1 Samuel 20

Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dafida a tšhaba kua Nayothe ya Rama. Lega go le bjalo a tla go Jonathane a re go yena: “Ke dirile’ng? Molato wa ka ke’ng le gona ke sebe sefe seo ke se dirilego pele ga tatago ka ge e le mo a tsoma moya wa ka?”"
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 Jonathane a re go yena: “Seo se ka se kgonege! O ka se hwe. Tseba gore tate a ka se dire selo se segolo goba se senyenyane gomme a se mpotše; le gona tate a ka nkutela bjang taba yeo? Seo se ka se direge.”"
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Dafida a buša a ena a re: “Tatago o tseba gabotse gore wena o nkgaugetše, ka gona o tla re: ‘O se botše Jonathane taba ye ka ge ke boifa gore o tla kwa bohloko.’ Eupša ge e le gabotse ke ikana ka Jehofa yo a phelago le ka wena o phelago gore ke kgauswi kudu le go hwa!”"
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Jonathane a re go Dafida: “Selo se sengwe le se sengwe seo o ka se bolelago ke tla go direla sona.”"
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 Dafida a re go Jonathane: “Gosasa kgwedi e a dula gomme ke be ke swanetše go dula le kgoši gore re je; ntumelele ke tšhabe gore ke yo khuta nageng go fihla mantšiboeng a letšatši la boraro."
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Ge tatago a ka bolela ka nna, wena o re: ‘Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a kitimele Betlelehema motseng wa gabo, ka ge go na le sehlabelo sa ngwaga le ngwaga moo bakeng sa lapa ka moka.’"
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Ge e ba a ka re: ‘Tšohle di lokile!’ se se tla be se bolela khutšo go mohlanka wa gago. Eupša ge e ba a ka galefa, o tsebe gore o ikemišeditše bobe."
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 O bontšhe mohlanka wa gago botho, ka gobane wena o dirile kgwerano le mohlanka wa gago pele ga Jehofa. Eupša ge e ba ke le molato, mpolaye, o tla ba o sa nkišetša’ng go tatago?”"
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Ge a re’alo Jonathane a re: “O se ke wa ba wa nagana ka selo seo! Ge nkabe ke tsebile gore tate o ikemišeditše bobe ka wena, na ke be nka se go botše?”"
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 Dafida a re go Jonathane: “Ke mang yo a ka mpotšago ge e ba tatago a boletše le wena a galefile?”"
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 Jonathane a re go Dafida: “Etla re ye nageng.” Ke moka bobedi bja bona ba ya nageng."
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Jonathane a buša a re go Dafida: “Jehofa Modimo wa Isiraele a e be hlatse ya gore ke tla botšiša tate ka yona nako ye gosasa goba ka letšatši la boraro gomme ge e ba a kwana le tša gago, ke tla go romela lentšu ka go botša seo."
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Anke Jehofa a dire nna Jonathane ka mo a ratago a be a oketše go seo, ge e ba tate a ka bona go lokile gore a go dire bobe gomme nna ka se go botše seo ka go lesa wa se sepele ka khutšo. Eka Jehofa a ka ba le wena go etša ge a ile a ba le tate."
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 Ge e ba ke tla ba ke sa phela, na o ka se mpontšhe botho bja Jehofa, gore ke se hwe?"
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 Le gona, o ka se kgaotše go bontšha ba lapa lešo botho go iša mehleng ya neng le neng. E bile o ka se dire bjalo ge Jehofa a bolaya manaba ka moka a gago ao a lego lefaseng,"
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 gomme o ka se tloše leina la Jonathane ntlong ya Dafida. Jehofa o tla dira gore manaba a Dafida a ikarabele ge tumelelano ye e ka senywa.”"
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Jonathane a buša a enela Dafida ka ge a mo rata; o be a mo rata go etša ge a ithata."
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Jonathane a re go yena: “Gosasa kgwedi e a dula, gomme o tla gopolwa ka gobane sedulo sa gago se tla be se se na motho."
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 O tla gopolwa kudu ka letšatši la boraro; ka letšatši la mošomo o tle mo o bego o ikutile gona gomme o dule mo kgauswi le leswika le."
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Nna ke tla betša mesebe e meraro ka lehlakoreng letee la leswika gomme ka e beletša moo ke nyakago e leba gona."
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Ka gona ke tla roma mohlanka ka re: ‘Sepela o yo tšea mesebe yela.’ Ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe e ka lehlakoreng le la gago, e tšee,’ gona wena o tle, ka gobane ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore seo se tla ba se bolela khutšo bakeng sa gago gomme go tla be go se na taba."
