Marcos 6
gdf (GDF) vs ACF
1 A ɗuda Yasu ad yanen kǝ vaka, a gwiya da kǝs sar. Dala furakh sar zin.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sa kǝ fitsa nggi, ka farsan ad tsagdutsag ǝn gud dzakhava Yakhudakh. Ɗaga liye a tsǝnan ad tsagdutsaga sar, a ndawatǝrǝf. Ka ndiɗa tsitar, “A mbǝladu ǝn ma udan na ad dǝgakhani? Khulf ira kǝ kwelemlem a barud ndikini? Vaza dǝ khulf dǝg dawakakhe ǝn manin.
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Dadak tsakh mǝgh na ba ina biya? Maryam bakh Bab sara? Saghǝrakh sar bakh Yakub, zǝ Yukhan, zǝ Yakhuda, zǝ Simana? Saghǝrakh sar bakh dǝghawakhan ǝn giɗǝn vakmara? Ka chauga ba itar bi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ka nǝv Yasu tsitar, “Na tlayangge kwal dǝ ndanga bi, uk ǝn kǝs sar, zǝn tǝb kǝ jib sar, zǝ li fǝta sar.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Wirva yan, a mangga ba dǝ dǝg ndawak ǝn vin bi, uk dǝv a bakhowin ǝn tǝ chalǝm liye kwal yang, a mbakhatru.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Kuɗ fadǝghǝrofǝg tara, a nala kǝ dǝg ndawak tsin.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ka ɗakhgan ad furakh sar kǝlatǝm mits, kǝ ɓǝlatra ɓǝla dǝ mits mits. Ka batran ad ndzǝɗ ǝn tǝghǝr kǝ sǝɗikw bǝzanakh.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ka tǝkhatǝrnan kwarne, a ɗuwam zǝɓ itsa uɗa kǝ dǝgal uk gulv. A ɗuwam ɓǝ dǝg zuwa, itsa jilaɗ, zǝ kwaɓ ǝn mbǝlur.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Talǝm kur kimbak. Talam tala gabag, ɓamba tlǝrna gabag bi.
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Itsera kǝ mǝgh ǝn dagh kur, ndzamga ndzǝg ǝn vin, da tǝ sarte da ɗuwars kur kǝsen.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ɗaga vake kwal chaukur khai tsud, awana kwal tsǝnakuru tsud. Da da ɗuwars ɗuwa kur ad yanen kǝ vak, ka pangdu kur ad lagwat ǝn tǝ sigur. Ki nǝga tsin kǝ shid ǝn tǝghǝr tsitar, kwarne da takatra lava Yazhigǝl.
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Ka dala itar, ka kwardu lava tsitar kwarne, pǝla udakh ad ghǝr.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 A lakwadal itar ad wurduwakh ǝn vǝgh kǝ udakh zikǝn, a masar khai itar wal kǝ liye kwal yanga zikǝn, ka mbakhatru itar.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 A tsǝna Khiridus shik ad dǝge a dzoghǝr, wirva a kwazga ɗakha Yasu itsa dǝvar. Nǝv chalǝm kǝ udakha, Yukhan dadak para ud kǝ tsiyif ǝn nggitl. Yan kǝ manggan nǝg dǝ ndzǝɗa manakh dǝg ndawakakh.
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Av yakhaya, udan na ‘Ili.’ Av chalǝmakh tsuguna ‘Ina tlayang, ndǝk fang ǝn tǝb kǝ tlayangakhe tsa ndur.’
