1 Samuel 25

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Samuele a hwa; Baisiraele ka moka ba kgobokana ba mo llela, ba mmoloka kgauswi le ntlo ya gagwe kua Rama. Ke moka Dafida a tsoga a theogela lešokeng kua Parane."
1 Samuel morreu, e todos os filhos de Israel se juntaram e o prantearam. E o sepultaram na sua casa, em Ramá. Davi se levantou e foi ao deserto de Parã.
2 Go be go na le monna yo mongwe kua Maoni, o be a šoma Karamele. E be e le monna yo a tsebegago kudu, a na le dinku tše dikete tše tharo (3 000) le dipudi tše sekete (1 000); o be a kota dinku tša gagwe kua Karamele."
2 Havia um homem, em Maom, que tinha as suas propriedades no Carmelo. Era um homem muito rico: tinha três mil ovelhas e mil cabras. E ele estava tosquiando as suas ovelhas no Carmelo.
3 Leina la monna yoo e be e le Nabala, la mosadi wa gagwe e le Abigaile. Mosadi wa gagwe o be a na le temogo e bile a bopegile gabotse, eupša monna wa gagwe o be a le bogale e bile a na le mekgwa e mebe; monna yo e be e le Mokalebe."
3 O nome desse homem era Nabal, e a mulher dele se chamava Abigail. Ela era inteligente e bonita, porém Nabal era grosseiro e mau em tudo o que fazia. Era descendente de Calebe.
4 Dafida a kwa a le lešokeng gore Nabala o be a kota dinku tša gagwe."
4 Quando Davi, no deserto, ouviu dizer que Nabal tosquiava as suas ovelhas,
5 Dafida a roma banna ba lesome a re go bona: “Rotogelang kua Karamele le ye go Nabala gomme le mpotšišetše matsogo."
5 enviou dez rapazes e lhes disse: — Vão ao Carmelo falar com Nabal e perguntem-lhe, em meu nome, como está.
6 Se ke seo le tlago go se botša ngwanešo: ‘Anke o phele gabotse wena le lapa la gago le tšohle tšeo o nago le tšona."
6 Digam àquele afortunado: “Paz para você, paz para a sua casa e paz para tudo o que é seu!
7 Ke kwele gore o kota dinku. Badiši ba gago ba be ba na le rena. Ga se ra ba goboša, ga go selo sa bona seo se ilego sa ba lahlegela mehla yohle ya ge ba le Karamele."
7 Soube que você está fazendo a tosquia das suas ovelhas. Os seus pastores estiveram conosco e nós não os maltratamos e nada lhes faltou durante todo o tempo em que estiveram no Carmelo.
8 Botšiša banna ba gago gomme ba tla go botša, e le gore banna ba ka ba hwetše kgaugelo mahlong a gago, ka gobane re tlile ka letšatši le lebotse. Ka gona hle, nea bahlanka ba gago le Dafida morwa wa gago selo le ge e le sefe seo se lego seatleng sa gago.’”"
8 Pergunte aos seus moços, e eles lhe dirão. Portanto, que os meus rapazes encontrem favor em sua presença, porque chegamos em boa hora. Por favor, dê a estes seus servos e a Davi, seu filho, qualquer coisa que você tiver à mão.”
9 Banna ba Dafida ba tla go Nabala ba mmotša tšohle tšeo Dafida a di boletšego, ke moka ba leta."
9 Os rapazes de Davi foram e falaram a Nabal todas essas palavras em nome de Davi. Depois, ficaram esperando.
10 Nabala a re go bahlanka ba Dafida: “Dafida ke mang, le gona morwa wa Jese ke mang? Mehleng yeno bahlanka bao ba hlanogelago beng ba bona ke ba bantši."
10 E Nabal deu a seguinte resposta aos servos de Davi: — Quem é Davi? E quem é o filho de Jessé? Muitos são, hoje em dia, os servos que fogem do seu senhor.
11 Na nka tšea senkgwa sa ka le meetse a ka le dinama tša ka tšeo ke di hlabetšego bakuti ba ka ba dinku gomme ka di nea banna bao ke sa tsebego moo ba tšwago gona?”"
11 Vocês acham que eu vou pegar o meu pão, a minha água e a carne dos animais que abati para os meus tosquiadores e dar a homens que eu não sei de onde vêm?