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Eupša ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe ke yela kua pele ga gago,’ gona o tšhabe, ka gobane Jehofa o go file tsela."
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 Ge e le taba yeo nna le wena re boletšego ka yona, Jehofa e tla ba hlatse ya go iša mehleng ya neng le neng ya kgwerano yeo re e dirilego.”"
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Dafida a ikuta kua nageng. Kgwedi ya dula ke moka kgoši ya dula sedulong sa yona dijong gore e je."
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 Kgoši e be e dutše sedulong sa yona bjalo ka mehleng, sedulong se se bego se le lebotong; e lebane le Jonathane gomme Abenere a dutše ka lehlakoreng la Saulo, eupša mo Dafida a bego a dula gona go be go se na motho."
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 Saulo a se bolele selo letšatšing leo, eupša a ipotša gore: “Go na le se se dirilego gore a se ke a hlweka, ka gobane ga se a hlwekišwa.”"
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Letšatšing la bobedi, ka morago ga go dula ga kgwedi, sedulo sa Dafida se be se sa dutše se se na motho. Saulo a botšiša Jonathane a re: “Ke ka baka la’ng morwa wa Jese a sa tla dijong maabane le lehono?”"
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 Jonathane a araba Saulo a re: “Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a ye Betlelehema."
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 O itše: ‘Hle, ntumelele ke sepele, ka gobane re na le sehlabelo sa lapa kua motseng, ngwanešo o mpoditše gore ke be gona. Ka gona, ge e ba o ntumelela, hle e re ke re pote, e le gore ke yo bona bana bešo.’ Ke ka baka leo a sego gona tafoleng ya kgoši.”"
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Saulo a galefela Jonathane kudu gomme a re go yena: “Wena morwa wa mosetsana wa lerabele, na o nagana gore ga ke tsebe gore o kgetha go ikgweranya le morwa wa Jese gore o itlhabiše dihlong le go hlabiša bofeela bja mmago dihlong?"
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 Mehleng yohle ya ge morwa wa Jese a sa phela mo lefaseng, wena o ka se be kgoši gomme mmušo wa gago o ka se dule nako e telele. Ka gona romela batho ba yo mo tšea ba mo tliše go nna ka gobane o swanetše go hwa.”"
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 Lega go le bjalo, Jonathane a araba Saulo tatagwe, a re go yena: “Ke ka baka la’ng a swanetše go bolawa? O dirile’ng?”"
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Saulo a betša Jonathane ka lerumo gore le mo hlabe; Jonathane a tseba gore tatagwe o ikemišeditše go bolaya Dafida."
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Gateetee Jonathane a emelela tafoleng a tuka bogale, a se je dijo letšatšing la bobedi ka morago ga go dula ga kgwedi, ka gobane o be a kwele bohloko ka baka la Dafida, ka ge tatagwe a be a mo gobošitše."
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 Ge go esa Jonathane a wela tsela a ya nageng moo Dafida a bego a le gona, a na le mohlanka yo e sa lego yo mofsa."
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Ke moka a re go mohlanka wa gagwe: “Kitima o yo tšea mesebe yeo ke e betšago.” Mohlanka a kitima gomme Jonathane yena a beletša mesebe kua pele ga mohlanka."
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Ge mohlanka a fihla moo Jonathane a beleditšego mosebe gona, Jonathane a mo goeletša a re: “Na mosebe ga o kua pele ga gago?”"
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 Jonathane a goeletša mohlanka gape a re: “Akgofa! Dira ka pela! O se ke wa ema!” Mohlanka wa Jonathane a tšama a topa mesebe gomme a boela go mong wa gagwe."
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Mohlanka yena o be a sa tsebe selo; ke Jonathane le Dafida feela bao ba bego ba tseba ka taba yeo."
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Jonathane a nea mohlanka wa gagwe dibetša tša gagwe a re go yena: “Sepela o di iše motseng.”"
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Mohlanka a sepela. Dafida yena a tloga lefelong leo le bego le le kgauswi leo le lego ka borwa. A inamela fase ka sefahlego gomme a dira bjalo gararo; ba atlana le go lla, Dafida yena a lla kudu."
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Jonathane a re go Dafida: “Sepela ka khutšo ka ge re enne ka leina la Jehofa, ra re: ‘Jehofa e tla ba hlatse ya ka le ya gago le ya bana ba ka le bana ba gago go iša mehleng ya neng le neng, ya kgwerano yeo re e dirilego.’” Dafida a tloga a wela tsela gomme Jonathane a ya motseng."
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.