2 Samuel 18
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT
1 Dafida a bala batho bao a bego a na le bona gomme a ba beela balaodi ba ba dikete le balaodi ba ba makgolo."
1 Davi passou em revista os soldados que estavam com ele e nomeou generais e capitães para liderá-los.
2 Ke moka Dafida a roma karolo ya boraro ya batho bao ba bego ba okametšwe ke Joaba le karolo ya boraro ya bao ba bego ba okametšwe ke Abishai morwa wa Tseruya ngwanabo Joaba gotee le karolo ya boraro ya bao ba bego ba okametšwe ke Itai wa Mogathe. Kgoši ya re go setšhaba: “Le nna ke tla sepela le lena.”"
2 Em seguida, enviou-os em três grupos: um sob o comando de Joabe; outro sob o comando de Abisai, irmão de Joabe, filho de Zeruia; e o outro sob o comando de Itai, de Gate. O rei disse a seus soldados: “Também vou com vocês”.
3 Setšhaba sa re: “O se ke wa sepela le rena, ka gobane wena o bohlokwa go feta banna ba dikete tše lesome (10 000). Ke wena o tsongwago ke manaba. Ge e ba re be re ka tšhaba goba seripa sa rena sa hwa, seo se be se ka se ba babiše pelo; go kaone ge wena o re tšwela mohola wa šala o letile motse.”"
3 Os homens, porém, se opuseram. “O senhor não deve ir”, disseram. “Se tivermos de recuar ou fugir, ou mesmo se metade de nós morrer, para eles não fará diferença. O senhor vale por dez mil de nós; por isso, é melhor que fique na cidade e nos envie ajuda, se for necessário.”
4 Kgoši ya re go bona: “Ke tla dira seo le bonago se lokile mahlong a lena.” Kgoši ya ema ka thoko ga kgoro gomme batho ka moka ba tšwa ka dihlopha tša ba makgolo le tša ba dikete."
4 “Farei o que acharem melhor”, disse o rei. Assim, ficou junto ao portão da cidade, enquanto os soldados saíam marchando em grupos de cem e de mil.
5 Kgoši ya laela Joaba le Abishai gotee le Itai ya re: “Le babaleleng lesogana Abesalomo ka baka la ka.” Batho ka moka ba ile ba kwa ge kgoši e laela balaodi ka moka mabapi le Abesalomo."
5 O rei deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: “Por minha causa, tratem o jovem Absalão com bondade”. Todas as tropas ouviram o rei dar essa ordem a seus comandantes.
6 Batho ba swara tsela ba ya lešokeng go yo lwa le Isiraele; ntwa ya lwelwa kua sethokgweng sa Efuraime."
6 Então saíram para o campo, e a batalha começou no bosque de Efraim.
7 Batho ba Isiraele ba fenywa ke bahlanka ba Dafida, polao ya ba e kgolo kudu letšatšing leo, gwa bolawa batho ba dikete tše masomepedi (20 000)."
7 Os soldados israelitas foram derrotados pelos homens de Davi. Houve grande matança naquele dia, e vinte mil homens perderam a vida.
8 Ntwa ya aparela naga ka moka. Sethokgwa sa ja batho ba bantši go feta bao ba jelwego ke tšhoša letšatšing leo."
8 A batalha se espalhou por toda a região, e morreram mais homens no bosque do que os que foram mortos pela espada.
9 Mafelelong Abesalomo a ikhwetša a wetše go bahlanka ba Dafida. Abesalomo o be a nametše meila yeo e ilego ya šwahla makaleng a raraganego a sehlare se segolo kudu mo hlogo ya gagwe e ilego ya kgakgelwa go sona gomme a šala a lekeletše ge meila yeo a bego a e nametše e fetela pele."
9 Durante a batalha, Absalão deparou com alguns homens de Davi. Tentou fugir montado numa mula, mas, ao passar debaixo dos galhos espessos de uma grande árvore, ficou enroscado neles pela cabeça. A mula continuou a correr e o deixou ali, pendurado na árvore.
10 Motho yo mongwe a bona seo gomme a yo botša Joaba a re: “Ke bone Abesalomo a lekeletše sehlareng se segolo.”"
10 Um dos soldados de Davi presenciou a cena e disse a Joabe: “Vi Absalão pendurado numa árvore”.
11 Joaba a re go motho yo a bego a mmotša: “O bone seo, eupša ke ka baka la’ng o se wa mmolaela gona moo gomme wa mo tlogela a wela fase? Ke be ke tla swanelwa ke go go nea ditsekana tše lesome tša silifera le lepanta.”"
11 “Você o viu?”, perguntou Joabe. “E por que não o matou ali mesmo? Eu o teria recompensado com dez peças de prata e um cinturão de guerreiro!”
