Jó 14
Kitaaba Qulqulluu, Hiikkaa Ammayyaa Banamaa Haaraa, Loqoda Dhiʼaa (GAZ) vs NAA
1 “Nama dubartoota irraa dhalate,
1 “O ser humano, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 Inni akkuma daraaraa ni biqila; ni coollagas;
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece.
3 Iji kee nama akkasii xiyyeeffatee ilaalaa?
3 Sobre ele abres os teus olhos? E me fazes entrar em juízo contigo?
4 Eenyutu waan xuraaʼaa keessaa waan qulqullaaʼaa baasuu dandaʼa?
4 Quem poderá tirar coisa pura daquilo que é impuro? Ninguém!
5 Barri jireenya namaa murtaaʼaa dha;
5 Visto que os dias do ser humano estão contados, o número dos seus meses está nas tuas mãos; traçaste limites além dos quais não passará.
6 Hamma inni akka hojjetaa tokkootti bara isaa raawwatutti,
6 Desvia dele o teu olhar, para que tenha repouso, até que, como o trabalhador, tenha prazer no seu dia.”
7 “Mukni illee abdii qaba:
7 “Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, voltará a brotar, e não cessarão os seus rebentos.
8 Yoo gufuun isaa lafa keessatti dulloomee
8 Se as suas raízes envelhecerem na terra, e o seu tronco morrer no chão,
9 foolii bishaaniitiin lata;
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 Namni garuu duʼee awwaalama;
10 Mas, se alguém morre, fica prostrado; o ser humano expira e para onde vai?”
11 Akkuma bishaan galaanaa gogu
11 “Como as águas do lago evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 namnis akkasuma ni ciisa; hin kaʼus;
12 assim o ser humano se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.”
13 “Maaloo utuu awwaala keessa na dhoksitee
13 “Quem dera me escondesses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira passasse! Quem dera me fixasses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 Namni tokko yoo duʼe deebiʼee ni jiraataa?
14 Quando alguém morre, será que volta a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Ati na waamta; anis si jalaa nan owwaadha;
15 Tu me chamarias, e eu te responderia; terias saudades da obra das tuas mãos;
16 Yeroo sana ati tarkaanfii koo ni lakkoofta;
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 Yakki koo korojootti naqamee chaappeffama;
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.”
18 “Garuu akkuma tulluun lolaadhaan dhiqamee jigu,
18 “Mas como o monte que desmorona e se desfaz, e a rocha que se move do seu lugar,
19 akkuma bishaan dhagaa nyaatee haphisu,
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias levam o pó da terra, assim destróis a esperança humana.
20 Ati bara baraan isa ni moota; innis ni bada;
20 Tu prevaleces para sempre contra o ser humano, e ele passa; mudas o semblante dele e o despedes.
21 Yoo ilmaan isaa ulfina argatan inni hin beeku;
21 Os seus filhos recebem honras, e ele não sabe; são humilhados, e ele não percebe.
22 Dhukkuba dhagna isaa qofatu isatti dhagaʼama;
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e a sua alma lamenta apenas por si mesma.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.