2 Samuel 18

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dafida a bala batho bao a bego a na le bona gomme a ba beela balaodi ba ba dikete le balaodi ba ba makgolo."
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Ke moka Dafida a roma karolo ya boraro ya batho bao ba bego ba okametšwe ke Joaba le karolo ya boraro ya bao ba bego ba okametšwe ke Abishai morwa wa Tseruya ngwanabo Joaba gotee le karolo ya boraro ya bao ba bego ba okametšwe ke Itai wa Mogathe. Kgoši ya re go setšhaba: “Le nna ke tla sepela le lena.”"
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Setšhaba sa re: “O se ke wa sepela le rena, ka gobane wena o bohlokwa go feta banna ba dikete tše lesome (10 000). Ke wena o tsongwago ke manaba. Ge e ba re be re ka tšhaba goba seripa sa rena sa hwa, seo se be se ka se ba babiše pelo; go kaone ge wena o re tšwela mohola wa šala o letile motse.”"
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 Kgoši ya re go bona: “Ke tla dira seo le bonago se lokile mahlong a lena.” Kgoši ya ema ka thoko ga kgoro gomme batho ka moka ba tšwa ka dihlopha tša ba makgolo le tša ba dikete."
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Kgoši ya laela Joaba le Abishai gotee le Itai ya re: “Le babaleleng lesogana Abesalomo ka baka la ka.” Batho ka moka ba ile ba kwa ge kgoši e laela balaodi ka moka mabapi le Abesalomo."
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Batho ba swara tsela ba ya lešokeng go yo lwa le Isiraele; ntwa ya lwelwa kua sethokgweng sa Efuraime."
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Batho ba Isiraele ba fenywa ke bahlanka ba Dafida, polao ya ba e kgolo kudu letšatšing leo, gwa bolawa batho ba dikete tše masomepedi (20 000)."
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 Ntwa ya aparela naga ka moka. Sethokgwa sa ja batho ba bantši go feta bao ba jelwego ke tšhoša letšatšing leo."
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Mafelelong Abesalomo a ikhwetša a wetše go bahlanka ba Dafida. Abesalomo o be a nametše meila yeo e ilego ya šwahla makaleng a raraganego a sehlare se segolo kudu mo hlogo ya gagwe e ilego ya kgakgelwa go sona gomme a šala a lekeletše ge meila yeo a bego a e nametše e fetela pele."
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 Motho yo mongwe a bona seo gomme a yo botša Joaba a re: “Ke bone Abesalomo a lekeletše sehlareng se segolo.”"
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Joaba a re go motho yo a bego a mmotša: “O bone seo, eupša ke ka baka la’ng o se wa mmolaela gona moo gomme wa mo tlogela a wela fase? Ke be ke tla swanelwa ke go go nea ditsekana tše lesome tša silifera le lepanta.”"
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Eupša motho yo a re go Joaba: “Gaešita le ge ke be nka newa ditsekana tše sekete (1 000) tša silifera seatleng sa ka, ke be nka se ke ka otlollela seatla sa ka go morwa wa kgoši; re kwele ge kgoši e laela wena le Abishai le Itai e re: ‘Le babaleleng lesogana Abesalomo.’"
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 Ge nkabe ke se ka latela taelo ya kgoši, ke be ke tla be ke šitetše moya wa Abesalomo e bile taba ye e be e ka se utegele kgoši, gomme wena o be o tla ntlhanogela.”"
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 Joaba a re: “E re ke go hlokomologe!” Ke moka a tšea mesebe e meraro a hlaba pelo ya Abesalomo ka yona ge a sa phela a lekeletše sehlareng se segolo."
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 Bahlokomedi ba lesome ba go rwalela Joaba dibetša ba tla ba otla Abesalomo gore ba mmolaye."
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Joaba a letša naka e le gore batho ba kgaotše go rakediša Baisiraele; Joaba a thibela batho."
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Ba tšea Abesalomo ba mo lahlela sethokgweng ka moleteng o mogolo gomme ba kgobela maswika a magolo godimo ga gagwe. Ge e le Baisiraele ka moka ba tšhabela magaeng a bona."
