Marcos 9

gdf (GDF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ka zu vuk tsin dǝ kwar kwarne, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, nǝg yakhayin ghitsǝn van, na itar da mǝtsa bi, akwa nǝgha itar ad tlǝksa Yazhigǝl, ai da mǝdlo dǝ ndzǝɗ.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Ən tǝkhal kǝ khǝna ǝnkwakha, ka dal Yasu zǝ Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan, ka ɓǝtǝro dugo da tǝ ghuɓe tsǝɓanyan, vake uk itar tukuɗa tar. Ən tǝ vina ka mbǝɗfkhai vǝgha sar ǝn tǝvuk tar.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Gabag sara a nala kǝ maɗakw til ǝn wuɗ char ǝn zǝɓara di kǝ ud. Na dadak ghuɓ kadlang ǝn lard ai da tǝkha kǝ ghuɓgan da tǝ maɗakw sar bi.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Dzagwdlam, ka mǝdlawala Ili tlayang zǝ Mus tlayang, ǝn kwar lava itar zǝ Yasu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Malǝm, khwarenǝn vana kǝnd. Manga mana kǝnd ad tsikw khǝkǝrɗ, fang tsǝkha, fang kǝ Musa tlayang, fang kǝ Ili tlayang.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ən tsa ba dǝ dǝge da kwarin bi, wirva khǝkǝrɗ dagha tara a gǝdzǝf itar char.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Ka sadagh ghwikwa, khǝmbatǝrghǝr. A tsǝna tsud lavǝn ghwik kwarne, “Zǝraren, ǝn waya waya kǝ. Tsǝnamaru tsǝn.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ɓalakhga tsitar ad diya, a gwidǝn ba itar nǝgha itsawar bi, uk Yasu.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn sǝgdagh ǝn ghuɓ, ka ndǝɗatǝrnǝf Yasu ad tlim kwarne, kwarara ba itar kǝ itsawar ad dǝge a nǝgha itar bi. Akwa tsiyakǝfud ka Zǝr Ud ǝn nggitl.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Wirva yana, ka ɗu itar ad laven ǝn khuɗ tar. Ən ɗaya kava ɗaya itar ǝn tǝb tar kwarne, “Uɗa dǝge ǝn tuku tsiyin nggitle a kwarga Yasuwi?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Khalak yana, ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu kwarne, “Uɗa lava kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn kwarne, khekwa Ili tlayang da sodagh chak kǝ Kristuwi?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Barari Ili tlayang da sodagh chak, kǝ ɗika itsauɗ, kalkal ndǝke ǝn naghud. Wirva yan, ai uɗa lava tsin vindzan kwarne, da khǝɓ khǝɓa Zǝr Ud ad dlaɗ char zǝ ɗuda duwa tsudi?
12 Jesus respondeu:
13 Ai ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, audzal Ili tlayang ǝn sodagh sǝg. A manarkhai udakh ad ɗaga dǝge ǝn nagha rǝva tar. Ndǝkve vindzanin ǝn kaɗkaɗ lav Yazhigǝl ǝn tǝghǝr tsin.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Gwiyoghǝr kǝ Yasu zǝ furakhna khǝkǝrɗ da vak furakhe tsa tǝmgan, ka nǝgha itar ad dzakhava udakh a tsatǝrghǝran kǝ furakhen. Li tsagdu ndzikha ndzikh Mus tsuguna, ǝn manakava tsugu zitar.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Ba uk nǝgha nǝgha kǝ dzakhava udakh ad Yasu, ka a ndawatǝrǝf char, ka khwaya tsitar da gama gam.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Ka ndiɗatǝrwal Yasu kǝ furakh sar kwarne, “Tsugu uɗǝn mana kur zǝ itar ra?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Ka nggawar khai udanen ǝn tǝb kǝ dzakhava udakh kwarne, “Malǝma, a ɓakhdǝghǝr ka zǝrar ai dǝ sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh tsin, ai gadlarkhai ad kwar ghay.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Itsǝra kǝ sart ǝn tsukwarghǝrin, ka tlǝvarghǝr da khay. Ka sǝgawala kubǝn ghay tsin, ka kǝrɗ tliɗ tsin, ghulala jigh. A takaɗga ka furakhagh kǝ lakwadal sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar, ai a piyatǝrwal.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Ka nǝv Yasu tsitar, “Kur udakh kwargǝn, li khǝtsa fadǝghǝrofǝg. Da zulu pak uɗa kǝn giɗa zǝ kuri? Da zulu pak uɗa kǝn bǝg rǝv dǝ kuri? A nǝgham zǝren da vakar.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Ka ɓardǝghǝr itar zǝren. Nǝgha kǝ sǝɗikwen ad Yasu, kujaɗ kujaɗa, ka tatǝg tsin ad zǝren, ka ɓǝlal zǝren da khay. Ka kuɗmbǝl kuɗmbǝl dǝva tsin ǝn tǝ khay, dǝ kubǝn ghay.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Ka ndiɗarwar Yasu kǝ dad zǝren, “Yawa farsin manara mani?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Ka zu vuk tsin dǝ kwar lav, ngǝrwa sig tsin ǝn tlavarghǝr tlava da kar zǝ yu kǝ kǝɗga kǝɗ. Da nǝg dǝge da tǝkha kha kǝ mangan, ziwa kǝndalakh, mǝlakǝndu khǝ.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Ka nǝv Yasu tsin. “Uɗa lava tsǝkhǝn kwar kwarne, da da tǝkha khi? Itsauɗa ǝn manawa mana kǝ dadake a fadǝghǝro.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Tǝvin tǝvina ka nǝv dad zǝren, “A fadǝghǝro kǝ. Mǝlaku mǝla kǝ sǝgakarghǝr fadǝghǝro fǝgar.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Nǝgha kǝ Yasu ǝn saks dzakhava udakh da vak sar dǝ khway, ka tavarghǝr ad di kǝ sǝɗikw bǝzanen. Ka ni, “Kha sǝɗikw bǝzan, khe ngǝdlarkhai kwar ghay kǝ zǝrǝn. Ən kwara kha kwara kǝ, sawal sǝg ǝmb, aghba khǝn da damb bi.”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ka khula kǝ sǝɗikw bǝzanen, gwidzanǝfa, ka sawal ǝn vǝgh sar. Ka khǝnga zǝren ǝn khay ndǝk mǝtsa ud. Wirva yan, nǝv udakh zikǝn, “Amtsǝgan.”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Ka khutana Yasu ad dǝv zǝren, tsiyanǝf, ghitsgan ǝn tǝ siga sar.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Da kǝ Yasu da mǝgh, ka ndiɗarwal furakh sar ɓǝghaniyan, “Uɗa lav a piyakǝndwal ɓadal sǝɗikw bǝzaneni?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Khulfina kǝ sǝɗikw bǝzan na, uk ɗǝgawa kalti ǝn ɓado.”
