Marcos 11

gdf (GDF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sa kǝ Yasu zǝ furakh sar khef dǝ Wurshalima, da da dlǝmdla kǝs Betfaji zǝ Betani, ǝn tǝ ghuɓa Olive. Ka ɓalanǝf ad furakh sar mits.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 Niya tsitar, “Damdǝgal da gǝdzǝr kǝsin ǝn tǝvukur. Ba kur ǝn daksa, da nǝgha nǝgha kur gǝlaɓa dlingw ngguɗan ǝn vin, ai kwal taɓa tsud ngala ngal. Vǝdamadǝghǝr vǝd saks da van.
2 e disse-lhes:
3 Itsawar ǝn ndiɗakurwal, kwarne, ‘Uɗa lava tsukur ǝn zǝɓ gǝlaɓa dlingwna? Nikur tsina, ‘Dad Zikan ǝn naghan, da guyondǝghǝr guya zula khǝɗikǝn.’ ”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Ka dala itar, tlarghǝr itar ad gǝlaɓa dlingwen nguɗan ǝn tǝ ghay rang da tǝ baram. Da itar ǝn vǝdavǝda,
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 ka ndiɗatǝrwal liye ghits ǝn tǝ vin, kwarne, “Uɗa lava tsukur ǝn vǝda dlingw ni?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Ka nggawa tǝrkhai itar ndǝkve tsa kwara tǝrkhai Yasu, ka ɗuwatǝrs udakhen dǝgal dǝ dlingw.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Ɓadǝghǝr tsitsar gǝlaɓa dligwen da vak Yasu, ka ɓalo itar lǝgwitakh tar da tǝf, ka ndzo Yasu ǝn tǝf.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Zikǝn udakhe a ɓalga lǝgwitakh tar ǝn tǝ ɗul, yakhaya tsuguna a ɓalakhga itar tlim ufakhe tsa patsadǝghǝr itar ǝn tǝghal.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Liye ǝn tǝvuk sara zǝ liye gatars gatǝn tǝlg, ǝn ɗichau itar kwarne,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “A ndzawa bark kǝ tlǝksa Dad mar Dod ai da saks”
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Sa kǝ Yasu da Wurshalima, ka da da Fǝta Yazhigǝl. Ka vazarvala kǝ itsauɗ, fatsiye tsatsin kwarne a sawal ba dura bi, ka dal da Betani zǝ furakh sar kǝlatǝm mits.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tǝkǝtla sar, madv Yasu zǝ furakh sar ǝn ɗuda Betani. Ka ndzikǝnǝf way kǝ Yasu.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ka nǝgha Yasu ad ufa ghǝdiv ngudǝv kǝ bit, ka dǝgal tsin da vaza zǝr ǝn tǝf. Da tsǝn da tǝ vǝgh, na dǝge a mbǝladuwin ǝn tǝ bi, uk mas, wirva sarta yig zǝr ba yanen kǝ gǝdiv bi.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Ka nǝv Yasu kǝ ufa ghǝdiven, “Na ude da gwidǝn zu zǝr ufagh bi.” A tsǝna kǝ furakh sar ad dǝge kwargin.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Da kǝ Yasu zǝ furakh sar da Wurshalim, ka da Yasu da fǝta Yazhighǝl. Ka farsan ad lakw li sakw digita zǝ li dzaw ǝn vin. Ka tlagars ad vǝleng li mɓaɗdu kwaɓ, zǝ vǝleng li sakwdu takalamasar.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ka gadlarkhai ad zǝɓ itsauɗ kǝ udakh dǝgal diwa Fǝta Yazhigǝl.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Ka farsa tsagatǝrdu lava tsin kǝ udakh, ni, “Vindzan ǝn kaɗkaɗ lav Yazhigǝl kwarne, ‘Fǝtara da ɗakha dǝ vak ɗǝgawa kǝ daghan kǝsakhud. Ai tsuguna ka nandal kur kǝ vak ɓǝghava sǝnkarakh.’ ”
17 Também os ensinava e dizia:
18 Tsǝna kǝ zikzikan na kǝ zil kǝsakh zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh ad yan, ka gat ɗul kǝɗ Yasu tsitar kǝmts. Wirvǝn gǝdza gǝdza itar, wirva ɗeghwa dzakhava udakh a batra tsagdutsaga sar ad ndawak.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Ɓǝlga kǝ khagwa, ka sawala Yasu zǝ furakh sar ǝn dlǝmdla kǝsen.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tǝkǝdla pǝrt, madv Yasu zǝ furakh sar ǝn dǝgal. Ka nǝgha nǝgha tsitar ufa ghǝdive tsa tlapga Yasu a ghulal tangw da tǝ tlǝl.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Ka dzamana Bitrus, niya kǝ Yasu, “Malǝm, vaza dǝ ufa ghǝdive tsa tlapgakh a ghulkaval.”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Famadǝghǝrofǝg dǝ Yazhigǝl.”
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ. Itsawar ǝn kwarar khai kǝ ghuɓ nǝ, ‘Dǝg dǝgal, tlǝvdagh tlǝva ghǝra da dǝlv.’ Da bǝga bin dǝ tsugu ǝn rǝvakhuɗ sar bi, a fǝdghǝro tsugun ǝn tǝ dǝge kwargin da dzoghǝr ndzǝg, da manara manud.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Wirva yan, ǝn kwara kura kwara kǝ, itsauɗa ǝn takaɗga kur ǝn ɗǝgau, famadǝghǝro fǝg nggwaɗa gǝmadu kur. Da nǝga kǝ dǝgur.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Da ghitsaga kur kǝ ɗǝgau, da ka nǝg ude a khutana kur ǝn khuɗur, ɓisatǝrna kur. Ki ziɗa ɓisa kura ɓisa kǝ Dadur ai ǝn gharazhigǝl ad khaipakhur.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Ai da ka ɓisana ba kur bi. Ndǝkyan kǝ Dadar ai ǝn gharazhigǝl na ba da ɓisa kura khaipakhur bi.
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ka guyoghǝr Yasu zǝ furakh sar da Wurshalim, madv Yasu ǝn gwayav ǝn Fǝta Yazhigǝl. Ka sa zikzikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh, zǝ malakha ǝn tǝghǝr kǝ dlam da vak sar.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 Ka nǝv itar tsin, “Ən mana dǝ ira kǝ ndzǝɗakha dǝ dǝgakhani? War kǝ bakha ndzǝɗa man dǝgakhani?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Ka nggawa tǝrkhai Yasu kwarne, “Da ndiɗakurwal ndiɗa ka digit kitakul. Da nggawake kur, ka da kwara kura kwara kǝ ad khulf ndzǝɗe manda ka dǝgakhan.
29 Jesus respondeu:
30 Kwarama ke kwar, para ude tsǝn mana Yukhan, a so ǝn gharazhigǝle awan ǝn vak ud khi?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Ka kwara kava kwara tsitar ǝn tar kwarne, “Da ka ǝn ghǝrazhigǝla, nikiyam,’ Da ndiɗakiyamwal ndiɗa kwarne, ‘Uɗa lava tsukur kwal fadǝghǝro dini?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 ‘Da ka ǝn vak uda, nikiyam,’ Ən gǝdza kiyam kǝ udakh, wirva itsawara a khayanǝf kwarne, Yukhana tlayang Yazhigǝl.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Ka nggawar khai itar kǝ Yasu, “Ən tsa bakǝnda bi.”
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.