2 Samuel 19
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs VC
1 Ka morago Joaba a begelwa gore: “Tseba gore kgoši e a lla, e llela Abesalomo.”"
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 Phološo ya letšatšing leo ya fetoga nako ya go lla ya batho ka moka, ka gobane letšatšing leo batho ba kwele ge go thwe: “Kgoši e kwele bohloko ka baka la morwa wa yona.”"
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 Letšatšing leo batho ba tsena motseng ka setu go etša ge batho ba ngwega ntweng ka ge ba ikwa ba gobošitšwe ka gobane ba tšhabile ntweng."
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 Kgoši ya khupetša sefahlego sa yona gomme ya goeletša ka go hlaboša lentšu ya re: “Morwa wa ka Abesalomo! Abesalomo morwa wa ka, morwa wa ka Abesalomo!”"
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Mafelelong Joaba a tla ntlong ya kgoši a re go yona: “Lehono o hlabišitše bahlanka ba gago ka moka dihlong, bao lehono ba phološitšego moya wa gago le moya wa barwa le barwedi ba gago le moya wa basadi ba gago gotee le wa basadi ba gago ba direthe,"
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 ka go rata bao ba go hloilego le ka go hloya bao ba go ratago; ka gobane lehono o bontšhitše gore balaodi le bahlanka ga se selo go wena ka ge lehono ke tseba gabotse gore ge nkabe Abesalomo a be a phela gomme rena ba bangwe ka moka re hwile, gona seo se be se tla ba se lokile mahlong a gago."
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Bjale ema, o tšwe o yo kgothatša bahlanka ba gago, ka gobane ke ena ka Jehofa gore ge e ba o sa tšwe, ga go motho yo a tlago go dula le wena bošegong bjo; seo e tla ba se sebe kudu go wena go feta bošula ka moka bjo bo go wetšego go tloga bofseng bja gago go fihla bjale.”"
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Ke moka kgoši ya ema ya yo dula kgorong, batho ka moka ba tsebišwa gore: “Kgoši šele e dutše kgorong.” Batho ka moka ba tla pele ga kgoši. Baisiraele bao ba bego ba thekga Abesalomo bona ba tšhabela magaeng a bona."
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Batho ka moka melokong ka moka ya Isiraele ba ngangišana ba re: “Ke kgoši yeo e re hlakodišitšego seatleng sa manaba a rena, le gona ke yona e re hlakodišitšego seatleng sa Bafilisita; e tšhabile nageng ka baka la Abesalomo."
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 Ge e le Abesalomo yo re mo tloditšego gore a re buše o hwile ntweng. Bjale ke ka baka la’ng le sa gate mogato gore le buše kgoši?”"
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Kgoši Dafida a romela lentšu go moperisita Tsadoko le moperisita Abiathara, a re: “Bolelang le banna ba bagolo ba Juda le re: ‘Ke ka baka la’ng le bile ba mafelelo ba go bušetša kgoši ntlong ya yona, mola lentšu la Isiraele ka moka le tlile go kgoši ntlong ya yona?"
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Le bana bešo; le madi a tee le nna. Bjale ke ka baka la’ng le ka ba ba mafelelo ba go buša kgoši?’"
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Le botše Amasa le re: ‘Na ga o madi a tee le nna? Anke Modimo a ntire ka mo a ratago a be a oketše go seo ge e ba o ka se be molaodi wa madira a ka ka mehla legatong la Joaba.’”"
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Seo Dafida a se boletšego se ile sa tutuetša banna ka moka ba Juda gore e be batee, mo ba ilego ba romela lentšu go kgoši ba re: “Boa, wena le bahlanka ba gago ka moka.”"
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Kgoši ya boa ya ba ya fihla Nokeng ya Jorodane. Bajuda ba tla Giligala gore ba gahlanetše kgoši le go e tshediša Noka ya Jorodane."
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 Shimei morwa wa Gera wa Benjamini yo a tšwago Bahurimi a akgofa a theoga le banna ba Juda gore a yo gahlanetša Kgoši Dafida."
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Shimei o be a na le banna ba sekete (1 000) bao ba tšwago Benjamini. (Tsiba mohlokomedi wa ntlo ya Saulo le barwa ba gagwe ba lesomehlano le bahlanka ba gagwe ba masomepedi le bona ba be ba na le yena, ba fihla Nokeng ya Jorodane pele kgoši e ka fihla."
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Tsiba a tshela letšibogo e le gore a tshediše ba lapa la kgoši le gore a dire seo se lokilego mahlong a kgoši.) Ge kgoši e sa re e tshela Noka ya Jorodane, Shimei morwa wa Gera a wela fase pele ga yona."
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 Shimei a re go kgoši: “O se ke wa mpona molato mong wa ka le gona o se ke wa gopola phošo yeo mohlanka wa gago a e dirilego letšatšing leo kgoši mong wa ka a tšwilego Jerusalema ka lona, gore kgoši e se ke ya iša seo pelong."
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Ka gobane nna mohlanka wa gago ke a tseba gore ke go diretše sebe; bjale šefa lehono ke wa pele go ba ntlo ya Josefa ka moka wa go theoga go tlo gahlanetša kgoši mong wa ka.”"
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Abishai morwa wa Tseruya a re: “Na Shimei ga se a swanelwa ke go bolawa ka baka la seo, ka ge a rogakile motlotšwa wa Jehofa?”"
