Marcos 12
gdf (GDF) vs ARIB
1 Khalakyana, ka farsa Yasu ad kwaratra lava dǝ jakva lav, ni, “Nǝg udanen a tukhgan ad inabi ǝn gukh sar. Ka tsarghǝran dǝ ghǝrgh. Tǝfgan ad fik pǝrts yu inabiyen, ndǝrar khai ad vak uf chaw kǝ dadak uf gukhen. Ən tǝkhal kǝ yana, ka bǝdu ad mbucha gukhen kǝ yakhaya kǝ li wus, ka dakaval da tlǝrna vak.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Sa kǝ sarta tsǝg inabi, ka ɓǝlandal ad zǝr tlǝr sar da vak li wus gukhen, kǝ chawardǝghǝr tleva sar ǝn gukhen.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ka vige tara, mbakǝn itar dǝ kǝɗ. Ɓǝlars itar dǝgal dǝ dǝv dliɓ.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ka ɓǝlanǝf ad tlǝrna zǝr tlǝr sar da vak tar, kǝɗǝf itar ǝn ghǝr, ka tsafanǝf itar.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Ka gwidǝn ɓǝlanǝf ad tlǝrn zǝr tlǝr, ka kǝɗga itar. Ka gwidǝn ɓǝlanǝf ad yakhaya tsugun zikǝn, mbakǝn itar kǝ yakhay dǝ kǝɗ, kǝɗga itar chalǝm kǝmts.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 “Tǝma ud fang a tǝmgan kǝ ude da ɓǝlin, in zǝr sar ai ǝn wayin. Ka ɓǝlandal kǝ dǝg mbas, ni, ‘Da farghǝrfǝg itar kǝ zǝrar.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 “Ka kwarakav khai li wus gukhen ǝn tǝb tar, ‘Auna makajen. Ausǝgam, kǝɗyamga kǝɗ, dǝg wura sara da nǝga kǝ dǝgmar.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ka viga itar ad zǝr saren kǝɗge tar. Ka tlǝval itar da tǝlg ghǝrgh ad tluvǝgha sar.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Uɗa da mana dadak gukh kini? Da saks da khadz li tsa wus gukhen, ka da batra kǝ tlǝrna udakh ad gukh inabiyen.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Atsuk a tugwa bakh kur vindzan na kǝ lav Yazhigǝl ai ǝn kwar kwarne,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Dad Zikan kǝ mangga yan,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ka gat ɗul vi Yasu kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh, wirva tsa tsitar kwarne ǝn tǝghǝr tsitar a kwarga Yasu ad jakva laven. Ai ǝn gǝdza itar kǝ dzakhava udakh, ka ɗuwars itara, dakaval itar.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ən tǝkhal kǝ yana, ka ɓǝlandal itar ad chalǝm Farisakh zǝ udakh ya Khiridus da vak Yasu, ki zǝɗa viya vi ǝn tǝ dǝva dǝ lave da kwarin.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ka sa itar da vak Yasu, nǝv itar tsin, “Malǝm, tsa tsǝkǝnda kwarne dadak jirkh. Itsawar wikitakw ǝn vakagh. Na khǝn bǝg ghal ǝn udakh bi. Ən tsagdu lav Yazhigǝle jir kha kǝ udakh. Kalkale, awana kalkal bakh pǝlara khadam tsǝkǝnda kǝ Kaisari?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Pǝla nagh kǝnda pǝl bakh kǝndi?
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ɓardǝrghǝr itar ad kwaɓen, ka ndiɗatǝrwal, “Vakdiya zǝ ɗakhǝng inǝn tǝfi?”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Ka nǝv Yasu tsitar, “Bamara bǝg kǝ Kaisar ad dǝg Kaisar, kǝ Yazhigǝl tsugun ad dǝg Yazhigǝl.”
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ka tǝkǝn Sadukiyakh, liye ǝn kwar kwarne na tsiyǝn nggitl bi, sara da vak Yasu dǝ ndiɗ.
