Marcos 6
gdf (GDF) vs BKJ
1 A ɗuda Yasu ad yanen kǝ vaka, a gwiya da kǝs sar. Dala furakh sar zin.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sa kǝ fitsa nggi, ka farsan ad tsagdutsag ǝn gud dzakhava Yakhudakh. Ɗaga liye a tsǝnan ad tsagdutsaga sar, a ndawatǝrǝf. Ka ndiɗa tsitar, “A mbǝladu ǝn ma udan na ad dǝgakhani? Khulf ira kǝ kwelemlem a barud ndikini? Vaza dǝ khulf dǝg dawakakhe ǝn manin.
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Dadak tsakh mǝgh na ba ina biya? Maryam bakh Bab sara? Saghǝrakh sar bakh Yakub, zǝ Yukhan, zǝ Yakhuda, zǝ Simana? Saghǝrakh sar bakh dǝghawakhan ǝn giɗǝn vakmara? Ka chauga ba itar bi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ka nǝv Yasu tsitar, “Na tlayangge kwal dǝ ndanga bi, uk ǝn kǝs sar, zǝn tǝb kǝ jib sar, zǝ li fǝta sar.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Wirva yan, a mangga ba dǝ dǝg ndawak ǝn vin bi, uk dǝv a bakhowin ǝn tǝ chalǝm liye kwal yang, a mbakhatru.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Kuɗ fadǝghǝrofǝg tara, a nala kǝ dǝg ndawak tsin.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ka ɗakhgan ad furakh sar kǝlatǝm mits, kǝ ɓǝlatra ɓǝla dǝ mits mits. Ka batran ad ndzǝɗ ǝn tǝghǝr kǝ sǝɗikw bǝzanakh.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ka tǝkhatǝrnan kwarne, a ɗuwam zǝɓ itsa uɗa kǝ dǝgal uk gulv. A ɗuwam ɓǝ dǝg zuwa, itsa jilaɗ, zǝ kwaɓ ǝn mbǝlur.
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 Talǝm kur kimbak. Talam tala gabag, ɓamba tlǝrna gabag bi.
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Itsera kǝ mǝgh ǝn dagh kur, ndzamga ndzǝg ǝn vin, da tǝ sarte da ɗuwars kur kǝsen.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Ɗaga vake kwal chaukur khai tsud, awana kwal tsǝnakuru tsud. Da da ɗuwars ɗuwa kur ad yanen kǝ vak, ka pangdu kur ad lagwat ǝn tǝ sigur. Ki nǝga tsin kǝ shid ǝn tǝghǝr tsitar, kwarne da takatra lava Yazhigǝl.
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ka dala itar, ka kwardu lava tsitar kwarne, pǝla udakh ad ghǝr.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 A lakwadal itar ad wurduwakh ǝn vǝgh kǝ udakh zikǝn, a masar khai itar wal kǝ liye kwal yanga zikǝn, ka mbakhatru itar.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 A tsǝna Khiridus shik ad dǝge a dzoghǝr, wirva a kwazga ɗakha Yasu itsa dǝvar. Nǝv chalǝm kǝ udakha, Yukhan dadak para ud kǝ tsiyif ǝn nggitl. Yan kǝ manggan nǝg dǝ ndzǝɗa manakh dǝg ndawakakh.
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Av yakhaya, udan na ‘Ili.’ Av chalǝmakh tsuguna ‘Ina tlayang, ndǝk fang ǝn tǝb kǝ tlayangakhe tsa ndur.’
