Marcos 9
gdf (GDF) vs ARC
1 Ka zu vuk tsin dǝ kwar kwarne, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, nǝg yakhayin ghitsǝn van, na itar da mǝtsa bi, akwa nǝgha itar ad tlǝksa Yazhigǝl, ai da mǝdlo dǝ ndzǝɗ.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Ən tǝkhal kǝ khǝna ǝnkwakha, ka dal Yasu zǝ Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan, ka ɓǝtǝro dugo da tǝ ghuɓe tsǝɓanyan, vake uk itar tukuɗa tar. Ən tǝ vina ka mbǝɗfkhai vǝgha sar ǝn tǝvuk tar.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Gabag sara a nala kǝ maɗakw til ǝn wuɗ char ǝn zǝɓara di kǝ ud. Na dadak ghuɓ kadlang ǝn lard ai da tǝkha kǝ ghuɓgan da tǝ maɗakw sar bi.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Dzagwdlam, ka mǝdlawala Ili tlayang zǝ Mus tlayang, ǝn kwar lava itar zǝ Yasu.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Malǝm, khwarenǝn vana kǝnd. Manga mana kǝnd ad tsikw khǝkǝrɗ, fang tsǝkha, fang kǝ Musa tlayang, fang kǝ Ili tlayang.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Ən tsa ba dǝ dǝge da kwarin bi, wirva khǝkǝrɗ dagha tara a gǝdzǝf itar char.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Ka sadagh ghwikwa, khǝmbatǝrghǝr. A tsǝna tsud lavǝn ghwik kwarne, “Zǝraren, ǝn waya waya kǝ. Tsǝnamaru tsǝn.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ɓalakhga tsitar ad diya, a gwidǝn ba itar nǝgha itsawar bi, uk Yasu.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Madǝv Yasu zǝ furakh sar ǝn sǝgdagh ǝn ghuɓ, ka ndǝɗatǝrnǝf Yasu ad tlim kwarne, kwarara ba itar kǝ itsawar ad dǝge a nǝgha itar bi. Akwa tsiyakǝfud ka Zǝr Ud ǝn nggitl.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Wirva yana, ka ɗu itar ad laven ǝn khuɗ tar. Ən ɗaya kava ɗaya itar ǝn tǝb tar kwarne, “Uɗa dǝge ǝn tuku tsiyin nggitle a kwarga Yasuwi?”
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Khalak yana, ka ndiɗarwal itar kǝ Yasu kwarne, “Uɗa lava kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn kwarne, khekwa Ili tlayang da sodagh chak kǝ Kristuwi?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Barari Ili tlayang da sodagh chak, kǝ ɗika itsauɗ, kalkal ndǝke ǝn naghud. Wirva yan, ai uɗa lava tsin vindzan kwarne, da khǝɓ khǝɓa Zǝr Ud ad dlaɗ char zǝ ɗuda duwa tsudi?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Ai ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, audzal Ili tlayang ǝn sodagh sǝg. A manarkhai udakh ad ɗaga dǝge ǝn nagha rǝva tar. Ndǝkve vindzanin ǝn kaɗkaɗ lav Yazhigǝl ǝn tǝghǝr tsin.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Gwiyoghǝr kǝ Yasu zǝ furakhna khǝkǝrɗ da vak furakhe tsa tǝmgan, ka nǝgha itar ad dzakhava udakh a tsatǝrghǝran kǝ furakhen. Li tsagdu ndzikha ndzikh Mus tsuguna, ǝn manakava tsugu zitar.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Ba uk nǝgha nǝgha kǝ dzakhava udakh ad Yasu, ka a ndawatǝrǝf char, ka khwaya tsitar da gama gam.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Ka ndiɗatǝrwal Yasu kǝ furakh sar kwarne, “Tsugu uɗǝn mana kur zǝ itar ra?