Marcos 11
gdf (GDF) vs NTLH
1 Sa kǝ Yasu zǝ furakh sar khef dǝ Wurshalima, da da dlǝmdla kǝs Betfaji zǝ Betani, ǝn tǝ ghuɓa Olive. Ka ɓalanǝf ad furakh sar mits.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Niya tsitar, “Damdǝgal da gǝdzǝr kǝsin ǝn tǝvukur. Ba kur ǝn daksa, da nǝgha nǝgha kur gǝlaɓa dlingw ngguɗan ǝn vin, ai kwal taɓa tsud ngala ngal. Vǝdamadǝghǝr vǝd saks da van.
2 com a seguinte ordem:
3 Itsawar ǝn ndiɗakurwal, kwarne, ‘Uɗa lava tsukur ǝn zǝɓ gǝlaɓa dlingwna? Nikur tsina, ‘Dad Zikan ǝn naghan, da guyondǝghǝr guya zula khǝɗikǝn.’ ”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ka dala itar, tlarghǝr itar ad gǝlaɓa dlingwen nguɗan ǝn tǝ ghay rang da tǝ baram. Da itar ǝn vǝdavǝda,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 ka ndiɗatǝrwal liye ghits ǝn tǝ vin, kwarne, “Uɗa lava tsukur ǝn vǝda dlingw ni?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ka nggawa tǝrkhai itar ndǝkve tsa kwara tǝrkhai Yasu, ka ɗuwatǝrs udakhen dǝgal dǝ dlingw.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ɓadǝghǝr tsitsar gǝlaɓa dligwen da vak Yasu, ka ɓalo itar lǝgwitakh tar da tǝf, ka ndzo Yasu ǝn tǝf.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Zikǝn udakhe a ɓalga lǝgwitakh tar ǝn tǝ ɗul, yakhaya tsuguna a ɓalakhga itar tlim ufakhe tsa patsadǝghǝr itar ǝn tǝghal.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Liye ǝn tǝvuk sara zǝ liye gatars gatǝn tǝlg, ǝn ɗichau itar kwarne,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “A ndzawa bark kǝ tlǝksa Dad mar Dod ai da saks”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Sa kǝ Yasu da Wurshalima, ka da da Fǝta Yazhigǝl. Ka vazarvala kǝ itsauɗ, fatsiye tsatsin kwarne a sawal ba dura bi, ka dal da Betani zǝ furakh sar kǝlatǝm mits.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tǝkǝtla sar, madv Yasu zǝ furakh sar ǝn ɗuda Betani. Ka ndzikǝnǝf way kǝ Yasu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ka nǝgha Yasu ad ufa ghǝdiv ngudǝv kǝ bit, ka dǝgal tsin da vaza zǝr ǝn tǝf. Da tsǝn da tǝ vǝgh, na dǝge a mbǝladuwin ǝn tǝ bi, uk mas, wirva sarta yig zǝr ba yanen kǝ gǝdiv bi.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ka nǝv Yasu kǝ ufa ghǝdiven, “Na ude da gwidǝn zu zǝr ufagh bi.” A tsǝna kǝ furakh sar ad dǝge kwargin.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Da kǝ Yasu zǝ furakh sar da Wurshalim, ka da Yasu da fǝta Yazhighǝl. Ka farsan ad lakw li sakw digita zǝ li dzaw ǝn vin. Ka tlagars ad vǝleng li mɓaɗdu kwaɓ, zǝ vǝleng li sakwdu takalamasar.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ka gadlarkhai ad zǝɓ itsauɗ kǝ udakh dǝgal diwa Fǝta Yazhigǝl.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ka farsa tsagatǝrdu lava tsin kǝ udakh, ni, “Vindzan ǝn kaɗkaɗ lav Yazhigǝl kwarne, ‘Fǝtara da ɗakha dǝ vak ɗǝgawa kǝ daghan kǝsakhud. Ai tsuguna ka nandal kur kǝ vak ɓǝghava sǝnkarakh.’ ”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Tsǝna kǝ zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ad yan, ka gat ɗul kǝɗ Yasu tsitar kǝmts. Wirvǝn gǝdza gǝdza itar, wirva ɗeghwa dzakhava udakh a batra tsagdutsaga sar ad ndawak.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ɓǝlga kǝ khagwa, ka sawala Yasu zǝ furakh sar ǝn dlǝmdla kǝsen.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tǝkǝdla pǝrt, madv Yasu zǝ furakh sar ǝn dǝgal. Ka nǝgha nǝgha tsitar ufa ghǝdive tsa tlapga Yasu a ghulal tangw da tǝ tlǝl.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ka dzamana Bitrus, niya kǝ Yasu, “Malǝm, vaza dǝ ufa ghǝdive tsa tlapgakh a ghulkaval.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Famadǝghǝrofǝg dǝ Yazhigǝl.”
22 Jesus respondeu:
23 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ. Itsawar ǝn kwarar khai kǝ ghuɓ nǝ, ‘Dǝg dǝgal, tlǝvdagh tlǝva ghǝra da dǝlv.’ Da bǝga bin dǝ tsugu ǝn rǝvakhuɗ sar bi, a fǝdghǝro tsugun ǝn tǝ dǝge kwargin da dzoghǝr ndzǝg, da manara manud.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Wirva yan, ǝn kwara kura kwara kǝ, itsauɗa ǝn takaɗga kur ǝn ɗǝgau, famadǝghǝro fǝg nggwaɗa gǝmadu kur. Da nǝga kǝ dǝgur.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Da ghitsaga kur kǝ ɗǝgau, da ka nǝg ude a khutana kur ǝn khuɗur, ɓisatǝrna kur. Ki ziɗa ɓisa kura ɓisa kǝ Dadur ai ǝn gharazhigǝl ad khaipakhur.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ai da ka ɓisana ba kur bi. Ndǝkyan kǝ Dadar ai ǝn gharazhigǝl na ba da ɓisa kura khaipakhur bi.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ka guyoghǝr Yasu zǝ furakh sar da Wurshalim, madv Yasu ǝn gwayav ǝn Fǝta Yazhigǝl. Ka sa zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh, zǝ malakha ǝn tǝghǝr kǝ dlam da vak sar.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ka nǝv itar tsin, “Ən mana dǝ ira kǝ ndzǝɗakha dǝ dǝgakhani? War kǝ bakha ndzǝɗa man dǝgakhani?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Da ndiɗakurwal ndiɗa ka digit kitakul. Da nggawake kur, ka da kwara kura kwara kǝ ad khulf ndzǝɗe manda ka dǝgakhan.
29 Jesus respondeu:
30 Kwarama ke kwar, para ude tsǝn mana Yukhan, a so ǝn gharazhigǝle awan ǝn vak ud khi?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ka kwara kava kwara tsitar ǝn tar kwarne, “Da ka ǝn ghǝrazhigǝla, nikiyam,’ Da ndiɗakiyamwal ndiɗa kwarne, ‘Uɗa lava tsukur kwal fadǝghǝro dini?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 ‘Da ka ǝn vak uda, nikiyam,’ Ən gǝdza kiyam kǝ udakh, wirva itsawara a khayanǝf kwarne, Yukhana tlayang Yazhigǝl.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ka nggawar khai itar kǝ Yasu, “Ən tsa bakǝnda bi.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.