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Tsǝna kǝ Khiridus ad yan, ka ni, “Yukhane a ǝntlargǝr ka ghǝr a tsiyanǝfud ǝn nggitl.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Wirva Khiridus dǝ ghǝrsar tsa ba dǝ yakhaya kǝ udakh da vi Yukhan, kǝ nguɗa nguɗa tsud, bǝmud ǝn gud sal. A mangan ad ina kǝ wirva Khirudi nus zǝr dad sar Filibus, ai pǝrɗuwin kǝ nǝga kǝ nus sar.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Wirvǝn tsǝn kwarakhara kwara Yukhan kǝ Khiridus, kwarne, “Kalkal ba pǝrɗ nus zǝr dadagh tsǝkha kǝ nǝga kǝ nusagh bi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 A bazardu lavan ad rǝv kǝ Khirudi tsuguna a mbitsana bi. Wirva yan, ka tsǝn nagha dǝ kǝɗga Yukhan. A gǝmadu ba dǝ ɗul bi.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Wirvǝn gǝdza gǝdza Khiridus ad Yukhan, a khayanǝf ba gǝma gǝma kǝ itsauɗa bi. Wirva tsatsin kwarne, Yukhana dadak kanadi zǝ chuwaɗaɗa rǝv. Itsǝra kǝ sarte ǝn tsǝna Khiridus ad kwar lava kǝ Yukhan, ka ndzikǝn ndziya char. Tsakhǝnmina, zǝɗa tsin tsǝn lav sar.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Kǝ dǝg mbasa ka gǝmadu Khirudi ad ɗul. Fitsa dzama khǝna yiga sar kǝ Khiridus. Ka ɓalga Khiridus ad zik zikan na kǝ udakh sar, zǝ zik zikan na kǝ tlujiyakh sar, zǝ malanakh kǝs ya Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Sagh kǝ dughw Khirudi da vak khwaɗǝg, tsugwa tsin, ǝn tǝvuk kǝ Khiridus zǝ ghulabakh sar, ka zǝɗatǝru tsugwen. Ka nǝv shik kǝ dughwen, “Takaɗa dǝ itsauɗǝn nakhǝn vakar, da bakha bǝg kǝ.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 A waɗar khai Khiridus kǝ dughw na kwarne, “Itsauɗǝn takaɗgakha da bakha bǝg kǝ, itsa tǝkanud ǝntla khaye ǝn mana ka tlǝksa sar mits.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ka dala dughwena, ndiɗarwal kǝ babsar, “Uɗa da ɗawaki?” Ka niya tsin, “Ghǝr Yukhan dadak para ud.”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ka gwiyal kujaɗ kujaɗ da vak shik. Takaɗgan kwarne, “Ən naka baka bǝg tsǝkha ghǝr Yukhan dadak para ud ǝn tǝ play tǝkhin tǝkhin.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Tsǝna kǝ shik ad yan, ka bazala rǝv tsin char. Wirva waɗe a zugin, zǝ zhiruwe da khǝɓin ǝn tǝvuk kǝ ghulabakh sar, nagh ba dǝ kǝla lanji sar bi.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ka ɓǝlanǝf ad fang ǝn tǝb kǝ tlujiyakh sar, dǝgin dǝgal da ɓardǝghǝr ghǝr Yukhan. Ka dala tlujiyena, ǝntlardǝghǝr ad ghǝr Yukhan ǝn gud sal.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ɓadǝghǝr ad ghǝren ǝn tǝ play. Baran kǝ dughwen, ka ɓara dughwen kǝ bab sar.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Tsǝna kǝ furakh Yukhan ad yana, ka sagh itara da zǝb gǝdzumba vǝgha sar, ka ba itar ǝn ɗungwe khurzǝz.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Dzǝran na kǝ furakh kǝlatǝm mits ai tsa ɓǝlatǝr ndalin, a sara da vak sar. Kwarar khai itar daghan dǝgakhe manga itar, zǝ dǝgakhe tsagardu itar kǝ udakh.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Wirva zikǝn udakh ǝn sǝgawalina ǝn daksin, itsa sarta zu kafa a gǝmadu bai tar bi. Ka niya furakh sar, “Ausǝgam, na dziyamal da tlǝrna vake kwal nǝg kǝ itsawar, fǝtavkhai kiyam.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ka dagh itar da peryu, dala itar tukuɗa tukuɗa, da vake kwal nǝg kǝ itsawar.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ən sarte tsǝn dǝgal itar, zikǝn udakhe a nǝghatǝran, ka katlga itar kwarne itar ǝn dǝgal. Ka khwaya kǝ udakh zikǝn ǝn khuɗ kǝs dǝgal dǝ sig diwa kalam zagh, ka itar kǝ dala chak tǝghǝr kǝ Yasu zǝ furakh sar.