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Tsǝna kǝ Khiridus ad yan, ka ni, “Yukhane a ǝntlargǝr ka ghǝr a tsiyanǝfud ǝn nggitl.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Wirva Khiridus dǝ ghǝrsar tsa ba dǝ yakhaya kǝ udakh da vi Yukhan, kǝ nguɗa nguɗa tsud, bǝmud ǝn gud sal. A mangan ad ina kǝ wirva Khirudi nus zǝr dad sar Filibus, ai pǝrɗuwin kǝ nǝga kǝ nus sar.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Wirvǝn tsǝn kwarakhara kwara Yukhan kǝ Khiridus, kwarne, “Kalkal ba pǝrɗ nus zǝr dadagh tsǝkha kǝ nǝga kǝ nusagh bi.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 A bazardu lavan ad rǝv kǝ Khirudi tsuguna a mbitsana bi. Wirva yan, ka tsǝn nagha dǝ kǝɗga Yukhan. A gǝmadu ba dǝ ɗul bi.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Wirvǝn gǝdza gǝdza Khiridus ad Yukhan, a khayanǝf ba gǝma gǝma kǝ itsauɗa bi. Wirva tsatsin kwarne, Yukhana dadak kanadi zǝ chuwaɗaɗa rǝv. Itsǝra kǝ sarte ǝn tsǝna Khiridus ad kwar lava kǝ Yukhan, ka ndzikǝn ndziya char. Tsakhǝnmina, zǝɗa tsin tsǝn lav sar.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Kǝ dǝg mbasa ka gǝmadu Khirudi ad ɗul. Fitsa dzama khǝna yiga sar kǝ Khiridus. Ka ɓalga Khiridus ad zik zikan na kǝ udakh sar, zǝ zik zikan na kǝ tlujiyakh sar, zǝ malanakh kǝs ya Galili.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Sagh kǝ dughw Khirudi da vak khwaɗǝg, tsugwa tsin, ǝn tǝvuk kǝ Khiridus zǝ ghulabakh sar, ka zǝɗatǝru tsugwen. Ka nǝv shik kǝ dughwen, “Takaɗa dǝ itsauɗǝn nakhǝn vakar, da bakha bǝg kǝ.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A waɗar khai Khiridus kǝ dughw na kwarne, “Itsauɗǝn takaɗgakha da bakha bǝg kǝ, itsa tǝkanud ǝntla khaye ǝn mana ka tlǝksa sar mits.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Ka dala dughwena, ndiɗarwal kǝ babsar, “Uɗa da ɗawaki?” Ka niya tsin, “Ghǝr Yukhan dadak para ud.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Ka gwiyal kujaɗ kujaɗ da vak shik. Takaɗgan kwarne, “Ən naka baka bǝg tsǝkha ghǝr Yukhan dadak para ud ǝn tǝ play tǝkhin tǝkhin.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Tsǝna kǝ shik ad yan, ka bazala rǝv tsin char. Wirva waɗe a zugin, zǝ zhiruwe da khǝɓin ǝn tǝvuk kǝ ghulabakh sar, nagh ba dǝ kǝla lanji sar bi.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ka ɓǝlanǝf ad fang ǝn tǝb kǝ tlujiyakh sar, dǝgin dǝgal da ɓardǝghǝr ghǝr Yukhan. Ka dala tlujiyena, ǝntlardǝghǝr ad ghǝr Yukhan ǝn gud sal.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Ɓadǝghǝr ad ghǝren ǝn tǝ play. Baran kǝ dughwen, ka ɓara dughwen kǝ bab sar.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Tsǝna kǝ furakh Yukhan ad yana, ka sagh itara da zǝb gǝdzumba vǝgha sar, ka ba itar ǝn ɗungwe khurzǝz.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Dzǝran na kǝ furakh kǝlatǝm mits ai tsa ɓǝlatǝr ndalin, a sara da vak sar. Kwarar khai itar daghan dǝgakhe manga itar, zǝ dǝgakhe tsagardu itar kǝ udakh.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Wirva zikǝn udakh ǝn sǝgawalina ǝn daksin, itsa sarta zu kafa a gǝmadu bai tar bi. Ka niya furakh sar, “Ausǝgam, na dziyamal da tlǝrna vake kwal nǝg kǝ itsawar, fǝtavkhai kiyam.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ka dagh itar da peryu, dala itar tukuɗa tukuɗa, da vake kwal nǝg kǝ itsawar.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ən sarte tsǝn dǝgal itar, zikǝn udakhe a nǝghatǝran, ka katlga itar kwarne itar ǝn dǝgal. Ka khwaya kǝ udakh zikǝn ǝn khuɗ kǝs dǝgal dǝ sig diwa kalam zagh, ka itar kǝ dala chak tǝghǝr kǝ Yasu zǝ furakh sar.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Sawala kǝ Yasu ǝn peryuwen, ka nǝghan ad dzakhava udakh char. Kwiɗ nǝv rǝv tsin, wirva nggwaɗa tuwaghakhe kwal nǝg kǝ dadak zighw itar. Ka farsa tsagatra dǝgitakh sikh sikh sikh tsin.