12 Ge a re’alo banna ba Dafida ba retologa ba boela morago gomme ba tla ba botša Dafida mantšu ao ka moka."
12 Então os rapazes de Davi se puseram a caminho e voltaram. Ao chegarem, disseram a Davi tudo o que Nabal havia falado.
13 Gateetee Dafida a re go banna ba gagwe: “Yo mongwe le yo mongwe wa lena a tlemelele tšhoša ya gagwe!” Ka gona ba tlemelela ditšhoša tša bona, Dafida le yena a tšea tšhoša ya gagwe; ba rotoga ba latela Dafida, e be e le banna ba ka bago makgolonne, mola ba makgolopedi ba ile ba šala le merwalo."
13 Então Davi disse aos seus homens: — Que cada um cinja a sua espada! E cada um cingiu a sua espada, e também Davi cingiu a sua. Cerca de quatrocentos homens seguiram Davi, enquanto duzentos ficaram com a bagagem.
14 Yo mongwe wa banna o ile a begela Abigaile mosadi wa Nabala a re: “Tseba gore Dafida o romile baromiwa go tšwa lešokeng gore ba tle ba tsošetše mong wa rena, eupša yena o ile a ba fotlela."
14 Nesse meio-tempo, um dos moços de Nabal foi falar com Abigail, a mulher de Nabal, dizendo: — Davi enviou do deserto mensageiros para saudar o nosso senhor, mas ele os pôs a correr.
15 Banna bao ba ile ba re dira ka botho bjo bogolo, ga se ba re goboša e bile ga go selo seo se ilego sa re lahlegela mehla yohle ya ge re be re na le bona ge re be re le nageng."
15 No entanto, aqueles homens nos têm sido muito bons, e nunca fomos maltratados por eles e de nenhuma coisa sentimos falta em todos os dias de nosso trato com eles, quando estávamos no campo.
16 Ba be ba re dikologile bjalo ka morako bošego le mosegare, matšatšing ka moka ao re bilego le bona re dišitše mohlape."
16 Eles eram como um muro ao nosso redor, tanto de dia como de noite, todos os dias que estivemos com eles apascentando as ovelhas.
17 Bjale nagana ka seo o ka se dirago, ka gore mong wa rena le ba ntlo ya gagwe ka moka ba tlo welwa ke bošula, ka gobane mong wa rena o bogale kudu e bile ga re kgone go bolela le yena.”"
17 E agora pense bem e veja o que pode fazer, porque o mal já está determinado contra o nosso senhor e contra toda a sua casa; ele é homem maligno, e não há quem consiga falar com ele.
18 Abigaile a akgofa a tšea dinkgwa tše makgolopedi le dibjana tše pedi tše dikgolo tša beine le dinku tše hlano tšeo di bego di šetše di hlabilwe le dikelo tše hlano tša dithuthupe le dinkgwa tše lekgolo tša makwapi a morara gotee le dinkgwa tše makgolopedi tša makwapi a mago a di nametša godimo ga dipokolo."
18 Então Abigail pegou, a toda pressa, duzentos pães, dois odres de vinho, cinco ovelhas preparadas, cinco medidas de trigo tostado, cem cachos de passas e duzentas pastas de figos, e pôs tudo sobre jumentos.
19 Abigaile a re go banna ba gagwe: “Nketeng pele, nna ke tla le latela.” Eupša a se botše Nabala monna wa gagwe taba ye."
19 Então disse aos seus servos: — Vão na minha frente, que eu vou logo atrás. Porém ela não contou nada a seu marido Nabal.
20 Ya re ge Abigaile a nametše pokolo a theoga thabeng a sa bonwe, Dafida le banna ba gagwe ba tšwelela ba theoga ba tlo mo gahlanetša. Abigaile a kopana le bona."
20 Enquanto ela, cavalgando um jumento, descia, encoberta pelo monte, Davi e seus homens também desciam, e ela se encontrou com eles.
21 Dafida o ile a re: “E be e le ga lefeela ge ke ile ka leta dilo ka moka tša monna yo kua lešokeng moo e bilego go se le setee go dilo ka moka tša gagwe seo se timetšego, eupša yena o leboga botse bja ka ka bobe."
21 Ora, Davi tinha dito: — Com certeza, de nada adiantou ter protegido tudo o que esse homem possui no deserto, e de nada sentiu falta de tudo o que lhe pertence; ele me pagou o bem com o mal.
22 Anke Modimo a dire manaba a Dafida ka mo a ratago a be a oketše go seo, ge e ba nka lesa monna yo mongwe le yo mongwe wa banna ba Nabala ka moka a phela go fihla gosasa.”"
22 Que Deus me castigue, se, até o amanhecer, eu não matar todos os do sexo masculino que estão com ele.
23 Abigaile ge a bona Dafida a akgofa a fologa pokolo, a khunama pele ga Dafida a wela fase ka sefahlego."
23 Quando Abigail viu Davi, desceu depressa do jumento e prostrou-se sobre o rosto diante de Davi, inclinando-se até o chão.
