete ka go šiedišana ka ge a be a ikemišeditše go mo tšweletša bathong ka morago ga paseka."
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ka baka leo, Petro o be a hlapeditšwe kgolegong; eupša phuthego e be e mo rapelela ka matla go Modimo."
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Bjale bošegong bja pele ga ge Heroda a be a tlo mo tšweletša bathong, Petro o be a robetše a tlemilwe ka diketane tše pedi a le gare ga bahlabani ba babedi, gomme bahlapetši bao ba lego pele ga mojako ba be ba hlapeditše kgolego."
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Eupša morongwa wa Jehofa a ema kgauswi gomme seetša sa bonega ka seleng ya kgolego. A itia Petro lehlakoreng, a mo tsoša, a re: “Tsoga ka go akgofa!” Ke moka diketane tša wa diatleng tša gagwe."
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Morongwa a re go yena: “Itokiše o bofe diramphašane tša gago.” A dira bjalo. Mafelelong a re go yena: “Apara seaparo sa gago sa ka ntle o ntatele.”"
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ke moka a tšwela ka ntle a mo latela, eupša o be a sa tsebe gore seo se bego se direga ka morongwa e be e le sa kgonthe. Ge e le gabotse, o be a nagana gore o be a bona pono."
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ge ba feta sehlopha sa pele sa bahlapetši le sa bobedi, ba fihla kgorong ya tšhipi e tsenago motseng gomme yona ya ipulegela. Eitše ge ba tšwile ba theoga ka mokgotha, gateetee morongwa a tloga go yena."
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Ke moka Petro a hlaphogelwa, a re: “Bjale ke tseba gabotse gore Jehofa o romile morongwa wa gagwe, a mphološa seatleng sa Heroda le go tšohle tšeo Bajuda ba bego ba letetše gore di ntiragalele.”"
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Eitše ge a lemogile se, a ya ntlong ya Maria mmago Johane yo a reetšwego la Mareka, moo ba mmalwa ba bego ba phuthegile gona gomme ba rapela."
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ge a kokota mojakong wa kgoro, ngwanenyana yo mongwe yoo leina la gagwe e bego e le Roda yo e bego e le mohlanka, a tla gore a tle a kwe gore go kokota mang,"
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 gomme ge a lemogile lentšu la Petro, o ile a thaba kudu moo a ilego a se bule kgoro eupša a kitimela ka gare a bega gore Petro o eme pele ga kgoro."
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ba re go yena: “O a gafa.” Eupša a gatelela ka matla gore go bjalo. Bona ba re: “Ke morongwa wa gagwe.”"
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Eupša Petro a fela a le moo a kokota. Ge ba bula ba mmona gomme ba makala."
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Eupša a ba direla seka ka seatla gore ba homole gomme a ba botša ka botlalo kamoo Jehofa a mo ntšhitšego ka gona kgolegong, a re: “Begelang Jakobo le bana babo rena dilo tše.” Ge a re’alo a tšwa a ya lefelong le lengwe."
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Eitše ge go sele, gwa ba le khuduego e kgolo gare ga bahlabani mabapi le seo ge e le gabotse se diregilego ka Petro."
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Heroda a mo nyaka ka phišego eupša ge a sa mo hwetše, a sekiša bahlapetši, a laela gore ba ye go otlwa; Heroda a theogela Kesarea a etšwa Judea, a fetša nako e itšego moo."
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Bjale o be a le moyeng wa go lwa le batho ba Tiro le Sidone. Ka gona ba tla go yena ka nako e tee gomme ka morago ga go kgodiša Blasto yo a bego a swaragana le ditaba tša ntlong ya kgoši, ba kgopela go dira khutšo gobane naga ya bona e be e newa dijo go tšwa nageng ya kgoši."
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Eupša ka letšatši le le beilwego, Heroda a apara diaparo tša bogoši a dula sedulong sa kahlolo gomme a ba nea polelo ya phatlalatša."
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ke moka batho bao ba bokanego ba goeletša ba re: “Ke lentšu la modimo, e sego la motho!”"
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Gateetee morongwa wa Jehofa a mo otla, gobane ga se a nea Modimo letago; a jewa ke diboko gomme a hwa."
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Eupša lentšu la Jehofa la tšwela pele le gola e bile le phatlalala."
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Ge e le Baranaba le Saulo, eitše ge ba phethile ka botlalo tirelo ya thušo Jerusalema, ba boela Antiokia gomme ba sepela le Johane yo a reetšwego la Mareka."
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.