Marcos 5
gdf (GDF) vs NTLH
1 13 A dala Yasu zǝ furakh sar, da tǝ ghǝdzǝva gadzak dǝlva khaya Garasinakh.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Uk sawala sǝg kǝ Yasu ǝn peryuwa, ka sawala udanen ai ngwiyanǝf sǝɗikw bǝzan ǝn giɗe nggitl, kǝ gama zin.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Yanen kǝ uda ǝn giɗǝn giɗe nggitl, na ude dla tǝkha kǝ nggwaɗanan, tsa dǝ tsǝrvayu bi.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Wirva tsǝn nggwaɗa nggwaɗud ǝn tǝ sigakh sar, zǝ dǝvakh sar dǝ tsǝrvayu. Ən nggadla nggadla dǝ tsǝrvayu. Zǝ kǝla dǝg tuse ǝn tǝ kwinda siga sar. Na dadak ndzǝɗe tǝkha kǝ payana bi.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Viɗa zǝ fatsi tsin ǝn giɗǝn nggitl, zǝn tǝ ghuɓ. Ən khula, zǝ khara vǝgha sar tsin dǝ kurakh.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Nǝgha tsin Yasu kǝ bit, ka tsiyif dǝ khway, kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ka khula tsin char, ni, ‘Yasu, Zǝr Yazhigǝl Ndanggan, uɗa ɗangwa tsǝkha dǝ ki? A takaɗkhai ka dǝ ɗakha Yazhigǝl, baka ba dǝ dlaɗ bi.’
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 A kwargan ndǝkyan, wirva audzala Yasu ǝn kwarar khai kwara kwarne, “Kha sǝɗikw bǝzan, ausǝg sǝgawal ǝn udan.”
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Ka ndiɗarwal Yasu kwarne, “War ɗakhaghi?” Ka nggawar khai kwarne, “Ɗakhara Ghamag, wirva zikǝn kǝnd.”
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ka gwidǝn tǝkhaval kǝ takaɗ Yasu tsin char, khek lakwtǝrdu tsin sǝgawal ǝn ǝntla khayen.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Nǝg giɗa daguwakh ǝn zighw ǝn tǝ kalam ghuɓ.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 A takaɗga wurduwakh ad Yasu, kwarne, “Khaya kǝndanǝf khaya, daks da daguwakhin.”
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Ka khayatǝrnǝf, ka sawal sǝɗikw bǝzanakhen, ka dagh itar da daguwakh. Giɗa daguwakhena a ɓa itar dǝb mits. Ka ɗaɗardagh itar dǝgdagh diwa tsǝɓan na kǝ ghay gǝrdz, ka ɓaldagh itar da yuwa, ruga itar.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Ka khwaya li zighw daguwakhen daks da khuɗ kǝsa, zǝ gǝdzar kǝsakh, kwarar khai itar kǝ udakh ad dǝge dzoghǝr. Ka sawala udakhen, dala itar da vaz dǝge dzoghǝr.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Sa tsitar da vak Yasu, ka nǝgha itar ad dadake tsa ghamag sǝɗikw bǝzanakh ǝmb, ǝn ndzǝgan. Dǝ gabag ǝn tǝvǝgha sar, zǝn mǝkǝn sar khwaranyan. Ka gǝdzǝf udakhen.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Liye tsa nǝghan dǝ diyakh tar ad dǝge a dzoghǝr, uk kwara khatra kwara tsitar kǝ udakh, ad dǝge a dzoghǝr dǝ dadake tsa ghamag sǝɗikw bǝzanakh ǝn vǝgh sar, zǝ daguwakhen.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Ka farsa udakhen ad takaɗ Yasu, kǝ ɗuwatǝrda khay tar tsin.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Madǝv Yasu ǝn daks da peryuwen, ka takaɗga ude tsa ghamag sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar ad Yasu, kǝ khayarnǝf dǝgal tsin dagh.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ai ka khayarnǝf ba Yasu bi. Ən dleva yan, ka niya tsin, “Dǝg daks da mǝgh, da vak yakhur, kwara tǝrkhai kwara ad zik zikan na kǝ dǝgakhe a mana khai Dad Zikan, zǝ kwiɗkwiɗǝrve mana khayin.”
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Wirva yan, ka tǝkaval sar, ka gwayava tsin ǝn Dikapolis, kǝsakh kǝlɗǝk, ǝn kwarakhdu dǝge a manar khai Yasu. A ndawatǝrǝf, kǝ daghan liye a tsǝnan.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Gwiyoghǝr kǝ Yasu saks da tǝ ghǝdzva gadzak dǝlve tsa dinin, ǝn peryu. Ka tsarghǝra dzakhava udakh zikǝn. Madǝvin tlaɓ ǝn tǝ kalam ghǝdzva gadzaka,
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 ka nǝg udanen kitakul ǝn tǝb kǝ zikan ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ɗakhasara Yayirus ka sa. Nǝgha tsin Yasu, ka sagha kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 A takaɗgan char, ‘‘Khǝɗikan na kǝ dughwara ǝn yanga bi, da mǝts. Tatl ausǝg da bo dǝvagh ǝn tǝf, kǝ mbandu mbǝg tsǝkh, khek ǝmtsǝga tsin.”