24 Abigaile a wela dinaong tša Dafida gomme a re: “Mong wa ka, molato a o apešwe nna; hle e re lekgoba la gago la mosadi le bolele o hlwaile tsebe, gomme o theetše mantšu a lona."
24 Lançou-se aos pés de Davi e disse: — Meu senhor, que a culpa recaia sobre mim. Permita que esta sua serva fale e escute as palavras da sua serva.
25 Hle anke mong wa ka a se ipolaiše pelo ka Nabala yo e sego motho wa selo ka ge a le seo leina la gagwe e lego sona. Leina la gagwe ke Nabala gomme o hloka tlhaologanyo. Ge e le nna lekgoba la gago la mosadi, ga se ka bona banna bao mong wa ka a bego a ba romile."
25 Que o meu senhor não se importe com aquele homem maligno, a saber, com Nabal, porque ele é o que significa o seu nome. Nabal é o seu nome, e a tolice o acompanha. Eu, porém, esta sua serva, não vi os rapazes que o meu senhor mandou.
26 Mong wa ka, ke ikana ka Jehofa yo a phelago le ka wena o phelago gore Jehofa o go phemišitše gore o se obe molato wa madi le go dira gore seatla sa gago se go phološe. Anke manaba a gago le bao ba nyakago go gobatša mong wa ka ba be bjalo ka Nabala."
26 Agora, meu senhor, tão certo como vive o Senhor Deus e tão certo como vive a sua alma, foi o Senhor Deus quem o impediu de derramar sangue e de fazer justiça com as próprias mãos. Que os seus inimigos e os que procuram fazer mal ao meu senhor sejam como Nabal.
27 Ge e le mpho ye ya tšhegofatšo yeo mohlanka wa gago wa mosadi a e tlišeditšego wena mong wa ka, anke e newe banna bao ba gatago megatong ya mong wa ka."
27 Este é o presente que esta sua serva trouxe ao meu senhor; que ele seja dado aos rapazes que seguem o meu senhor.
28 Hle lebalela lekgoba la gago la mosadi molato wo, ka gobane Jehofa o tla dira gore ditlogolo tša gago di buše e le dikgoši ka nako e telele ka ge wena mong wa ka o elwa dintwa tša Jehofa; bobe bo ka se ke bja hwetšwa go wena mehleng ka moka ya ge o sa phela."
28 Perdoe a transgressão desta sua serva. Pois o Senhor Deus certamente firmará a casa de meu senhor, porque ele está travando as batalhas do Senhor Deus. E que não se ache mal em meu senhor durante toda a sua vida.
29 Ge motho a ka tsoga a go rakediša gore a bolaye moya wa gago, Jehofa Modimo wa gago o tla go šireletša go etša ge motho a šireletša dilo tša bohlokwa tšeo di tsentšwego ka mokotleng; eupša ge e le moya wa manaba a gago o tla o beletša kgole go etša ge leswika le betšwa ka seragamabje."
29 E, se algum homem se levantar para o perseguir e tirar-lhe a vida, a vida de meu senhor será atada no feixe dos que vivem com o Senhor , seu Deus. Porém a vida de seus inimigos, este a lançará fora como se a atirasse da cavidade de uma funda.
30 Ka ge Jehofa a tla direla mong wa ka tše botse go ya ka tšohle tše a di boletšego, ruri o tla go dira moetapele wa Isiraele."
30 E, quando o Senhor Deus tiver feito a meu senhor todo o bem que falou a seu respeito e o tiver colocado como príncipe sobre Israel,
31 Mong wa ka, go re’ng o ka dira selo seo se tla gobatšago letswalo la gago, wa tšholla madi ntle le lebaka gomme wa itefeletša? Jehofa o tla direla mong wa ka tše botse gomme yena a gopole lekgoba la gagwe la mosadi.”"
31 então meu senhor não terá motivo de pesar ou de remorso por ter derramado sangue inocente e por ter se vingado com as próprias mãos. E, quando o Senhor Deus tiver feito o bem a meu senhor, então lembre-se desta sua serva.
32 Dafida a re go Abigaile: “A go retwe Jehofa Modimo wa Isiraele yo a go romilego lehono go tlo gahlana le nna!"
32 Então Davi disse a Abigail: — Bendito o
33 A go retwe tlhaologanyo ya gago, go retwe le wena ka ge lehono o nthibetše gore ke se ke ka oba molato wa madi le gore ke se ke ka itefeletša."