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Nakong ya ge Abesalomo a sa phela o ile a tšea kokwane a itlhomela yona Moeding wa Kgoši, ka ge a itše: “Ga ke na morwa yo a tlago go dira gore leina la ka le dule le gopolwa.” Ke moka a bitša kokwane yeo ka leina la gagwe gomme e sa bitšwa Segopotšo sa Abesalomo go ba go fihla le lehono."
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Ahimaatse morwa wa Tsadoko a re: “Hle, e re ke kitime ke yo botša kgoši ditaba tše, ka gobane Jehofa o e ahloletše a e lokolla seatleng sa manaba a yona.”"
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Eupša Joaba a re go yena: “Lehono ga se wena yo a ka išago ditaba, o tla di iša ka letšatši le lengwe; eupša lehono o ka se iše ditaba, ka ge go hwile morwa wa kgoši.”"
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Joaba a re go Mokushe: “Sepela o yo botša kgoši se o se bonego.” Ke moka Mokushe a inama pele ga Joaba, ka morago a kitima."
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Ahimaatse morwa wa Tsadoko a buša a re go Joaba: “Go ka upša gwa direga seo se diregago, fela nna ke re ntumelele ke šale Mokushe yo morago.” Lega go le bjalo, Joaba a re: “Morwa wa ka, ke ka baka la’ng o nyaka go mo šala morago, mola go se na ditaba tšeo o ka yo go di bega?”"
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 Ahimaatse a buša a re: “Go ka upša gwa direga seo se diregago, fela ntumelele ke kitime.” Joaba a re go yena: “Kitima!” Ahimaatse a kitima tseleng e fetago Seleteng sa Jorodane, a feleletša a fetile Mokushe."
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 Dafida o be a dutše gare ga dikgoro tše pedi. Ka nako yeo mohlapetši a ya tlhakeng ya kgoro kua morakong. Ge a emiša mahlo a bona monna a kitima a nnoši."
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Mohlapetši a goeletša a botša kgoši, ke moka kgoši ya re: “Ge e ba a le noši, gona o tla le ditaba.” Monna yo a fela a batamela."
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 Mohlapetši a bona monna yo mongwe gape a kitima. Mohlapetši a goeletša moletakgoro a re: “Ke bona monna yo mongwe gape a kitima a nnoši!” Ge a re’alo kgoši ya re: “Yo le yena ke motlišaditaba.”"
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Mohlapetši a re: “Ke bona monna wa pele a kitima bjalo ka Ahimaatse morwa wa Tsadoko.” Ge a re’alo kgoši ya re: “Yo ke monna wa go loka, o tla le ditaba tše dibotse.”"
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Mafelelong Ahimaatse a goeletša a re go kgoši: “Tšohle di gabotse!” Ke moka a inamela fase ka sefahlego pele ga kgoši. A re: “A go retwe Jehofa Modimo wa gago, yo a go gafetšego banna bao ba go emišeditšego seatla, wena kgoši mong wa ka!”"
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 Lega go le bjalo, kgoši ya re: “Na lesogana Abesalomo le phetše gabotse?” Ahimaatse a re: “Ke bone khuduego e kgolo nakong ya ge Joaba a roma Mokhushe mohlanka wa kgoši le mohlanka wa gago Ahimaatse gomme ke be ke sa tsebe seo e se bolelago.”"
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Kgoši ya re: “Emela ka thoko, ema gona mo.” Ahimaatse a emela ka thoko."
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Mokushe a tsena, a re: “A kgoši mong wa ka a amogele ditaba, ka gobane Jehofa o go ahloletše a go lokolla seatleng sa bao ba go tsogelago matla.”"
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Kgoši ya re go Mokushe: “Na lesogana Abesalomo le phetše gabotse?” Mokushe a re: “Anke manaba a kgoši mong wa ka le bao ba mo tsogetšego matla gore ba mo dire bošula, ba etše lesogana leo.”"
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Kgoši ya ferekana ke moka ya rotogela phapošing ya ka godimo ka tsela e tšwago kgorong, ya lla; se ke seo e se boletšego ge e dutše e sepela: “Joo, morwa wa ka Abesalomo, morwa wa ka, wena Abesalomo morwa wa ka! E ka re nkabe go hwile nna e sego wena Abesalomo morwa wa ka, wena morwa wa ka Abesalomo”!"
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.