Marcos 5

gdf (GDF) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 13 A dala Yasu zǝ furakh sar, da tǝ ghǝdzǝva gadzak dǝlva khaya Garasinakh.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Uk sawala sǝg kǝ Yasu ǝn peryuwa, ka sawala udanen ai ngwiyanǝf sǝɗikw bǝzan ǝn giɗe nggitl, kǝ gama zin.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Yanen kǝ uda ǝn giɗǝn giɗe nggitl, na ude dla tǝkha kǝ nggwaɗanan, tsa dǝ tsǝrvayu bi.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Wirva tsǝn nggwaɗa nggwaɗud ǝn tǝ sigakh sar, zǝ dǝvakh sar dǝ tsǝrvayu. Ən nggadla nggadla dǝ tsǝrvayu. Zǝ kǝla dǝg tuse ǝn tǝ kwinda siga sar. Na dadak ndzǝɗe tǝkha kǝ payana bi.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Viɗa zǝ fatsi tsin ǝn giɗǝn nggitl, zǝn tǝ ghuɓ. Ən khula, zǝ khara vǝgha sar tsin dǝ kurakh.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Nǝgha tsin Yasu kǝ bit, ka tsiyif dǝ khway, kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ka khula tsin char, ni, ‘Yasu, Zǝr Yazhigǝl Ndanggan, uɗa ɗangwa tsǝkha dǝ ki? A takaɗkhai ka dǝ ɗakha Yazhigǝl, baka ba dǝ dlaɗ bi.’
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A kwargan ndǝkyan, wirva audzala Yasu ǝn kwarar khai kwara kwarne, “Kha sǝɗikw bǝzan, ausǝg sǝgawal ǝn udan.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ka ndiɗarwal Yasu kwarne, “War ɗakhaghi?” Ka nggawar khai kwarne, “Ɗakhara Ghamag, wirva zikǝn kǝnd.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ka gwidǝn tǝkhaval kǝ takaɗ Yasu tsin char, khek lakwtǝrdu tsin sǝgawal ǝn ǝntla khayen.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Nǝg giɗa daguwakh ǝn zighw ǝn tǝ kalam ghuɓ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 A takaɗga wurduwakh ad Yasu, kwarne, “Khaya kǝndanǝf khaya, daks da daguwakhin.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ka khayatǝrnǝf, ka sawal sǝɗikw bǝzanakhen, ka dagh itar da daguwakh. Giɗa daguwakhena a ɓa itar dǝb mits. Ka ɗaɗardagh itar dǝgdagh diwa tsǝɓan na kǝ ghay gǝrdz, ka ɓaldagh itar da yuwa, ruga itar.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Ka khwaya li zighw daguwakhen daks da khuɗ kǝsa, zǝ gǝdzar kǝsakh, kwarar khai itar kǝ udakh ad dǝge dzoghǝr. Ka sawala udakhen, dala itar da vaz dǝge dzoghǝr.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Sa tsitar da vak Yasu, ka nǝgha itar ad dadake tsa ghamag sǝɗikw bǝzanakh ǝmb, ǝn ndzǝgan. Dǝ gabag ǝn tǝvǝgha sar, zǝn mǝkǝn sar khwaranyan. Ka gǝdzǝf udakhen.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Liye tsa nǝghan dǝ diyakh tar ad dǝge a dzoghǝr, uk kwara khatra kwara tsitar kǝ udakh, ad dǝge a dzoghǝr dǝ dadake tsa ghamag sǝɗikw bǝzanakh ǝn vǝgh sar, zǝ daguwakhen.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Ka farsa udakhen ad takaɗ Yasu, kǝ ɗuwatǝrda khay tar tsin.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Madǝv Yasu ǝn daks da peryuwen, ka takaɗga ude tsa ghamag sǝɗikw bǝzan ǝn vǝgh sar ad Yasu, kǝ khayarnǝf dǝgal tsin dagh.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ai ka khayarnǝf ba Yasu bi. Ən dleva yan, ka niya tsin, “Dǝg daks da mǝgh, da vak yakhur, kwara tǝrkhai kwara ad zik zikan na kǝ dǝgakhe a mana khai Dad Zikan, zǝ kwiɗkwiɗǝrve mana khayin.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Wirva yan, ka tǝkaval sar, ka gwayava tsin ǝn Dikapolis, kǝsakh kǝlɗǝk, ǝn kwarakhdu dǝge a manar khai Yasu. A ndawatǝrǝf, kǝ daghan liye a tsǝnan.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Gwiyoghǝr kǝ Yasu saks da tǝ ghǝdzva gadzak dǝlve tsa dinin, ǝn peryu. Ka tsarghǝra dzakhava udakh zikǝn. Madǝvin tlaɓ ǝn tǝ kalam ghǝdzva gadzaka,
