Marcos 14

gdf (GDF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tǝmga khǝna mits kǝ khwaɗga ɗitsaɗits ai ǝn kwarud dǝ khwaɗga brudiye kwal yist. Ka gat ɗul vi Yasu kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ɓǝghanyan, kǝ kǝɗa kǝɗa kǝmts.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ai ka nǝv itar, “Na kiyam da viya viya fitsa khwaɗga bi, wirva da tsiya gadla udakh.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Madv Yasu ǝn kǝs Betani, ǝn zu kaf ǝn fǝta Bitrus ai tsa ndzikǝn fǝch. Ka saks kǝ nusen dǝ wal bǝtbǝtan ǝn khatakw ai dzaw gan ǝn tǝf. Ka nguranǝf ad khatakwa, ka ɗiyarǝm ad wal bǝtbǝtanen ǝn ghǝr kǝ Yasu.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Ka bazala rǝv kǝ chalǝm udakhe ǝn vin. Ka nǝv itar kǝ itsawar, “Uɗa lava tsin ǝn bazdu wal bǝtbǝtan ai dzaw gan ǝn tǝf ndǝkini?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Azǝgha tsa sukwdu ud, tsa gǝmaduwud kwaɓ mal kǝ kwaɓe ǝn pǝlarud kǝ dadak tlǝr ǝn vǝg, ka batrud ad kwaɓ sar kǝ talagakh.” Ka tavarghǝr itar di kǝ nusen char.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ka nǝv Yasu tsitar, a ɗuman ad nusǝn “Uɗa lava tsukur ǝn njǝgharu njǝghi? A manakai ad dǝg khwaran.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Tsika fatsiya da kur zǝ talagakh. Tǝkha kur kǝ mǝlatru ǝn tǝ itsera kǝ sarte ǝn na kur. Ai ka, da dagh ba kiyam zǝ kur tsika fatsi bi.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 A mangan ad khalavuwa dǝge a mangin. A ɗiyo ad wal bǝtbǝtan an tǝ vǝghar, ki da ɗika kǝ khǝɗa ka da khǝɗ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, itsa da kwardu ǝn varud lav zǝɗa kǝ tsǝna nǝn, ǝn lard daghan, dǝgǝn na manga nusna da kwardu kwarud ki da dzama da dzam.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Ka dala Yakhuda Iskariyoti kitakul ǝn tǝb kǝ furakh Yasu kǝlatǝm mits, da vak zik zikan na kǝ zil kǝsakh, kǝ batǝrdu Yasu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Tsǝna tsitar ad yana ka zǝɗatru char. Ka manarkhai itar lanji da bara kwaɓ. Ka farsa Yakhud ad gat ɗule da batǝrduwin ad Yasu.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Fitsa chak kǝ zu brudiye kwal yisti, fitsa khǝr mbaklak khwaɗga ɗitsaɗits. Ka ndiɗarwar furakh sar kǝ Yasu, kwarne, “Ən varǝn nakha da ɗikakhana kǝnda vake da zu dakha kaf ɗitsaɗitsi?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ka ɓǝlanǝf Yasu ad furakh sar mits, niya tsitar, “Dam daks da dlǝmdla kǝs, da gama kur zǝ ude ǝn ɓa shuguda yu. Gatams gat.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Da daghin da mǝgh, ka nikur kǝ dadak mǝgh, nǝv malǝm, “Mǝdla kǝnda mǝdla dǝ gude da zudin kaf ɗitsaɗitsa zǝ furakh sar’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Da mǝdlakura mǝdla dǝ zikan kǝ gud lind, ai udzalud ɗikana ɗika kǝ khwaɗg. Ɗikama kiyamana dǝg zuwun vin.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ka dala furakhen da dlǝmdla kǝsa, tlarghǝr itar kǝ digitakh, ndǝkve tsa kwara tǝrkhai Yasu. Ka ɗikana itar ad dǝg zuwa khwaɗga ɗitsaɗits.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Ɓǝlga kǝ khagwa, ka sagh Yasu zǝ furakh sar kǝlatǝm mits da mǝghen.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Madv itar ǝn zu kaf, ka nǝv Yasu tsitar, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, kitakul ǝn kur, ai ǝn zuwa kaf zǝ kǝ, da bǝkdu bǝg.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ka bazala rǝv tsitar char. Ka nǝv itar tsin dǝ kitakw kitakw, “Ka nagha?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ka nggauga Yasu kwarne, “Kitakul ǝn kur kǝlatǝm mits na, ude ǝn zuwa kǝnda kaf ǝn kwat kitakul.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Da ǝmtsa Zǝr Ud ndǝkve a vindzǝgud ǝn tǝghǝr tsin. Ai ya ɗangwa kǝ ude da bǝdu Zǝr Ud. Adara tsa yiga bu dǝ yanen kǝ ud bi.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Madv itar ǝn zu kaf, ka ɓǝf Yasu ad brudi, kwarar khai ad us kǝ Yazhigǝl, ka kwachanan. Batran kǝ furakh sar, niya tsitar, “Chawam chaw, vǝgharen.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ka ɓǝf ad kwate dǝ yu inabi, kwarar khai dǝ us kǝ Yazhighǝl. Ka batran, daghan tara ka khǝɓaru.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ka nǝv Yasu tsitar, “Ina vizhar dǝg lanji, ai ɗiduwud kǝ wirva udakh zikǝn.”
