Marcos 14
gdf (GDF) vs NAA
1 Tǝmga khǝna mits kǝ khwaɗga ɗitsaɗits ai ǝn kwarud dǝ khwaɗga brudiye kwal yist. Ka gat ɗul vi Yasu kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ɓǝghanyan, kǝ kǝɗa kǝɗa kǝmts.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ai ka nǝv itar, “Na kiyam da viya viya fitsa khwaɗga bi, wirva da tsiya gadla udakh.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Madv Yasu ǝn kǝs Betani, ǝn zu kaf ǝn fǝta Bitrus ai tsa ndzikǝn fǝch. Ka saks kǝ nusen dǝ wal bǝtbǝtan ǝn khatakw ai dzaw gan ǝn tǝf. Ka nguranǝf ad khatakwa, ka ɗiyarǝm ad wal bǝtbǝtanen ǝn ghǝr kǝ Yasu.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Ka bazala rǝv kǝ chalǝm udakhe ǝn vin. Ka nǝv itar kǝ itsawar, “Uɗa lava tsin ǝn bazdu wal bǝtbǝtan ai dzaw gan ǝn tǝf ndǝkini?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Azǝgha tsa sukwdu ud, tsa gǝmaduwud kwaɓ mal kǝ kwaɓe ǝn pǝlarud kǝ dadak tlǝr ǝn vǝg, ka batrud ad kwaɓ sar kǝ talagakh.” Ka tavarghǝr itar di kǝ nusen char.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ka nǝv Yasu tsitar, a ɗuman ad nusǝn “Uɗa lava tsukur ǝn njǝgharu njǝghi? A manakai ad dǝg khwaran.
6 Mas Jesus disse:
7 Tsika fatsiya da kur zǝ talagakh. Tǝkha kur kǝ mǝlatru ǝn tǝ itsera kǝ sarte ǝn na kur. Ai ka, da dagh ba kiyam zǝ kur tsika fatsi bi.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 A mangan ad khalavuwa dǝge a mangin. A ɗiyo ad wal bǝtbǝtan an tǝ vǝghar, ki da ɗika kǝ khǝɗa ka da khǝɗ.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, itsa da kwardu ǝn varud lav zǝɗa kǝ tsǝna nǝn, ǝn lard daghan, dǝgǝn na manga nusna da kwardu kwarud ki da dzama da dzam.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Ka dala Yakhuda Iskariyoti kitakul ǝn tǝb kǝ furakh Yasu kǝlatǝm mits, da vak zik zikan na kǝ zil kǝsakh, kǝ batǝrdu Yasu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Tsǝna tsitar ad yana ka zǝɗatru char. Ka manarkhai itar lanji da bara kwaɓ. Ka farsa Yakhud ad gat ɗule da batǝrduwin ad Yasu.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Fitsa chak kǝ zu brudiye kwal yisti, fitsa khǝr mbaklak khwaɗga ɗitsaɗits. Ka ndiɗarwar furakh sar kǝ Yasu, kwarne, “Ən varǝn nakha da ɗikakhana kǝnda vake da zu dakha kaf ɗitsaɗitsi?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Ka ɓǝlanǝf Yasu ad furakh sar mits, niya tsitar, “Dam daks da dlǝmdla kǝs, da gama kur zǝ ude ǝn ɓa shuguda yu. Gatams gat.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Da daghin da mǝgh, ka nikur kǝ dadak mǝgh, nǝv malǝm, “Mǝdla kǝnda mǝdla dǝ gude da zudin kaf ɗitsaɗitsa zǝ furakh sar’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Da mǝdlakura mǝdla dǝ zikan kǝ gud lind, ai udzalud ɗikana ɗika kǝ khwaɗg. Ɗikama kiyamana dǝg zuwun vin.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ka dala furakhen da dlǝmdla kǝsa, tlarghǝr itar kǝ digitakh, ndǝkve tsa kwara tǝrkhai Yasu. Ka ɗikana itar ad dǝg zuwa khwaɗga ɗitsaɗits.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ɓǝlga kǝ khagwa, ka sagh Yasu zǝ furakh sar kǝlatǝm mits da mǝghen.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Madv itar ǝn zu kaf, ka nǝv Yasu tsitar, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, kitakul ǝn kur, ai ǝn zuwa kaf zǝ kǝ, da bǝkdu bǝg.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Ka bazala rǝv tsitar char. Ka nǝv itar tsin dǝ kitakw kitakw, “Ka nagha?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Ka nggauga Yasu kwarne, “Kitakul ǝn kur kǝlatǝm mits na, ude ǝn zuwa kǝnda kaf ǝn kwat kitakul.
20 Jesus respondeu:
21 Da ǝmtsa Zǝr Ud ndǝkve a vindzǝgud ǝn tǝghǝr tsin. Ai ya ɗangwa kǝ ude da bǝdu Zǝr Ud. Adara tsa yiga bu dǝ yanen kǝ ud bi.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Madv itar ǝn zu kaf, ka ɓǝf Yasu ad brudi, kwarar khai ad us kǝ Yazhigǝl, ka kwachanan. Batran kǝ furakh sar, niya tsitar, “Chawam chaw, vǝgharen.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Ka ɓǝf ad kwate dǝ yu inabi, kwarar khai dǝ us kǝ Yazhighǝl. Ka batran, daghan tara ka khǝɓaru.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ka nǝv Yasu tsitar, “Ina vizhar dǝg lanji, ai ɗiduwud kǝ wirva udakh zikǝn.”