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ka nǝg udanen kitakul ǝn tǝb kǝ zikan ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ɗakhasara Yayirus ka sa. Nǝgha tsin Yasu, ka sagha kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 A takaɗgan char, ‘‘Khǝɗikan na kǝ dughwara ǝn yanga bi, da mǝts. Tatl ausǝg da bo dǝvagh ǝn tǝf, kǝ mbandu mbǝg tsǝkh, khek ǝmtsǝga tsin.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ka dala zǝ Yasu.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Ka nǝg nusen ǝn vin, ai a zulavan ǝn kǝl vizh vǝg kǝlatǝm mits.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 A khǝɓu a dlaɗ char ǝn vak gat nggur, ǝn vak li bǝdu nggur. Kǝɗgan ad khalavuwa dǝge dinin. Dǝmbiyanena, a mbu bi. Ən mbǝra dǝ mbǝra kuzen.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Ka tsǝna nusen ad lavǝn tǝghǝr kǝ Yasu, ka sasǝg tsin shuwakh ǝn tǝb kǝ udakh diwa lǝg Yasu. Ka gǝman ad gabag Yasu.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Wirva a ɗayandagh ǝn rǝvakhuɗ sar kwarne, “Da gǝma ka itsa gabag sara, da mbǝga kǝ.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Tǝvin tǝvina ghitsga kǝl vizh sar. A tsǝnan ǝn vǝgh sar kwarne a mbu.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tǝvin tǝvina ka tsǝna Yasu ad sǝgawala kǝ ndzǝɗ ǝn vǝgh sar, a manggan ad tlǝr. Gwiyafkhaya ka ndiɗatǝrwal kǝ dzakhava udakhen kwarne, “War kǝ gǝma gabagari?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ka nǝv furakh sar, “Ən nǝgha nǝgha kha dzakhava udakh ǝn tlagva kǝ ɓidza kha ɓidza ndikina, ka ndiɗ kwarne war kǝ gǝmakan nikha?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ka ɓalakh di kǝ Yasu, kǝ vaz ude kǝ gǝman.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Fatsiye a audzal nus na tsa dǝge a dzoghǝr dina, ka saks tsin da kǝl juguv ǝn tǝvuk Yasu. Ən tǝga vǝgh sar dǝ gǝdz, ka kwar khai ad khalavuwa jir.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ka nǝv Yasu tsin, “Dughwara, fadǝghǝrofǝga kǝ mbakhu. Dǝg daks dǝ lapi, a mbu khǝn tukw kuzagh.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Madǝv Yasu dlǝn kwar lava, ka sagh yakhaya kǝ udakh ǝn fǝta Yayirus, mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh. Nǝv itar tsin, “A mǝtsga dughwagh, uɗa dla dǝg njǝgharu njǝgha tsǝkha kǝ malǝmi?
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 A baru ba Yasu ad tlim kǝ lave a kwarga itar bi. Ka niya kǝ Yayirus, “Gǝdz biya, fadǝghǝrofǝg bakh.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 A khayanǝf ba Yasu ad gatars gata kǝ itsawar bi, uk Bitrus, zǝ Yakub zǝ zǝrbab sar Yukhan.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Tsugwa tsitar ǝn fǝta mal ǝn tǝghǝr kǝ gud dzakhava Yakhudakh, ka nǝgha nǝgha kǝ Yasu ad yakhaya kǝ udakh ǝn tuwa, yakhaya tsuguna ǝn khul.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Dagh da vak tar, ka ndiɗatǝrwal kwarne, “Uɗa lava tsukur ǝn tuwa zǝ khula ndikini? A mǝtsga ba dughw na ndan bi, ǝn khǝnkhar.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ka ghuɓasa ghuɓasa tsitar dǝ nen. Ka lakwtǝral kǝ udakh daghan dǝgal da mel. Ka daks tsin zǝ dad dughwen, zǝ bab sar zǝ furakh sar na khǝkǝrɗ, da vake din dughwen.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Khutana tsin dǝva dughwen, ka niya tsin, “Talita kumi.” In kwarne, “Zǝr dughwa, ǝn kwara kha kwara ka, tsiyif tsi.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Tǝvin tǝvin ka tsiyif zǝr dughwen, ka farsa dǝga tsin ǝn tǝb tar. Dughwena, khi kǝlatǝm mits tsin. Ina kǝ digita a nala kǝ dǝg ndawak tsitar.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 A ndǝɗatǝrna Yasu ad tlim chara, kwarne, tsǝna ba itsawar ad lavǝna bi. Ka gwidǝn kwara tǝrkhai kwarne, bara bǝg itar dǝg zuwa kǝ dughwen.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.