Marcos 14
gdf (GDF) vs ARIB
1 Tǝmga khǝna mits kǝ khwaɗga ɗitsaɗits ai ǝn kwarud dǝ khwaɗga brudiye kwal yist. Ka gat ɗul vi Yasu kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ɓǝghanyan, kǝ kǝɗa kǝɗa kǝmts.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Ai ka nǝv itar, “Na kiyam da viya viya fitsa khwaɗga bi, wirva da tsiya gadla udakh.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Madv Yasu ǝn kǝs Betani, ǝn zu kaf ǝn fǝta Bitrus ai tsa ndzikǝn fǝch. Ka saks kǝ nusen dǝ wal bǝtbǝtan ǝn khatakw ai dzaw gan ǝn tǝf. Ka nguranǝf ad khatakwa, ka ɗiyarǝm ad wal bǝtbǝtanen ǝn ghǝr kǝ Yasu.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ka bazala rǝv kǝ chalǝm udakhe ǝn vin. Ka nǝv itar kǝ itsawar, “Uɗa lava tsin ǝn bazdu wal bǝtbǝtan ai dzaw gan ǝn tǝf ndǝkini?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Azǝgha tsa sukwdu ud, tsa gǝmaduwud kwaɓ mal kǝ kwaɓe ǝn pǝlarud kǝ dadak tlǝr ǝn vǝg, ka batrud ad kwaɓ sar kǝ talagakh.” Ka tavarghǝr itar di kǝ nusen char.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ka nǝv Yasu tsitar, a ɗuman ad nusǝn “Uɗa lava tsukur ǝn njǝgharu njǝghi? A manakai ad dǝg khwaran.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Tsika fatsiya da kur zǝ talagakh. Tǝkha kur kǝ mǝlatru ǝn tǝ itsera kǝ sarte ǝn na kur. Ai ka, da dagh ba kiyam zǝ kur tsika fatsi bi.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 A mangan ad khalavuwa dǝge a mangin. A ɗiyo ad wal bǝtbǝtan an tǝ vǝghar, ki da ɗika kǝ khǝɗa ka da khǝɗ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, itsa da kwardu ǝn varud lav zǝɗa kǝ tsǝna nǝn, ǝn lard daghan, dǝgǝn na manga nusna da kwardu kwarud ki da dzama da dzam.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ka dala Yakhuda Iskariyoti kitakul ǝn tǝb kǝ furakh Yasu kǝlatǝm mits, da vak zik zikan na kǝ zil kǝsakh, kǝ batǝrdu Yasu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Tsǝna tsitar ad yana ka zǝɗatru char. Ka manarkhai itar lanji da bara kwaɓ. Ka farsa Yakhud ad gat ɗule da batǝrduwin ad Yasu.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Fitsa chak kǝ zu brudiye kwal yisti, fitsa khǝr mbaklak khwaɗga ɗitsaɗits. Ka ndiɗarwar furakh sar kǝ Yasu, kwarne, “Ən varǝn nakha da ɗikakhana kǝnda vake da zu dakha kaf ɗitsaɗitsi?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ka ɓǝlanǝf Yasu ad furakh sar mits, niya tsitar, “Dam daks da dlǝmdla kǝs, da gama kur zǝ ude ǝn ɓa shuguda yu. Gatams gat.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Da daghin da mǝgh, ka nikur kǝ dadak mǝgh, nǝv malǝm, “Mǝdla kǝnda mǝdla dǝ gude da zudin kaf ɗitsaɗitsa zǝ furakh sar’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Da mǝdlakura mǝdla dǝ zikan kǝ gud lind, ai udzalud ɗikana ɗika kǝ khwaɗg. Ɗikama kiyamana dǝg zuwun vin.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ka dala furakhen da dlǝmdla kǝsa, tlarghǝr itar kǝ digitakh, ndǝkve tsa kwara tǝrkhai Yasu. Ka ɗikana itar ad dǝg zuwa khwaɗga ɗitsaɗits.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ɓǝlga kǝ khagwa, ka sagh Yasu zǝ furakh sar kǝlatǝm mits da mǝghen.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Madv itar ǝn zu kaf, ka nǝv Yasu tsitar, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, kitakul ǝn kur, ai ǝn zuwa kaf zǝ kǝ, da bǝkdu bǝg.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ka bazala rǝv tsitar char. Ka nǝv itar tsin dǝ kitakw kitakw, “Ka nagha?