1 Samuel 20
Sepedi Bible (GL_SEPEDI) vs NTLH
1 Dafida a tšhaba kua Nayothe ya Rama. Lega go le bjalo a tla go Jonathane a re go yena: “Ke dirile’ng? Molato wa ka ke’ng le gona ke sebe sefe seo ke se dirilego pele ga tatago ka ge e le mo a tsoma moya wa ka?”"
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas , em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e disse: — O que foi que eu fiz? Qual foi o meu crime? Que mal fiz eu ao seu pai, para ele querer me matar?
2 Jonathane a re go yena: “Seo se ka se kgonege! O ka se hwe. Tseba gore tate a ka se dire selo se segolo goba se senyenyane gomme a se mpotše; le gona tate a ka nkutela bjang taba yeo? Seo se ka se direge.”"
2 Jônatas respondeu: — Que Deus não permita que você morra! O meu pai me conta tudo o que faz, seja importante ou não. Ele não esconderia isso de mim. Isso não é bem assim!
3 Dafida a buša a ena a re: “Tatago o tseba gabotse gore wena o nkgaugetše, ka gona o tla re: ‘O se botše Jonathane taba ye ka ge ke boifa gore o tla kwa bohloko.’ Eupša ge e le gabotse ke ikana ka Jehofa yo a phelago le ka wena o phelago gore ke kgauswi kudu le go hwa!”"
3 Mas Davi respondeu: — O seu pai sabe muito bem o quanto você gosta de mim. Por isso, resolveu não deixar que você fique sabendo dos planos dele, para você não sofrer muito. Eu juro pela sua vida e pela vida de Deus, o
4 Jonathane a re go Dafida: “Selo se sengwe le se sengwe seo o ka se bolelago ke tla go direla sona.”"
4 — O que você quer que eu faça? — perguntou Jônatas.
5 Dafida a re go Jonathane: “Gosasa kgwedi e a dula gomme ke be ke swanetše go dula le kgoši gore re je; ntumelele ke tšhabe gore ke yo khuta nageng go fihla mantšiboeng a letšatši la boraro."
5 Davi respondeu: — Amanhã é a
6 Ge tatago a ka bolela ka nna, wena o re: ‘Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a kitimele Betlelehema motseng wa gabo, ka ge go na le sehlabelo sa ngwaga le ngwaga moo bakeng sa lapa ka moka.’"
6 Se o seu pai notar que eu não estou à mesa, diga que eu pedi a você para me deixar ir com urgência a Belém, pois está na época de toda a minha família oferecer lá o sacrifício anual.
7 Ge e ba a ka re: ‘Tšohle di lokile!’ se se tla be se bolela khutšo go mohlanka wa gago. Eupša ge e ba a ka galefa, o tsebe gore o ikemišeditše bobe."
7 Se ele disser: “Está bem”, eu estarei salvo. Mas, se ele ficar com raiva, então você ficará sabendo que ele está com más intenções.
8 O bontšhe mohlanka wa gago botho, ka gobane wena o dirile kgwerano le mohlanka wa gago pele ga Jehofa. Eupša ge e ba ke le molato, mpolaye, o tla ba o sa nkišetša’ng go tatago?”"
8 Peço que você me faça este favor e cumpra assim a promessa sagrada que me fez. Porém, se eu sou culpado, mate-me você mesmo! Por que deixar o seu pai fazer isso?
9 Ge a re’alo Jonathane a re: “O se ke wa ba wa nagana ka selo seo! Ge nkabe ke tsebile gore tate o ikemišeditše bobe ka wena, na ke be nka se go botše?”"
9 — Nem pense numa coisa dessas! — respondeu Jônatas. — Se eu soubesse que o meu pai estava mesmo resolvido a acabar com você, acha que eu não o avisaria?
10 Dafida a re go Jonathane: “Ke mang yo a ka mpotšago ge e ba tatago a boletše le wena a galefile?”"
10 Então Davi perguntou: — E, se o seu pai responder com raiva, quem vai me avisar?
11 Jonathane a re go Dafida: “Etla re ye nageng.” Ke moka bobedi bja bona ba ya nageng."
11 Jônatas respondeu: — Venha comigo, vamos até o campo. Eles foram,
12 Jonathane a buša a re go Dafida: “Jehofa Modimo wa Isiraele a e be hlatse ya gore ke tla botšiša tate ka yona nako ye gosasa goba ka letšatši la boraro gomme ge e ba a kwana le tša gago, ke tla go romela lentšu ka go botša seo."
12 e Jônatas disse a Davi: — Que o
13 Anke Jehofa a dire nna Jonathane ka mo a ratago a be a oketše go seo, ge e ba tate a ka bona go lokile gore a go dire bobe gomme nna ka se go botše seo ka go lesa wa se sepele ka khutšo. Eka Jehofa a ka ba le wena go etša ge a ile a ba le tate."
13 Mas, se ele tiver a intenção de fazer alguma coisa contra você, que o Senhor Deus me mate se eu não enviar uma mensagem a você e não deixá-lo ir embora são e salvo! Que o Senhor esteja com você, assim como esteve com o meu pai!