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Eupša Dafida a re: “Ke na le taba mang le lena barwa ba Tseruya mo lehono le bilego le ganetšana le nna? Na lehono go tla bolawa motho mo Isiraele? Na le ra gore ga ke tsebe gore lehono ke kgoši ya Isiraele?”"
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Kgoši ya re go Shimei: “O ka se hwe.” Ka go re’alo kgoši ya mo enela."
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Mefiboshethe setlogolo sa Saulo a theoga a tlo gahlanetša kgoši; o be a se a ka a hlapa dinao le go kota ditedu tša gagwe le go hlatswa diaparo tša gagwe go tloga letšatšing leo kgoši e tlogilego ka lona go fihla letšatšing la ge e boa ka khutšo."
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Ya re ge a etla Jerusalema gore a tlo gahlanetša kgoši, kgoši ya re go yena: “Mefiboshethe, ke ka baka la’ng o se wa sepela le nna?”"
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Mefiboshethe a re: “Kgoši mong wa ka, mohlanka wa ka o nthadiile. Nna mohlanka wa gago ka re: ‘E re ke rweše pokolo ya tshadi sala ke namele ke sepele le kgoši,’ ka gobane mohlanka wa gago ke segole."
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Bjale mohlanka wa ka o nthomeleditše go wena kgoši mong wa ka. Eupša wena kgoši mong wa ka o etša morongwa wa Modimo wa therešo, bjale dira seo o bonago se lokile mahlong a gago."
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Ka gobane ba lapa la tate ka moka nkabe ba ahloletšwe lehu ke kgoši mong wa ka, eupša o beile nna mohlanka wa gago gare ga bao ba jago le wena tafoleng ya gago. Bjale ke sa na le’ng seo nka ipolelago ka sona ke lokile le seo nka llago ka sona go kgoši go feta mo?”"
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Lega go le bjalo, kgoši ya re go yena: “Ke ka baka la’ng o duletše go bolela ditaba tše tša gago? Ke re wena le Tsiba le swanetše go arolelana tšhemo.”"
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Mefiboshethe a re go kgoši: “E re a e tšee ka moka ka gobane kgoši mong wa ka o tlile ntlong ya gagwe ka khutšo.”"
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 Barasilai wa Mogileada o ile a theoga a etšwa Rogelima gore a tle a fetele Nokeng ya Jorodane le kgoši e le gore a e felegetše nokeng yeo."
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Barasilai o be a tšofetše kudu, a na le nywaga e masomeseswai; o be a nea kgoši dijo ge a be a sa dula Mahanaime ka ge a be a humile kudu."
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Kgoši ya re go Barasilai: “Tshelela le nna ka mošola gomme o tla ja le nna kua Jerusalema.”"
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Barasilai a re go kgoši: “Ke sa tlo phela nywaga e mekae mo nka rotogelago le kgoši kua Jerusalema?"
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Lehono ke na le nywaga e masomeseswai. Na nka hlwa ke sa kgona go tseba seo se lokilego le se sebe goba na mohlanka wa gago a ka hlwa a sa kwa tatso ya seo a se jelego le seo a se nwelego goba na nka hlwa ke sa kgona go theetša lentšu la diopedi tša basadi goba tša banna? Ke ka baka la’ng o nyaka gore mohlanka wa gago e be morwalo go wena kgoši mong wa ka?"
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 Mohlanka wa gago ga se a dira selo se segolo gakaalo ka go felegetša kgoši Nokeng ya Jorodane, bjale ke ka baka la’ng kgoši e swanetše go mputsa ka tsela ye?"
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Hle e re nna mohlanka wa gago ke boele morago, ke yo hwela motseng wa gešo kgauswi le lebitla la tate le la mma. Eupša mohlanka wa gago Kimehama šo, e re a tshelele ka mošola le kgoši mong wa ka; o mo dire seo o bonago se lokile mahlong a gago.”"
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Kgoši ya re: “Kimehama o tla tshelela le nna ka mošola gomme ke tla mo dira seo ke bonago se lokile mahlong a gago; tšohle tšeo o ka ratago gore ke di dire ke tla go direla tšona.”"
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Batho ka moka ba tshela Noka ya Jorodane, kgoši le yona ya tshela; kgoši ya atla Barasilai ya ba ya mo šegofatša, ka morago Barasilai a boela mo a dulago."
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Ge kgoši e tshelela ka mošola go ya Giligala, Kimehama a tshela le yona le batho ka moka ba Juda gotee le seripa sa batho ba Isiraele, e le gore ba tshediše kgoši."
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Batho ka moka ba Isiraele ba tla go kgoši ba re: “Ke ka baka la’ng bana babo rena, batho ba Juda, ba ile ba go ngwegiša e le gore ba tshediše kgoši le ba lapa la yona le banna ka moka ba Dafida Noka ya Jorodane?”"
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Ke moka batho ka moka ba Juda ba re go batho ba Isiraele: “Ke ka gobane re tswalana kudu le kgoši; bjale ke ka baka la’ng se se le galefiša? Na re ile ra ja dijo tša kgoši, goba na o re file mpho?”"
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Batho ba Isiraele ba re go batho ba Juda: “Re na le dikarolo tše lesome mmušong. Ka gona, go Dafida re na le tshwanelo ya go feta ya lena. Bjale ke ka baka la’ng le re nyaditše, le gona na ga se rena ba pele bao re swanetšego go bušetša kgoši morago?” Eupša lentšu la batho ba Juda le be le le matla kudu go feta la batho ba Isiraele."
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.