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Ka nggauga Yasu kwarne, “Kitakul ǝn kur kǝlatǝm mits na, ude ǝn zuwa kǝnda kaf ǝn kwat kitakul.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Da ǝmtsa Zǝr Ud ndǝkve a vindzǝgud ǝn tǝghǝr tsin. Ai ya ɗangwa kǝ ude da bǝdu Zǝr Ud. Adara tsa yiga bu dǝ yanen kǝ ud bi.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Madv itar ǝn zu kaf, ka ɓǝf Yasu ad brudi, kwarar khai ad us kǝ Yazhigǝl, ka kwachanan. Batran kǝ furakh sar, niya tsitar, “Chawam chaw, vǝgharen.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ka ɓǝf ad kwate dǝ yu inabi, kwarar khai dǝ us kǝ Yazhighǝl. Ka batran, daghan tara ka khǝɓaru.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ka nǝv Yasu tsitar, “Ina vizhar dǝg lanji, ai ɗiduwud kǝ wirva udakh zikǝn.”
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ən kwara kura kwara kǝ, aghba ka da khǝɓ yu inabi bi, akwa sarte da khǝɓa ka tlǝrna wilwan sar kǝ yu inabi ǝn tlǝksa Yazhigǝl.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ɓǝlga kǝ Yasu zǝ furakh sar ad ndusa. Ka sawal itara, dal itar da tǝ ghuɓ Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ka nǝv Yasu tsitar, “Daghanura da khwaya kur dǝgal, da ɗukda ɗuwa kur. Wirva vindzan kwarne,
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ai ǝn tǝkhal kǝ tsiyif tsiya tsǝkǝn ngitl, kǝn da dala tǝghǝr tsukur da khaya Galili.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ka nǝv Bitrus kǝ Yasu, “Itsa kwazga itar daghan, na ka da ɗuwakhs ɗuwa bi.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ka nǝv Yasu kǝ Bitrus, “Ən tǝkha kha tǝkha kǝ, ǝn khuɗ viɗ khan, kǝda wuga kǝ ghwachik sig mits, da bǝg tsugu tsakatsǝg kha sig khǝkǝrɗ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ka gwidǝn Bitrus ad khwarar kwara kwarne, “Itsa da ǝmtsa ki dagh, na ka da bǝg tsugu tsakhatsǝg bi.” A kwarakhga ndǝkyan chalǝm furakh sar daghan.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ən tǝkhal kǝ yana, ka dala Yasu dagha zǝ furakh sar da tǝ vaken ai ɗakhdud Gatsamani. Ka niya tsitar, “Ndzamga ndzǝg ǝn van, dǝgal da ɗǝgawa kǝ.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ka ɗaghga Yasu ad Bitrus, zǝ Yakub, zǝ Yukhan dǝgal dagha zin. Ka soghǝr bazala rǝv zǝ dzamghǝr kǝ Yasu.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Ka niya tsitar, “Rǝvara righan da baza rǝv, ai da tǝgh kǝ kǝɗkai. Giɗam giɗa ǝn van, ɗem nikur.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dal tsin da tǝvuk khǝɗikǝn, ka khǝmbǝgan dǝ khuɗ khuɗ, ka ɗǝgawa tsin kwarne, da tǝkhin kǝ manawan, ɓakghǝr ɓud ad ina kǝ sarta dlaɗ.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ka ni “Dada, itsauɗa ǝn manawa man ǝn vakagh. Tsa ɓakghǝra kha dǝ ina kǝ dlaɗ. Tsakhǝnmina, dǝge ǝn na ka ba da manud bi, ai dǝge ǝn nakh.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Guyoghǝr kǝ Yasu da vak furakh sarna khǝkǝrɗ, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar. Ka niya kǝ Bitrus, “Siman ǝn khǝn khar kura? Atsuk tǝgh bakh kur kǝ manga ɗǝm, kǝ dǝg aw kitakula?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Ɗem nikur zǝ man ɗǝgau, ki khek da ɓǝla tsukur da kura. Sǝɗikwa, ǝn nagha dǝ man tlǝr kwaran, ma vǝgha a khǝtsaru ndzǝɗ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ka gwidǝn dala da ɗǝgau kǝ dǝg mits, ka gwayars kǝ ɗǝgawe tsa chak.”