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Ka nggawar khai udanen ǝn tǝb kǝ dzakhava udakh kwarne, “Malǝma, a ɓakhdǝghǝr ka zǝrar ai dǝ sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh tsin, ai gadlarkhai ad kwar ghay.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Itsǝra kǝ sart ǝn tsukwarghǝrin, ka tlǝvarghǝr da khay. Ka sǝgawala kubǝn ghay tsin, ka kǝrɗ tliɗ tsin, ghulala jigh. A takaɗga ka furakhagh kǝ lakwadal sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar, ai a piyatǝrwal.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Ka nǝv Yasu tsitar, “Kur udakh kwargǝn, li khǝtsa fadǝghǝrofǝg. Da zulu pak uɗa kǝn giɗa zǝ kuri? Da zulu pak uɗa kǝn bǝg rǝv dǝ kuri? A nǝgham zǝren da vakar.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Ka ɓardǝghǝr itar zǝren. Nǝgha kǝ sǝɗikwen ad Yasu, kujaɗ kujaɗa, ka tatǝg tsin ad zǝren, ka ɓǝlal zǝren da khay. Ka kuɗmbǝl kuɗmbǝl dǝva tsin ǝn tǝ khay, dǝ kubǝn ghay.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Ka ndiɗarwar Yasu kǝ dad zǝren, “Yawa farsin manara mani?”
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Ka zu vuk tsin dǝ kwar lav, ngǝrwa sig tsin ǝn tlavarghǝr tlava da kar zǝ yu kǝ kǝɗga kǝɗ. Da nǝg dǝge da tǝkha kha kǝ mangan, ziwa kǝndalakh, mǝlakǝndu khǝ.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Ka nǝv Yasu tsin. “Uɗa lava tsǝkhǝn kwar kwarne, da da tǝkha khi? Itsauɗa ǝn manawa mana kǝ dadake a fadǝghǝro.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Tǝvin tǝvina ka nǝv dad zǝren, “A fadǝghǝro kǝ. Mǝlaku mǝla kǝ sǝgakarghǝr fadǝghǝro fǝgar.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Nǝgha kǝ Yasu ǝn saks dzakhava udakh da vak sar dǝ khway, ka tavarghǝr ad di kǝ sǝɗikw bǝzanen. Ka ni, “Kha sǝɗikw bǝzan, khe ngǝdlarkhai kwar ghay kǝ zǝrǝn. Ən kwara kha kwara kǝ, sawal sǝg ǝmb, aghba khǝn da damb bi.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Ka khula kǝ sǝɗikw bǝzanen, gwidzanǝfa, ka sawal ǝn vǝgh sar. Ka khǝnga zǝren ǝn khay ndǝk mǝtsa ud. Wirva yan, nǝv udakh zikǝn, “Amtsǝgan.”
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Ka khutana Yasu ad dǝv zǝren, tsiyanǝf, ghitsgan ǝn tǝ siga sar.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Da kǝ Yasu da mǝgh, ka ndiɗarwal furakh sar ɓǝghaniyan, “Uɗa lav a piyakǝndwal ɓadal sǝɗikw bǝzaneni?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Khulfina kǝ sǝɗikw bǝzan na, uk ɗǝgawa kalti ǝn ɓado.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Ka ɗuwars Yasu zǝ furakh sar ad vaken, dala itar, dǝgal diwa khaya Galili. Nagh ba Yasu ad tsatsǝg kǝ itsawar ad vake din itar bi,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 wirvǝn tsagatǝrdu tsaga kǝ furakh sar. Ka niya tsitar, “Da bǝkdu bugud, ka Zǝr Ud da dǝv kǝ udakh. Ka da kǝɗka kǝɗa itar kǝ ǝmts, ǝn tǝ fitsa khǝkǝrɗa, da tsiya kǝn nggitl.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Ai a katlga ba itar ad tsagdu tsaga sar na bi. A ndiɗarwal ba itar tsugun bi. Wirvǝn gǝdza gǝdza itar.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 A sa Yasu zǝ furakh sar da Kafarnakhum. Da kǝ Yasu da mǝgh, ka ndiɗatǝrwal kǝ furakh sar, “Uɗa tsǝn kwara kava kur ǝn tǝ ɗuli?”