14 Ge e ba ke tla ba ke sa phela, na o ka se mpontšhe botho bja Jehofa, gore ke se hwe?"
14 E agora, se eu continuar vivo, cumpra a sua promessa sagrada e seja fiel a mim. Mas, se eu morrer,
15 Le gona, o ka se kgaotše go bontšha ba lapa lešo botho go iša mehleng ya neng le neng. E bile o ka se dire bjalo ge Jehofa a bolaya manaba ka moka a gago ao a lego lefaseng,"
15 trate sempre a minha família com bondade. E, quando o Senhor destruir completamente todos os nossos inimigos,
16 gomme o ka se tloše leina la Jonathane ntlong ya Dafida. Jehofa o tla dira gore manaba a Dafida a ikarabele ge tumelelano ye e ka senywa.”"
16 que nós não quebremos a promessa que fizemos um ao outro. Se você a quebrar, Deus o castigará.
17 Jonathane a buša a enela Dafida ka ge a mo rata; o be a mo rata go etša ge a ithata."
17 Novamente Jônatas fez um juramento de amizade a Davi, pois ele amava Davi como a si mesmo.
18 Jonathane a re go yena: “Gosasa kgwedi e a dula, gomme o tla gopolwa ka gobane sedulo sa gago se tla be se se na motho."
18 E disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, e, se você não estiver lá, a sua falta será notada.
19 O tla gopolwa kudu ka letšatši la boraro; ka letšatši la mošomo o tle mo o bego o ikutile gona gomme o dule mo kgauswi le leswika le."
19 Depois de amanhã a sua falta será notada ainda mais. Assim vá para o lugar onde você se escondeu da outra vez e fique atrás do monte de pedras que há ali.
20 Nna ke tla betša mesebe e meraro ka lehlakoreng letee la leswika gomme ka e beletša moo ke nyakago e leba gona."
20 Então eu atirarei três flechas, como se o monte de pedras fosse um alvo.
21 Ka gona ke tla roma mohlanka ka re: ‘Sepela o yo tšea mesebe yela.’ Ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe e ka lehlakoreng le la gago, e tšee,’ gona wena o tle, ka gobane ke ikana ka Jehofa yo a phelago gore seo se tla ba se bolela khutšo bakeng sa gago gomme go tla be go se na taba."
21 Aí direi ao meu empregado para ir buscá-las. Se eu disser a ele: “Olhe, as flechas estão para cá de você, pegue-as” — isso quer dizer que tudo está bem, e você pode sair. Eu juro por Deus, o Senhor , que nesse caso você não estará em perigo.
22 Eupša ge e ba nkare go mohlanka: ‘Bona! Mesebe ke yela kua pele ga gago,’ gona o tšhabe, ka gobane Jehofa o go file tsela."
22 Mas, se disser a ele: “As flechas estão mais para lá de você” — então fuja, pois o Senhor estará mandando que você vá.
23 Ge e le taba yeo nna le wena re boletšego ka yona, Jehofa e tla ba hlatse ya go iša mehleng ya neng le neng ya kgwerano yeo re e dirilego.”"
23 Quanto à promessa que fizemos um ao outro, o Senhor Deus nos ajudará a cumpri-la para sempre.
24 Dafida a ikuta kua nageng. Kgwedi ya dula ke moka kgoši ya dula sedulong sa yona dijong gore e je."
24 Então Davi se escondeu no campo. O rei Saul chegou para a Festa da Lua Nova
25 Kgoši e be e dutše sedulong sa yona bjalo ka mehleng, sedulong se se bego se le lebotong; e lebane le Jonathane gomme Abenere a dutše ka lehlakoreng la Saulo, eupša mo Dafida a bego a dula gona go be go se na motho."
25 e sentou-se para comer no lugar de costume, perto da parede. Abner sentou-se ao lado de Saul, e Jônatas, na sua frente. Mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 Saulo a se bolele selo letšatšing leo, eupša a ipotša gore: “Go na le se se dirilego gore a se ke a hlweka, ka gobane ga se a hlwekišwa.”"
26 Naquele dia Saul não disse nada porque pensou: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele, e de certo ele não passou pela cerimônia de purificação .”
27 Letšatšing la bobedi, ka morago ga go dula ga kgwedi, sedulo sa Dafida se be se sa dutše se se na motho. Saulo a botšiša Jonathane a re: “Ke ka baka la’ng morwa wa Jese a sa tla dijong maabane le lehono?”"
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Aí Saul perguntou a Jônatas: — Por que Davi não veio comer nem ontem nem hoje?
28 Jonathane a araba Saulo a re: “Dafida o nkgopetše ka pelo ka moka gore a se be gona mo, e le gore a ye Betlelehema."
28 Jônatas respondeu: — Ele me pediu licença para ir a Belém.
29 O itše: ‘Hle, ntumelele ke sepele, ka gobane re na le sehlabelo sa lapa kua motseng, ngwanešo o mpoditše gore ke be gona. Ka gona, ge e ba o ntumelela, hle e re ke re pote, e le gore ke yo bona bana bešo.’ Ke ka baka leo a sego gona tafoleng ya kgoši.”"
