1 Samuel 20
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NVI
1 Dafida a tšhaba kua Nayothe ya Rama. Lega go le bjalo a tla go Jonathane a re go yena: “Ke dirile’ng? Molato wa ka ke’ng le gona ke sebe sefe seo ke se dirilego pele ga tatago ka ge e le mo a tsoma moya wa ka?”"
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Jonathane a re go yena: “Seo se ka se kgonege! O ka se hwe. Tseba gore tate a ka se dire selo se segolo goba se senyenyane gomme a se mpotše; le gona tate a ka nkutela bjang taba yeo? Seo se ka se direge.”"
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Dafida a buša a ena a re: “Tatago o tseba gabotse gore wena o nkgaugetše, ka gona o tla re: ‘O se botše Jonathane taba ye ka ge ke boifa gore o tla kwa bohloko.’ Eupša ge e le gabotse ke ikana ka Jehofa yo a phelago le ka wena o phelago gore ke kgauswi kudu le go hwa!”"
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Jonathane a re go Dafida: “Selo se sengwe le se sengwe seo o ka se bolelago ke tla go direla sona.”"
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Dafida a re go Jonathane: “Gosasa kgwedi e a dula gomme ke be ke swanetše go dula le kgoši gore re je; ntumelele ke tšhabe gore ke yo khuta nageng go fihla mantšiboeng a letšatši la boraro."
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Ge tatago a ka bolela ka nna, wena o re: ‘Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a kitimele Betlelehema motseng wa gabo, ka ge go na le sehlabelo sa ngwaga le ngwaga moo bakeng sa lapa ka moka.’"
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Ge e ba a ka re: ‘Tšohle di lokile!’ se se tla be se bolela khutšo go mohlanka wa gago. Eupša ge e ba a ka galefa, o tsebe gore o ikemišeditše bobe."
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 O bontšhe mohlanka wa gago botho, ka gobane wena o dirile kgwerano le mohlanka wa gago pele ga Jehofa. Eupša ge e ba ke le molato, mpolaye, o tla ba o sa nkišetša’ng go tatago?”"
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Ge a re’alo Jonathane a re: “O se ke wa ba wa nagana ka selo seo! Ge nkabe ke tsebile gore tate o ikemišeditše bobe ka wena, na ke be nka se go botše?”"
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 Dafida a re go Jonathane: “Ke mang yo a ka mpotšago ge e ba tatago a boletše le wena a galefile?”"
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Jonathane a re go Dafida: “Etla re ye nageng.” Ke moka bobedi bja bona ba ya nageng."
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Jonathane a buša a re go Dafida: “Jehofa Modimo wa Isiraele a e be hlatse ya gore ke tla botšiša tate ka yona nako ye gosasa goba ka letšatši la boraro gomme ge e ba a kwana le tša gago, ke tla go romela lentšu ka go botša seo."
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Anke Jehofa a dire nna Jonathane ka mo a ratago a be a oketše go seo, ge e ba tate a ka bona go lokile gore a go dire bobe gomme nna ka se go botše seo ka go lesa wa se sepele ka khutšo. Eka Jehofa a ka ba le wena go etša ge a ile a ba le tate."
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 Ge e ba ke tla ba ke sa phela, na o ka se mpontšhe botho bja Jehofa, gore ke se hwe?"
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 Le gona, o ka se kgaotše go bontšha ba lapa lešo botho go iša mehleng ya neng le neng. E bile o ka se dire bjalo ge Jehofa a bolaya manaba ka moka a gago ao a lego lefaseng,"
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 gomme o ka se tloše leina la Jonathane ntlong ya Dafida. Jehofa o tla dira gore manaba a Dafida a ikarabele ge tumelelano ye e ka senywa.”"
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Jonathane a buša a enela Dafida ka ge a mo rata; o be a mo rata go etša ge a ithata."
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Jonathane a re go yena: “Gosasa kgwedi e a dula, gomme o tla gopolwa ka gobane sedulo sa gago se tla be se se na motho."
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 O tla gopolwa kudu ka letšatši la boraro; ka letšatši la mošomo o tle mo o bego o ikutile gona gomme o dule mo kgauswi le leswika le."
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Nna ke tla betša mesebe e meraro ka lehlakoreng letee la leswika gomme ka e beletša moo ke nyakago e leba gona."
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Ka gona ke tla roma mohlanka ka re: ‘Sepela o yo tšea mesebe yela.’ Ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe e ka lehlakoreng le la gago, e tšee,’ gona wena o tle, ka gobane ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore seo se tla ba se bolela khutšo bakeng sa gago gomme go tla be go se na taba."