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Ən kwara kura kwara kǝ, aghba ka da khǝɓ yu inabi bi, akwa sarte da khǝɓa ka tlǝrna wilwan sar kǝ yu inabi ǝn tlǝksa Yazhigǝl.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ɓǝlga kǝ Yasu zǝ furakh sar ad ndusa. Ka sawal itara, dal itar da tǝ ghuɓ Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ka nǝv Yasu tsitar, “Daghanura da khwaya kur dǝgal, da ɗukda ɗuwa kur. Wirva vindzan kwarne,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Ai ǝn tǝkhal kǝ tsiyif tsiya tsǝkǝn ngitl, kǝn da dala tǝghǝr tsukur da khaya Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Itsa kwazga itar daghan, na ka da ɗuwakhs ɗuwa bi.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Ka nǝv Yasu kǝ Bitrus, “Ən tǝkha kha tǝkha kǝ, ǝn khuɗ viɗ khan, kǝda wuga kǝ ghwachik sig mits, da bǝg tsugu tsakatsǝg kha sig khǝkǝrɗ.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ka gwidǝn Bitrus ad khwarar kwara kwarne, “Itsa da ǝmtsa ki dagh, na ka da bǝg tsugu tsakhatsǝg bi.” A kwarakhga ndǝkyan chalǝm furakh sar daghan.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Ən tǝkhal kǝ yana, ka dala Yasu dagha zǝ furakh sar da tǝ vaken ai ɗakhdud Gatsamani. Ka niya tsitar, “Ndzamga ndzǝg ǝn van, dǝgal da ɗǝgawa kǝ.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ka ɗaghga Yasu ad Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan dǝgal dagha zin. Ka soghǝr bazala rǝv zǝ dzamghǝr kǝ Yasu.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ka niya tsitar, “Rǝvara righan da baza rǝv, ai da tǝgh kǝ kǝɗkai. Giɗam giɗa ǝn van, ɗem nikur.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dal tsin da tǝvuk khǝɗikǝn, ka khǝmbǝgan dǝ khuɗ khuɗ, ka ɗǝgawa tsin kwarne, da tǝkhin kǝ manawan, ɓakghǝr ɓud ad ina kǝ sarta dlaɗ.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ka ni “Dada, itsauɗa ǝn manawa man ǝn vakagh. Tsa ɓakghǝra kha dǝ ina kǝ dlaɗ. Tsakhǝnmina, dǝge ǝn na ka ba da manud bi, ai dǝge ǝn nakh.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Guyoghǝr kǝ Yasu da vak furakh sarna khǝkǝrɗ, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar. Ka niya kǝ Bitrus, “Siman ǝn khǝn khar kura? Atsuk tǝgh bakh kur kǝ manga ɗǝm, kǝ dǝg aw kitakula?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ɗem nikur zǝ man ɗǝgau, ki khek da ɓǝla tsukur da kura. Sǝɗikwa, ǝn nagha dǝ man tlǝr kwaran, ma vǝgha a khǝtsaru ndzǝɗ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ka gwidǝn dala da ɗǝgau kǝ dǝg mits, ka gwayars kǝ ɗǝgawe tsa chak.”
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Gwiyoghǝr tsin saks da vak furakh saren, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar, wirva khar ǝn di tsitar char. Wirvǝn tsa ba itar ad dǝge da kwarara itar bi.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Ka dala, gwiyoghǝr kǝ dǝg khǝkǝrɗ da vak furakh saren, ka niya tsitar, “Dlakh kur ǝn khǝn khar zǝ fǝtava? A tlal, vazam vaz, a sagh sarte da bǝduwud Zǝr Ud, da dǝv kǝ li khaipakh.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Tsiyam tsi, ndziyam dǝgal. Auna dadake da bǝkdu bǝg a sagh.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Madv Yasu dlǝn kwar lav, ka sagh Yakhud ai kitakul ǝn tǝɓ kǝ kǝlatǝm mits, dagha zǝ dzakhava udakh zikǝn. Khwatan katsakarakh zǝ yaghwatakh ǝn dǝvakh tar. Zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh kǝ ɓǝlatǝrǝf.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Yakhud dadak bǝdu bǝgena, audzala kǝbits tǝrkhai kǝbitsa kǝ dzakhava udakhen kwarne, “Dadake da bruwa ka, in udanen, viyam viyǝn dǝgala, khutana kur char.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Sa tsitara, ka dala Yakhud ger da vak Yasu. Ka ni, “Malǝm, ka bru Yasu tsin.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ka viga udakhen ad Yasu. Khutana itar char.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ka ndǝɗadal fang ǝn tǝb kǝ liye ǝn ghitsgan ǝn vin ad katsakar sar. Ka tsaɓgan ad vǝɓ ndangan kǝ zil kǝs, ǝntlardu ad tlim.