Marcos 6

gdf (GDF) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A ɗuda Yasu ad yanen kǝ vaka, a gwiya da kǝs sar. Dala furakh sar zin.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Sa kǝ fitsa nggi, ka farsan ad tsagdutsag ǝn gud dzakhava Yakhudakh. Ɗaga liye a tsǝnan ad tsagdutsaga sar, a ndawatǝrǝf. Ka ndiɗa tsitar, “A mbǝladu ǝn ma udan na ad dǝgakhani? Khulf ira kǝ kwelemlem a barud ndikini? Vaza dǝ khulf dǝg dawakakhe ǝn manin.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Dadak tsakh mǝgh na ba ina biya? Maryam bakh Bab sara? Saghǝrakh sar bakh Yakub, zǝ Yukhan, zǝ Yakhuda, zǝ Simana? Saghǝrakh sar bakh dǝghawakhan ǝn giɗǝn vakmara? Ka chauga ba itar bi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ka nǝv Yasu tsitar, “Na tlayangge kwal dǝ ndanga bi, uk ǝn kǝs sar, zǝn tǝb kǝ jib sar, zǝ li fǝta sar.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Wirva yan, a mangga ba dǝ dǝg ndawak ǝn vin bi, uk dǝv a bakhowin ǝn tǝ chalǝm liye kwal yang, a mbakhatru.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kuɗ fadǝghǝrofǝg tara, a nala kǝ dǝg ndawak tsin.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ka ɗakhgan ad furakh sar kǝlatǝm mits, kǝ ɓǝlatra ɓǝla dǝ mits mits. Ka batran ad ndzǝɗ ǝn tǝghǝr kǝ sǝɗikw bǝzanakh.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ka tǝkhatǝrnan kwarne, a ɗuwam zǝɓ itsa uɗa kǝ dǝgal uk gulv. A ɗuwam ɓǝ dǝg zuwa, itsa jilaɗ, zǝ kwaɓ ǝn mbǝlur.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Talǝm kur kimbak. Talam tala gabag, ɓamba tlǝrna gabag bi.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Itsera kǝ mǝgh ǝn dagh kur, ndzamga ndzǝg ǝn vin, da tǝ sarte da ɗuwars kur kǝsen.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ɗaga vake kwal chaukur khai tsud, awana kwal tsǝnakuru tsud. Da da ɗuwars ɗuwa kur ad yanen kǝ vak, ka pangdu kur ad lagwat ǝn tǝ sigur. Ki nǝga tsin kǝ shid ǝn tǝghǝr tsitar, kwarne da takatra lava Yazhigǝl.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ka dala itar, ka kwardu lava tsitar kwarne, pǝla udakh ad ghǝr.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 A lakwadal itar ad wurduwakh ǝn vǝgh kǝ udakh zikǝn, a masar khai itar wal kǝ liye kwal yanga zikǝn, ka mbakhatru itar.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 A tsǝna Khiridus shik ad dǝge a dzoghǝr, wirva a kwazga ɗakha Yasu itsa dǝvar. Nǝv chalǝm kǝ udakha, Yukhan dadak para ud kǝ tsiyif ǝn nggitl. Yan kǝ manggan nǝg dǝ ndzǝɗa manakh dǝg ndawakakh.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Av yakhaya, udan na ‘Ili.’ Av chalǝmakh tsuguna ‘Ina tlayang, ndǝk fang ǝn tǝb kǝ tlayangakhe tsa ndur.’