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Gwiyoghǝr tsin saks da vak furakh saren, ka tlatǝrghǝr ǝn khǝn khar, wirva khar ǝn di tsitar char. Wirvǝn tsa ba itar ad dǝge da kwarara itar bi.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ka dala, gwiyoghǝr kǝ dǝg khǝkǝrɗ da vak furakh saren, ka niya tsitar, “Dlakh kur ǝn khǝn khar zǝ fǝtava? A tlal, vazam vaz, a sagh sarte da bǝduwud Zǝr Ud, da dǝv kǝ li khaipakh.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tsiyam tsi, ndziyam dǝgal. Auna dadake da bǝkdu bǝg a sagh.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Madv Yasu dlǝn kwar lav, ka sagh Yakhud ai kitakul ǝn tǝɓ kǝ kǝlatǝm mits, dagha zǝ dzakhava udakh zikǝn. Khwatan katsakarakh zǝ yaghwatakh ǝn dǝvakh tar. Zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh kǝ ɓǝlatǝrǝf.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Yakhud dadak bǝdu bǝgena, audzala kǝbits tǝrkhai kǝbitsa kǝ dzakhava udakhen kwarne, “Dadake da bruwa ka, in udanen, viyam viyǝn dǝgala, khutana kur char.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Sa tsitara, ka dala Yakhud ger da vak Yasu. Ka ni, “Malǝm, ka bru Yasu tsin.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ka viga udakhen ad Yasu. Khutana itar char.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ka ndǝɗadal fang ǝn tǝb kǝ liye ǝn ghitsgan ǝn vin ad katsakar sar. Ka tsaɓgan ad vǝɓ ndangan kǝ zil kǝs, ǝntlardu ad tlim.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, kwarne, “Sǝnkarakh khǝka, ǝn sǝgawal kur dǝ katsakarakh zǝ yaghwatakh da vika viya?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Tsika fatsi da ka zǝ kur ǝn tsagdutsag ǝn Fǝta Yazhigǝl, a vikai ba kur bi. Ai manava kǝ righda dege a vindzgud ǝn kaɗkaɗ Yazhigǝl.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ka khwayala furakh sar daghan, ɗuwars itar.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ka nǝg dakhalen a gatars kǝ Yasu, na gabag ǝn tǝvǝgh tsin bi, uk lǝgwit khǝngan. Tsǝn nagha itar ad viya vi,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ka ngǝdlgan ǝn vak tar. Khwayal dǝgal kwal kadlang ǝn tǝ vǝgha sar.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ən tǝkhal kǝ viga viya kǝ dzakhava udakhen ad Yasu, ka ɓal itar da vak ndangan kǝ zil kǝs. Ka dzafkhe zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ malanakh ǝn tǝghǝr kǝ udakh zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn vak kitakul.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 A gatars Bitrus kǝ Yasu tsugun kǝ tsub, tangw da tǝ gǝlvakh ndangan kǝ zil kǝs. Ka ndzǝgan ǝn vin da zǝ li uf udakh, ǝn ɗir kar.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Zik zikan na kǝ zil kǝsakh zǝ daghan li taka lav, ǝn gat udakhe da ǝntlarva lav fila fila kǝ Yasu itar, kǝ nǝghda kǝɗga kǝɗa tsitar. Ai ka mbǝladu ba itar bi.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Tsakhǝnmina zikǝn udakhe a sarawal kǝ ngatlarva fil. Ai fila tara a dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ka tsiyif yakhaya kǝ udakh, ka kwarga itar ina kǝ fil ǝn tǝghǝr kǝ Yasu.