12 Eupša motho yo a re go Joaba: “Gaešita le ge ke be nka newa ditsekana tše sekete (1 000) tša silifera seatleng sa ka, ke be nka se ke ka otlollela seatla sa ka go morwa wa kgoši; re kwele ge kgoši e laela wena le Abishai le Itai e re: ‘Le babaleleng lesogana Abesalomo.’"
12 Mas o soldado respondeu a Joabe: “Eu não mataria o filho do rei nem por mil peças de prata! Todos nós ouvimos o rei dizer ao senhor, a Abisai e a Itai: ‘Por minha causa, poupem o jovem Absalão’.
13 Ge nkabe ke se ka latela taelo ya kgoši, ke be ke tla be ke šitetše moya wa Abesalomo e bile taba ye e be e ka se utegele kgoši, gomme wena o be o tla ntlhanogela.”"
13 E, se eu tivesse traído o rei e matado seu filho, certamente ele ficaria sabendo, e o senhor seria o primeiro a ficar contra mim”.
14 Joaba a re: “E re ke go hlokomologe!” Ke moka a tšea mesebe e meraro a hlaba pelo ya Abesalomo ka yona ge a sa phela a lekeletše sehlareng se segolo."
14 “Não vou perder mais tempo discutindo com você!”, disse Joabe. Então pegou três dardos e atravessou com eles o peito de Absalão quando ele ainda estava vivo, pendurado na árvore.
15 Bahlokomedi ba lesome ba go rwalela Joaba dibetša ba tla ba otla Abesalomo gore ba mmolaye."
15 Em seguida, dez jovens escudeiros de Joabe cercaram Absalão e o mataram.
16 Joaba a letša naka e le gore batho ba kgaotše go rakediša Baisiraele; Joaba a thibela batho."
16 Então Joabe tocou a trombeta, e seus homens pararam de perseguir o exército de Israel.
17 Ba tšea Abesalomo ba mo lahlela sethokgweng ka moleteng o mogolo gomme ba kgobela maswika a magolo godimo ga gagwe. Ge e le Baisiraele ka moka ba tšhabela magaeng a bona."
17 Atiraram o corpo de Absalão numa cova profunda no bosque e sobre ela colocaram um monte de pedras. E todos os israelitas fugiram para suas casas.
18 Nakong ya ge Abesalomo a sa phela o ile a tšea kokwane a itlhomela yona Moeding wa Kgoši, ka ge a itše: “Ga ke na morwa yo a tlago go dira gore leina la ka le dule le gopolwa.” Ke moka a bitša kokwane yeo ka leina la gagwe gomme e sa bitšwa Segopotšo sa Abesalomo go ba go fihla le lehono."
18 Quando ainda estava vivo, Absalão havia construído para si um monumento no vale do Rei, pois disse: “Não tenho filho para dar continuidade a meu nome”. Chamou-o de Monumento de Absalão, como é conhecido até hoje.
19 Ahimaatse morwa wa Tsadoko a re: “Hle, e re ke kitime ke yo botša kgoši ditaba tše, ka gobane Jehofa o e ahloletše a e lokolla seatleng sa manaba a yona.”"
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse: “Deixe-me ir correndo dar ao rei a boa notícia de que o S enhor o livrou de seus inimigos!”.
20 Eupša Joaba a re go yena: “Lehono ga se wena yo a ka išago ditaba, o tla di iša ka letšatši le lengwe; eupša lehono o ka se iše ditaba, ka ge go hwile morwa wa kgoši.”"
20 “Não”, disse Joabe. “Não será uma boa notícia para o rei saber que o filho dele morreu. Você pode servir de mensageiro em outra ocasião, mas não hoje.”
21 Joaba a re go Mokushe: “Sepela o yo botša kgoši se o se bonego.” Ke moka Mokushe a inama pele ga Joaba, ka morago a kitima."
21 Então Joabe disse a um etíope: “Vá e conte ao rei o que você viu”. O homem se curvou diante de Joabe e partiu correndo.
22 Ahimaatse morwa wa Tsadoko a buša a re go Joaba: “Go ka upša gwa direga seo se diregago, fela nna ke re ntumelele ke šale Mokushe yo morago.” Lega go le bjalo, Joaba a re: “Morwa wa ka, ke ka baka la’ng o nyaka go mo šala morago, mola go se na ditaba tšeo o ka yo go di bega?”"
22 Contudo, Aimaás, filho de Zadoque, insistiu com Joabe: “Não importa o que aconteça, deixe-me ir também”. “Por que você quer ir, meu filho?”, disse Joabe. “Não haverá recompensa alguma pela notícia.”
23 Ahimaatse a buša a re: “Go ka upša gwa direga seo se diregago, fela ntumelele ke kitime.” Joaba a re go yena: “Kitima!” Ahimaatse a kitima tseleng e fetago Seleteng sa Jorodane, a feleletša a fetile Mokushe."