24 Então lhes disse:
25 Ən kwara kura kwara kǝ, aghba ka da khǝɓ yu inabi bi, akwa sarte da khǝɓa ka tlǝrna wilwan sar kǝ yu inabi ǝn tlǝksa Yazhigǝl.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Ɓǝlga kǝ Yasu zǝ furakh sar ad ndusa. Ka sawal itara, dal itar da tǝ ghuɓ Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ka nǝv Yasu tsitar, “Daghanura da khwaya kur dǝgal, da ɗukda ɗuwa kur. Wirva vindzan kwarne,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ai ǝn tǝkhal kǝ tsiyif tsiya tsǝkǝn ngitl, kǝn da dala tǝghǝr tsukur da khaya Galili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Itsa kwazga itar daghan, na ka da ɗuwakhs ɗuwa bi.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Ka nǝv Yasu kǝ Bitrus, “Ən tǝkha kha tǝkha kǝ, ǝn khuɗ viɗ khan, kǝda wuga kǝ ghwachik sig mits, da bǝg tsugu tsakatsǝg kha sig khǝkǝrɗ.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ka gwidǝn Bitrus ad khwarar kwara kwarne, “Itsa da ǝmtsa ki dagh, na ka da bǝg tsugu tsakhatsǝg bi.” A kwarakhga ndǝkyan chalǝm furakh sar daghan.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Ən tǝkhal kǝ yana, ka dala Yasu dagha zǝ furakh sar da tǝ vaken ai ɗakhdud Gatsamani. Ka niya tsitar, “Ndzamga ndzǝg ǝn van, dǝgal da ɗǝgawa kǝ.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ka ɗaghga Yasu ad Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan dǝgal dagha zin. Ka soghǝr bazala rǝv zǝ dzamghǝr kǝ Yasu.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ka niya tsitar, “Rǝvara righan da baza rǝv, ai da tǝgh kǝ kǝɗkai. Giɗam giɗa ǝn van, ɗem nikur.”
34 E lhes disse:
35 Dal tsin da tǝvuk khǝɗikǝn, ka khǝmbǝgan dǝ khuɗ khuɗ, ka ɗǝgawa tsin kwarne, da tǝkhin kǝ manawan, ɓakghǝr ɓud ad ina kǝ sarta dlaɗ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ka ni “Dada, itsauɗa ǝn manawa man ǝn vakagh. Tsa ɓakghǝra kha dǝ ina kǝ dlaɗ. Tsakhǝnmina, dǝge ǝn na ka ba da manud bi, ai dǝge ǝn nakh.”
36 E dizia:
37 Guyoghǝr kǝ Yasu da vak furakh sarna khǝkǝrɗ, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar. Ka niya kǝ Bitrus, “Siman ǝn khǝn khar kura? Atsuk tǝgh bakh kur kǝ manga ɗǝm, kǝ dǝg aw kitakula?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Ɗem nikur zǝ man ɗǝgau, ki khek da ɓǝla tsukur da kura. Sǝɗikwa, ǝn nagha dǝ man tlǝr kwaran, ma vǝgha a khǝtsaru ndzǝɗ.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ka gwidǝn dala da ɗǝgau kǝ dǝg mits, ka gwayars kǝ ɗǝgawe tsa chak.”
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Gwiyoghǝr tsin saks da vak furakh saren, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar, wirva khar ǝn di tsitar char. Wirvǝn tsa ba itar ad dǝge da kwarara itar bi.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ka dala, gwiyoghǝr kǝ dǝg khǝkǝrɗ da vak furakh saren, ka niya tsitar, “Dlakh kur ǝn khǝn khar zǝ fǝtava? A tlal, vazam vaz, a sagh sarte da bǝduwud Zǝr Ud, da dǝv kǝ li khaipakh.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Tsiyam tsi, ndziyam dǝgal. Auna dadake da bǝkdu bǝg a sagh.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Madv Yasu dlǝn kwar lav, ka sagh Yakhud ai kitakul ǝn tǝɓ kǝ kǝlatǝm mits, dagha zǝ dzakhava udakh zikǝn. Khwatan katsakarakh zǝ yaghwatakh ǝn dǝvakh tar. Zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh kǝ ɓǝlatǝrǝf.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Yakhud dadak bǝdu bǝgena, audzala kǝbits tǝrkhai kǝbitsa kǝ dzakhava udakhen kwarne, “Dadake da bruwa ka, in udanen, viyam viyǝn dǝgala, khutana kur char.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Sa tsitara, ka dala Yakhud ger da vak Yasu. Ka ni, “Malǝm, ka bru Yasu tsin.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Ka viga udakhen ad Yasu. Khutana itar char.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ka ndǝɗadal fang ǝn tǝb kǝ liye ǝn ghitsgan ǝn vin ad katsakar sar. Ka tsaɓgan ad vǝɓ ndangan kǝ zil kǝs, ǝntlardu ad tlim.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, kwarne, “Sǝnkarakh khǝka, ǝn sǝgawal kur dǝ katsakarakh zǝ yaghwatakh da vika viya?
