2 Samuel 14
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH
1 Joaba morwa wa Tseruya a lemoga gore pelo ya kgoši e be e le go Abesalomo."
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Joaba a roma baromiwa kua Thekoa gore ba yo tšea mosadi yo bohlale gomme a re go yena: “Hle lla, o apare diaparo tša go hloboga o se ke wa tlola makhura; o itire mosadi yo e lego kgale a llela mohu."
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 O tsene go kgoši gomme o bolele mantšu a.” Ke moka Joaba a mmotša seo a swanetšego go se bolela."
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Mosadi wa Thekoa a tla go kgoši gomme a khunama a wela fase ka sefahlego a re: “Kgoši, hle nthuše!”"
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Ge a re’alo kgoši ya re go yena: “Bothata bja gago ke’ng?” Mosadi a re: “Ke mohlologadi gomme monna wa ka o hwile."
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Mohlanka wa gago wa mosadi o be a na le barwa ba babedi, ba lwa kua nageng go se yo a ba lamolago. Mafelelong yo mongwe o ile a otla yo mongwe a mmolaya."
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Bjale malapa ka moka a lwa le mohlanka wa gago wa mosadi gomme a re: ‘Re nee mmolai wa ngwanabo, re mmolaye e le go lefeletša moya wa ngwanabo yo a mmolailego, a re bolayeng yena mojabohwa!’ Ba tla tima mollo wa ka wo o šaletšego wa magala, e le gore monna wa ka a se ke a ba le leina goba setlogolo lefaseng.”"
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Kgoši ya re go mosadi: “Eya ntlong ya gago, nna ke tla rarolla bothata bjo.”"
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Mosadi wa Thekoa a re go kgoši: “Kgoši mong wa ka, anke nna le ba ntlo ya tate re rwešwe molato. Ke moka wena le lešika la gago la bogoši le se be le molato.”"
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Kgoši ya re: “Ge go ka ba le motho yo a ka bolelago le wena, o mo tliše go nna, a ka se sa go kweša bohloko.”"
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Eupša mosadi a re: “Hle, anke kgoši e gopole Jehofa Modimo wa yona, gore molefeletši wa madi a se ke a senya go ya pele, gomme ba se bolaye morwa wa ka.” Kgoši ya re: “Ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore ga go le o tee wa meriri ya morwa wa gago wo o tlago go wela fase.”"
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Mosadi a re: “Kgoši mong wa ka, hle anke o dumelele mohlanka wa gago wa mosadi a bolele.” Kgoši ya re: “Bolela!”"
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Mosadi a re: “Ke ka baka la’ng o kwešitše batho ba Modimo bohloko? Ka ge o rakile morwa wa gago gomme wa palelwa ke go mmuša, o na le molato ka seo o sa tšwago go se bolela."
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Re tlo hwa ra swana le meetse ao a tšhologetšego fase ao a ka se kego a kgewa gape. Eupša Modimo a ka se bolaye moya gomme o boletše mabaka ao a dirago gore yo a rakilwego a se dule a rakilwe go yena."
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Lebaka la gore ke tle ke botše kgoši mong wa ka taba ye, ke ka gobane batho ba a ntšhoša. Ke ka baka leo mohlanka wa gago wa mosadi a itšego: ‘Hle ntumelele ke bolele le kgoši mong wa ka. Mohlomongwe kgoši e tla dira seo lekgoba la yona la mosadi le mmotšago sona."
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Ka gobane kgoši e ile ya theetša e le gore e hlakodiše lekgoba la yona la mosadi seatleng sa monna yo a nyakago go bolaya nna le morwa wa ka a nnoši e le go fediša bohwa bjo bo tšwago go Modimo,’"
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 mohlanka wa gago wa mosadi o itše: ‘Anke lentšu la kgoši mong wa ka le nkhutšiše.’ Ka gobane kgoši mong wa ka o bjalo ka morongwa wa Modimo wa therešo go kgethologanyeng se sebotse le se sebe. Eka Jehofa Modimo wa gago a ka ba le wena.”"