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Sawala kǝ Yasu ǝn peryuwen, ka nǝghan ad dzakhava udakh char. Kwiɗ nǝv rǝv tsin, wirva nggwaɗa tuwaghakhe kwal nǝg kǝ dadak zighw itar. Ka farsa tsagatra dǝgitakh sikh sikh sikh tsin.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dǝm kǝ fatsi da ɓǝla, ka sagh furakh sar, ka nǝv itar tsin, “Vak na, na itsawar bi, tsuguna a dǝm fatsi da ɓǝl.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Ɓǝlatǝrs ɓǝla kǝ udakhan na daks, da khuɗ kǝsakh zǝ gǝdzar kǝsakhe khef ǝn van, kǝ sǝku dǝg zuwa tsitar kǝ ghǝrtar.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Bamatra bǝg kur dǝge da zuwa itar.”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ka ndiɗatǝrwal, “Ngǝrwa ɗumba brudi din kuri? Dam da nǝgha nǝgh.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ka bǝtra Yasu kǝ furakh sar, babǝg itar udakh da ndzakhga ndzakha kǝ dakwala kǝ dakwal, ǝn tǝ dzuɓ.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ka ndzakhga itar kǝ dakwala kǝ dakwal. Yakhaya kǝ dakwala, dǝrmǝk, yakhaya tsuguna kuldlǝɓ.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ka ɓǝf Yasu ad ɗumba brudiyen dliɓ zǝ kilfen mits. Kapanan ad ghǝra, vazo da gharazhigǝl, kwarar khai ad usus kǝ Yazhigǝl. Ka kalanan ad ɗumba brudiyakhen, baran kǝ furakh sar, kǝ takara kǝ udakh. Takatǝr khai ad kilfakhen mits na kǝ udakh daghan.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Itsawara a zu, a bagharal daghan.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ka dzakhanǝf furakh sar ad tughub kǝlatǝm mits, kǝ kala brudiya zǝ kilfe tǝmgan.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Zika ghwalvakhe zuzuwa dǝb dliɓ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ən dǝvǝn dǝv, ka kwarar khai Yasu kǝ furakh sar, daks da peryu kǝ dǝgal tsitar da tǝ ghǝdzǝva gadzak kalam Betsed. In tsuguna da ɓǝlatǝrs kǝ udakh ndan.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ən tǝ khal kǝ ɓǝlatǝrs ɓǝla tsin daksa, ka do da tǝ kalam ghuɓ kǝ ɗǝgau.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ɓǝlga kǝ khagwa, tsǝn tǝb kǝ dǝlv peryu, in tsuguna tsa tukuɗa tukuɗ ǝn tǝ bǝɗar.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ka nǝghan ad furakh sar ǝn khǝɓ dlaɗ wiya peryu, wirva zika fude ǝn gwiyatra da tǝlg. Dǝm kǝ kǝs da ngura, ka dala da vak tar, ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yu, vadge da dǝgala fǝt.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Nǝgha tsitar ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yuwa, ba ude a sawal ǝn tǝ fik nǝv itar. Ka khula tsitar.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Wirva daghan tara a nǝgha tsitar, ka gǝdzǝf itar char.
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ka dagh da peryu ǝn vak tar, ka lǝɓga fuɗen. A ndawatǝrǝf char.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Wirva a katlga ba itar ad dǝge ǝn tuku baghandala ud dǝb dliɓ na bi. Wirva dǝkdǝk rǝva tar.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Darghǝra tsitar kǝ dǝlva, ka tsugwa itar ǝn kalam khaya ya Janisarat. Ka nguɗana itar ad peryuwen ǝn tǝ ghay gǝrdz.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Sawala tsitar ǝn peryu, tǝvin tǝvina, ka katlga udakh ad Yasu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Ka khwaya udakhen daks da khuɗ kǝsakh daghan. Ən zaɓado liye kwal yang itar ǝn tǝ pinakh tar, da ɗaga vake da tsǝne tar din Yasu.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Itsa dal dǝvarin, ǝn gǝdzar kǝsakh, zǝ dlǝmdla kǝsakh, awana mǝghakhe ǝn khuɗ tǝghal, ǝn khana liye kwal yanga udakhen ǝn tǝ ɓala ɓal. Ən tatl Yasu itar kǝ khayatǝrnǝf kǝ liye kwal yang, kǝ gǝma itsa ghai gabag sar. Daghan liye a gǝmana a mbakharu.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.