29 Jesus respondeu:
30 Ka ɗuwars Yasu zǝ furakh sar ad vaken, dala itar, dǝgal diwa khaya Galili. Nagh ba Yasu ad tsatsǝg kǝ itsawar ad vake din itar bi,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 wirvǝn tsagatǝrdu tsaga kǝ furakh sar. Ka niya tsitar, “Da bǝkdu bugud, ka Zǝr Ud da dǝv kǝ udakh. Ka da kǝɗka kǝɗa itar kǝ ǝmts, ǝn tǝ fitsa khǝkǝrɗa, da tsiya kǝn nggitl.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Ai a katlga ba itar ad tsagdu tsaga sar na bi. A ndiɗarwal ba itar tsugun bi. Wirvǝn gǝdza gǝdza itar.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 A sa Yasu zǝ furakh sar da Kafarnakhum. Da kǝ Yasu da mǝgh, ka ndiɗatǝrwal kǝ furakh sar, “Uɗa tsǝn kwara kava kur ǝn tǝ ɗuli?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Ai ka ndzǝga itar tǝriɗ, wirva tsǝn kwara kava kwara itar ǝn tǝb tar, ǝn tǝghǝr kǝ, warek zikan daghan ǝn tǝb tar.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ka ndzǝga Yasu, ɗakhgan ad furakh sar kǝlatǝm mits, niya tsitar, “Ɗeghwa ude ǝn na nǝga kǝ dǝg chak, barari tsin nǝga kǝ dǝg ngiɗangiɗ, nalin kǝ dadak manara tlǝr kǝ itsawar.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ka ɓadǝghǝr ad zǝr khǝɗikan ghitsanan ǝn tǝb tar, ka ɓǝlarghǝr ad dǝv sar, ka niya tsitar,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Itsawar ǝn chauga zǝr khǝɗikan ndǝk inan ǝn ɗakhar, ka chaukayin. Dadake chaukaya, ka kitakul ba chaukayin bi, zǝva dadake a ɓǝlokondagh a chaugin.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ka nǝv Yukhan, “Malǝm, nǝgha tsǝkǝnda udanen ǝn ɓado sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh kǝ udakh ǝn ɗakhagh. Ka gadlar khai kǝnd, wirva na ba zǝ kiyam bi.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Ka nǝv Yasu tsitar, “Gadlamara bi. Wirva na ude ǝn man dǝg ndawak ǝn ɗakhara, tǝvin tǝvin tsuguna ka kwar lav bǝzan ǝn tǝghǝr tsǝka bi.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Wirva ude kwal man tlughuma dǝ kiyama dǝg mar.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, ɗaga ude ǝn kakuru yu itsǝn kwat khǝɗikan, wirva a fadǝghǝro kur ǝn tǝ ka, ka Kristu. Naba da bǝghǝn dǝg siga sar tsa khǝɗikǝn bi.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Ɗeghwa ude a ba fang ǝn tǝb kǝ zar mbisan nan, liye fadǝghǝro ǝn tǝ kǝ da man khaip, a dara nguɗarǝmud zikan na kǝ vǝr ǝn kwind, kǝɗ daghud da dǝlv.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Da dǝva ǝn bǝgkhan da man khaip, ǝntlars ǝntla dǝgal. Adara da dǝ dǝv kitakul kha da vake da mbǝladu kha safa kǝ ngǝɗ, tǝghǝr kǝ daks tsǝkha dǝ dǝv mits da kara tsakaitsakai.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 [Vake,
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Da ka sigagh ǝn bǝgkhan da man khaip, ǝntlars ǝntl. Azǝgha da ghurɗik kha da vake da mbǝladu kha safa kǝ ngǝɗ, tǝghǝr kǝ tlǝvkhǝdaghud dǝ sigakh mits da kara tsakaitsakai.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 [Vake,
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Da ka diyagh ǝn bǝgkhan da man khaip, ndǝɗdu khǝ. Azǝgha da dǝ di kitakul kha da tlǝksa Yazhigǝl, tǝghǝr kǝ tlǝvǝghǝdaghud dǝ diya mits da kara tsakaitsakai.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Vake,
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Da chuwaɗa chuwaɗud ad itsawar dǝ kar, ndǝkve ǝn chuwaɗud dǝg tsufa dǝ tlugul.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Tlugula khwar, da tǝkaghǝrin dǝ nashnasha sara, da gwiyondǝghǝr ndarud ad nashnasha sari? Nalnǝg giɗura zǝ tlǝrur ndǝk tlugul. Tsuguna, ka giɗa gabǝr kur ǝn tǝbur.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.