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Eupša ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe ke yela kua pele ga gago,’ gona o tšhabe, ka gobane Jehofa o go file tsela."
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 Ge e le taba yeo nna le wena re boletšego ka yona, Jehofa e tla ba hlatse ya go iša mehleng ya neng le neng ya kgwerano yeo re e dirilego.”"
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Dafida a ikuta kua nageng. Kgwedi ya dula ke moka kgoši ya dula sedulong sa yona dijong gore e je."
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 Kgoši e be e dutše sedulong sa yona bjalo ka mehleng, sedulong se se bego se le lebotong; e lebane le Jonathane gomme Abenere a dutše ka lehlakoreng la Saulo, eupša mo Dafida a bego a dula gona go be go se na motho."
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Saulo a se bolele selo letšatšing leo, eupša a ipotša gore: “Go na le se se dirilego gore a se ke a hlweka, ka gobane ga se a hlwekišwa.”"
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Letšatšing la bobedi, ka morago ga go dula ga kgwedi, sedulo sa Dafida se be se sa dutše se se na motho. Saulo a botšiša Jonathane a re: “Ke ka baka la’ng morwa wa Jese a sa tla dijong maabane le lehono?”"
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Jonathane a araba Saulo a re: “Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a ye Betlelehema."
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 O itše: ‘Hle, ntumelele ke sepele, ka gobane re na le sehlabelo sa lapa kua motseng, ngwanešo o mpoditše gore ke be gona. Ka gona, ge e ba o ntumelela, hle e re ke re pote, e le gore ke yo bona bana bešo.’ Ke ka baka leo a sego gona tafoleng ya kgoši.”"
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Saulo a galefela Jonathane kudu gomme a re go yena: “Wena morwa wa mosetsana wa lerabele, na o nagana gore ga ke tsebe gore o kgetha go ikgweranya le morwa wa Jese gore o itlhabiše dihlong le go hlabiša bofeela bja mmago dihlong?"
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 Mehleng yohle ya ge morwa wa Jese a sa phela mo lefaseng, wena o ka se be kgoši gomme mmušo wa gago o ka se dule nako e telele. Ka gona romela batho ba yo mo tšea ba mo tliše go nna ka gobane o swanetše go hwa.”"
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Lega go le bjalo, Jonathane a araba Saulo tatagwe, a re go yena: “Ke ka baka la’ng a swanetše go bolawa? O dirile’ng?”"
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Saulo a betša Jonathane ka lerumo gore le mo hlabe; Jonathane a tseba gore tatagwe o ikemišeditše go bolaya Dafida."
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Gateetee Jonathane a emelela tafoleng a tuka bogale, a se je dijo letšatšing la bobedi ka morago ga go dula ga kgwedi, ka gobane o be a kwele bohloko ka baka la Dafida, ka ge tatagwe a be a mo gobošitše."
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 Ge go esa Jonathane a wela tsela a ya nageng moo Dafida a bego a le gona, a na le mohlanka yo e sa lego yo mofsa."
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Ke moka a re go mohlanka wa gagwe: “Kitima o yo tšea mesebe yeo ke e betšago.” Mohlanka a kitima gomme Jonathane yena a beletša mesebe kua pele ga mohlanka."
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 Ge mohlanka a fihla moo Jonathane a beleditšego mosebe gona, Jonathane a mo goeletša a re: “Na mosebe ga o kua pele ga gago?”"
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 Jonathane a goeletša mohlanka gape a re: “Akgofa! Dira ka pela! O se ke wa ema!” Mohlanka wa Jonathane a tšama a topa mesebe gomme a boela go mong wa gagwe."
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Mohlanka yena o be a sa tsebe selo; ke Jonathane le Dafida feela bao ba bego ba tseba ka taba yeo."
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Jonathane a nea mohlanka wa gagwe dibetša tša gagwe a re go yena: “Sepela o di iše motseng.”"
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Mohlanka a sepela. Dafida yena a tloga lefelong leo le bego le le kgauswi leo le lego ka borwa. A inamela fase ka sefahlego gomme a dira bjalo gararo; ba atlana le go lla, Dafida yena a lla kudu."
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Jonathane a re go Dafida: “Sepela ka khutšo ka ge re enne ka leina la Jehofa, ra re: ‘Jehofa e tla ba hlatse ya ka le ya gago le ya bana ba ka le bana ba gago go iša mehleng ya neng le neng, ya kgwerano yeo re e dirilego.’” Dafida a tloga a wela tsela gomme Jonathane a ya motseng."
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.