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, kwarne, “Sǝnkarakh khǝka, ǝn sǝgawal kur dǝ katsakarakh zǝ yaghwatakh da vika viya?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Tsika fatsi da ka zǝ kur ǝn tsagdutsag ǝn Fǝta Yazhigǝl, a vikai ba kur bi. Ai manava kǝ righda dege a vindzgud ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ka khwayala furakh sar daghan, ɗuwars itar.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ka nǝg dakhalen a gatars kǝ Yasu, na gabag ǝn tǝvǝgh tsin bi, uk lǝgwit khǝngan. Tsǝn nagha itar ad viya vi,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ka ngǝdlgan ǝn vak tar. Khwayal dǝgal kwal kadlang ǝn tǝ vǝgha sar.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ən tǝkhal kǝ viga viya kǝ dzakhava udakhen ad Yasu, ka ɓal itar da vak ndangan kǝ zil kǝs. Ka dzafkhe zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn vak kitakul.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 A gatars Bitrus kǝ Yasu tsugun kǝ tsub, tangw da tǝ gǝlvakh ndangan kǝ zil kǝs. Ka ndzǝgan ǝn vin da zǝ li uf udakh, ǝn ɗir kar.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh zǝ daghan li taka lav, ǝn gat udakhe da ǝntlarva lav fila fila kǝ Yasu itar, kǝ nǝghda kǝɗga kǝɗa tsitar. Ai ka mbǝladu ba itar bi.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Tsakhǝnmina zikǝn udakhe a sarawal kǝ ngatlarva fil. Ai fila tara a dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ka tsiyif yakhaya kǝ udakh, ka kwarga itar ina kǝ fil ǝn tǝghǝr kǝ Yasu.
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “A tsǝna tsǝkǝnda ina kǝ ud ǝn kwar kwarne, ‘Tǝkha ka kǝ khǝtana Fǝta Yazhigǝl nǝ ai ndǝrga udakh. Ka ndǝrga ka tlǝrn ǝn khǝna khǝkǝrɗ. Ai ud ba da ndǝran bi.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Tsakhǝnmina, fila tara dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ka tsiyif ndangan kǝ zil kǝs ǝn tǝvuk tar. Ka ndiɗarwal kǝ Yasu kwarne, “Na kha dǝ lave tǝkhakha kǝ kwargan ǝn tǝghǝr kǝ lave ǝn kwara itar ǝn tǝghǝr tsǝkha?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 A mbǝɗa ba Yasu ad khay bi.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Ka nǝv Yasu tsin, “An nǝv Yasu, da nǝgha nǝgha kur Zǝr Ud ǝn ndzǝgan ǝn tǝ dǝva kaf Dadak Ndangan daghan, zǝ sǝgdagh ǝn ghwik ǝn gharazhigǝl.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Ka kwakhdu ndangan kǝ zil kǝs ad katlang sar. Ka ndiɗatǝrwal, “Uɗa dla lava tsǝkiyam ǝn gat tlǝrna shidakhi?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 “A tsǝna tsukur ad nena Yazhigǝle a mangin. Uɗa ɗayaghǝruri?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Ka tafarva chalǝm udakh ad shaghwvai kǝ Yasu, mbusar khai itar ad vak di, ka kǝɗǝf itar. Ka nǝv itar, “Kwara kǝnda lav tlayang tlayang, war kǝ kǝɗfǝkhe?” Ka ɓala li uf udakha, ka kǝɗǝf itar.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Ən tǝkhal kǝ yana, madv Bitrus ǝn ndzǝgan ǝn tǝ gǝlvagh mǝghen, ka sagh dugh kuɗig ndangan kǝ zil kǝs da tǝ gǝlvaghen.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Nǝgha tsin ad Bitrus ǝn ɗir kar, ka vazarvar char.
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ka bǝg tsugu tsin. Ka ni, “Ən tsa ba ka dǝge ǝn kwara kha lavǝn tǝghǝr bi.” Ka dala da tǝ ghay rang.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Ka gwidǝn nǝgha nǝgh kǝ dugh kuɗigen ad Bitrus ǝn vin, ka niya kǝ udakhe ǝn ghitsǝn vin tsugun, “Ina kǝ uda, kitakul ǝn li dagha zǝ in.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Ka gwidǝn bǝg tsugu kǝ Bitrus.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ka farsa Bitrus ad tlap ghǝr sar, zǝva waɗatra waɗa tsin kwarne, “Ən tsa ba ka dǝ udan nǝn kwara kur lavǝn tǝghǝr bi.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Tǝvin tǝvin ka wuga ghwachik kǝ dǝg mits. Ka dzamana Bitrus ad lave tsa kwararkhe Yasu, kwarne, “Kǝda wuga kǝ ghwachik kǝ dǝg mitsa, da bǝg tsugu tsatsǝgarakha sig khǝkǝrɗ.” Ka tuwa tsin char.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.