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Dǝm kǝ fatsi da ɓǝla, ka sagh furakh sar, ka nǝv itar tsin, “Vak na, na itsawar bi, tsuguna a dǝm fatsi da ɓǝl.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Ɓǝlatǝrs ɓǝla kǝ udakhan na daks, da khuɗ kǝsakh zǝ gǝdzar kǝsakhe khef ǝn van, kǝ sǝku dǝg zuwa tsitar kǝ ghǝrtar.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Ka ngawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Bamatra bǝg kur dǝge da zuwa itar.”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ka ndiɗatǝrwal, “Ngǝrwa ɗumba brudi din kuri? Dam da nǝgha nǝgh.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Ka bǝtra Yasu kǝ furakh sar, babǝg itar udakh da ndzakhga ndzakha kǝ dakwala kǝ dakwal, ǝn tǝ dzuɓ.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Ka ndzakhga itar kǝ dakwala kǝ dakwal. Yakhaya kǝ dakwala, dǝrmǝk, yakhaya tsuguna kuldlǝɓ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Ka ɓǝf Yasu ad ɗumba brudiyen dliɓ zǝ kilfen mits. Kapanan ad ghǝra, vazo da gharazhigǝl, kwarar khai ad usus kǝ Yazhigǝl. Ka kalanan ad ɗumba brudiyakhen, baran kǝ furakh sar, kǝ takara kǝ udakh. Takatǝr khai ad kilfakhen mits na kǝ udakh daghan.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Itsawara a zu, a bagharal daghan.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ka dzakhanǝf furakh sar ad tughub kǝlatǝm mits, kǝ kala brudiya zǝ kilfe tǝmgan.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Zika ghwalvakhe zuzuwa dǝb dliɓ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ən dǝvǝn dǝv, ka kwarar khai Yasu kǝ furakh sar, daks da peryu kǝ dǝgal tsitar da tǝ ghǝdzǝva gadzak kalam Betsed. In tsuguna da ɓǝlatǝrs kǝ udakh ndan.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ən tǝ khal kǝ ɓǝlatǝrs ɓǝla tsin daksa, ka do da tǝ kalam ghuɓ kǝ ɗǝgau.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 Ɓǝlga kǝ khagwa, tsǝn tǝb kǝ dǝlv peryu, in tsuguna tsa tukuɗa tukuɗ ǝn tǝ bǝɗar.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Ka nǝghan ad furakh sar ǝn khǝɓ dlaɗ wiya peryu, wirva zika fude ǝn gwiyatra da tǝlg. Dǝm kǝ kǝs da ngura, ka dala da vak tar, ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yu, vadge da dǝgala fǝt.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Nǝgha tsitar ǝn dǝgǝn tǝghǝr kǝ yuwa, ba ude a sawal ǝn tǝ fik nǝv itar. Ka khula tsitar.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Wirva daghan tara a nǝgha tsitar, ka gǝdzǝf itar char.
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Ka dagh da peryu ǝn vak tar, ka lǝɓga fuɗen. A ndawatǝrǝf char.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Wirva a katlga ba itar ad dǝge ǝn tuku baghandala ud dǝb dliɓ na bi. Wirva dǝkdǝk rǝva tar.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Darghǝra tsitar kǝ dǝlva, ka tsugwa itar ǝn kalam khaya ya Janisarat. Ka nguɗana itar ad peryuwen ǝn tǝ ghay gǝrdz.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Sawala tsitar ǝn peryu, tǝvin tǝvina, ka katlga udakh ad Yasu.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Ka khwaya udakhen daks da khuɗ kǝsakh daghan. Ən zaɓado liye kwal yang itar ǝn tǝ pinakh tar, da ɗaga vake da tsǝne tar din Yasu.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Itsa dal dǝvarin, ǝn gǝdzar kǝsakh, zǝ dlǝmdla kǝsakh, awana mǝghakhe ǝn khuɗ tǝghal, ǝn khana liye kwal yanga udakhen ǝn tǝ ɓala ɓal. Ən tatl Yasu itar kǝ khayatǝrnǝf kǝ liye kwal yang, kǝ gǝma itsa ghai gabag sar. Daghan liye a gǝmana a mbakharu.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.