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Bjale kgoši ya re go mosadi: “Hle o se ke wa nkutela seo ke tlago go go botšiša sona.” Mosadi yena a re: “Hle anke kgoši mong wa ka a bolele.”"
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Kgoši ya re: “Na seatla sa Joaba se na le wena dilong tše ka moka?” Mosadi a re: “Kgoši mong wa ka, ke ikana ka moya wa gago o phelago gore, ga go na motho yo a ka yago ka go le letona goba ka go le letshadi dilong ka moka tšeo kgoši mong wa ka a di boletšego; ke laetšwe ke Joaba mohlanka wa gago gomme ke yena yo a boditšego mohlanka wa gago wa mosadi mantšu a ka moka."
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Mohlanka wa gago Joaba o dirile se e le gore a fetole boemo bja ditaba, eupša mong wa ka o na le bohlale bja go etša bja morongwa wa Modimo wa therešo mo e lego gore a ka tseba dilo ka moka tšeo di lego lefaseng.”"
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Kgoši ya re go Joaba: “Ke tla dira sona seo. Bjale sepela o tliše lesogana leo Abesalomo.”"
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Joaba a khunama a wela fase ka sefahlego gomme a šegofatša kgoši; Joaba a re: “Lehono mohlanka wa gago o a tseba gore o amogelegile mahlong a gago, wena kgoši mong wa ka, ka gobane kgoši e dirile seo mohlanka wa yona a se boletšego.”"
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Joaba a ema a ya Geshuri a yo tšea Abesalomo a mo tliša Jerusalema."
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Lega go le bjalo, kgoši ya re: “A a ye ntlong ya gagwe, a se bone sefahlego sa ka.” Abesalomo a ya ntlong ya gagwe gomme a se bone sefahlego sa kgoši."
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 Isiraeleng ka moka go be go se na monna yo botse bja gagwe bo bego bo retega kudu go swana le bja Abesalomo. O be a se na bosodi go tloga bogatong bja lenao la gagwe go fihla phogong."
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ge a kota hlogo ya gagwe o be a e kota mafelelong a ngwaga o mongwe le o mongwe; o be a e kota ka gobane moriri wa gagwe o be o mo imela, boima bja moriri wa hlogo ya gagwe e be e le dishekele tše makgolopedi ge o elwa ka kelo ya mošate."
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 Abesalomo a belegelwa barwa ba bararo le morwedi o tee yo leina la gagwe e bego e le Thamara. E be e le mosadi wa ponagalo e botse kudu."
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 Abesalomo o dutše Jerusalema nywaga e mebedi gomme a se bone sefahlego sa kgoši."
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Abesalomo a romela lentšu go Joaba gore a tle a mo rome go kgoši, Joaba a gana go ya go yena. A buša a romela lentšu ka lekga la bobedi, Joaba a gana go tla."
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Mafelelong Abesalomo a re go bahlanka ba gagwe: “Joaba o na le tšhemo hleng ga ya ka, go yona o bjetše garase. Eyang le yo e fiša ka mollo.” Bahlanka ba Abesalomo ba ya ba fiša tšhemo yeo ka mollo."
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Ka morago ga seo Joaba a ema a tla go Abesalomo a le ntlong ya gagwe gomme a re go yena: “Ke ka baka la’ng bahlanka ba gago ba fišitše tšhemo ya ka ka mollo?”"
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 Abesalomo a re go Joaba: “Ke go rometše lentšu ka re: ‘Etla mo ke go rome go kgoši, o re go yona: “Ke ka baka la’ng ke tšerwe kua Geshuri? Go be go le kaone ge nkabe ke sa le gona kua. E re ke bone sefahlego sa kgoši, ge e ba ke le molato gona kgoši e mpolaye.”’”"
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Joaba a tla go kgoši a mmotša ditaba tšeo. Kgoši ya bitša Abesalomo gomme a tla, a khunama a wela fase ka sefahlego pele ga kgoši; ka morago kgoši ya mo atla."
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.