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ka dala zǝ Yasu.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Ka nǝg nusen ǝn vin, ai a zulavan ǝn kǝl vizh vǝg kǝlatǝm mits.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 A khǝɓu a dlaɗ char ǝn vak gat nggur, ǝn vak li bǝdu nggur. Kǝɗgan ad khalavuwa dǝge dinin. Dǝmbiyanena, a mbu bi. Ən mbǝra dǝ mbǝra kuzen.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Ka tsǝna nusen ad lavǝn tǝghǝr kǝ Yasu, ka sasǝg tsin shuwakh ǝn tǝb kǝ udakh diwa lǝg Yasu. Ka gǝman ad gabag Yasu.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Wirva a ɗayandagh ǝn rǝvakhuɗ sar kwarne, “Da gǝma ka itsa gabag sara, da mbǝga kǝ.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Tǝvin tǝvina ghitsga kǝl vizh sar. A tsǝnan ǝn vǝgh sar kwarne a mbu.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Tǝvin tǝvina ka tsǝna Yasu ad sǝgawala kǝ ndzǝɗ ǝn vǝgh sar, a manggan ad tlǝr. Gwiyafkhaya ka ndiɗatǝrwal kǝ dzakhava udakhen kwarne, “War kǝ gǝma gabagari?”
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ka nǝv furakh sar, “Ən nǝgha nǝgha kha dzakhava udakh ǝn tlagva kǝ ɓidza kha ɓidza ndikina, ka ndiɗ kwarne war kǝ gǝmakan nikha?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ka ɓalakh di kǝ Yasu, kǝ vaz ude kǝ gǝman.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Fatsiye a audzal nus na tsa dǝge a dzoghǝr dina, ka saks tsin da kǝl juguv ǝn tǝvuk Yasu. Ən tǝga vǝgh sar dǝ gǝdz, ka kwar khai ad khalavuwa jir.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Ka nǝv Yasu tsin, “Dughwara, fadǝghǝrofǝga kǝ mbakhu. Dǝg daks dǝ lapi, a mbu khǝn tukw kuzagh.”
34 E Jesus disse:
35 Madǝv Yasu dlǝn kwar lava, ka sagh yakhaya kǝ udakh ǝn fǝta Yayirus, mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh. Nǝv itar tsin, “A mǝtsga dughwagh, uɗa dla dǝg njǝgharu njǝgha tsǝkha kǝ malǝmi?
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 A baru ba Yasu ad tlim kǝ lave a kwarga itar bi. Ka niya kǝ Yayirus, “Gǝdz biya, fadǝghǝrofǝg bakh.”
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 A khayanǝf ba Yasu ad gatars gata kǝ itsawar bi, uk Bitrus, zǝ Yakub zǝ zǝrbab sar Yukhan.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Tsugwa tsitar ǝn fǝta mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ka nǝgha nǝgha kǝ Yasu ad yakhaya kǝ udakh ǝn tuwa, yakhaya tsuguna ǝn khul.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Dagh da vak tar, ka ndiɗatǝrwal kwarne, “Uɗa lava tsukur ǝn tuwa zǝ khula ndikini? A mǝtsga ba dughw na ndan bi, ǝn khǝnkhar.”
39 Então ele disse:
40 Ka ghuɓasa ghuɓasa tsitar dǝ nen. Ka lakwtǝral kǝ udakh daghan dǝgal da mel. Ka daks tsin zǝ dad dughwen, zǝ bab sar zǝ furakh sar na khǝkǝrɗ, da vake din dughwen.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Khutana tsin dǝva dughwen, ka niya tsin, “Talita kumi.” In kwarne, “Zǝr dughwa, ǝn kwara kha kwara ka, tsiyif tsi.”
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Tǝvin tǝvin ka tsiyif zǝr dughwen, ka farsa dǝga tsin ǝn tǝb tar. Dughwena, khi kǝlatǝm mits tsin. Ina kǝ digita a nala kǝ dǝg ndawak tsitar.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 A ndǝɗatǝrna Yasu ad tlim chara, kwarne, tsǝna ba itsawar ad lavǝna bi. Ka gwidǝn kwara tǝrkhai kwarne, bara bǝg itar dǝg zuwa kǝ dughwen.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.