29 Ele me disse: “Deixe-me ir a Belém porque a minha família está lá fazendo a festa do sacrifício, e o meu irmão mandou que eu também fosse. Se você é meu amigo, deixe que eu vá ver os meus parentes.” E Jônatas continuou: — É por isso que ele não está no seu lugar, à mesa.
30 Saulo a galefela Jonathane kudu gomme a re go yena: “Wena morwa wa mosetsana wa lerabele, na o nagana gore ga ke tsebe gore o kgetha go ikgweranya le morwa wa Jese gore o itlhabiše dihlong le go hlabiša bofeela bja mmago dihlong?"
30 Então Saul ficou muito zangado com Jônatas e disse: — Seu filho de uma mulher à toa! Agora eu sei que você passou para o lado de Davi, trazendo desonra para você e para a sua mãe!
31 Mehleng yohle ya ge morwa wa Jese a sa phela mo lefaseng, wena o ka se be kgoši gomme mmušo wa gago o ka se dule nako e telele. Ka gona romela batho ba yo mo tšea ba mo tliše go nna ka gobane o swanetše go hwa.”"
31 Enquanto Davi for vivo, você não será rei deste país. Vá agora e traga-o aqui porque é preciso que ele morra!
32 Lega go le bjalo, Jonathane a araba Saulo tatagwe, a re go yena: “Ke ka baka la’ng a swanetše go bolawa? O dirile’ng?”"
32 — Por que é que ele deve morrer? — perguntou Jônatas. — O que foi que ele fez?
33 Saulo a betša Jonathane ka lerumo gore le mo hlabe; Jonathane a tseba gore tatagwe o ikemišeditše go bolaya Dafida."
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas compreendeu que o seu pai estava mesmo resolvido a matar Davi.
34 Gateetee Jonathane a emelela tafoleng a tuka bogale, a se je dijo letšatšing la bobedi ka morago ga go dula ga kgwedi, ka gobane o be a kwele bohloko ka baka la Dafida, ka ge tatagwe a be a mo gobošitše."
34 Jônatas levantou-se furioso da mesa e não comeu nada naquele dia, o segundo dia da Festa da Lua Nova. Ele estava muito sentido porque Saul tinha insultado Davi.
35 Ge go esa Jonathane a wela tsela a ya nageng moo Dafida a bego a le gona, a na le mohlanka yo e sa lego yo mofsa."
35 Na manhã seguinte ele foi ao campo a fim de encontrar Davi, como tinham combinado. Levou consigo um rapazinho
36 Ke moka a re go mohlanka wa gagwe: “Kitima o yo tšea mesebe yeo ke e betšago.” Mohlanka a kitima gomme Jonathane yena a beletša mesebe kua pele ga mohlanka."
36 e disse: — Corra e vá buscar as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e Jônatas atirou uma flecha que passou além dele.
37 Ge mohlanka a fihla moo Jonathane a beleditšego mosebe gona, Jonathane a mo goeletša a re: “Na mosebe ga o kua pele ga gago?”"
37 Quando o rapaz chegou ao lugar onde a flecha tinha caído, Jônatas gritou: — A flecha caiu mais para lá de você!
38 Jonathane a goeletša mohlanka gape a re: “Akgofa! Dira ka pela! O se ke wa ema!” Mohlanka wa Jonathane a tšama a topa mesebe gomme a boela go mong wa gagwe."
38 Não fique aí parado! Ande logo! O rapaz pegou as flechas e voltou para perto do seu patrão,
39 Mohlanka yena o be a sa tsebe selo; ke Jonathane le Dafida feela bao ba bego ba tseba ka taba yeo."
39 não sabendo o que queria dizer tudo aquilo — somente Jônatas e Davi sabiam.
40 Jonathane a nea mohlanka wa gagwe dibetša tša gagwe a re go yena: “Sepela o di iše motseng.”"
40 Aí Jônatas entregou as suas armas ao rapaz e mandou que as levasse de volta para a cidade.
41 Mohlanka a sepela. Dafida yena a tloga lefelong leo le bego le le kgauswi leo le lego ka borwa. A inamela fase ka sefahlego gomme a dira bjalo gararo; ba atlana le go lla, Dafida yena a lla kudu."
41 Depois que o rapaz foi embora, Davi saiu de trás do monte de pedras, jogou-se no chão e encostou o rosto na terra três vezes. Então eles se beijaram chorando. E a tristeza de Davi era maior do que a de Jônatas.
42 Jonathane a re go Dafida: “Sepela ka khutšo ka ge re enne ka leina la Jehofa, ra re: ‘Jehofa e tla ba hlatse ya ka le ya gago le ya bana ba ka le bana ba gago go iša mehleng ya neng le neng, ya kgwerano yeo re e dirilego.’” Dafida a tloga a wela tsela gomme Jonathane a ya motseng."
42 Aí Jônatas disse a Davi: — Deus esteja com você! O Então Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.