33 Bendita seja a sua prudência, e bendita seja você mesma, que hoje me impediu de derramar sangue e de me vingar com as minhas próprias mãos.
34 Ka gona, ka Jehofa Modimo wa Isiraele yo a phelago, yo a nthibetšego gore ke se go gobatše, ge nkabe o se wa akgofela go tlo gahlana le nna, gona go be go ka se be le monna le ge e le ofe yo a šalago wa Nabala ge go esa.”"
34 Porque, tão certo como vive o Senhor , Deus de Israel, que me impediu de fazer mal a você, se você não tivesse se apressado e não tivesse vindo ao meu encontro, não teria ficado a Nabal, até o amanhecer, nem um sequer do sexo masculino.
35 Dafida a amogela seo Abigaile a mo tlišeditšego sona gomme a re go yena: “Eya ntlong ya gago ka khutšo. Ke kwele lentšu la gago la gore ke go hlokomele.”"
35 Então Davi recebeu da mão de Abigail o que esta lhe havia trazido e lhe disse: — Volte em paz para a sua casa. Como você pode ver, dei ouvidos ao que você me falou e atendi o seu pedido.
36 Ke moka Abigaile a ya go Nabala a mo hwetša a dirile monyanya o etšago monyanya wa kgoši ka ntlong ya gagwe; pelo ya Nabala e be e thabile kudu gomme a tagilwe o šoro; Abigaile a se ke a mmotša selo go fihla mesong."
36 Abigail voltou para junto de Nabal. Eis que ele fazia em casa um banquete, como banquete de rei. O seu coração estava alegre, e ele, bastante embriagado. Por isso ela não lhe contou absolutamente nada, até o amanhecer.
37 Ya re mesong ge Nabala a hlaphogetšwe, mosadi wa gagwe a mmotša dilo tšeo. Pelo ya Nabala ya ema, a ba bjalo ka leswika."
37 Pela manhã, quando Nabal já estava livre do vinho, sua mulher lhe contou tudo. Então o coração dele amorteceu dentro do peito, e ele ficou como uma pedra.
38 Ka morago ga ge go fetile matšatši a lesome, Jehofa a otla Nabala gomme a hwa."
38 Passados uns dez dias, o Senhor feriu Nabal, e ele morreu.
39 Dafida a kwa gore Nabala o hwile, ke moka a re: “A go retwe Jehofa yo a ntshekišeditšego Nabala yo a nkgobošitšego e le gore a ntokolle seatleng sa gagwe gomme a thibela mohlanka wa gagwe bobeng. Jehofa o bušeditše bobe bja Nabala hlogong ya gagwe!” Dafida a romela motseta gore a yo kgopela Abigaile gore e tle e be mosadi wa gagwe."
39 Quando Davi soube que Nabal havia morrido, disse: — Bendito seja o Então Davi mandou um recado a Abigail, dizendo que desejava tomá-la por mulher.
40 Bahlanka ba Dafida ba tla go Abigaile kua Karamele ba re go yena: “Dafida o re romile go wena go tlo go tšea gore o be mosadi wa gagwe.”"
40 Os servos de Davi foram até Abigail, no Carmelo, e lhe disseram: — Davi nos mandou buscá-la para que a senhora seja sua mulher.
41 A ema kapejana ke moka a inamela fase ka sefahlego a re: “Šele lekgoba la lena la mosadi, mohlanka wa mosadi yo a tlago go hlapiša dinao tša bahlanka ba mong wa ka.”"
41 Então ela se levantou, se inclinou com o rosto em terra e disse: — Eis que esta sua serva servirá de criada para lavar os pés dos criados de meu senhor.
42 Ke moka Abigaile a akgofa, a ema a tloga a nametše pokolo a na le basetsana ba gagwe ba bahlano bao ba mo felegetšago; a sepela le baromiwa ba Dafida a yo ba mosadi wa gagwe."
42 Abigail se dispôs imediatamente e montou o seu jumento. E ela, acompanhada pelas cinco moças que a serviam, seguiu os mensageiros de Davi, que a recebeu por mulher.
43 Dafida o be a tšere le Ahinoama yo a tšwago Jeseriele; basadi ba ka bobedi bja bona ba ile ba ba ba gagwe."
43 Davi também havia tomado por mulher Ainoã de Jezreel, e ambas foram suas mulheres.
44 Saulo yena o be a neile Palati morwa wa Laishi yo a bego a etšwa Galime morwedi wa gagwe Mikala, mosadi wa Dafida."
44 Saul tinha dado sua filha Mical, mulher de Davi, a Palti, filho de Laís, que era de Galim.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.