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Ai ka ndzǝga itar tǝriɗ, wirva tsǝn kwara kava kwara itar ǝn tǝb tar, ǝn tǝghǝr kǝ, warek zikan daghan ǝn tǝb tar.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Ka ndzǝga Yasu, ɗakhgan ad furakh sar kǝlatǝm mits, niya tsitar, “Ɗeghwa ude ǝn na nǝga kǝ dǝg chak, barari tsin nǝga kǝ dǝg ngiɗangiɗ, nalin kǝ dadak manara tlǝr kǝ itsawar.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Ka ɓadǝghǝr ad zǝr khǝɗikan ghitsanan ǝn tǝb tar, ka ɓǝlarghǝr ad dǝv sar, ka niya tsitar,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Itsawar ǝn chauga zǝr khǝɗikan ndǝk inan ǝn ɗakhar, ka chaukayin. Dadake chaukaya, ka kitakul ba chaukayin bi, zǝva dadake a ɓǝlokondagh a chaugin.
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Ka nǝv Yukhan, “Malǝm, nǝgha tsǝkǝnda udanen ǝn ɓado sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh kǝ udakh ǝn ɗakhagh. Ka gadlar khai kǝnd, wirva na ba zǝ kiyam bi.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 Ka nǝv Yasu tsitar, “Gadlamara bi. Wirva na ude ǝn man dǝg ndawak ǝn ɗakhara, tǝvin tǝvin tsuguna ka kwar lav bǝzan ǝn tǝghǝr tsǝka bi.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Wirva ude kwal man tlughuma dǝ kiyama dǝg mar.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, ɗaga ude ǝn kakuru yu itsǝn kwat khǝɗikan, wirva a fadǝghǝro kur ǝn tǝ ka, ka Kristu. Naba da bǝghǝn dǝg siga sar tsa khǝɗikǝn bi.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 Ɗeghwa ude a ba fang ǝn tǝb kǝ zar mbisan nan, liye fadǝghǝro ǝn tǝ kǝ da man khaip, a dara nguɗarǝmud zikan na kǝ vǝr ǝn kwind, kǝɗ daghud da dǝlv.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Da dǝva ǝn bǝgkhan da man khaip, ǝntlars ǝntla dǝgal. Adara da dǝ dǝv kitakul kha da vake da mbǝladu kha safa kǝ ngǝɗ, tǝghǝr kǝ daks tsǝkha dǝ dǝv mits da kara tsakaitsakai.
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 [Vake,
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Da ka sigagh ǝn bǝgkhan da man khaip, ǝntlars ǝntl. Azǝgha da ghurɗik kha da vake da mbǝladu kha safa kǝ ngǝɗ, tǝghǝr kǝ tlǝvkhǝdaghud dǝ sigakh mits da kara tsakaitsakai.
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 [Vake,
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Da ka diyagh ǝn bǝgkhan da man khaip, ndǝɗdu khǝ. Azǝgha da dǝ di kitakul kha da tlǝksa Yazhigǝl, tǝghǝr kǝ tlǝvǝghǝdaghud dǝ diya mits da kara tsakaitsakai.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Vake,
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Da chuwaɗa chuwaɗud ad itsawar dǝ kar, ndǝkve ǝn chuwaɗud dǝg tsufa dǝ tlugul.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Tlugula khwar, da tǝkaghǝrin dǝ nashnasha sara, da gwiyondǝghǝr ndarud ad nashnasha sari? Nalnǝg giɗura zǝ tlǝrur ndǝk tlugul. Tsuguna, ka giɗa gabǝr kur ǝn tǝbur.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.