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Tsǝna kǝ Khiridus ad yan, ka ni, “Yukhane a ǝntlargǝr ka ghǝr a tsiyanǝfud ǝn nggitl.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Wirva Khiridus dǝ ghǝrsar tsa ba dǝ yakhaya kǝ udakh da vi Yukhan, kǝ nguɗa nguɗa tsud, bǝmud ǝn gud sal. A mangan ad ina kǝ wirva Khirudi nus zǝr dad sar Filibus, ai pǝrɗuwin kǝ nǝga kǝ nus sar.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Wirvǝn tsǝn kwarakhara kwara Yukhan kǝ Khiridus, kwarne, “Kalkal ba pǝrɗ nus zǝr dadagh tsǝkha kǝ nǝga kǝ nusagh bi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 A bazardu lavan ad rǝv kǝ Khirudi tsuguna a mbitsana bi. Wirva yan, ka tsǝn nagha dǝ kǝɗga Yukhan. A gǝmadu ba dǝ ɗul bi.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Wirvǝn gǝdza gǝdza Khiridus ad Yukhan, a khayanǝf ba gǝma gǝma kǝ itsauɗa bi. Wirva tsatsin kwarne, Yukhana dadak kanadi zǝ chuwaɗaɗa rǝv. Itsǝra kǝ sarte ǝn tsǝna Khiridus ad kwar lava kǝ Yukhan, ka ndzikǝn ndziya char. Tsakhǝnmina, zǝɗa tsin tsǝn lav sar.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Kǝ dǝg mbasa ka gǝmadu Khirudi ad ɗul. Fitsa dzama khǝna yiga sar kǝ Khiridus. Ka ɓalga Khiridus ad zik zikan na kǝ udakh sar, zǝ zik zikan na kǝ tlujiyakh sar, zǝ malanakh kǝs ya Galili.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Sagh kǝ dughw Khirudi da vak khwaɗǝg, tsugwa tsin, ǝn tǝvuk kǝ Khiridus zǝ ghulabakh sar, ka zǝɗatǝru tsugwen. Ka nǝv shik kǝ dughwen, “Takaɗa dǝ itsauɗǝn nakhǝn vakar, da bakha bǝg kǝ.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A waɗar khai Khiridus kǝ dughw na kwarne, “Itsauɗǝn takaɗgakha da bakha bǝg kǝ, itsa tǝkanud ǝntla khaye ǝn mana ka tlǝksa sar mits.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ka dala dughwena, ndiɗarwal kǝ babsar, “Uɗa da ɗawaki?” Ka niya tsin, “Ghǝr Yukhan dadak para ud.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ka gwiyal kujaɗ kujaɗ da vak shik. Takaɗgan kwarne, “Ən naka baka bǝg tsǝkha ghǝr Yukhan dadak para ud ǝn tǝ play tǝkhin tǝkhin.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Tsǝna kǝ shik ad yan, ka bazala rǝv tsin char. Wirva waɗe a zugin, zǝ zhiruwe da khǝɓin ǝn tǝvuk kǝ ghulabakh sar, nagh ba dǝ kǝla lanji sar bi.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ka ɓǝlanǝf ad fang ǝn tǝb kǝ tlujiyakh sar, dǝgin dǝgal da ɓardǝghǝr ghǝr Yukhan. Ka dala tlujiyena, ǝntlardǝghǝr ad ghǝr Yukhan ǝn gud sal.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ɓadǝghǝr ad ghǝren ǝn tǝ play. Baran kǝ dughwen, ka ɓara dughwen kǝ bab sar.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Tsǝna kǝ furakh Yukhan ad yana, ka sagh itara da zǝb gǝdzumba vǝgha sar, ka ba itar ǝn ɗungwe khurzǝz.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Dzǝran na kǝ furakh kǝlatǝm mits ai tsa ɓǝlatǝr ndalin, a sara da vak sar. Kwarar khai itar daghan dǝgakhe manga itar, zǝ dǝgakhe tsagardu itar kǝ udakh.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Wirva zikǝn udakh ǝn sǝgawalina ǝn daksin, itsa sarta zu kafa a gǝmadu bai tar bi. Ka niya furakh sar, “Ausǝgam, na dziyamal da tlǝrna vake kwal nǝg kǝ itsawar, fǝtavkhai kiyam.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ka dagh itar da peryu, dala itar tukuɗa tukuɗa, da vake kwal nǝg kǝ itsawar.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ən sarte tsǝn dǝgal itar, zikǝn udakhe a nǝghatǝran, ka katlga itar kwarne itar ǝn dǝgal. Ka khwaya kǝ udakh zikǝn ǝn khuɗ kǝs dǝgal dǝ sig diwa kalam zagh, ka itar kǝ dala chak tǝghǝr kǝ Yasu zǝ furakh sar.