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Nǝv itar, “Malǝm, a vindza kǝnd khai Mus kwarne, da mǝtsǝga zǝrbab sar kǝ udan ɗuwars ad nusar kwal zǝr. Barari wura wura kǝ zǝrbab sar ad widǝgen, kǝ yarkhai zar kǝ zǝrbab saren.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Ai nǝg zǝrbabakhen uɗif. Ka ɓu dǝg chak ad nus mǝtsgan kwal zar.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ka ɓu dǝg mits ad widǝgen. Ka mǝtsǝga ghǝr sar tsugun, kwal zǝr. Ndǝkyan kǝ dǝg khǝkhǝrɗ tsugun.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ndǝkvayan kǝ uɗif dagha tar, na ai yakhga zara bi. Kǝ dǝg mbasa, ka mǝtsǝga nusen.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Kina fitsa tsiyen nggitla da nǝga kǝ nusǝngini, fatsiye uɗifdagh tara a zǝɓaruwi?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Ka nggawa tǝrkhai Yasu, ni, “A zaɗga ba kur bi, fatsiye ǝn tsa ba kur ad kaɗkaɗ lav Yazhigǝla awana ndzǝɗa Yazhigǝl bi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Da tsiyifud ǝn nggitla, na lav zǝɓ nus zǝ bǝdu sǝba bi, da nǝga ndǝk zar ɓǝla Yazhigǝl ǝn ghǝrazhigǝl itar.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Ai ǝn tǝghǝr kǝ tsiyen nggitla, a tugwa bakh kur ǝn kaɗkaɗe vindzga Mus? Ən tǝghǝr kǝ lave kwararkhai Yazhigǝl ǝn tǝghǝr kǝ ndǝgha kar ǝn suya? ‘Ai ka Yazhigǝl Brahim, zǝ Yazhigǝl Ishaku, zǝ Yazhigǝl Yakub kǝ.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Yazhigǝl tlamtsakh ba ka bi, dǝg liye dǝ safa kǝ. A mangga kur tleɓ”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Fang ǝn tǝb kǝ li tsagdu ndzikha ndzikhe ǝn vak tar, ǝn tsǝnatǝrval tsǝna ad bǝg tsuguwe ǝn mane tar, ka katlgan kwarne a nggawa tǝrkhai Yasu khwaraniyan. Ka ndiɗarwal, “Ən tǝb kǝ ndzikha ndzikh daghan, ira khwaran ǝmbi?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ka nggawar khai Yasu, kwarne, “Ai khwaran na kǝ ndzikha, in ‘Tsǝnam tsǝn, Udakh ya Izrail. Yazhigǝl Dad Zikan mara, Dad Zikan kitakul.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Waya dǝ Dad Zikan Yazhigǝlagh dǝ rǝvakhuɗagh daghan. Dǝ vǝgha daghan. Dǝ mǝkǝnagh daghan. Zǝ ndzǝɗagh daghan.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Dǝg mitsa in kwarne, “Waya dǝ tlǝghǝrwitǝghagh ndǝkva ghǝragh.’ Na ndzikha ndzikhe malgan ad yakhana bi.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ka nǝv dadak tsagdu ndzikha ndzikh, kǝ Yasu, “Kalkal dǝge a kwargakha,” uk Yazhigǝl kitakul na tlǝr bi uk inen.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Waya dǝ Yazhigǝlen dǝ rǝvagha daghan, zǝ mǝkǝnagh daghan, zǝ daghan ndzǝɗagh, zǝ way tlǝghǝrwitǝghagh ndǝkva ghǝragh. In khwaran tǝghǝr kǝ bara digit kǝ Yazhigǝl zǝ dǝg tsuf.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Vazga kǝ Yasu a nggawar khai kwelemlem, ka niya tsin, “Bita bakh dǝ tlǝksa Yazhigǝl bi.” Ən tǝkhal kǝ yana, na ude a gwidǝn ndiɗarwal bi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Madv Yasu ǝn tsagdutsag ǝn Fǝta Yazhigǝl, ka ndiɗa tsin kwarne, “Uɗa lava kǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ǝn kwar kwarne Kristuwa Zǝr Dodi?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Wirva Dod dǝ ghǝr sar, ǝn tǝ dǝva dǝ Sǝɗikw Yazhigǝla, a kwargan kwarne,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Dod dǝ ghǝr sara ǝn ɗakha dǝ ‘Dad Zikan.’
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Madv Yasu ǝn tsagdutsaga, ka ni, “Tsukwamana ghǝr dǝ li tsagdu ndzikha ndzikh, li way gwayava dǝ zikzikan kǝ gabag. Ən nagha itar naghatǝrdi nagh zǝ fatǝrghǝrfǝg ǝn tǝ ɓala kasuk.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Zǝ batra vǝj khwaran ǝn gud dzakhava Yakhudakh, zǝ vak khwaran ǝn vak khwadg.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Ən biɗ widǝgakh itar diwa zu dǝgakh tar. Ən zulu zula itar ǝn ɗǝgau, kǝ nǝghatra nǝgha tsud. Khulf yan kǝ udakha da manatra taka lavud char, mal kǝ dǝg yakhaya kǝ udakh.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Ən tǝkhal kǝ yana, ka ndzǝga Yasu khefa dǝ vake ǝn bǝduwud ad dǝg buti, ǝn vaz ɗule ǝn ɗida dzakhava udakh ad kwaɓ tar da vake ǝn bǝduwud ad dǝg buti. Zikǝn tluwandalakhe bakhdagh ad kwaɓ tar ɗǝmbǝr.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ai ka sa widǝge talag, ka bǝdagh ad kalami vǝrshakanv mits, ai kwal do dat kwaɓ kitakul.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Ka Dakhga Yasu ad furakh sar da vak sar, ka ni, ǝn tǝkha kura tǝkha kǝ, kwaɓe a bǝdagh widǝg na da dǝg ɗi dǝg buti na, a malgan ad dǝg itsawar daghan.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Wirva daghan tara khǝɗikǝn a bǝdu itar ǝn zika dǝge din itar. Ai widǝg na ǝn talag sar a bǝduwin ad ɗaga dǝge dinin.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.