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “A tsǝna tsǝkǝnda ina kǝ ud ǝn kwar kwarne, ‘Tǝkha ka kǝ khǝtana Fǝta Yazhigǝl nǝ ai ndǝrga udakh. Ka ndǝrga ka tlǝrn ǝn khǝna khǝkǝrɗ. Ai ud ba da ndǝran bi.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Tsakhǝnmina, fila tara dzǝf bǝn tǝ dǝva kitakw bi.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ka tsiyif ndangan kǝ zil kǝs ǝn tǝvuk tar. Ka ndiɗarwal kǝ Yasu kwarne, “Na kha dǝ lave tǝkhakha kǝ kwargan ǝn tǝghǝr kǝ lave ǝn kwara itar ǝn tǝghǝr tsǝkha?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 A mbǝɗa ba Yasu ad khay bi.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ka nǝv Yasu tsin, “An nǝv Yasu, da nǝgha nǝgha kur Zǝr Ud ǝn ndzǝgan ǝn tǝ dǝva kaf Dadak Ndangan daghan, zǝ sǝgdagh ǝn ghwik ǝn gharazhigǝl.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ka kwakhdu ndangan kǝ zil kǝs ad katlang sar. Ka ndiɗatǝrwal, “Uɗa dla lava tsǝkiyam ǝn gat tlǝrna shidakhi?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 “A tsǝna tsukur ad nena Yazhigǝle a mangin. Uɗa ɗayaghǝruri?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ka tafarva chalǝm udakh ad shaghwvai kǝ Yasu, mbusar khai itar ad vak di, ka kǝɗǝf itar. Ka nǝv itar, “Kwara kǝnda lav tlayang tlayang, war kǝ kǝɗfǝkhe?” Ka ɓala li uf udakha, ka kǝɗǝf itar.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ən tǝkhal kǝ yana, madv Bitrus ǝn ndzǝgan ǝn tǝ gǝlvagh mǝghen, ka sagh dugh kuɗig ndangan kǝ zil kǝs da tǝ gǝlvaghen.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Nǝgha tsin ad Bitrus ǝn ɗir kar, ka vazarvar char.
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ka bǝg tsugu tsin. Ka ni, “Ən tsa ba ka dǝge ǝn kwara kha lavǝn tǝghǝr bi.” Ka dala da tǝ ghay rang.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Ka gwidǝn nǝgha nǝgh kǝ dugh kuɗigen ad Bitrus ǝn vin, ka niya kǝ udakhe ǝn ghitsǝn vin tsugun, “Ina kǝ uda, kitakul ǝn li dagha zǝ in.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Ka gwidǝn bǝg tsugu kǝ Bitrus.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ka farsa Bitrus ad tlap ghǝr sar, zǝva waɗatra waɗa tsin kwarne, “Ən tsa ba ka dǝ udan nǝn kwara kur lavǝn tǝghǝr bi.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Tǝvin tǝvin ka wuga ghwachik kǝ dǝg mits. Ka dzamana Bitrus ad lave tsa kwararkhe Yasu, kwarne, “Kǝda wuga kǝ ghwachik kǝ dǝg mitsa, da bǝg tsugu tsatsǝgarakha sig khǝkǝrɗ.” Ka tuwa tsin char.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.