48 Jesus lhes disse:
49 Tsika fatsi da ka zǝ kur ǝn tsagdutsag ǝn Fǝta Yazhigǝl, a vikai ba kur bi. Ai manava kǝ righda dege a vindzgud ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ka khwayala furakh sar daghan, ɗuwars itar.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Ka nǝg dakhalen a gatars kǝ Yasu, na gabag ǝn tǝvǝgh tsin bi, uk lǝgwit khǝngan. Tsǝn nagha itar ad viya vi,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ka ngǝdlgan ǝn vak tar. Khwayal dǝgal kwal kadlang ǝn tǝ vǝgha sar.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Ən tǝkhal kǝ viga viya kǝ dzakhava udakhen ad Yasu, ka ɓal itar da vak ndangan kǝ zil kǝs. Ka dzafkhe zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn vak kitakul.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 A gatars Bitrus kǝ Yasu tsugun kǝ tsub, tangw da tǝ gǝlvakh ndangan kǝ zil kǝs. Ka ndzǝgan ǝn vin da zǝ li uf udakh, ǝn ɗir kar.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh zǝ daghan li taka lav, ǝn gat udakhe da ǝntlarva lav fila fila kǝ Yasu itar, kǝ nǝghda kǝɗga kǝɗa tsitar. Ai ka mbǝladu ba itar bi.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Tsakhǝnmina zikǝn udakhe a sarawal kǝ ngatlarva fil. Ai fila tara a dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ka tsiyif yakhaya kǝ udakh, ka kwarga itar ina kǝ fil ǝn tǝghǝr kǝ Yasu.
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “A tsǝna tsǝkǝnda ina kǝ ud ǝn kwar kwarne, ‘Tǝkha ka kǝ khǝtana Fǝta Yazhigǝl nǝ ai ndǝrga udakh. Ka ndǝrga ka tlǝrn ǝn khǝna khǝkǝrɗ. Ai ud ba da ndǝran bi.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Tsakhǝnmina, fila tara dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ka tsiyif ndangan kǝ zil kǝs ǝn tǝvuk tar. Ka ndiɗarwal kǝ Yasu kwarne, “Na kha dǝ lave tǝkhakha kǝ kwargan ǝn tǝghǝr kǝ lave ǝn kwara itar ǝn tǝghǝr tsǝkha?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 A mbǝɗa ba Yasu ad khay bi.
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ka nǝv Yasu tsin, “An nǝv Yasu, da nǝgha nǝgha kur Zǝr Ud ǝn ndzǝgan ǝn tǝ dǝva kaf Dadak Ndangan daghan, zǝ sǝgdagh ǝn ghwik ǝn gharazhigǝl.”
62 Jesus respondeu:
63 Ka kwakhdu ndangan kǝ zil kǝs ad katlang sar. Ka ndiɗatǝrwal, “Uɗa dla lava tsǝkiyam ǝn gat tlǝrna shidakhi?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 “A tsǝna tsukur ad nena Yazhigǝle a mangin. Uɗa ɗayaghǝruri?”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ka tafarva chalǝm udakh ad shaghwvai kǝ Yasu, mbusar khai itar ad vak di, ka kǝɗǝf itar. Ka nǝv itar, “Kwara kǝnda lav tlayang tlayang, war kǝ kǝɗfǝkhe?” Ka ɓala li uf udakha, ka kǝɗǝf itar.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Ən tǝkhal kǝ yana, madv Bitrus ǝn ndzǝgan ǝn tǝ gǝlvagh mǝghen, ka sagh dugh kuɗig ndangan kǝ zil kǝs da tǝ gǝlvaghen.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Nǝgha tsin ad Bitrus ǝn ɗir kar, ka vazarvar char.
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ka bǝg tsugu tsin. Ka ni, “Ən tsa ba ka dǝge ǝn kwara kha lavǝn tǝghǝr bi.” Ka dala da tǝ ghay rang.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Ka gwidǝn nǝgha nǝgh kǝ dugh kuɗigen ad Bitrus ǝn vin, ka niya kǝ udakhe ǝn ghitsǝn vin tsugun, “Ina kǝ uda, kitakul ǝn li dagha zǝ in.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ka gwidǝn bǝg tsugu kǝ Bitrus.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ka farsa Bitrus ad tlap ghǝr sar, zǝva waɗatra waɗa tsin kwarne, “Ən tsa ba ka dǝ udan nǝn kwara kur lavǝn tǝghǝr bi.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Tǝvin tǝvin ka wuga ghwachik kǝ dǝg mits. Ka dzamana Bitrus ad lave tsa kwararkhe Yasu, kwarne, “Kǝda wuga kǝ ghwachik kǝ dǝg mitsa, da bǝg tsugu tsatsǝgarakha sig khǝkǝrɗ.” Ka tuwa tsin char.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.