23 “Eu sei, mas deixe-me ir mesmo assim”, implorou. Por fim, Joabe disse: “Está bem, pode ir”. Então Aimaás pegou o caminho mais fácil, pela planície, e correu até Maanaim à frente do etíope.
24 Dafida o be a dutše gare ga dikgoro tše pedi. Ka nako yeo mohlapetši a ya tlhakeng ya kgoro kua morakong. Ge a emiša mahlo a bona monna a kitima a nnoši."
24 Enquanto Davi estava entre os portões interno e externo da cidade, o guarda subiu até o terraço sobre a porta, junto ao muro. Ao olhar dali, viu um homem correndo na direção deles.
25 Mohlapetši a goeletša a botša kgoši, ke moka kgoši ya re: “Ge e ba a le noši, gona o tla le ditaba.” Monna yo a fela a batamela."
25 Gritou para avisar Davi, e o rei respondeu: “Se está sozinho, traz boas notícias”. Quando o mensageiro se aproximou,
26 Mohlapetši a bona monna yo mongwe gape a kitima. Mohlapetši a goeletša moletakgoro a re: “Ke bona monna yo mongwe gape a kitima a nnoši!” Ge a re’alo kgoši ya re: “Yo le yena ke motlišaditaba.”"
26 o guarda viu outro homem correndo na direção deles e avisou: “Outro homem se aproxima!”. E disse o rei: “Também traz boas notícias”.
27 Mohlapetši a re: “Ke bona monna wa pele a kitima bjalo ka Ahimaatse morwa wa Tsadoko.” Ge a re’alo kgoši ya re: “Yo ke monna wa go loka, o tla le ditaba tše dibotse.”"
27 “O primeiro homem corre como Aimaás, filho de Zadoque”, disse o guarda. “Ele é um homem bom e traz boas notícias”, respondeu o rei.
28 Mafelelong Ahimaatse a goeletša a re go kgoši: “Tšohle di gabotse!” Ke moka a inamela fase ka sefahlego pele ga kgoši. A re: “A go retwe Jehofa Modimo wa gago, yo a go gafetšego banna bao ba go emišeditšego seatla, wena kgoši mong wa ka!”"
28 Então Aimaás gritou para o rei: “Tudo está bem!”. Curvou-se diante do rei com o rosto no chão e disse: “Louvado seja o S enhor , seu Deus, que entregou os rebeldes que ousaram se levantar contra o meu senhor, o rei!”.
29 Lega go le bjalo, kgoši ya re: “Na lesogana Abesalomo le phetše gabotse?” Ahimaatse a re: “Ke bone khuduego e kgolo nakong ya ge Joaba a roma Mokhushe mohlanka wa kgoši le mohlanka wa gago Ahimaatse gomme ke be ke sa tsebe seo e se bolelago.”"
29 “E quanto a Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” Aimaás respondeu: “Quando Joabe me enviou, havia grande confusão, mas não sei o que aconteceu”.
30 Kgoši ya re: “Emela ka thoko, ema gona mo.” Ahimaatse a emela ka thoko."
30 “Espere aqui”, disse o rei. E Aimaás ficou esperando ao lado.
31 Mokushe a tsena, a re: “A kgoši mong wa ka a amogele ditaba, ka gobane Jehofa o go ahloletše a go lokolla seatleng sa bao ba go tsogelago matla.”"
31 Então chegou o etíope e disse: “Tenho boas notícias para o meu senhor, o rei. Hoje o S enhor o livrou de todos que se rebelaram contra o rei”.
32 Kgoši ya re go Mokushe: “Na lesogana Abesalomo le phetše gabotse?” Mokushe a re: “Anke manaba a kgoši mong wa ka le bao ba mo tsogetšego matla gore ba mo dire bošula, ba etše lesogana leo.”"
32 “E quanto ao jovem Absalão?”, perguntou o rei. “Ele está bem?” O etíope respondeu: “Que todos os inimigos do meu senhor, o rei, e todos os que se levantam para lhe fazer mal tenham o mesmo destino daquele jovem!”.
33 Kgoši ya ferekana ke moka ya rotogela phapošing ya ka godimo ka tsela e tšwago kgorong, ya lla; se ke seo e se boletšego ge e dutše e sepela: “Joo, morwa wa ka Abesalomo, morwa wa ka, wena Abesalomo morwa wa ka! E ka re nkabe go hwile nna e sego wena Abesalomo morwa wa ka, wena morwa wa ka Abesalomo”!"
33 O rei ficou muito abalado. Foi para o quarto que ficava sobre o portão da cidade e começou a chorar. Andando de um lado para o outro, clamava: “Ah, meu filho Absalão! Meu filho, meu filho Absalão! Quem me dera eu tivesse morrido em seu lugar! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.