Marcos 10

gdf (GDF) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ka ɗuwars Yasu ad yanen kǝ vak, ka dal da ǝntla khaya Yakhudi, zǝ ghǝdzǝva zagha Urdun. Ka gwidǝn sawala dzakhava udakh da vak sar. A tsagatǝrdu ndǝkve a kwiyalin.
1 E, levantando-se dali, foi para o território da Judeia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Ka saks kǝ yakhaya kǝ Farisakh da kura kura dǝ ndiɗ. Ka ndiɗarwal itar, “Kalkal nagh tǝkaghǝra kǝ udan zǝ nus sara?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ka niya tsitar, “Uɗa tǝkha kurna Musi?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Ka nǝv itar tsin, “A khayarnǝf Mus ad vindzara kaɗkaɗ pǝcha sǝba kǝ ud, kǝ lakwars lakwa dǝgal.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Ka nǝv Yasu tsitar, “Tsa wirva ɓengɓeng rǝvakhuɗur, tsa vindza kurkhai Mus adina kǝ ndzikh.”
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza do vosso coração vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 “Ai gwil farsa vǝrɗ lard, ‘A vǝrɗtǝrkhai Yazhigǝl kǝ zila zǝ nus.’
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Wirva yan, ka da ɗuwars udan ad dadsar zǝ babsar kǝ khǝmbarva kǝ nus sar.
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e a sua mãe e unir-se-á a sua mulher.
8 Ka mits dagha tara da nǝga kǝ vǝgh kitakul. Aghba itar mits bi, anala kǝ vǝgh kitakul itar.
8 E serão os dois uma só carne e, assim,
9 Wirva yan, dǝge audzala Yazhigǝl ǝn matlanǝf matla, tǝka ba udan bi.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Gwiyoghǝr tsitar saks da mǝgh, ka ndiɗarwar furakh sar kǝ Yasu ǝn tǝghǝr kǝ tǝkaghǝren.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disso mesmo.
11 Ka nggawa tǝrkhai Yasu, “Ɗeghwa ude tǝkaghǝra zǝ nus sar, ka zǝɓu ad tlǝrna nus, gwaragwar ǝn manin zin.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra adultera contra ela.
12 Ai da ka tǝkaghǝra nus zǝ zil sar, ka zǝɓuwin tlǝrna zil, gwaragwar ǝn manin zin.
12 E, se a mulher deixar a seu marido e casar com outro, adultera.
13 Tsǝn zaɓakhado zar mbisan udakh da vak Yasu, kǝ bakhatǝrghǝr dǝv tsin, kǝ batǝrghǝr bark. Ai ka tavatǝrghǝr furakh sar ad di kǝ zaren.
13 E traziam-lhe crianças para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhas traziam.
14 Vazga kǝ Yasu ad dǝge a mangga furakh sar, ka bazala rǝv tsin. Niya tsitar, “Ɗuwamada ɗuwa zar mbisan saks da vakar, gadlamatra bi. Wirva tlǝksa Yazhigǝla, dǝg khutsak tar.
14 Jesus, porém, vendo isso, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir os pequeninos a mim e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
15 Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, itsawar kwal khayanǝf dǝ tlǝksa Yazhigǝl, ndǝkve a khayanǝf zar mbisan, a tǝkh ba kǝ da da tlǝksa Yazhigǝl bi.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ka tsakwatrǝf dǝ fang fang, ɓalatǝrghǝr ad dǝv, ka batǝrghǝr ad bark.
16 E, tomando-as nos seus braços e impondo-lhes as mãos, as abençoou.
17 Tsif kǝ Yasu da ɗuwars yanen kǝ vak, ka khwayoghǝr udanen da vak sar, kǝlgan ad juguv ǝn tǝvuk sar. Ka ndiɗarwal kwarne, “Malǝm charan, uɗa da mana ka kǝ gǝmadu safa kǝ ngǝɗi?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ka nǝv Yasu tsin, “Uɗa lava tsǝkhǝn ɗakhka dǝ charani? Na ud charan bi, uk Yazhigǝl kitakul.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém
19 Tsa tsǝkha dǝ ndzikha ndzikhen, ai kwarne, ‘Kǝɗ ba safa bi. Man ba gwaragwar bi. A ɗuwa man gǝl. Man ba shida dǝge kwal nǝgha tsǝkha bi. Biɗ ba dǝ ud bi. Farghǝra fǝg kǝ dadagha zǝ babagh.’ ”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falsos testemunhos; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a
20 Ka nǝv daghwalen tsin, “Malǝm, gwil ǝn zara tsǝka ǝn tsufa tsufa ka dǝgakhan na daghan.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Ka vazga Yasu dǝ vaza waiv. Niya tsin, “Digit kitakul kǝ khǝtsakhu. Daks sakwdu sakwa daghan dǝge din khǝ, batra kha kwaɓ sar kǝ talagakh. Ka da gǝmadu gǝma kha tluwandal ǝn gharazhigǝl. Tǝkhal kǝ yana ka gataks khǝ.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma e terás