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Sawala kǝ Yasu ǝn peryuwen, ka nǝghan ad dzakhava udakh char. Kwiɗ nǝv rǝv tsin, wirva nggwaɗa tuwaghakhe kwal nǝg kǝ dadak zighw itar. Ka farsa tsagatra dǝgitakh sikh sikh sikh tsin.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dǝm kǝ fatsi da ɓǝla, ka sagh furakh sar, ka nǝv itar tsin, “Vak na, na itsawar bi, tsuguna a dǝm fatsi da ɓǝl.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ɓǝlatǝrs ɓǝla kǝ udakhan na daks, da khuɗ kǝsakh zǝ gǝdzar kǝsakhe khef ǝn van, kǝ sǝku dǝg zuwa tsitar kǝ ghǝrtar.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Bamatra bǝg kur dǝge da zuwa itar.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ka ndiɗatǝrwal, “Ngǝrwa ɗumba brudi din kuri? Dam da nǝgha nǝgh.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ka bǝtra Yasu kǝ furakh sar, babǝg itar udakh da ndzakhga ndzakha kǝ dakwala kǝ dakwal, ǝn tǝ dzuɓ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ka ndzakhga itar kǝ dakwala kǝ dakwal. Yakhaya kǝ dakwala, dǝrmǝk, yakhaya tsuguna kuldlǝɓ.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ka ɓǝf Yasu ad ɗumba brudiyen dliɓ zǝ kilfen mits. Kapanan ad ghǝra, vazo da gharazhigǝl, kwarar khai ad usus kǝ Yazhigǝl. Ka kalanan ad ɗumba brudiyakhen, baran kǝ furakh sar, kǝ takara kǝ udakh. Takatǝr khai ad kilfakhen mits na kǝ udakh daghan.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Itsawara a zu, a bagharal daghan.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ka dzakhanǝf furakh sar ad tughub kǝlatǝm mits, kǝ kala brudiya zǝ kilfe tǝmgan.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Zika ghwalvakhe zuzuwa dǝb dliɓ.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ən dǝvǝn dǝv, ka kwarar khai Yasu kǝ furakh sar, daks da peryu kǝ dǝgal tsitar da tǝ ghǝdzǝva gadzak kalam Betsed. In tsuguna da ɓǝlatǝrs kǝ udakh ndan.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ən tǝ khal kǝ ɓǝlatǝrs ɓǝla tsin daksa, ka do da tǝ kalam ghuɓ kǝ ɗǝgau.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ɓǝlga kǝ khagwa, tsǝn tǝb kǝ dǝlv peryu, in tsuguna tsa tukuɗa tukuɗ ǝn tǝ bǝɗar.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ka nǝghan ad furakh sar ǝn khǝɓ dlaɗ wiya peryu, wirva zika fude ǝn gwiyatra da tǝlg. Dǝm kǝ kǝs da ngura, ka dala da vak tar, ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yu, vadge da dǝgala fǝt.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Nǝgha tsitar ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yuwa, ba ude a sawal ǝn tǝ fik nǝv itar. Ka khula tsitar.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Wirva daghan tara a nǝgha tsitar, ka gǝdzǝf itar char.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ka dagh da peryu ǝn vak tar, ka lǝɓga fuɗen. A ndawatǝrǝf char.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Wirva a katlga ba itar ad dǝge ǝn tuku baghandala ud dǝb dliɓ na bi. Wirva dǝkdǝk rǝva tar.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Darghǝra tsitar kǝ dǝlva, ka tsugwa itar ǝn kalam khaya ya Janisarat. Ka nguɗana itar ad peryuwen ǝn tǝ ghay gǝrdz.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Sawala tsitar ǝn peryu, tǝvin tǝvina, ka katlga udakh ad Yasu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ka khwaya udakhen daks da khuɗ kǝsakh daghan. Ən zaɓado liye kwal yang itar ǝn tǝ pinakh tar, da ɗaga vake da tsǝne tar din Yasu.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Itsa dal dǝvarin, ǝn gǝdzar kǝsakh, zǝ dlǝmdla kǝsakh, awana mǝghakhe ǝn khuɗ tǝghal, ǝn khana liye kwal yanga udakhen ǝn tǝ ɓala ɓal. Ən tatl Yasu itar kǝ khayatǝrnǝf kǝ liye kwal yang, kǝ gǝma itsa ghai gabag sar. Daghan liye a gǝmana a mbakharu.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.