22 Tsǝna kǝ dakhwalen ad lave kwarga Yasu, ka bazala rǝv tsin. Tǝkavala dǝ baza rǝv, wirva nǝg lǝman tsin char.
22 Mas ele, contrariado com essa palavra, retirou-se triste, porque possuía muitas propriedades.
23 Ka vazakhga Yasu ad furakh sar, ka niya tsitar, “Da bǝza daks kǝ dadak tluwandal da tlǝksa Yazhigǝl.”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
24 A ndawatǝrǝf kǝ furakh sar, tsǝna tsitar ad lave kwargin. Ai ka nǝv Yasu tsugun, “Zar mbisan nakhar, bǝza daks kǝ ud da tlǝksa Yazhigǝl.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no Reino de Deus!
25 Da lakhlakh kǝ dlǝgwam daks ǝn tǝ ɗul lipǝr, tǝghǝr kǝ daks kǝ dadak tluwandal da tlǝksa Yazhigǝl.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Tsǝna kǝ furakh sar ad laven, ka gwidǝn ndawatǝrǝf char. Ka nǝv itar ǝn tǝb tar, “Ai da ka ndǝkyanina, war da gǝmadu safa nǝn vak Yazhigǝli?”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Ka vaztǝrkhai Yasu, ka ni, “Ən vak ud dǝg siga ǝn manawa bi, ai ǝn vak Yazhigǝla itsauɗa ǝn manawa man.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens todas
28 Ka nǝv Bitrus tsin, “Ai kǝnda ma, a ɗuwars kǝnda itsauɗa a gatakhs kǝnd.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Ka nggawa tǝrkhai Yasu, “Ən tǝkha kura tǝkha kǝ, na ude a ɗuwars fǝta sara, itsa zarbabakh sara, zǝ dǝghaubabakh sar, zǝ bab sar, itsa dad sar, itsa zar sar, awana gukhakh sar, wirva ka, zǝ lav zǝɗan tsugun,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa,
30 ka piyarwala gǝmadu dǝg siga sar sig dǝrmǝk dǝrmǝk ǝn kwargǝna bi. Da gǝmadu gǝma dǝ mǝghakha, zǝ zarbabakh, zǝ dǝghaubabakh, zǝ babakh, zǝ zar, zǝ gukhakh. Gǝmadu yaken tsuguna khekwa dǝ dlaɗ. Ən kwarge da saks, da gǝmadu gǝma ad safa kǝ ngǝɗ.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições, e, no século futuro, a vida eterna.
31 Wirva zikǝn liye tsa dǝg chaka, da nǝga itar kǝ dǝg khal. Liye dǝg khal tsuguna, itar da nǝga kǝ dǝg chak.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e
32 Ən tǝghǝr kǝ ɗul dǝgo da Wurshalim Yasu zǝ furakh sar, Yasu ǝn mǝlatra vuk. Lave tsa kwarga Yasu, ǝn ndawatra ndawa kǝ furakh sar, ka liye ǝn gatatǝrs gata tsuguna ǝn gǝdza itar. Ka gwidǝn ndǝɗtǝraga Yasu kǝ furakh sar na kǝlatǝm mits da tǝ kalam, ka kwara tǝrkhai ad dǝge da dzoghǝr din.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ka ni, “Tǝkhina ǝn dǝgo da Wurshalim kiyam, da bǝdu bǝgud Zǝr Ud da dǝv kǝ zik zikan na kǝ zil kǝsakh, zǝ li tsagdu ndzikha ndzikh. Da ǝntlara lav ǝmtsud. Ka da barǝm bǝg itar ǝn dǝv kǝ liye kwal Yakhudakh.
33 dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios,
34 Da nenenena itar, zǝ tafarva shaghwvai. Wadzaru itar kiɓa, zǝ kǝɗga kǝɗa tsitar. Ən tǝkhal kǝ khǝna khǝkǝrɗa da tsi.
34 e o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Ka sagh Yakuba zǝ Yukhan zar ya Zabadi da vak Yasu. Ka nǝv itar, “Malǝm, ǝn na kǝnda mana kǝndkhe kha ɗaga dǝge a takaɗga kǝnd.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que pedirmos.
36 Ka ndiɗatǝrwal Yasu, “Uɗǝn nagh kur mana kurkhai mana tsǝki?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Ka nggawar khai itar, “Khaya kǝndanǝf khaya ndzǝga ndzǝg tlǝrna udǝnd ǝn tǝ dǝva kafagh, tlǝrna udǝnda tsuguna ǝn tǝ dǝva dleɓagh, ǝn sarte da sǝgdagh khǝn ndangagh.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que, na tua glória, nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ai ka nǝv Yasu tsitar, “Ən tsa bakur dǝge ǝn takaɗa kur bi, da tǝkha kur kǝ khǝɓga dlaɗe da khǝɓa ka? Awana da khayanǝf khaya khǝ kur ad mana kura para tsud dǝ khulf pare da manakuda?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ka nggauga itar, “Da tǝkha kǝnd,”
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade vós bebereis o cálice que eu beber e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado,
40 Ndzǝgan ǝn tǝ dǝva kafara zǝ dǝva dleɓara, na ka dǝ ndzǝɗa bǝdu bǝg bi. Yan kǝ vakakha dǝg liye audzalud ǝn ɗikatǝrna ɗik.
40 mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Tsǝna kǝ chalǝm furakh kǝlɗǝk ad yan kǝ lav, ka bazala rǝv tsitar ǝn tǝghǝr kǝ Yakub zǝ Yukhan.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ka ɗakh tǝrkhai Yasu da tǝ dǝva kitakw, ka ni, “Tsa tsukur liye a bǝgud kǝ man tlǝks ǝn tǝghǝr kǝ liye kwal Yakhudakh, ǝn mǝdlatra tlǝks itar kǝ udakh tar. Zik zikanakh tar tsuguna ǝn mǝdlatra ndzǝɗe tar.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes das gentes delas se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre elas;
43 Da ndǝkyan bǝn tǝbura bi. Ai ɗaga ude ǝn nagh nǝga kǝ zikan ǝn tǝbur, barari tsin nǝga kǝ dadak mana kura tlǝr.
43 mas entre vós não será assim; antes, qualquer que, entre vós, quiser ser grande será vosso serviçal.
44 Tsugun ɗaga ude ǝn nagh nǝga kǝ mal ǝn tǝghǝr tsukur, barari tsin nǝga kǝ dadak mana tlǝr kǝ itsawarur.
44 E qualquer que, dentre vós, quiser ser o primeiro será servo de todos.
45 Wirva itsa ka Zǝr Uda dǝ ghǝrar, a sodagh ba kǝ wirva ɗaba ka ɗaba tsud bi. Ai a sodagh kǝ ɗaba udakh kǝ, zǝ bǝdu safara tsǝka kǝ kat da udakh daghan.
45 Porque o Filho do Homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Khalak yana, ka sagh Yasu zǝ furakh sar da Yariko. Madǝv Yasu zǝ furakh sar zǝ dzakhava udakh zikǝn, ǝn ɗuwars khuɗ kǝs, ka nǝg ngulfen ɗakha sara Batamawus (dǝge ǝn tuku Batamawus na, “Zǝr Timawus.”) Ən ndzǝgan ǝn tǝ kalam ɗul ǝn takaɗ.
46 Depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto ao caminho, mendigando.
47 Tsǝna tsin kwarne, Yasu ud Nazarat ǝn dǝgal, ka farsa tlǝkha tsin kwarne, “Yasu Zǝr Dod, ziwakdal ziw.”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
48 Zikǝn liye tavarghǝr di kwarne, “Tǝriɗ nikh.” Ai ka gwidǝn tlǝkha tsin char, ǝn kwar kwarne “Zǝr Dod, ziwakdal ziw.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ghitsga Yasu, ka ni, “Ɗakhamakdǝghǝr ɗakh.”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ka tlǝvars ad lǝgwit sar da tǝ kalam. Ɗǝkut niya ghǝdzǝvǝf, khwayal da vak Yasu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se e foi ter com Jesus.
51 Ka ndiɗarwal Yasu, “Uɗǝn nakha manakha mana tsǝki?
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ka nǝv Yasu tsin, “Dǝg dǝgal, fadǝghǝrofǝgagh kǝ mbakhu.”
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.